Tibetan
ན།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་བྱང ཆུབ་སེམས།། སེམས་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་པས།། འཁོར་བའི་རིགས་དང་མྱང་འདས་མེད།། ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པས།། དེ་ལ་བསམ་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད།། ཞེན་པར་བྱ་བའི་གནས་མེད་པས།། ཡུལ མེད་རིག་པ་གཅིག་པུ་ཉིད།། སྐྱེ་བཞི་རྒྱུད་དྲུག་སྣང་བ་ཡང།། གཟུང་འཛིན་ཞེན་པ་བརྟས་པ་ལས།། འཕགས་པའི་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང།། དབྱིངས་ལ་ཁ་ཚོན་གཅོད་པའི་ཕྱིར།། འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་འཁོར བར་འཁྱམས།། མ་དག་པ་ཡི་གོལ་སར་བཤད།། ཕྱོགས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་མ་རྟོགས་པར།། ཕྱོགས་ལ་ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་ཡིས།། དབྱིངས་ལ་ཁ་ཚོན་གཅོད་པའི་ཕྱིར།། དག་པའི་གོལ་ས་ཞེས་སུ བཤད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ།། དག་དང་མ་དག་གཉིས་སུ་མེད།། གཉིས་མེད་མི་འགྱུར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དབྱིངས་ལ་གོལ་ས་མེད་པའི་ཕྱིར།། ས་སྟེང་འགྲོ་བ་ཇི་བཞིན་ནོ།། གཉིས་མེད་བསམ འདས་ཆོས་དབྱིངས་ལ།། འཇུག་པར་བྱ་དང་འབྱུང་བར་བྱེད།། གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། ཆོས་སྐུ་གཅིག་པུ་རབ་ཏུ་དབེན།། ཕྱོགས་བྲལ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ་ལ།། དགག་པར་བྱ་དང་སྒྲུབ་པར བྱེད།། བླང་དང་དོར་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་ཡེ་ནས་ཡངས།། སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡི།། རིགས་དྲུག་རྒྱུད་ལྔའི་སེམས་ཅན་ལ།། ཆོས་ཉིད་སྤྱི་ཁྱབ་ཡིན་པས་ན།། ཡུལ་མེད་རིག་པ་ཡེ་ནས་ཆེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་མེད་ལ།། ཕྱི་ནང་སྒོ་ཕུགས་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཁ་གཏིང་མེད་པར་ཡེ་ནས་གསལ།། འཁོར་བ་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་འདས།། སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཤར།། གང་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ དང།། འཇུག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད།། ཡུལ་དང་སེམས་སུ་དབྱེ་བ་མེད།། མ་བརྟགས་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན།། བརྟགས་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི།། དམིགས་སུ་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་མི་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་གདགས་གཞི་ཀུན དང་བྲལ།། དེ་མཐོང་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་སྟེ།། དེ་བསྒོམས་མཚན་མའི་གོལ་ས་ཡིན།། བསྒོམ་དུ་མེད་ལ་སྟེགས་ཚོལ་བ།། མཁའ་ལ་གསེར་གྱི་སྐས་ཚོལ་འདྲ།། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་འཚོལ་བ།། རི དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་བཞིན།། དོན་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་ན།། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན།། གཅིག་ཤེས་ཀུན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡིན།། གཅིག་རིག་ཀུན་ཀྱང་རིག་པ ཡིན།། རང་རིག་ཀློང་ན་མ་རིག་མེད།། མ་རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས། གཞི་རྩ་མེད་ལ་སོ་སོར་བརྟགས།། དེ་ཡང་མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་སེམས།། བསམ་དུ་མེད་དང་བསམ་གཏན་གཉིས།། ངེས
Chinese
那。 即使是佛陀本身也是菩提心。 心与佛陀无有分别， 因此没有轮回的种类和涅槃。 因为这是万物的自性， 所以它也不是思维的对象。 因为没有可以执着的地方， 所以是无境的唯一觉性。 四生六道的显现也是， 从执取能取所取而增长。 将圣法执为实有， 为了对法界下定论， 被错觉所控制而流浪于轮回。 被说是未清净的歧途。 在未证得无偏自然成就时， 以对境的方式执着于一方， 为了对法界下定论， 被说是清净的歧途。 菩提心的自性中， 没有清净与不清净二者。 无二无变的法界中， 因为法界没有歧途， 所以如同地上的众生一样。 在无二离思的法界中， 进入和出现。 因为没有显现为二的对境， 所以法身是唯一的寂静。 在无偏如虚空般广阔中， 进行破斥和建立。 因为没有取舍的对境， 所以是无为的广大界，本来就开阔。 如幻术的幻轮一般， 对于六道五蕴的有情， 因为法性是普遍的， 所以无境的觉性本来就广大。 心的自性是无有定准的， 因为没有内外门径， 所以无有内外，本来就清晰。 轮回本来就是涅槃， 痛苦显现为菩提心。 对于什么应该获得， 以及什么应该进入，什么也没有。 没有对境和心识的区分， 这是未经观察的心之幻变。 如果观察，心的本体是， 目标连微尘许也不存在。 因此，远离一切施设的基础。 见此即是现量佛陀， 修此是执着于相的歧途。 在无有可修之处寻找阶梯， 如同在虚空中寻找黄金的阶梯。 在心之外寻找佛法， 如同鹿追逐海市蜃楼一般， 不会与意义相遇， 如果知道心的自性， 就是知道了佛法的自性。 知一即知一切， 觉一即觉一切， 自觉的界中没有无明。 无明和智慧二者， 在无有根本上分别观察。 那也是无明错觉的心， 不可思议和禅定二者， 定
English
Na. Even the Buddha himself is Bodhicitta. Since mind and Buddha are inseparable, Therefore, there are no types of samsara and nirvana. Since this is the nature of all things, Therefore, it is not an object of thought either. Since there is no place to be attached to, Therefore, it is the sole awareness without an object. The appearance of the four births and six realms is also, From the increase of grasping the grasper and the grasped. Holding the noble Dharma as real, In order to define the Dharmadhatu, Wandering in samsara controlled by delusion. It is said to be the wrong path of the impure. Without realizing the impartial, spontaneously accomplished, By grasping onto a direction as an object, In order to define the Dharmadhatu, It is said to be the wrong path of the pure. In the nature of Bodhicitta, There is no duality of pure and impure. In the non-dual, unchanging Dharmadhatu, Since there is no wrong path in the Dharmadhatu, Therefore, it is like the beings on earth. In the non-dual, beyond thought Dharmadhatu, Entering and arising. Since there is no object that appears as two, Therefore, the Dharmakaya is the sole solitude. In the impartial, vast like space, Performing refutation and establishment. Since there is no object of acceptance and rejection, Therefore, it is the unconditioned, vast expanse, naturally open. Like a magical illusion wheel, For sentient beings of the six realms and five aggregates, Since the Dharma nature is universal, Therefore, the objectless awareness is naturally vast. The nature of mind is indeterminate, Since there is no inner or outer gateway, Therefore, without inside or outside, it is naturally clear. Samsara is naturally nirvana, Suffering arises as Bodhicitta. For what should be attained, And what should be entered, there is nothing. There is no distinction between object and mind, This is the magical display of the unexamined mind. If examined, the essence of mind is, As an object, not even a particle exists. Therefore, it is free from all bases of imputation. Seeing this is the direct Buddha, Meditating on this is the wrong path of signs. Seeking a ladder where there is nothing to meditate on, Is like seeking a golden ladder in the sky. Seeking Dharma apart from the mind, Like a deer chasing a mirage, One will not encounter the meaning, If one knows the nature of mind, One knows the nature of Dharma. Knowing one is knowing all, Awakening to one is awakening to all, In the realm of self-awareness, there is no ignorance. Ignorance and wisdom, the two, Are separately observed on a rootless basis. That is also the mind of ignorant delusion, The two of inconceivable and meditation, Definite
Tibetan
་པ་གཅིག་ལ་བྱེ་བྲག འབྱེད།། དེ་ཡང་འོག་མ་འཁྲུལ་པའི་བློ།། བསྒོམ་དུ་མེད་དང་བསྒོམ་པ་གཉིས།། ངེས་པ་གཅིག་ལ་བྱེ་བྲག་འབྱེད།། དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའི་བློ།། ཡང་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ།། གང་ཞིག་བསྒོམ་ཞིང་ཅི་ཞིག བསམ།། བསམ་དུ་དམིགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས།། བསྒོམ་དུ་ཡེངས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དགོངས་པ མཆོག་གི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་ལ་མཐའ་དབུས་མེད་པར་གསུངས་པ།། ཕྱོགས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་མཐའ་མེད་ཀློང།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་རབ ཏུ་འབྱམས།། ངེས་མེད་རོལ་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ།། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྟོན།། འདི་ཡིན་འདི་མིན་མཐའ་ལས་འདས།། མིང་ཚིག་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ།། མཚོན་བྱ་ལས་མཐའ་མཐའ་བྲལ བ།། ཡོད་འབྱམས་མེད་འབྱམས་དགག་སྒྲུབ་མེད།། དམིགས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར།། ཚད་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀློང།། རྒྱ་མཚོའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཆུ་ཟླ་བཞིན།། གཟུགས་བརྙན་སྣང་ཡང་རང་བཞིན མེད།། སྣང་འབྱམས་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལ་འབྱམས།། ཡུལ་དུ་བྱར་མེད་གཞི་རྩ་བྲལ།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཆོས་རྣམས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཅིར་ཡང་སྣང་ལ་མཚན་ཉིད་མེད།། ཀློང་ཡངས རྒྱ་ཁྱོན་བྲལ་བས་ན།། མ་བཀག་ཅི་བདེར་ཡངས་པར་སྤྱོད།། མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། གདགས་གཞི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ།། རིག་པ་ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་ཤར།། ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་པ་སྟེ།། ཕྱོགས འཛིན་གང་ཡང་མ་སྤངས་པས།། ཕྱོགས་མེད་ཀློང་ན་འབྱམས་པ་སྟེ།། རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཕྱིར།། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟར་དངོས་དང་བྲལ།། མཐའ་བཞིར་མ་འགག་མ་ཞེན་པས།། ཡུལ་ལ་དམིགས་པ མེད་པ་སྟེ།། མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་གདལ་བ་ཆེ།། ཀློང་ཡངས་རྒྱ་ཁྱོན་མེད་པར་གསལ།། ཀློང་ཆེན་གཅིག་གི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས།། ཀློང་ཕྲན་མཐའ་ཡས་ཀུན་ཀྱང་ཤར།། ལྷུན་འབྱམས་མི་འགྱུར་ཀློང་དུ་ཞི།། ཀུན་ཀྱང འབྱམས་པས་དེ་རུ་གཅིག།ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་ངང་ལ་གནས།། གཡོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ།། མཉམ་པའི་དོན་ལས་མ་གཡོས་པས།། མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་ཉིད་གཅིག། སྤང་བླང་མེད་པ་དབྱིངས་ན་ འབྱམས།། ཡོད་འབྱམས་སྣང་བའི་དངོས་པོར་འབྱམས།། ཐམས་ཅད་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར།། མེད་འབྱམས་སྟོང་པ་དངོས་མེད་འབྱམས།། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར།། དངོས་དང་དངོས་མེད་ཕ་རོལ ན།།
Chinese
于一各别区分开。 彼乃下者错乱之识。 无修与修二者。 于一决定各别区分开。 彼乃有境分别之识。 于真实义之自性上。 何者修习复何者 思维？ 思维乃超越所缘之边。 修习乃远离散乱之境。 不可用彼义之方式来表示。 如是说。 出自《广大无边王续》中。 胜妙意之第五品。 之后，薄伽梵又宣说了于无有破立之义上，无有边际与中心。 无有方所任运成，无边虚空。 于智慧界中极广大。 无有定准之嬉戏如虚空。 大神通变化极显现。 是此非此超越边际。 远离名句言词一切。 从所诠离边又离边。 有广大无广大，无有破立。 因已超越所缘之境。 离量故为菩提虚空。 如海之界中水月。 影像显现然无自性。 显现广大于空性界中广大。 于境无所作，无有根基。 内外器情所有一切。 诸法心要菩提心。 于何显现然无相。 虚空宽广离边际故。 不遮止，随其所宜宽广行。 离边之法性者。 乃是施设处超越境者。 觉性无境于境中生起。 乃是一切之本体。 因未曾舍弃任何方所执。 于无方虚空中广大故。 因无有局限方所偏袒。 如虚空之界远离实有。 因未执着于四边。 故于境无有执着。 不变任运成广大。 虚空宽广无边际而明。 从一大虚空之虚空中央。 小虚空无量一切亦生起。 任运广大于不变虚空中寂灭。 一切亦广大故于彼处一。 一切安住于平等之状态。 乃是不动摇之法性。 因未动摇于平等之义。 不平等显现亦平等一。 无有取舍于界中广大。 有广大于显现之事物上广大。 因一切皆从彼生。 无广大空性无事物广大。 因于彼无有体性。 于有与无之彼岸上。
English
Separately distinguish in one. That is the lower, deluded mind. No meditation and two meditations. Separately distinguish in one certainty. That is the mind with an object, conceptual. On the essence of the true meaning. What is meditated and what is thought? Thinking transcends the limit of the object. Meditation is separated from the object of distraction. It cannot be represented by the way of that meaning. Thus it is said. From the Tantra of the King of Vast Expanse. The fifth chapter, the Supreme Thought. Then, the Bhagavan again proclaimed that on the meaning of no affirmation or negation, there is no limit or center. Unbiased, spontaneously accomplished, limitless space. Extremely vast in the realm of wisdom. Uncertain play is like the sky. Great miracles are greatly shown. This is this, this is not, beyond limits. Separate from all names, words, and terms. From what is to be represented, separate from the end and separate from the end. Existing vastness, non-existing vastness, no affirmation or negation. Because it has transcended the object of focus. Because it is free from measure, it is the space of enlightenment. Like the moon in the water of the ocean's realm. The image appears, but there is no self-nature. The appearance is vast, vast in the realm of emptiness. There is nothing to do in the object, no foundation. All inner and outer containers and contents. The essence of all dharmas is the mind of enlightenment. It appears in everything, but there is no characteristic. Since the space is wide and free from boundaries. Do not restrain, act widely as you please. The nature of reality that is free from extremes. Is the basis of imputation that transcends objects. Awareness without an object arises in the object. It is the basis of everything. Since no direction is abandoned. It is vast in the directionless space. Because there is no limit or partiality to any direction. Like the realm of the sky, it is free from substance. Since it is not obstructed or attached to the four extremes. Therefore, there is no object to focus on. Immutable, spontaneously accomplished, greatly expanded. The space is wide and clear without boundaries. From the center of the space of one great space. All the endless small spaces also arise. Spontaneously vast, it dissolves into the unchanging space. Since everything is vast, it is one there. Everything abides in a state of equality. It is the nature of reality that does not move. Since it does not move from the meaning of equality. Unequal appearance is also equal, one. Without acceptance or rejection, it is vast in the realm. Existing vastness is vast in the objects of appearance. Because everything is born from it. Non-existing vastness, emptiness, non-existent vastness. Because there is no characteristic in it. On the other shore of existence and non-existence.