Tibetan
་ལ།། སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ་བར་བལྟ་བ་སྟེ།། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དོན་དུ་འཛིན།། ཨ་ནུ་ཡོ་གའི་བལྟ་བ་ནི།། དབྱིངས་ལས་ཡེ་ཤེས་མཐུ་སྣང་བས།། གཉིས་མེད་བྱང་སེམས་བདེ་བ་ཆེ།། ཡོ་ག་རྣམ་བཞིས་གཞི་བྱས ནས།། ཇི་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། གཞན་དུ་གཡོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཐེག་པ་ཀུན་འབྱམས་མཐོ་དམན་མེད།། ཀློང་ཆེན་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་ཡིས།། ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བས།། རྒྱལ་སྲིད་ཀུན ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འདུས།། མཐའ་གཉིས་མ་གྲུབ་མ་སྤངས་པས།། ཆོས་ཉིད་ཀློང་ལ་ཡངས་དོག་མེད།། བདེ་གདལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཐམས་ཅད་འདུས་པས་ཐིག་ལེར་གཅིག། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཀྱི སྐུ།། སྐྱེ་ན་སྐྱེ་འབྱམས་སྐྱེ་མེད་ངང།། ཤི་ན་ཤི་འབྱམས་འཆི་མེད་ཀློང།། ཐིག་ལེའི་ངང་ལ་སྐྱེ་ཤི་མེད།། འཁོར་འབྱམས་འདས་འབྱམས་དབྱེར་མེད་འབྱམས།། དགེ་འབྱམས་སྡིག་འབྱམས་མ་སྤངས འབྱམས།། ཐིག་ལེའི་ངང་ལ་འཁོར་འདས་དང།། དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་ནས་མེད།། རྟག་ན་རྟག་འབྱམས་ཆད་འབྱམས་ཏེ།། ཐིག་ལེའི་ངང་ལ་རྟག་ཆད་མེད།། མཉམ་པ་རིས་མེད་ཡེ་གདལ་ལ།། སྣང་འབྱམས སྟོང་འབྱམས་དབྱེར་མེད་འབྱམས།། ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་སྣང་སྟོང་གཉིས།། ཡེ་ནས་མེད་ཕྱིར་མཉམ་པའི་ངང།། མཉམ་ཉིད་ཐིག་ལེ་ལྷུན་འབྱམས་ལ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་སྣང།། ཀུན་སྣང་རིས་མེད་ཆོས ཀྱི་དབྱིངས།། དེ་ལྟར་སྣང་ཡང་སྣང་འབྱམས་རང།། མཚན་མེད་ཐིག་ལེ་ལྷུན་འབྱམས་ལ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་སྟོང།། ཀུན་སྣང་ཁྱབ་གདལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཇི་ལྟར་སྟོང་ཡང་དབྱིངས སུ་འབྱམས།། ཅིར་གསལ་ཐིག་ལེ་ལྷུན་འབྱམས་ལ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་རིག། ཀུན་རིག་ཡུལ་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཇི་ལྟར་རིག་ཀྱང་རིག་པའི་དབྱིངས།། ཤར་ནུབ་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ལ།། ཕྱི་ནང གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་ཤར།། ཀུན་ཤར་ཟང་ཐལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཇི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཡེ་ཤེས་འབྱམས།། འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་གནས།། ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་ཆོས་ཀྱི དབྱིངས།། ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་ལྷུན་གྲུབ་འབྱམས།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཐིག་ལེ་ལ།། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་གཉིས་མེད་གྲོལ།། ཀུན་གྲོལ་ཉག་གཅིག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ཇི་ལྟར་གྲོལ་ཀྱང་ཆོས་སྐུའི་ཀློང།། ཀློང འབྱམས་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལ།། དུས་གསུམ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ།། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་རང།། ཆོས་ཉིད་ཀློང་ལ་མཚན་མ་མེད།། ཡོད་མེད་ལ་སོགས་རྣམ་པ་ཀུན།། ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་གཞི་མེད་
Chinese
啊！视作脱离行境，执著于方便与智慧的意义。阿努瑜伽的见解是：从法界中，智慧的力量显现，无二菩提心是大乐。以四种瑜伽为基础，无论如何观察，都是法界，因为不会变动到其他地方，所以一切乘无有高下之分。犹如广大国王，对一切都行使统治权，所有的王政也都汇聚为一。由于没有成立或舍弃两种边，法性虚空没有宽窄。安乐广大的菩提心之界，一切汇聚为一明点。本来不生的法身，生则生广大，生于无生之状态。死则死广大，死于不死之虚空。在明点的状态中，没有生死。轮回广大，涅槃广大，无有差别的广大。善广大，恶广大，不舍弃的广大。在明点的状态中，轮回与涅槃，善恶因果本来就没有。常则常广大，断则断广大，在明点的状态中，没有常断。平等无偏的原始广大中，显现广大，空性广大，无有差别的广大。一个明点上，显现与空性二者，因为本来就没有，所以是平等的状态。平等性明点任运广大中，内外二者都是无二的显现。一切显现无偏的法界，即使如此显现，也是显现广大本身。无相明点任运广大中，内外二者都是无二的空性。一切显现遍布广大法界，无论如何空，也是在法界中广大。无论什么显现，明点任运广大中，内外二者都是无二的觉性。一切觉性无境的法界，无论如何觉，也是觉性的法界。没有东西的明点上，内外二者都是无二的生起。一切生起通彻的法界，无论如何生起，也是智慧广大。无有迁变的任运成就中，内外二者都是无二的安住。一切根本安住转变的法界，无论如何安住，也是任运成就广大。无有生灭的明点上，内外二者都是无二的解脱。一切解脱唯一法界，无论如何解脱，也是法身的虚空。在那广大虚空中，于三时一切形态中，无论如何做，也是法性本身。法性虚空没有相状，有无等等一切形态，本来不生无有根基
English
Ah! It is seen as being detached from the realm of activity, holding onto the meaning of skillful means and wisdom. The view of Anu Yoga is: From the realm of space, the power of wisdom appears, the non-dual Bodhicitta is great bliss. Based on the four yogas, however one looks, it is the realm of Dharma, because it does not move to other places, therefore all vehicles have no high or low distinctions. Like a great king, exercising dominion over all, all royal affairs are also gathered into one. Since the two extremes are neither established nor abandoned, the nature of reality's space has no width or narrowness. The realm of blissfully expansive Bodhicitta, all gathered into one bindu. The Dharmakaya that is originally unborn, if it arises, it arises vastly, in a state of unarisenness. If it dies, it dies vastly, dying in the space of immortality. In the state of the bindu, there is no birth or death. Samsara is vast, Nirvana is vast, vastness without distinction. Virtue is vast, sin is vast, unabandoned vastness. In the state of the bindu, Samsara and Nirvana, virtue, sin, cause and effect, are originally nonexistent. If it is permanent, it is permanent vastness; if it is annihilation, it is annihilation vastness; in the state of the bindu, there is no permanence or annihilation. In the equal, impartial, primordial vastness, appearance is vast, emptiness is vast, undifferentiated vastness. In one bindu, appearance and emptiness are two, since they are originally nonexistent, therefore it is a state of equality. In the spontaneously vast equality bindu, both inner and outer are non-dual appearance. All appearance, impartial Dharmadhatu, even if it appears thus, it is appearance vastness itself. In the signless, spontaneously vast bindu, both inner and outer are non-dual emptiness. All appearance, pervasive and vast Dharmadhatu, however empty it is, it is vast in the Dharmadhatu. Whatever appears, in the spontaneously vast bindu, both inner and outer are non-dual awareness. All awareness, objectless Dharmadhatu, however aware it is, it is the Dharmadhatu of awareness. In the bindu without east or west, both inner and outer are non-dual arising. All arising, transparent Dharmadhatu, however it arises, it is wisdom vastness. In the unchanging, spontaneously accomplished, both inner and outer are non-dual abiding. All ground, abiding and changing Dharmadhatu, however it abides, it is spontaneously accomplished vastness. In the bindu without arising or ceasing, both inner and outer are non-dual liberation. All liberation, the sole Dharmadhatu, however it is liberated, it is the space of Dharmakaya. In that great vast space, in all forms of the three times, however it is done, it is the nature of reality itself. The nature of reality's space has no characteristics, all forms such as existence and non-existence, are originally unborn, without a basis.
Tibetan
པས།། ཅིར་སྣང མཚན་མ་མེད་པར་སྣང།། བཅོས་བསླད་ངང་གིས་བྱ་མི་དགོས།། སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་མ་བྱས་པའི།། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལ།། འཇའ་ཚོན་སྤྲིན་ཚོགས་གློ་བུར་ཆོས།། རྟོག་པའི་བྱུང་ཚོར་ཇྀ་སྙེད་པ།། ནམ མཁའ་ཉིད་ཡིན་བསལ་མི་དགོས།། རང་བྱུང་རང་ཞི་ཀློང་དུ་ཞི།། འགྲོ་ས་མེད་དེ་དེ་རུ་འབྱམས།། བྱུང་ས་མེད་དེ་དེ་ལས་བྱུང།། དེ་བཞིན་འཁོར་འདས་སྣོད་བཅུད་ཀྱང།། རང་བྱུང་རང་ཞི་ཆོས་ཉིད་ཀློང།། བྱང ཆུབ་སེམས་སུ་ཞི་བ་ལས།། གཞན་དུ་བལྟ་བའི་ཆོས་མེད་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱེ་ཤི་མེད།། འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྐུ།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་རང་གསལ་བས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ཀྱི་ངང།། སྐྱེ་བའི་ཆོ འཕྲུལ་རྒྱལ་བའི་གསུང།། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀློང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཞི་བ་ལས།། གཅིག་གི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པར།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཤར་རང་གི་རྩལ།། བྱ་བྲལ་ཀློང་དུ་བྱེ་བྲག མེད།། མཁའ་ལ་སྤྲིན་བཞིན་ཀློང་ན་འབྱམས།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང།། རང་བྱུང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་ཡིས།། གདུལ་བྱ་མ་ལུས་ཀུན་འདུལ་བ།། རོལ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་སྐར་ཚོགས་བཞིན།། གཅིག་གི་ཆོ འཕྲུལ་གྲངས་མེད་པས།། དབྱིངས་སུ་ཐ་དད་ཡོང་གིས་མེད།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ཀློང་ནས།། ཤར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། འཛིན་པས་སོ་སོར་བཏགས་པ་ཀུན།། དབྱིངས་ལ་བྱེ་བྲག་གང་ཡང མེད།། མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན།། རང་སར་གྲོལ་བ་དབྱིངས་ཀྱི་ཀློང།། ཀློང་ཆེན་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པས།། ཀློང་ཕྲན་མཐའ་ཡས་ཀུན་ཤར་ཡང།། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གཞི་ཡི་ཀློང།། ངོ་བོ རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང།། དོན་ལ་སྐྱེ་མེད་གཉིས་མེད་ཀློང།། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བདག་ཉིད་འབྲས་བུ་ཡེ་གྲུབ་ཀློང།། སྣ་ཚོགས་གཞིར་འདུས་གཅིག་ལས་ཤར།། གཅིག་གི་ཆོ འཕྲུལ་གྲངས་མེད་པས།། གཅིག་ལས་ཤར་བས་གཞི་རུ་འབྱམས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། བལྟ་བ་མུ་མཐའ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བར་གསུངས་པ།། རྒྱུ་མཚན་གཅིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བྱང་ཆུབ་མ་ནུབ་མཚན་ཉིད་མེད།། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རང་བཞིན་གཅིག། གཉིས་མེད་བསམ་འདས སྐྱེ་འགག་མེད།། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་དང།། སྐུ་གསུམ་བཀོད་པའི་ཞིང་ཁམས་ཀུན།། ཡེ་ནས་སྙིང་པོར་གཅིག་པ་ལ།། གློ་བུར་དྲི་མ་དག་པའི་ཕྱིར།། ཡེ་ནས
Chinese
因此，顯現為何？顯現為無相。無需刻意修飾或篡改。在任何人都未曾修飾或造作的，如虛空般的自性中，彩虹和雲朵是突發的現象。無論有多少思維的生起和感受，都是虛空本身，無需去除。自生自滅，寂滅於法界之中。無處可去，卻又充遍於此。無處生起，卻又由此而生。同樣，輪迴與涅槃、器與情，皆是自生自滅的法性法界。在菩提心中寂滅，因為沒有其他可觀之法。菩提心無生無死，不變異，是勝者的身。無內無外，自然明朗，是自生智慧之心的本性。生起的幻化是勝者的語，三身無別，任運自成的法界。在菩提心中寂滅，不離一之本性，身語意顯現為自之功用。在離戲法界中，沒有分別。如虛空中的雲朵般，充遍於法界。雖不離智慧之界，卻以自生勝者的慈悲，調伏所有應調伏者。如星辰般，是嬉戲的手印。一之幻化無數，卻完全不異於法界。從自生智慧的虛空法界中，顯現的一切法，以執著而各自命名的一切，對於法界而言，沒有任何差別。不混雜，完全圓滿，是法界的莊嚴。於自性中解脫，是法界的空性。不離廣大法界之一，無數微小法界雖皆顯現，自性任運成就，是基之法界。體性是自生智慧的法界，究竟而言是無生無二的法界。在無始無終的法性中，自性果位是本來成就的法界。多種多樣匯聚於基，從一而顯現。一之幻化無數，從一而顯現，故充遍於基。如是說。出自《廣大無垠法界王續》，觀點無邊之品第七。之後，薄伽梵（世尊）再次毫無錯謬地宣說了自己的意旨：在具有同一理由的法性中，菩提不滅，沒有相狀。勝義諦和世俗諦，自性為一。無二，超思議，無生滅。三界輪迴的眾生，以及三身莊嚴的淨土，本來就是同一本質，因為暫時的垢染得以淨除。本來就。
English
Therefore, what appears? It appears as without characteristics. There is no need to deliberately modify or adulterate. In the self-nature like the sky, which no one has modified or created, rainbows and clouds are sudden phenomena. No matter how many thoughts and feelings arise, they are the sky itself, and there is no need to remove them. Self-arising, self-pacifying, pacified in the expanse. There is nowhere to go, yet it pervades there. There is nowhere to arise, yet it arises from there. Similarly, samsara and nirvana, vessel and essence, are all the expanse of the Dharma-nature of self-arising and self-pacifying. Pacified in the Bodhicitta, because there is no other Dharma to observe. Bodhicitta has no birth or death, is immutable, and is the body of the Victorious Ones. Without inside or outside, naturally clear, it is the nature of the self-arising wisdom mind. The emanation of birth is the speech of the Victorious Ones, the three bodies are inseparable, the spontaneously accomplished expanse. Pacified in the Bodhicitta, without moving from the essence of the One, the body, speech, and mind manifest as one's own capabilities. In the expanse free from actions, there is no distinction. Like clouds in the sky, pervading in the expanse. Although not moving from the realm of wisdom, yet with the compassion of the self-arising Victorious Ones, subduing all those to be subdued. Like constellations, it is the mudra of play. The emanations of the One are countless, yet they are completely non-different from the expanse. From the sky-like expanse of self-arising wisdom, all the Dharmas that arise, all that are named separately by grasping, for the expanse, there is no difference whatsoever. Unmixed, completely perfect, it is the adornment of the expanse. Liberation in one's own place is the emptiness of the expanse. Not moving from the great expanse of the One, although countless small expanses all arise, the self-nature is spontaneously accomplished, it is the expanse of the ground. The essence is the expanse of self-arising wisdom, ultimately it is the expanse of no birth and non-duality. In the Dharma-nature without beginning or end, the self-nature fruit is the originally accomplished expanse. Various kinds gather at the base, arising from the One. The emanations of the One are countless, arising from the One, therefore pervading the base. Thus it is said. From the Tantra of the King of Vast and Boundless Expanse, the seventh chapter, the view of boundlessness. Then again, the Bhagavan (Blessed One) spoke his own intention without error: In the Dharma-nature with the same reason, Bodhi does not perish, there are no characteristics. Ultimate truth and conventional truth, the self-nature is one. Non-dual, beyond thought, without arising or ceasing. The sentient beings of the three realms of samsara, and the pure lands adorned with the three bodies, are originally of the same essence, because temporary defilements are purified. Originally.