Tibetan
འུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་མ་ནོར་བར གསུངས་པ།ཀུན་འདུས་ཀློང་ཆེན་རང་བཞིན་འདི།། བཟང་ངན་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་པས།། འདི་ལ་ཉམས་སུ་ཅི་ཞིག་བླང།། ཉམས་པར་གྱུར་པ་ཡོད་དམ་ཅི།། འདི་ལས་འདས་པ་གང་ཡང་མེད།། མི་འདའ་མ་ གཡེལ་རྒྱ་མཚོའི་ཀླུང།དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ཕྲ་བའི་ཚད་ནི་རྡུལ་དང་མཚུངས།། བརྟན་པའི་ཚད་ནི་རི་རབ་འདྲ།། ཡངས་པས་མཁའ་དང་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང།། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་རང་བཞིན་ ཏེ།། ཚད་མེད་ནམ་མཁའ་དག་དང་མཚུངས།། རྒྱལ་འགྲོ་ལ་སོགས་གྲངས་བརྗོད་ཀྱང།། སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་དག་པ་དེར།། བཙལ་བས་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། མ་བཙལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཡང།། སྐུ་ཡི་སྐུ་སྟེ་ཀུན ལ་སྣང།། དེ་ཉིད་གང་ཡིན་སངས་རྒྱས་ཉིད།། ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ཚོལ་གཞན་ན་མེད།། དེ་བཞིན་ཉིད་འབྱམས་ཀུན་འབྱམས་ཀྱང།། ཡུལ་དུ་བཙལ་བས་མི་རྙེད་དེ།། འཕགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཞན་ན་མེད།། བྱང་ཆུབ འདོད་ན་མི་དགེའི་ལས།། ཆེད་སྤྱོད་དོན་ལ་བློ་བཞག་ན།། སྙིང་རྗེ་མེད་པར་གསོད་པ་དང།། འཇིགས་པ་མེད་པར་རྔམ་པ་དང།། མ་རུངས་ལས་སུ་བྱེད་པ་དང།། ཅི་སྤྱོད་གཞན་ལ་འཚེ་བ་དང།། སྲོག་མེད་སྲོག ལ་ཟ་བ་དང།། སྙིང་རྗེ་མེད་པར་དོན་གཉེར་དང།། ལས་སུ་མི་དགེ་བཅུ་སྤྱད་ན།། སེམས་ཅན་ཐར་པའི་གནས་སུ་འདྲེན།། སྲོག་གཅོད་སྡིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ན།། ཡེ་ནས་ཆད་པས་སུ་ལ་སྡིག། དེས་ན་འདི་ལས་ཉེ་བ ཡི།། ཐར་ལམ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན།། ཉེ་བའི་ཐར་ལམ་གློར་བཞག་ནས།། སྙིང་རྗེ་དོན་དུ་གཉེར་མི་དགོས།། གང་ལ་འཛིན་པ་ཡོད་པ་ན།། ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཤར་ཀྱང་བསྒྲིབས།། སངས་རྒྱས་མི་མཆོད་སློབ དཔོན་བསྐུར།། ཐ་མལ་སྤྱོད་ལམ་ཅི་བྱས་ཀྱང།། དོན་དུ་འགྱུར་བས་འགལ་མི་འགྱུར།། དོན་འདི་ཚིག་ཏུ་མ་ཁྱེར་བར།། གནད་ཀྱི་གདེང་དུ་ཆུད་པ་གང།། དམན་པའི་ལུས་ལ་དམ་པའི་སེམས།། དུས་གསུམ་སངས རྒྱས་སྲས་གཅིག་པོ།། འཇིག་རྟེན་དྲེགས་པས་བཅིངས་པ་ཡི།། ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། ཇོ་བོའི་ཚུལ་དུ་ཁུར་བར་བྱེད།། སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་དགོངས་པ་མཉམ།། ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་ནམ མཁའ་སྤྱོད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པ་ཚད་བཞག་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བར་གསུངས པ།ཀུན་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཟང་ཐལ་ལ།། རིག་པ་ཐོད་རྒལ་འབར་ཞིང་འཕྲོ།། མ་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག། རྟོགས
Chinese
第十章。 此后，世尊又毫无错谬地宣说了自己的意旨： “此乃普聚浩瀚之自性， 是无有善恶之法， 于此有何修习可取？ 难道有已坏灭之物吗？ 无有任何超越于此者， 不越离，乃不散乱之海。 所缘之境犹如虚空， 微细之量等同微尘， 稳固之量犹如须弥山， 广阔犹如虚空与大海。 乃普贤佛母之自性， 等同无量之虚空。 纵然述说国王等数目， 然于心性浩瀚清净之中， 寻觅亦不可得， 不寻觅之法身亦是， 乃是身之身，显现于一切。 彼即是佛陀， 汝自寻觅汝自身，于他处无有。 如是汝遍一切遍， 然于外境寻觅不可得， 殊胜之菩提于他处无有。 若欲菩提，则不善之业， 若于特意行事之上用心， 则无有慈悲而杀戮， 无有畏惧而恐吓， 行持不如法之事， 无论行何皆损害他人， 食无命者之命， 无有慈悲而求取利益， 若行持十不善业， 则引众生至解脱之境。 若杀生转为罪恶， 然本已断绝，于谁有罪？ 因此，无有比此更近之， 解脱道。 舍弃临近之解脱道， 无需为慈悲而求取。 若于何者有执着， 则纵然生起殊胜之念亦被遮蔽。 不敬佛陀而敬上师， 纵然行持庸常之行为， 亦转为有义，故不相违。 勿将此义执为言辞， 应领悟要诀之确信。 卑劣之身怀有高尚之心， 乃三世佛陀之独子。 束缚于世间傲慢之， 所有天魔八部众， 亦将荷负如上师之行。 与诸佛之意相同， 于虚空自身中行持虚空。” 如是宣说。 《浩瀚无垠王续》中，关于行为衡量之第十章。 此后，世尊又毫无错谬地宣说了自己的意旨： “根基乃是法性之空明， 觉性顿超，炽燃闪耀， 于未证悟者显现为分别念， 证悟
English
Chapter Ten. Then, the Blessed One, without error, spoke his own intention: "This is the nature of the all-encompassing vast expanse, It is a dharma without good or bad, What practice can be taken from this? Is there anything that has been destroyed? There is nothing that transcends this, Not straying, it is the ocean of non-distraction. The object of focus is like the sky, The measure of subtlety is like dust, The measure of stability is like Mount Meru, The expanse is like the sky and the ocean. It is the nature of Samantabhadrī, Like the immeasurable sky. Even if one speaks of the number of kings, etc., In the vast and pure expanse of mind itself, It cannot be found by searching, This Dharmakāya, which is not sought, Is the body of the body, appearing to all. That itself is the Buddha, Seek yourself in yourself, there is no other. Likewise, you pervade all, But cannot be found by searching for it in objects, The noble Bodhi is not found elsewhere. If you desire Bodhi, then non-virtuous actions, If you focus your mind on intentional actions, Then killing without compassion, Threatening without fear, Doing unwholesome deeds, Whatever you do, harming others, Eating the life of the lifeless, Seeking gain without compassion, If you practice the ten non-virtuous actions, You will lead beings to the state of liberation. If killing becomes a sin, Then who is to blame since it is already cut off? Therefore, there is no closer path to liberation than this. Having abandoned the near path to liberation, You do not need to seek compassion. If there is attachment to anything, Then even if a superior thought arises, it is obscured. Do not worship the Buddha, but honor the teacher, Whatever ordinary actions you do, They become meaningful, so there is no contradiction. Do not take this meaning as mere words, But realize the confidence of the key point. A humble body with a noble mind, Is the only child of the Buddhas of the three times. All the gods and demons of the eight classes, Bound by worldly pride, Also bear the conduct of the guru. With the same intention as all the Buddhas, Practicing space in space itself." Thus he spoke. From the Tantra of the King of Vast Expanse, the tenth chapter on measuring conduct. Then, the Blessed One, without error, spoke his own intention: "The basis is the clear voidness of Dharmatā, The awareness is spontaneous, blazing and radiating, To the unawakened, it appears as discrimination, Awakened
Tibetan
་པའི་ཀློང་ལ་ཡེ་ཤེས་འབར།། འཁོར་བ་ཉིད་ན་འཁོར་བ་མེད།། འཁྲུལ་འཁོར་ཉིད་ ན་མྱ་ངན་འདས།། མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཤར།། མི་མཁས་པ་ལ་མུན་པར་སྣང།། འདི་བོར་བདུད་རྩི་གཞན་ན་མེད།། སྐྱེ་ཤི་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས།། ཡེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ།། རྒྱུ་འབྲས་མེད་ལས་འབྱུང བའི་ཕྱིར།། ཡེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང།། མ་ནོར་དོན་གྱི་ལུང་འདི་ལ།། མ་བཙལ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན།། གང་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང།། མི་བསྟན་པའང་རང་ལ་མེད།། ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་འཇིག པས།། ཚད་མས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། བཤིག་ཏུ་མེད་པས་རྡོ་རྗེའི་སེམས།། འཁྲུལ་པས་ཡོད་མེད་མཐའ་འཚོལ་བ།། ནམ་མཁའ་མཐོ་ཡིས་འཇལ་བ་བཞིན།། རིག་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་མི་འགྱུར།། མཐའ་རྣམས རང་སར་མ་གྲོལ་ཞིང།། ཡུལ་རྣམས་རང་དུ་མ་འདུས་པར།། སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ནི།། བལྟ་ཞིང་བལྟས་ཤིང་བརྟགས་པས་འཁྲུལ།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཞེན་པས་བསླད།། འདི་ལས་གཞན་པའི་སངས རྒྱས་ཆོས།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་སྟེ།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་གློ་བུར་ཆོས།། དེ་གཉིས་ཡོད་ན་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད།། དེ་གཉིས་མེད་ན་སྐྱེ་འཇིག་མེད།། སྐྱེ་འཇིག་མེད་པས་ཡང་དག་ལམ།། རང་ལ་གནས་པས བཙལ་དུ་མེད།། རང་བཞིན་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། ཅིར་ཡང་བརྟག་པར་མི་བྱ་ཞིང།། སྤྱོད་པའི་མཐའ་དང་རྣམ་པར་བྲལ།། མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་ཆོས་ཉིད་དེ།། སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་མི་འབྲལ་ཞིང།། ཡོངས་ལ གནས་པས་གདལ་བའི་ཀློང།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པས།། ཀུན་འབྱུང་སྙིང་པོ་ཐེག་པའི་མཆོག། རྣམ་པར་དག་པའི་ཀློང་ཆེན་ལ།། དཔག་ཅིང་དམིགས་སུ་ཡེ་ནས་མེད།། འོན་ཀྱང་དམ་པར་བལྟ་བ མེད།། མེད་པར་བལྟ་བ་དམ་པའི་ཀློང།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པས།། སྤྱོད་ཡུལ་ཕྱོགས་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས།། འདི་ལ་ཕྱོགས་ཆ་ཡོངས་མི་མངའ། འདི་ལ་སྒྲིབ་པ་བསལ་དུ་མེད།། འདི་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད མི་དགོས།། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་གཞི་མེད་འདི།། ལ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་མཐོང།། ལ་ལས་དམངས་དང་འཁོར་ལྟར་མཐོང།། ལ་ལས་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མཐོང།། འདི་ལ་མཐོང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཇི་ལྟར་མཐོང ཡང་རང་ཡིན་ཏེ།། རྟོག་པ་མ་སྐྱེ་ཡང་དག་ལྟོས།། ཐེ་ཚོམ་མ་ཟ་དབྱིངས་སུ་གྲོལ།། གྲོལ་བས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་འཕགས།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆགས་པ་ཆེ།། དུས་གསུམ་རྒྱུན་དུ་དབྱིངས་ལ་ཞེན།། སེམས་ཅན རྣམས་ནི་རྟོག་པ་ཆེ།། རང་སྣང་གཅིག་ལ་གཞན་དུ་རྟོག། དབྱིངས་ལ་ཆགས་བྲལ་ཆགས་ཆེན་པོ།། མི་གནས་
Chinese
之界中智慧燃，轮回之中无轮回，幻轮之中即涅槃，智者心中智慧生，愚者心中显黑暗，舍此他处无甘露，无生无死故无为，本初金刚藏身相，无因无果而生故，本初犹如虚空般，于此无谬之义教，未寻之法胜中胜，何者当被示与者，不示亦于自身无，有与无之边际灭，非以量度所能悟，不可毁坏故金刚心，迷乱以有无寻边者，如以高度量虚空般，觉性终究不稳固。诸边未于自处解脱，诸境未于自中聚集，欲求佛陀生起者，乃是观视再观视，考察而迷乱。执着因与果而错谬，此之外之佛陀法，因缘二者不能成，因缘二者乃暂起法，彼二若有则生灭有，彼二若无则生灭无，无生灭故为真道，住于自身故无须寻。自性安住之法性，何亦不应作观察，远离行持之边与相。未考察未分析之法性，刹那顷刻亦不离，于一切中安住故广大界，一切之自性即此故，普生藏心胜乘。于极清净之大界中，衡量与目标本初无，然亦无有视作殊胜者，视作无有乃胜妙界，一切之自性即此故，行境无偏本初佛。于此全无方分所，于此无有可除障，于此无需赞叹语。法性空性无基此，有者见为国王相，有者见为庶民眷属般，有者见为真实性。于此所见不可思议，如何见亦是自性，莫生分别如实观，莫疑虑于界中解脱，解脱故功德胜差别。诸佛乃是大贪着，三时恒常耽于界，有情乃是大分别，于一自显作他想，于界离贪乃大贪着，不住
English
Wisdom blazes in the expanse of. In samsara itself, there is no samsara. In the wheel of illusion itself, there is nirvana. Wisdom dawns in the minds of the wise. Darkness appears to the unwise. Abandoning this, there is no other nectar. Without birth and death, it is unconditioned. From the beginning, the body of Vajrasattva. Because it arises without cause and effect. From the beginning, like the nature of the sky. In this unerring teaching of meaning. The supreme of untought methods is shown. To whom should it be shown? Not showing is also within oneself. The extremes of existence and non-existence are destroyed. It is not understood by measurement. Because it cannot be destroyed, it is the vajra mind. Those who seek the extremes of existence and non-existence through delusion. Like measuring the height of the sky. Awareness will never be stable. All extremes are not liberated in their own place. All places are not gathered in oneself. To desire the arising of a Buddha. It is delusion by looking and looking again, and examining. It is corrupted by attachment to cause and effect. Other than this, the Buddha's Dharma. The two, cause and condition, cannot be accomplished. Both cause and condition are temporary dharmas. If those two exist, there is birth and death. If those two do not exist, there is no birth and death. Because there is no birth and death, it is the true path. Because it abides in oneself, there is no need to seek. The Dharma nature that abides in its own nature. Nothing should be examined. It is separated from the extremes and aspects of conduct. The Dharma nature that is not examined or analyzed. It does not separate for even a moment. Because it abides in everything, it is the expanse of vastness. Because this is the nature of all. The heart of all origins is the supreme vehicle. In the great expanse of perfect purity. There is no measure or object from the beginning. However, there is no seeing as sacred. Seeing as non-existent is the sacred expanse. Because this is the nature of all. The field of activity is impartial, the primordial Buddha. There are no parts or directions in this. There is no obscuration to be removed in this. There is no need to express praise in this. This Dharma nature, emptiness, without foundation. Some see it as the form of a king. Some see it as commoners and attendants. Some see it as the very truth. Seeing in this is inconceivable. However one sees, it is one's own nature. Do not give rise to thoughts, look at reality. Do not doubt, be liberated in the realm. Because of liberation, virtues are especially excellent. The Buddhas have great attachment. Constantly attached to the realm in the three times. Sentient beings have great discrimination. They perceive one's own appearance as other. Non-attachment to the realm is great attachment. Not abiding