Tibetan
།། ཕྱི་ནང་ཀུན་ཏུ་རང་ཤར་བས།། རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར།། མཉམ་པའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད།། མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས།། ཡུལ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་གནས།། ཡེ་ནས་གཉིས སུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཐིག་ལེའི་ངང་ལ་དབྱེར་མི་བྱེད།། སེམས་ཅན་རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ལ།། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་གནས།། གཉིས་མེད་རིག་པ་རང་གི་རྩལ།། འཁོར་འདས་དབྱེ་རུ་མེད་པའི ཕྱིར།། མཉམ་པའི་དོན་ལས་འདའ་བ་མེད།། དམ་ཚིག་རིག་པ་རང་གི་རྩལ།། མཉམ་ཉིད་དགོངས་པ་ཕྱོགས་མེད་ལ།། དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པར་འཆར།། རྟོག་པ་རིག་པ་རང་གི་རྩལ།། སངས་རྒྱས་སེམས ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ།། ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ།། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ།། མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ།། མཉམ་པའི་དོན་ལ་གཡོས་པ་མེད།། ཉམས་མྱོང་རིག་པ རང་གི་རྩལ།། ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས།། ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་པར་ཤར།། བཟང་ངན་མེད་པ་རིག་པའི་རྩལ།། གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་པར་གནས།། བཟང་ངན་མེད་པ་རིག་པའི་རྩལ།། གྲོལ་བའི་ཚེ ན་མཉམ་པར་གྲོལ།། བཟང་ངན་མེད་པ་རིག་པའི་རྩལ།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བས།། ཕྲིན་ལས་རིག་པ་རང་རྩལ་དབང།། ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས།། མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི དབྱིངས།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་མེད་པར་ཤར།། མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་མེད་པར་གནས།། མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་མེད་པར གྲོལ།། རང་ཤར་རང་གྲོལ་རིག་པ་རང་གི་རྩལ།། འཕྲིན་ལས་རིག་པ་རང་རྩལ་དག་གི་དབང།། ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས།། ཤར་དང་མ་ཤར་དབྱིངས་ལ་མེད།། གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ལ་མེད།། ཤར བའི་དུས་ན་རང་ལ་ཤར།། རང་ཤར་རང་གིས་རང་སར་ཟིན།། གནས་པའི་དུས་ན་རང་ལ་གནས།། རང་གནས་རང་གིས་རང་ས་ཟིན།། གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་དུ་གྲོལ།། རང་གྲོལ་རང་གིས་རང་ས་ཟིན།། ཤར་བར གནས་ཤིང་གནས་པར་གྲོལ།། གྲོལ་པར་ཤར་བས་རྒྱུན་ཆད་མེད།། རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་མེད།། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་བར་མ་ཆད།། བར་ཆད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། འཁོར་བའི་གཡང་ས་གཅད་དུ མེད།། གཡང་ས་བྲལ་བས་ལུས་མི་ལེན།། ལུས་མེད་གོལ་སར་ག་ལ་ལྟུང།། དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་དེ།། ཡེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང།། ཡེ་ནས་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་དེ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི ངང།། རིག་པ་རང་དབང་བསྒྱུར་བ་ལ།། དོན་གྱི་དབང་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན།། རང་ཞལ་རང་གིས་མ
Chinese
於内外一切皆自显现， 为自得自在之故， 不离平等之状态。 不住于相之境， 无境之觉性普皆充满。 因本初即无二元， 于明点之状态不作分别。 众生之分别念与相， 佛之智慧普皆充满。 无二觉性自身之力量， 轮回涅槃无有分别之故， 不离平等之义。 誓言觉性自身之力量， 平等性之见解无有偏颇， 有与无平等显现。 分别念觉性自身之力量， 佛与众生于界中平等。 世俗胜义于界中平等。 过患功德于界中平等。 高低方位于界中平等。 不离平等之义。 体验觉性自身之力量， 本初已得故无需施与。 显现之时平等显现， 无有善恶觉性之力量。 安住之时平等安住， 无有善恶觉性之力量。 解脱之时平等解脱， 无有善恶觉性之力量。 烦恼业力不能欺骗， 事业觉性自力自在。 本初已得故无需施与。 不平等显现亦是平等之界， 平等与不平等无有而显现。 不平等安住亦是平等之界， 平等与不平等无有而安住。 不平等解脱亦是平等之界， 平等与不平等无有而解脱。 自显自解脱觉性自身之力量， 事业觉性自力之自在。 本初已得故无需施与。 显现与未显现于界中无有， 解脱与未解脱于界中无有。 显现之时于自显现， 自显现自于自位持。 安住之时于自安住， 自安住自于自位持。 解脱之时于自解脱， 自解脱自于自位持。 显现而安住，安住而解脱， 解脱而显现，故无有间断。 无有间断故无有因果， 无有因果故无有间隔。 于无有间隔之法性中， 轮回之悬崖无法斩断。 脱离悬崖故不取身， 无身怎会堕入歧途？ 无有三时迁变者， 本初即是普贤王如来之界。 本初即无生无死者， 乃金刚萨埵自身之状态。 觉性自在转变者， 名为意义之自在。
English
Since everything, internal and external, arises spontaneously, In order to attain self-liberation by oneself, There is no wavering from the state of equanimity. Since it does not abide in the realm of signs, Awareness without a realm abides in complete fullness. Since it is primordially non-dual, There is no differentiation within the state of bindu. In the conceptual thoughts and signs of sentient beings, The wisdom of the Buddhas abides in complete fullness. The power of non-dual awareness itself, Since there is no separation between samsara and nirvana, There is no straying from the meaning of equanimity. The power of samaya awareness itself, In the impartial view of equality, Phenomena and non-phenomena arise equally. The power of conceptual awareness itself, Buddhas and sentient beings are equal in the expanse. The relative and ultimate are equal in the expanse. Faults and virtues are equal in the expanse. High and low, directions and boundaries, are equal in the expanse. There is no wavering from the meaning of equanimity. The power of experiential awareness itself, Since it is primordially attained, there is no need to bestow it. At the time of arising, it arises equally, The power of awareness without good or bad. At the time of abiding, it abides equally, The power of awareness without good or bad. At the time of liberation, it is liberated equally, The power of awareness without good or bad. Since it is not deceived by the karma of afflictions, The activity awareness is the power of its own strength. Since it is primordially attained, there is no need to bestow it. Even if unequal, it arises in the expanse of equality, Equal and unequal arise without being separate. Even if unequal, it abides in the expanse of equality, Equal and unequal abide without being separate. Even if unequal, it is liberated in the expanse of equality, Equal and unequal are liberated without being separate. Self-arising, self-liberating, the power of awareness itself, The activity awareness is the power of its own strength. Since it is primordially attained, there is no need to bestow it. Arising and not arising are not in the expanse, Liberation and not liberation are not in the expanse. At the time of arising, it arises in itself, Self-arising, it holds itself in its own place. At the time of abiding, it abides in itself, Self-abiding, it holds itself in its own place. At the time of liberation, it is liberated in itself, Self-liberating, it holds itself in its own place. Arising abides, and abiding is liberated, Liberation arises, so there is no interruption. Since there is no interruption, there is no cause and effect, Since there is no cause and effect, there is no interval. In the nature of reality without interruption, The precipice of samsara cannot be cut off. Having abandoned the precipice, one does not take a body, Without a body, how could one fall into error? That which does not change in the three times, Is primordially the expanse of Samantabhadra. That which is primordially without birth and death, Is the very state of Vajrasattva. The transformation of awareness into self-liberation, Is called the empowerment of meaning.
Tibetan
ཐོང་བ་ལ།། སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བཏགས་པར་བཤད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི རྒྱུད་ལས།དབང་ཡེ་ནས་ཐོབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བཟང་ངན་ མེད།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས།། མཉམ་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང།། ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱི་ཚུལ།། དཀྱིལ་འཁོར་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི།། དབང་རྫས་རྣམས་ཀྱིས་དབང བསྐུར་ནས།། བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེ་སྟེ།། གསང་སྔགས་དོན་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག། ཕྱི་ཡི་དབང་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན།། ནང་གི་དབང་དུ་བསྟན་པ་ཡང།། ཐ་མལ་ལུས་ལས་ལྷར་བསྒྱུར་ཏེ།། བདག་རང་ལུས་ལ ལྷ་དབང་ཐོབ།། བསྒོམས་པས་ལྷ་རུ་གསལ་བའི་ཚེ།། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལུས་མི་གནས།། ལུས་ལ་ལྷ་རུ་དབང་བསྒྱུར་བས།། དབང་ཡོད་པ་ལ་དོན་འབྱིན་ཏེ།། སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་བས།། ཤེས བཞིན་ཉམས་ལེན་བརྟན་པ་ལ།། ཐོབ་པ་ཞེས་སུ་བཤད་པ་ཡིན།། དབང་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་གཞི་ནི།། གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གནས།། ཉོན་མོངས་དབང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ།། བདག ལ་ཡོད་པས་དབང་ཞེས་བྱ།། གཞན་མི་དབང་བས་དབང་ཞེས་བྱ།། རང་ཉིད་དབང་བའི་ཕྱིར་ན་དབང།། གསང་དབང་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་ཡང།། རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྟེ།། བདག་ལུས་ལྷ་རུ་གསལ་ཙམ ན།། བདག་འཛིན་ངང་གིས་མི་གནས་ཏེ།། ཡེ་ཤེས་རང་དབང་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རང་དབང་སྒྱུར།། ཡོན་ཏན་མི་ཟད་ནོར་བུའི་གཏེར།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ།། དབང་བསྒྱུར་བས ན་དབང་ཞེས་བྱ།། གསང་བར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི།། དངོས་སུ་མི་སྣང་ནུས་པའི་མཐུ།། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང།། རང་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེད་པར་བྱེད།། བློ་ཆུང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ།། དེ་དོན བསྟན་ན་སྐྲག་པ་དང།། སྒྱིད་ལུག་པ་ཡི་ཉེན་ཡོད་པས།། གསང་ན་འགྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། གསང་དབང་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དབང་གི་བྱེ བྲག་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱོན་དང་བྲལ།། ཆོས རྣམས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་སྟེ།། བསླབ་ཏུ་མེད་པའི་བསླབ་པ་དང།། བསླབ་ཏུ་ཡོད་པའི་བསླབ་པའོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱོན་མེད་ཀྱང།།
Chinese
宣说为，在空性中，称为佛。如是说。出自《龙钦饶降巴之续》，名为“开示本初获得灌顶之品”，第三十六品。此后，导师又对并非源于自身本性的眷属们开示道：菩提心无有善恶，一切法皆为如来。虽未曾动摇于平等之境，然外、内、密三种形式，依赖于坛城之物，以灌顶之物进行灌顶后，生起大乐菩提心，不退转于秘密真言之义。此被称为外灌顶。所开示的内灌顶，亦是将凡庸之身转化为本尊，自身获得本尊之灌顶。当通过修习而明观为本尊时，执著为自我的身体便不复存在。因已将身体转化为本尊，故能成办具灌顶者之义。由上师进行灌顶，于觉知中稳固修持，此被称为获得。所谓灌顶之本体，并非存在于他处，而是智慧之本性存在于自身。不会成为烦恼之奴役，因存在于自身，故称为灌顶。因他人无法控制，故称为灌顶。因能掌控自身，故为灌顶。所谓秘密灌顶，亦是自然之力所获得，仅需自身明观为本尊，自我执著便自然消逝，智慧自在于坛城中圆满。自证智慧自在转变，功德无尽如珍宝之藏。于身语意之轮，获得自在转变，故称为灌顶。秘密安放之理由是，无法真实显现，乃是力量之威力。一切如来，皆是从自身所生，并加以增长。对于智慧狭小、乘运低劣者，若开示此义，则有恐惧和懈怠之危险，因此保密才能成就，故开示为秘密灌顶。如是说。出自《龙钦饶降巴之续》，名为“开示灌顶之差别品”，第三十七品。此后，导师薄伽梵又对并非源于自身的其他眷属们开示道：菩提心远离过患，一切法皆为修习，有无需修习之修习，以及需要修习之修习。菩提心虽无有任何过患，
English
It is said that in emptiness, it is called Buddha. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the thirty-sixth chapter, entitled "Showing the Chapter of Primordially Obtaining Empowerment." Then, the teacher again spoke to the retinue who were not different from his own nature: Bodhicitta has no good or bad, all dharmas are Thus Come Ones. Although not moving from the state of equality, the three forms of outer, inner, and secret, relying on the substances of the mandala, after empowering with the substances of empowerment, the great bliss bodhicitta arises, and does not turn back from the meaning of secret mantra. This is known as the outer empowerment. The inner empowerment that is shown is also transforming the ordinary body into a deity, and oneself obtains the deity's empowerment. When one clearly visualizes as the deity through meditation, the body that clings to self does not remain. Because the body has been transformed into the deity, it brings forth the meaning for the one who has empowerment. By the empowerment of the teacher, in the state of stable practice with awareness, it is said to be obtained. The actual basis of what is called empowerment is not somewhere else, but the wisdom of awareness resides within oneself. It does not become the slave of afflictions, because it exists within oneself, it is called empowerment. Because others cannot control it, it is called empowerment. Because one controls oneself, it is empowerment. The so-called secret empowerment is also obtained by the force of nature, just by clearly visualizing oneself as the deity, self-grasping naturally disappears, and wisdom freely completes the mandala. Self-awareness wisdom freely transforms, the inexhaustible treasure of qualities. To the wheel of body, speech, and mind, to transform freely is called empowerment. The reason for keeping it secret is the power of the ability that does not actually appear. All the Thus Come Ones also arise from oneself and cause to grow. To those of small mind and inferior vehicle, if that meaning is shown, there is danger of fear and laziness, therefore it is accomplished by keeping it secret, so it is shown as secret empowerment. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the thirty-seventh chapter, entitled "Showing the Chapter of the Differences of Empowerment." Then, the teacher, the Bhagavan, again spoke to the other retinue who were not different from himself: Bodhicitta is free from faults, all dharmas are training, there is training that does not need to be trained, and training that needs to be trained. Although bodhicitta has no faults,