Tibetan
འགྱུར་མེད་པའི་དགོངས་པ་ཡིས།། འགྲོ་དྲུག་གྲོང་ཁྱེར་གཏན་ནས་བཅོམ།། རང་བཞིན་གཅིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས།། ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་བསྲེ་བ་དང།། མཐའ་ཡི་མུན་པ་རྩད་ནས་བཅད།། ཐེ ཚོམ་ཡོད་མེད་གཉིས་སྣང་སེམས།། བྱ་བྲལ་དོན་ལ་གཉིས་སྣང་མེད།། དབྱེར་མེད་ངང་ལ་བློ་བདེར་གནས།། རྩོལ་བསྒྲུབ་ཡོད་མེད་རེ་དོགས་སེམས།། བྱ་བྲལ་དབྱིངས་ལ་རེ་དོགས་མེད།། མཉམ་ཉིད་ངང་ལ་བློ བདེར་གནས།། འཆིང་གྲོལ་ཡོད་མེད་དགག་སྒྲུབ་སེམས།། བདེ་ཆེན་སེམས་ལ་དགག་བསྒྲུབ་མེད།། མཉམ་ཉིད་དོན་ལ་བློ་བདེར་གནས།། འཁོར་འདས་ཡོད་མེད་གཟུང་འཛིན་སེམས།། ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ་དབྱེ་བ མེད།། མ་བཅོས་དོན་ལ་བློ་བདེར་གནས།། བསྒྲུབ་ཏུ་ཡོད་མེད་རྣམ་རྟོག་སེམས།། བསྒྲུབས་པས་གཞན་ནས་དོན་མི་རྙེད།། བྱ་བྲལ་ངང་ལ་བློ་བདེར་གནས།། མཚོན་དུ་ཡོད་མེད་ཕྱི་ནང་སེམས།། སྨྲ་བརྗོད་ཀུན ལས་འདས་པའི་ཕྱིར།། ཐ་སྙད་བྲལ་ལ་བློ་བདེར་གནས།། གང་ནས་བཙལ་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་རང།། མིང་གི་སྒོ་ནས་ཅིར་བཏགས་ཀྱང།། མིང་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཆོས་ཉིད་རང་ལ་རང་གིས་བཏགས།། གྲངས ཀྱི་སྒོ་ནས་ཅིར་བརྗོད་ཀྱང།། གྲངས་ལ་ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཆོས་ཉིད་རང་ལ་རང་གིས་བགྲངས།། ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས།། རང་སྣང་ཡིན་ཕྱིར་གཞན་མ་བལྟ།། ཐག་ཆོད་ངང་ལ་བློ་བདེར གནས།། རང་གིས་རང་ལ་ལུས་ལེན་ནམ།། རང་གིས་རང་ལ་སྐྱེ་བ་དང།། རང་གིས་རང་ལ་འཆི་བ་དང།། རང་གིས་རང་ལ་ཕན་འདོགས་དང།། རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་དང།། སྐྱེ་ཤི་གཉིས་པོ་སུ་ཡིས བྱས།། ཕན་གནོད་གཉིས་པོ་གང་ལས་བྱུང།། རང་སྣང་གཅིག་ཏུ་ཐག་ཆོད་ལ།། བྱ་བྲལ་ངང་ལ་བློ་བདེར་གནས།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དགོངས་པ་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་བཞིན་རང་སར་བཞག་པ་ཡིས།། རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ།། འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དོན་ཤར་བས།། དེ ལ་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད།། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་ཡི་ཀློང།། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་འདི།། མཐའ་མེད་རབ་ཏུ་འབྱམས་པའི་ཕྱིར།། ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན།། ཤེས་རབ་ཀློང་ནས་རྡོལ བ་དང།། རིག་པ་རང་ལ་ཤར་བ་ཡི།། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན།། ཐུན་མོང་འཇུར་སེམས་མེད་པ་དང།། སྨྲར་མེད་ཀློང་དུ་བསྟིམས་པ་ཡི།། རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ།། ཡང་རབ་རྟོགས་པའི་བློ ཅན་གྱིས།
Chinese
以不变的意念，彻底摧毁六道之城。以自性唯一的法性，混合内外中三者，彻底斩断边际的黑暗。有无怀疑的二元显现之心，离戏论之义无有二元显现，于无别之境安住于安心。有无勤作希冀恐惧之心，离戏论之界无有希冀恐惧，于平等之境安住于安心。有无束缚解脱的破立之心，于大乐之心无有破立，于平等之义安住于安心。有无轮回涅槃的能取所取之心，于一明点无有分别，于无为之义安住于安心。有无可修的分别念之心，修持亦不从他处得义，于离戏论之境安住于安心。有无能诠所诠内外之心，以超离一切言说之故，于离名言安住于安心。无论从何寻觅皆是法性自性，无论以何名称之门安立，以于名无有定准之故，于法性自性以自性安立。无论以何数字之门宣说，以于数无有穷尽之故，于法性自性以自性计数。如何显现存在之法，以是自显现之故不观待他者，于决断之境安住于安心。自己取自己的身体吗？自己有自己的生吗？自己有自己的死吗？自己有自己的利益吗？自己有自己的损害吗？生死二者是谁所作？利害二者从何而生？于自显现唯一而决断，于离戏论之境安住于安心。如是说。出于龙钦饶绛巴（ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོ，Longchen Rabjam）（莲花生大师化身）之续，意念决断之品第三十五。之后，世尊又对那些眷属说道：如是安住于自处，于如虚空之觉性，以无有迁变的意义生起，于彼无有散乱与不散乱。无论如何作为皆是彼之界，此无有聚散之胜义，以无边广大之故，非以言词能诠之行境。乃是智慧界中涌现，觉性于自性生起之，具缘者之行境。无有共同庸俗之心，于不可言说之界融入之，瑜伽士之行境，又以甚为了悟之慧者。
English
With unchanging intention, utterly destroy the city of the six realms. With the dharma-nature of single essence, mix the outer, inner, and intermediate, and completely cut off the darkness of the edges. The mind of dualistic appearance, doubting whether there is or isn't, in the meaning of freedom from elaboration, there is no dualistic appearance. The mind of hoping and fearing whether there is effort or not, in the realm of freedom from elaboration, there is no hope or fear, in the state of equanimity, abide in peace of mind. The mind of asserting and negating whether there is bondage or liberation, in the mind of great bliss, there is no assertion or negation, in the meaning of equanimity, abide in peace of mind. The mind of grasping and holding whether there is samsara or nirvana, in the single bindu, there is no differentiation, in the meaning of unconditioned, abide in peace of mind. The mind of conceptual thought whether there is something to accomplish or not, by accomplishing, one does not find meaning from elsewhere, in the state of freedom from elaboration, abide in peace of mind. The mind of inner and outer, whether there is something to represent or not, because it transcends all speech, in the absence of terms, abide in peace of mind. No matter where you search, it is the dharma-nature itself, no matter what name you give it through the door of names, because there is no certainty in names, in the dharma-nature itself, it is established by itself. No matter what you say through the door of numbers, because there is no end to numbers, in the dharma-nature itself, it is counted by itself. How the phenomena of appearance and existence are, because it is self-appearance, do not look to others, in the state of certainty, abide in peace of mind. Does oneself take one's own body? Does oneself have one's own birth? Does oneself have one's own death? Does oneself benefit oneself? Does oneself harm oneself? Who made the two, birth and death? From where did the two, benefit and harm, arise? In the self-appearance, be certain in oneness, in the state of freedom from elaboration, abide in peace of mind. Thus it was said. From the tantra of Longchen Rabjam, the chapter on deciding intention, the thirty-fifth. Then, again, the Bhagavan spoke to those assemblies: By abiding as it is in its own place, in the awareness like the sky, with the meaning of immutability dawning, in that, there is no distraction or non-distraction. No matter how it is done, it is its expanse, this supreme sphere without gathering or scattering, because it is boundless and vast, it is not an object of practice that can be represented by words. It is what arises from the expanse of wisdom, and the awareness dawns in itself, it is the object of practice of those who are fortunate. Without a common, ordinary mind, and absorbed into the unspeakable expanse, it is the object of practice of the yogis, and again, by the wise with great understanding.
Tibetan
། མཚོན་དང་མ་མཚོན་མེད་པ་རུ།། ཡེ་ནས་གནས་པར་ཐག་བཅད་དེ།། སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡི།། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མ་རྙེད་པས།། བྱིང་རྒོད་རྩོལ་དང་མི་རྩོལ་བའི།། རྣམ་རྟོག་དགྲ བོ་གསད་མི་དགོས།། ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་ཆེན་པོ་རུ།། གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྱི་ཁྱབ་ལ།། བདག་གཞན་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས།། ཁམས་གསུམ་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་ཕྱིར།། དུས་གསུམ་བདེར་གཤེགས་རང་སྣང སྟེ།། གཞན་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ།། རང་ལས་མ་གཏོགས་རྡུལ་ཙམ་མེད།། ཆོས་ཉིད་རང་སེམས་ཀློང་ཆེན་ལ།། མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གསལ་ཡང།། མཉམ་པའི་དོན་ལས་གཡོས་པ་མེད།། བདག་ལས གཞན་དུ་ལྟ་བྱེད་པ།། གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས།། བསྒོམ་པར་འདོད་པ་རྩོལ་བའི་བློ།། འཁྲུལ་པ་གཞན་ན་མེད་པའི་ཕྱིར།། རང་གཞན་ཆེན་པོ་མཉམ་པའི་ཀློང།། མཉམ་པའི་ཀློང་ཆེན་རིས་མེད ལ།། བཞག་དང་མ་བཞག་མེད་པར་གནས།། གཞི་བཞག་ཆེན་པོ་བཙལ་དུ་མེད།། ཡང་ལྟོས་ཡང་ལྟོས་སེམས་ལ་ལྟོས།། ལྟར་མེད་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བ་མཐོང།། དམིགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དེ།། རིག་པ་སྤྱི བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན།། རང་རིག་ལྟ་བ་རྩལ་གྱི་དབང།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ།། ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས།། ལྟ་བ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡྀན།། ཡང་སྒོམས་ཡང་སྒོམས་སེམས་ལ་སྒོམས།། བསྒོམ མེད་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མཐོང།། མཚན་མའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་དེ།། རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་བསྒོམ་པ་ཡིན།། རང་རིག་བསྒོམ་པ་རྩལ་གྱི་དབང།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ།། ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི དགོས།། བསྒོམ་པ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིན།། ཡང་སྤྱོད་ཡང་སྤྱོད་སེམས་ལ་སྤྱོད།། སྤྱད་མེད་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཐོང།། བླང་དོར་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ནི།། རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན།། རང་རིག་སྤྱོད་པ་རྩལ་གྱི དབང།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ།། ཡེ་ནས་རྫོགས་པས་བསྐུར་མི་དགོས།། སྤྱོད་པ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིན།། ཡང་སྒྲུབས་ཡང་སྒྲུབས་སེམས་ལ་སྒྲུབས།། བསྒྲུབ་མེད་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང།། རེ དོགས་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ནི།། རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས་བུ་ཡིན།། རང་རིག་འབྲས་བུ་རྩལ་གྱི་དབང།། ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫིབ།། ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས།། འབྲས་བུ་རང་དབང་གྱུར་པའི ཕྱིར།། དེས་ན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད།། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར།། བདག་དང་གཞན་དུ་མི་འཛིན་པས།། རིག་པ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིས།། མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ངང་གིས་གནས།། དེ་ལ་རིག་པའི་འཆར ལུགས་ནི
Chinese
在无有诠释与非诠释中， 从一开始就已决断安住。 由于未寻得能修与所修之， 境与有境， 故不需诛杀沉掉、激昂、勤作与无勤作之， 分别念怨敌。 于本初普润大中， 安住之法性普遍中， 由于不具自他之分别， 故三界自他平等之故， 三时善逝乃自现， 从他处可得之境， 除自之外，微尘许亦无有。 法性自心广大虚空中， 虽种种相皆明现， 然未曾动摇平等之义。 将自视为他之能见者， 二取显现乃迷乱之心， 欲修持乃勤作之意。 由于迷乱不在他处， 自他大平等之界中， 于平等大界无有安立与不安立而安住。 无有可寻之基础安立。 再看，再看，看自心！ 见无所看之心之观看。 彼超越所缘之边者， 乃觉性普润之见。 自明觉见乃威力之自在， 不为烦恼业所欺。 由于本初已得故，不需施与。 见乃已成自在。 再修，再修，于自心修！ 见无修之心之修持。 彼远离相之境者， 乃觉性普润之修持。 自明觉修乃威力之自在， 不为烦恼业所欺。 由于本初已得故，不需施与。 修乃已成自在。 再行，再行，于自心行！ 见无行之心之行持。 从取舍之边解脱者， 乃觉性普润之行持。 自明觉行乃威力之自在， 不为烦恼业所欺。 由于本初已圆满故，不需施与。 行乃已成自在。 再成办，再成办，于自心成办！ 见无成办之心之果。 从希忧之边解脱者， 乃觉性普润之果。 自明觉果乃威力之自在， 不为烦恼业所欺。 由于本初已得故，不需施与。 果乃已成自在之故。 是故，法性平等性， 由于无有境与有境之故， 由于不执着自与他， 觉性已成自在故， 于平等之界自然安住。 于此，觉性之显现方式乃
English
In the absence of expression and non-expression, From the beginning, it is decided to abide. Since the object and subject of meditation are not found, The enemy of discursive thoughts, such as sinking, agitation, effort, and non-effort, need not be killed. In the great universal effusion from the beginning, In the universal Dharma nature where it abides, Since there is no concept of self and other, Therefore, since the three realms are equal in self and other, The Sugatas of the three times are self-manifestations. The object to be obtained from elsewhere, Except for oneself, there is not even a particle. In the vast expanse of the Dharma nature's own mind, Although various signs are all clear, It has never moved from the meaning of equality. The seer who sees oneself as other, The mind of delusion that appears as duality, The mind of effort that desires to meditate. Since delusion is not elsewhere, In the realm of great equality of self and other, It abides without establishment or non-establishment in the great realm of equality. There is no basis to seek for great establishment. Look again, look again, look at your mind! See the seeing of the mind that has nothing to see. That which transcends the limits of the object, Is the view of the universal effusion of awareness. The self-aware view is the power of skill, It is not deceived by the karma of afflictions. Since it has been obtained from the beginning, there is no need to give it. The view has become independent. Meditate again, meditate again, meditate on your mind! See the meditation of the mind that has no meditation. That which is separated from the realm of signs, Is the meditation of the universal effusion of awareness. The self-aware meditation is the power of skill, It is not deceived by the karma of afflictions. Since it has been obtained from the beginning, there is no need to give it. Meditation has become independent. Act again, act again, act on your mind! See the action of the mind that has no action. That which is liberated from the limits of acceptance and rejection, Is the action of the universal effusion of awareness. The self-aware action is the power of skill, It is not deceived by the karma of afflictions. Since it has been perfected from the beginning, there is no need to give it. Action has become independent. Accomplish again, accomplish again, accomplish on your mind! See the fruit of the mind that has no accomplishment. That which is liberated from the limits of hope and fear, Is the fruit of the universal effusion of awareness. The self-aware fruit is the power of skill, It is not deceived by the karma of afflictions. Since it has been obtained from the beginning, there is no need to give it. Therefore, the fruit has become independent. Therefore, the equality of Dharma nature, Since there is no object and subject, Since there is no attachment to self and other, Since awareness has become independent, It naturally abides in the realm of equality. Here, the way awareness arises is