Tibetan
་སྐྱེད་ཡུལ་མིན།། སེམས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡང།། ཡོད་དང་མེད་ཅེས་གདགས སུ་མེད།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཡོད་པར་སྣང།། དངོས་པོ་ཀུན་ཏུ་མ་འགགས་པས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མེད་པར་སྣང།། མཚན་མ་ངང་གིས་ཞི་བའི་ཕྱིར།། ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་གནས།། ཆགས་སྡང་ཉོན མོངས་རྣམ་པ་ལྔ།། འབར་ཞིང་ཀུན་ཏུ་གཡོ་བ་ཡང།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ཡིན་པས།། དགག་ཏུ་མེད་དེ་བདག་གི་རྒྱུ།། ཆོས་ཉིད་རང་ལས་སྣང་བ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་ཡང།། འདོད་སྤྱོད དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན་ཡིན་པས།། སྤང་དུ་མེད་དེ་རང་གི་རྒྱན།། རོལ་པ་དག་ཏུ་ཤར་བ་ཡིན།། མ་རིག་འཁྲུལ་པས་སྐྱོན་དུ་བལྟས།། གཞན་དུ་འགེགས་དང་སྤོང་བ་དེ།། འདི་རུ་མི་སྤང་བཞག་པས་ཤེས།། སྒྲོལ་བ་དབང གི་སྙིང་རྗེ་ཡང།། མི་སྤང་འདི་རུ་སྤྱད་པས་ཤེས།། སྦྱོར་བ་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཡང།། མི་གནས་ཡེ་ཤེས་བདེ་ཆེན་ལམ།། བདག་ཕྱོགས་གཞན་དུ་མི་འཛིན་པས།། མི་འབྲལ་གཟུངས་ཀྱི་སྲོག་ཏུ་བརྟན།། བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱི་སྲོག་འདི་ལ།། བདུད་བཞིའི་ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཆོམས་ཤིང།། དགྲ་གསུམ་དག་གིས་གསད་དུ་མེད།། གཡང་ས་དྲུག་ཏུ་མི་ལྟུང་བས།། བྱ་བྲལ་ཀློང་ལས་ཉམས་པ་མེད།། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་དོན་འདི ལས།། ལྷག་པར་བལྟས་ཏེ་གཞན་ན་མེད།། བྱ་བྲལ་མུ་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟོང་མི་བྱེད།། ཆགས་སྡང་གནས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར།། འདུ་བྱེད་སེམས་ཀྱི་བྱུང་ཚོར་མེད།། དབྱིངས་ལས་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིར ཤར་ཀྱང།། ཡང་ལྡང་ཡང་ཞི་རང་གི་མཐུ།། རྒྱ་མཚོའི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན།། ཡོན་ཏན་གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེས་གཟུང།། མི་གཏོང་ཉོན་མོངས་ལྔར་སྣང་ཡང།། ཐུགས་རྗེས་གཟུང བའི་ཡུལ་ཡིན་པས།། བཏང་སྙོམས་མེད་པར་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤར་ནུབ་མེད།། དེ་ལ་དཔེ་དང་ཚད་མ་མཆིས།། རང་བྱུང་དཔག་གིས་མི་ལངས་པས།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་དབྱིངས་ན་གསལ།། བྱང ཆུབ་སེམས་ནི་རིན་པོ་ཆེ།ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གཞི།། ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་ཀུན་འདུས་པས།། མི་རྩོལ་རང་ཤུགས་གནས་པ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡེ་སངས་རྒྱས།། གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ ཕྱིར།། མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ་བ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཕྱོགས་མེད་ཡིན།། རང་བཞིན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། གཅིག་ཏུ་མི་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བཙལ་དུ་མེད།། ཡོན་ཏན རང་ལ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར།ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཏུ་ཤར་བ་ཡིན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད།། ཐམས་ཅད་དེ་རུ་འདུས་པའི་ཕྱིར།། མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྲུབ་འབྲས་བུ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་ འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས།། དོན་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བར་གསུངས་པ། ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ངོ་བོ ལ།། སངས་རྒྱས་མ་རྒྱས་མེད་པར་གཅིག། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡང།། ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གཏན་ན་མེད།། སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་དེ་ཡི་མཐུ།། སེམས་ཅན་རྒྱུ་རུ་སྣང་བ་ཡང།། འཁོར་བའི་ཉེས དམིགས་ལོགས་ན་མེད།། བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་དེ་ཡི་རྩལ།། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱེར་མེད་དེ།། དེ་ལ་རང་གིས་བཅོས་སུ་མེད།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུར་བཏགས་པ་ཡང།། བཀྲི དྲང་དོན་གྱིས་བསྟན་པར་ཟད།། མ་བཅོས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ།། མ་ནོར་གནས་ཤིང་མ་བྱས་གསལ།། མ་འགགས་པ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀློང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་འདི་ལ།། ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་པ་དང།། གཡོ དང་མི་གཡོ་མེད་པའི་ཕྱིར།། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འདི་ལས་མེད།། རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། རྒྱུ་འབྲས་རྫས་སུ་རྟོག་པ་ན།། གྲུབ་མཐའ་ངན་པས་བཅིངས་པ་སྟེ།། འཁྲུལ་པས་དོན་ལས་གོལ་བའི ཕྱིར།། བསྟན་ཞིང་བརྗོད་པར་རབ་ཏུ་དཀའ།། ཀློང་ཆེན་འཁྱིལ་པའི་མཁའ་དབྱིངས་ནི།། ཀུན་གྱི་གནས་ཆེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། ཡུལ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པར་ཡན།། འཁྲུལ་པས་དོན་ལས་གོལ་བའི་ཕྱིར།། ཚད་མས བཤིགས་པས་མི་ཤིགས་ཏེ།། ཀློང་ཆེན་རང་གི་མཐུ་ཡིས་གྲོལ།། རྟོག་མཐའ་བཅད་པས་མི་ཆོད་དེ།། ཀློང་ཆེན་རང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་གཅོད།། རང་སེམས་ཚད་མའི་གདེང་ལྡན་པའི།། འགྱུར་མེད་དོན་གྱི་གཡུང་དྲུང ཡིན།། ལུང་རིག་དོན་གྱི་བྱ་ར་བས།། ལོག་རྟོགས་ལྐུགས་པ་རྡུལ་དུ་བརླག། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དོན་གྱི་ལུང།། མཐའ་རུ་མི་གཏོང་འཛིན་པར་བྱེད།། ཤེས་རབ་མཚུངས་མེད་རིག་པའི་ཚད།། ཡུལ་དུ་མི་གཅོད་མཉམ པའི་ཀླུང།། ཀུན་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས།། འདི་ལ་བཙལ་ཞིང་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད།། འདི་ལ་ཅི་ཡང་བྱ་མི་དགོས།། དཀའ་ཐུབ་དཀའ་སྤྱོད་མི་དགོས་ཏེ།། འདི་ལ་སྦྱང་ཞིང་བགྲོད་དུ་མེད།། མ་བཅོས་རང་ས་ཉིད་དུ གསལ།། སྟོབས་ལྡན་ཆགས་པའི་ཡུལ་མེད་པས།། ལམ་སྟེགས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཏུ་མེད།། བྱར་མེད་ཡེ་ཀློང་དོན་འདི་ལ།། ཚིག་ཏུ་མཚོན་དུ་གདགས་གཞི་མེད།། ཡུལ་དུ་བྱ་རུ་དམིགས་གཏད་མེད།། ཏིང་འཛིན བཟླས་པ་བྱ་མི་དགོས།། ཅི་ཞིག་བསྒྲུབ་ཅིང་གང་
Chinese
非为生起之处。 心性即是大菩提， 不可施设为有无。 菩提心彼显现有， 于诸事物无阻碍， 菩提心彼显现无。 相状自然寂灭故， 安住解脱有无边。 贪嗔烦恼五种相， 炽燃周遍动摇者， 乃是自生智之力， 不可遮止是吾因。 法性自现之显现， 五种无间诸烦恼， 乃是欲乐界之饰， 不可断除是自饰。 皆为嬉戏而显现， 由无明惑视为过， 于他遮止与断除， 于此不舍安住知。 度脱自在之悲悯， 不舍于此受用知。 结合方便之行持， 不住智慧大乐道。 不执己方与他方， 不离陀罗尼命而稳。 菩提心之此命根， 四魔之众不能侵， 三敌亦皆不能害， 不堕六险峻之地， 不离无为之界中。 成佛果位之义理， 观待此理无余者。 无为无边法之界， 大悲不空不虚耗。 贪嗔于处清净故， 无有造作心之觉。 界中无论何显现， 还起还息自之力。 如海中之珍宝般， 功德不从他处寻。 自性之悲悯所摄， 不舍显现为五毒， 以悲悯所摄持之境， 无有舍弃周遍一切。 自生智慧无起灭， 于彼有喻与量度。 自生不可衡量故， 于大智慧界中明。 菩提心乃珍宝也， 一切功德生起处。 汇集于大明点中， 无作任运而安住。 菩提心乃本初佛， 从初自然成就故， 不舍自处而解脱。 菩提心乃无偏颇， 自性无有定准故， 不住一处周遍一切。 菩提心无有可寻， 功德自具圆满故， 无偏周遍而显现。 菩提心无有可修，
English
Not a place of origination. The nature of mind is also great Bodhichitta, It cannot be designated as existent or nonexistent. That Bodhichitta appears to exist, Because it is unobstructed in all things, That Bodhichitta appears to be nonexistent. Because the characteristics are naturally pacified, It abides liberated from the extremes of existence and nonexistence. The five aspects of attachment and aversion, the afflictions, Which blaze and move everywhere, Are the power of self-arisen wisdom, Unstoppable, they are my cause. It is the manifestation of the nature of reality itself. The five uninterrupted afflictions, Are the ornaments of the realm of desire, Unabandonable, they are my own ornaments. They arise purely as play, Ignorance and delusion see them as faults, To obstruct and abandon them elsewhere, Here, know that they are not abandoned but left as they are. The compassion of liberation and empowerment, Know that it is used here without abandonment. The practice of union, the means, The path of non-abiding wisdom and great bliss. Because one does not grasp self or other, It is stable as the life of inseparable Dharani. Upon this life of Bodhichitta, The hosts of the four Maras cannot invade, The three enemies cannot kill. Because one does not fall into the six abysses, There is no degeneration from the realm of non-action. From this meaning of the fruit of Buddhahood, Looking further, there is nothing else. The realm of non-action, the boundless Dharma, Great compassion does not become empty. Because attachment and aversion are purified in their place, There is no arising or feeling of conceptual mind. Whatever miracles arise from the realm, Rising and subsiding again is its own power. Like a precious jewel in the ocean, Virtues are not to be sought elsewhere. Held by the compassion of intrinsic nature, Not abandoning, though appearing as the five poisons, Because it is the object held by compassion, It pervades all without equanimity. Self-arisen wisdom has no rising or setting, There are examples and measures for it. Because self-arisen cannot be measured, It is clear in the realm of great wisdom. Bodhichitta is a jewel, The basis from which all virtues arise. Because it is all gathered into the great Bindu, It abides effortlessly and spontaneously. Bodhichitta is the primordial Buddha, Because it is spontaneously accomplished from the beginning, It is liberated in its own place without abandonment. Bodhichitta is impartial, Because its nature is not fixed, It does not abide in one place but pervades all. Bodhichitta is not to be sought, Because virtues are complete within oneself, It arises impartially everywhere. Bodhichitta is not to be cultivated,
Chinese
无法修饰。 因为一切都汇集于此。 是不修自成的果。 如是说。 出自《龙钦饶绛巴王之续》。 意义不可估量的章节，即第三章。 此后，世尊又如实宣说了心中的密意。 一明点的自性中， 不成佛不证悟，唯一。 虽说是成佛之果， 然证得之功德，实则无有。 心性广大无垠之威力， 众生显现为因， 轮回之过患亦无别处。 无为广大无垠之妙用， 于无因果之法性中， 佛与众生无有分别， 对此，自己无法改造。 虽说是因缘果， 然仅是为引导而宣说。 于未造作之法性中， 无谬安住，无作显明。 无阻碍即是智慧界。 于如是之自性处， 无散乱与不散乱， 无动摇与不动摇之故， 胜者之密意无过于此。 于清净之法性中， 若以因果实有而分别， 则为恶见所束缚， 因错谬而偏离正道之故， 甚难指示与言说。 广大无垠之虚空界， 因是一切之大处， 故于境中行持，任运自在。 因错谬而偏离正道之故， 不能以量度摧毁， 然以广大无垠之自力解脱。 不能以分别边执而断定， 然以广大无垠之自力斩断。 自心具足量度之把握， 是不变真义之永恒。 以经论正理之观察， 邪见愚痴化为微尘。 不退转是真义之经论， 不放纵于边，应执持。 无与伦比智慧之量度， 不局限于境，是平等之界。 因非一切之共同， 故对此不可寻觅与修饰。 对此无需作任何事。 无需苦行与苦修， 对此不可修习与行进。 于未造作之自性地，自然显明。 因无有强力执着之境， 故无有道、阶、果可得。 于无为原始之界此义中， 无有可于言词中诠释之基。 无有可于境中作为目标之对境。 无需禅定与念诵。 需修饰何物，又需
English
It cannot be embellished. Because everything gathers there. It is the spontaneously accomplished fruit. Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjampa Wangchuk. The chapter on immeasurable meaning, which is the third. Then, the Bhagavan again spoke without error the intention of his heart. In the essence of one bindu, Without becoming Buddha, without enlightenment, one. Although it is said to be the fruit of Buddhahood, However, the qualities attained, in reality, are non-existent. The power of the vast and boundless nature of mind, The appearance of sentient beings as cause, The faults of samsara are also nowhere else. The skillful means of the vast and boundless non-action, In the Dharma nature without cause and effect, Buddhas and sentient beings are without distinction, To this, one cannot transform oneself. Although it is said to be cause, condition, and effect, However, it is only spoken to guide. In the uncreated Dharma nature, Unmistakenly abiding, unmade and clear. Unobstructed is the realm of wisdom. In this state of suchness, Without distraction and non-distraction, Because there is no movement and no non-movement, The intention of the Victorious Ones is no more than this. In the pure Dharma nature, If one conceptualizes cause and effect as substantial, Then one is bound by evil views, Because of deviating from the true meaning through error, It is very difficult to indicate and speak. The vast and boundless sphere of space, Because it is the great place of all, Therefore, one practices in the realm, freely and spontaneously. Because of deviating from the true meaning through error, It cannot be destroyed by measurement, But it is liberated by the self-power of the vast expanse. It cannot be determined by conceptual extremes, But it is cut off by the power of the vast expanse. The self-mind is endowed with the confidence of measurement, It is the unchanging, meaningful eternity. Through the observation of scripture and reason, False views and ignorance are reduced to dust. Non-reversal is the scripture of true meaning, Do not let go to the extreme, one should hold on. The measure of incomparable wisdom, Not limited to the realm, is the equal expanse. Because it is not the commonality of all, Therefore, one cannot seek and embellish this. There is no need to do anything about this. There is no need for asceticism and hardship, One cannot train and progress in this. In the uncreated self-ground, naturally clear. Because there is no realm of powerful attachment, Therefore, there is no path, stage, or fruit to be obtained. In the meaning of this unmade, primordial realm, There is no basis to express in words. There is no object to aim at as a target in the realm. There is no need for meditation and recitation. What needs to be embellished, and what needs to be