Tibetan
དི་ལས་གཞན་ལ་མ་བལྟས་ན།། མི་རྟོག་གཞན་དུ་བསྒོམ་མི་དགོས།། འདི་ལས་གཞན་ དུ་མ་སྤྱད་ཅིག།སྤྱད་ཅིང་སྤྱད་ཅིང་ལོག་ལྟ་སྟེ།། འདི་ལས་གཞན་དུ་མི་སྤྱོད་ན།། རྟོག་དཔྱོད་གཞན་དུ་བྱ་མི་དགོས།། འདི་ལས་གཞན་དུ་མ་རྩོལ་ཅིག། རྩོལ་ཞིང་རྩོལ་ཞིང་གཟུང་འཛིན་མཆེད།། འདི་ལས་གཞན་དུ་ མ་རྩོལ་ན།། འཇུག་སྒོ་ཐ་དད་མེད་པའི་ཕྱིར།། ས་དང་ལམ་ལ་སྦྱང་མི་དགོས།། འདི་ལས་གཞན་དུ་མ་བསྒྲུབས་ཤིག། བསྒྲུབས་ཤིང་བསྒྲུབས་ཤིང་མཐར་ཐུག་མེད།། འདི་ལས་གཞན་དུ་མི་བསྒྲུབ་ན།། སངས་རྒྱས གོ་འཕང་ཐོབ་མི་དགོས།། མི་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཡིན།། དབྱེར་མེད་དོན་དུ་མ་ཤེས་ན།། བསྐལ་པར་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་མི་འགྱུར།། དབྱེར་མེད་དོན་ལ་གནས་པ་ན།། སྲིད་པར་འཁྱམས་ཀྱང་སྟོར་བྲལ མེད།། སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་སྣ་ཚོགས་སྟོན།། ཡུལ་ལ་སྤྱོད་དང་མི་སྤྱོད་པ།། སྤྱོད་པ་འགག་པ་མེད་ལས་བྱུང།། མི་སྤྱོད་སྐྱེ་བ་མེད་ལས་བྱུང།། གནས་ལ་བརྟེན་དང་མི་བརྟེན་པ།། འགག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལས བྱུང།། མི་བརྟེན་སྐྱེ་བ་མེད་ལས་བྱུང།། རང་བཞིན་བཅོས་དང་མ་བཅོས་པ།། བཅོས་པ་འགག་པ་མེད་ལས་ཤར།། མ་བཅོས་སྐྱེ་བ་མེད་ལས་བྱུང།། ཆོས་ལས་འདས་དང་མི་འདའ་བ།། འདའ་བ འགག་པ་མེད་ལས་ཤར།། མི་འདའ་སྐྱེ་བ་མེད་ལས་བྱུང།། ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་དང་མི་སྟོན་པ།། སྟོན་པ་འགག་པ་མེད་ལས་ཤར།། མི་སྟོན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང།། མཚོན་པས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་མི་ཕེབས།། ཕེབས་པ འགག་པ་མེད་ལས་ཤར།། མི་ཕེབས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང།། མཚན་མའི་སྤྲོས་དང་བྲལ་མ་བྲལ།། མ་བྲལ་འགག་པ་མེད་ལས་ཤར།། བྲལ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་ལས་བྱུང།། རང་བཞིན་གཅིག་ལ་འཁོར་མི་འཁོར།། འཁོར བ་འགག་པ་མེད་ལས་བྱུང།། མི་འཁོར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཀློང།། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་བདེ་སྡུག་གཉིས།། སྡུག་བསྔལ་འགག་པ་མེད་ལས་བྱུང།། བདེ་ཆེན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང།། མཚན་ཉིད་གཅིག་ལས་སྣང་སྟོང གཉིས།། སྣང་བ་འགག་པ་མེད་ལས་ཤར།། སྟོང་པ་སྐྱེ་མེད་ཡུམ་གྱི་དབྱིངས།། རྒྱུན་མི་ཆད་དང་གནས་སྐབས་གཉིས།། གནས་སྐབས་འགག་མེད་ངེས་པ་མེད།། རྒྱུན་མི་ཆད་པ་སྐྱེ་མེད་དབྱིངས།། འདུ་འབྲལ་མེད ལ་རྟག་ཆད་གཉིས།། ཞེན་དུ་མེད་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གཉིས།། བླང་དོར་མེད་ལ་དགག་བསྒྲུབ་གཉིས།། བདག་གཞན་མེད་ལ་བཟང་ངན་གཉིས།། ཕྱི་ནང་མེད་ལ་ཡུལ་སེམས་གཉིས།། འཕོ་འགྱུར་མེད་ལ་སྐྱེ་ཤི གཉིས།། དེས་ན་གཉིས་འདུས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་རང་ལས་ཤར།། སྐྱེ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད
Chinese
如果不是从这出发去看别处， 就不需要修习其他的无念。 不要从这出发去做别的事， 做了又做就会产生邪见。 如果不是从这出发去行事， 就不需要进行其他的思辨。 不要从这出发去努力， 努力又努力会增长能取所取。 如果不是从这出发去努力， 因为没有不同的入口， 就不需要在地和道上修习。 不要从这出发去成就， 成就又成就终无止境。 如果不是从这出发去成就， 就不需要获得佛的果位。 所谓“人”即是佛， 如果不了知无别的意义， 即使修习无数劫也不会成就。 如果安住于无别的意义， 即使流转于轮回也不会失坏。 无生无灭显现种种。 对于境，用与不用， 用，是从无灭中产生， 不用，是从无生中产生。 对于处所，依靠与不依靠， 是从无灭中产生， 不依靠，是从无生中产生。 对于自性，改造与不改造， 改造，是从无灭中显现， 不改造，是从无生中产生。 对于法，超越与不超越， 超越，是从无灭中显现， 不超越，是从无生中产生。 对于神变，示现与不示现， 示现，是从无灭中显现， 不示现，是无生的状态。 以表征，到达与不到达， 到达，是从无灭中显现， 不到达，是无生的状态。 对于相的戏论，分离与不分离， 不分离，是从无灭中显现， 分离，是从无生中产生。 对于自性，轮转与不轮转， 轮转，是从无灭中产生， 不轮转，是无生的虚空。 对于本体，乐与苦二者， 痛苦，是从无灭中产生， 大乐，是无生的状态。 对于体性，显现与空性二者， 显现，是从无灭中显现， 空性，是无生母性的法界。 相续不断与暂时二者， 暂时，是无灭不确定的， 相续不断，是无生的法界。 没有聚集分离，有常断二者， 没有贪执，有增益谤损二者， 没有取舍，有破立二者， 没有自他，有善恶二者， 没有内外，有境心二者， 没有变异，有生死二者， 因此，二者聚合的一切， 是从无生无灭中自然显现， 一切皆从无生中来。
English
If you don't look elsewhere from this, you don't need to meditate on other non-thoughts. Don't do anything else starting from this, doing it again and again will generate wrong views. If you don't act starting from this, you don't need to engage in other speculations. Don't strive starting from this, striving again and again will increase grasping and the grasped. If you don't strive starting from this, because there are no different entrances, you don't need to train on the grounds and paths. Don't accomplish starting from this, accomplishing again and again will have no end. If you don't accomplish starting from this, you don't need to attain the state of Buddhahood. What is called "person" is Buddha, if you don't understand the meaning of non-duality, even if you practice for countless eons, you will not achieve it. If you abide in the meaning of non-duality, even if you wander in samsara, you will not be lost. Unborn, unceasing, it shows various things. Regarding objects, using and not using, using arises from the unceasing, not using arises from the unborn. Regarding places, relying and not relying, arises from the unceasing itself, not relying arises from the unborn. Regarding nature, fabricated and unfabricated, fabbricated appears from the unceasing, unfabricated arises from the unborn. Regarding dharma, transcending and not transcending, transcending appears from the unceasing, not transcending arises from the unborn. Regarding miracles, showing and not showing, showing appears from the unceasing, not showing is the state of the unborn. With symbols, arriving and not arriving, arriving appears from the unceasing, not arriving is the state of the unborn. Regarding the proliferation of signs, separation and non-separation, non-separation appears from the unceasing, separation arises from the unborn. Regarding nature, revolving and not revolving, revolving arises from the unceasing, not revolving is the space of the unborn. Regarding essence, happiness and suffering, two, suffering arises from the unceasing, great bliss is the state of the unborn. Regarding characteristics, appearance and emptiness, two, appearance appears from the unceasing, emptiness is the realm of the unborn mother. Continuous and temporary, two, temporary is unceasing, uncertain, continuous is the realm of the unborn. Without gathering and separation, there are permanence and cessation, two, without attachment, there are exaggeration and defamation, two, without acceptance and rejection, there are refutation and establishment, two, without self and other, there are good and bad, two, without outer and inner, there are object and mind, two, without change, there are birth and death, two, Therefore, all that is the union of two, arises naturally from the unborn and unceasing, all comes from the unborn.
Tibetan
་སྐྱེས།། འགག་པ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་འགགས།། སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་ལ།། འགགས་ཙམ ཉིད་ན་མི་འགག་ཏེ།། སྐྱེ་ཡང་སྐྱེ་མེད་ཀློང་ལས་སྐྱེས།། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལ་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད།། འགགས་ཀྱང་འགག་མེད་ཀློང་དུ་འགགས།། འཆི་མེད་དབྱིངས་ལ་འགག་རྒྱུ་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་རིག་པ་དེ།། ཆོ འཕྲུལ་ཅིར་ཡང་མ་ངེས་པས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་ལས་རྒྱལ།། རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྟེ་སྐྱེ་ཤི་མེད།། འཁོར་བའི་གཡུལ་ངོ་ཀུན་ལས་རྒྱལ།། རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྟེ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀུན་ལས རྒྱལ།། རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྟེ་མཐོ་དམན་མེད།། འཁོར་འདས་སྐྱོན་ཡོན་ཀུན་ལས་རྒྱལ།། རྒྱལ་བའི་སྐུ་སྟེ་མཉམ་པ་ཉིད།། མཉམ་པ་རིས་མེད་སེམས་ཀྱི་ཀློང།། སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་སྣ་ཚོགས་སྣང།། སྣང་མེད་བརྗོད་མེད ཅིར་ཡང་འཆར།། ཤར་བ་རང་ཤར་ཡིན་པ་དང།། གྲོལ་བ་རང་གྲོལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། ཡུལ་མེད་རིག་པས་གཅིག་པུ་ཉིད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི མཚན་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པའི་རྒྱལ་པོས་བསྟན་པའི་དོན་མ་ནོར་བར་གསུངས་པ།། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་གཅིག། མཚན་ཉིད་རང་རང་སོ་སོར་འཛིན།། མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ཆོས་ཞེས་བཏགས།། ཡང་དག་དོན་ལ་མེད་མོད་ཀྱང།། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་མ་ལོག་པ།། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་འཛིན།། དེ་ཡང་རང སྣང་གཅིག་གི་སྟོབས།། ཡོན་ཏན་གཅིག་ལས་ཤར་བ་ལ།། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྟགས།། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་འཛིན།། དེ་ཡང་རང་སྣང་གཅིག་གི་སྟོབས།། ལ་ལ་ཞེ་སྡང་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ལ་ལ གཏི་མུག་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ལ་ལ་ང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ལ་ལ་འདོད་ཆགས་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ལ་ལ་ཕྲག་དོག་བྱང་ཆུབ་སེམས།། རང་བྱུང་གཅིག་ལས་མ་གཡོས་པས།། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གིས འཛིན།། དེ་ཡང་རང་སྣང་གཅིག་གི་སྟོབས།། མཚན་མའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ལ།། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང།། འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་ཕུང་པོ་ལྔ།། ལས་ལྔ་བྱེད་པའི་རང་ཞིན་གྱིས།། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང གིས་འཛིན།། དེ་ཡང་རིག་པ་རང་གི་སྟོབས།། སྣང་བ་རང་སར་དག་པ་ལ།། ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང།། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་འབྱུང་བ་ལྔ།། རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་འཛིན།། དེ་ཡང་རིག་པ་རང་གི སྟོབས།། ཆོས་ཉིད་འཛིན་པ་ཀུན་བྲལ་ལ།། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ།། རེག་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཡོན་ལྔ།། རང་
Chinese
生矣。 无灭尽处一切灭。 生时即无生。 灭时亦不灭。 生亦从无生界生。 无生之界无生因。 灭亦灭于无灭界。 不死之界无灭因。 无生灭之觉性，于何等幻化亦不定，故自生智慧胜过边际。 胜者之身无生无死。 胜过轮回一切战场。 胜者之身本自成佛。 胜过一切乘之类别。 胜者之身无高无低。 胜过轮回涅槃一切过失功德。 胜者之身即平等性。 平等无别之心界。 无生无灭种种显现。 无显现不可说，显现任何事物。 显现是自显现，解脱是自解脱之故。 无境觉性是唯一。 如是说。 龙钦饶降巴之续中，于菩提心之体性，开示无生灭之品第三十二竟。 之后，又如实宣说导师之王所教示之义。 诸法自性界中一。 体性各自执持异。 以执持体性故，名之为法。 然于真实义中虽无，颠倒与不颠倒，自之体性自执持。 此亦自显现一之力。 从一功德所生起，身语意之相，自之体性自执持。 此亦自显现一之力。 有者嗔恨菩提心。 有者愚痴菩提心。 有者我慢菩提心。 有者贪欲菩提心。 有者嫉妒菩提心。 从一自生未动摇，自之体性自执持。 此亦自显现一之力。 远离有相之境，色与受与想，行与识五蕴，以作五业之自性，自之体性自执持。 此亦觉性自之力。 显现自处清净，地与水与火与风，虚空等五大种，自之体性自执持。 此亦觉性自之力。 远离一切执持法性，色与声与香与味，触等五种妙欲，自
English
Born. From the unceasing, everything ceases. Just as it is born, it is unborn. Just as it ceases, it does not cease. Even when born, it is born from the realm of the unborn. In the sphere of the unborn, there is no cause for birth. Even when ceasing, it ceases in the realm of the unceasing. In the sphere of the undying, there is no cause for cessation. That awareness without birth or cessation, since it is not definite in any kind of magical display, the self-arisen wisdom is victorious over the limits. The body of the Victorious One is without birth or death. Victorious over all the battlefields of samsara. The body of the Victorious One is primordially enlightened. Victorious over all categories of vehicles. The body of the Victorious One is without high or low. Victorious over all faults and virtues of samsara and nirvana. The body of the Victorious One is equality itself. Equality, the impartial realm of mind. Unborn, unceasing, various appearances. Without appearance, inexpressible, appearing in any way. Since appearance is self-appearance, and liberation is self-liberation. The solitary one is awareness without an object. Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjam Gyalpo, the chapter on demonstrating the characteristic of bodhicitta as without birth or cessation, the thirty-second. Then, again, the King of Teachers spoke without error about the meaning that was taught. All dharmas are one in the sphere of their own nature. Characteristics are held separately, each on its own. Because of holding characteristics, it is named 'dharma.' Although it does not exist in the true meaning, the inverted and the non-inverted, hold their own characteristics themselves. That too is the power of one's own appearance. From the arising of one quality, the signs of body, speech, and mind, hold their own characteristics themselves. That too is the power of one's own appearance. Some are anger, bodhicitta. Some are ignorance, bodhicitta. Some are pride, bodhicitta. Some are desire, bodhicitta. Some are jealousy, bodhicitta. Since it does not move from one self-arisen, hold their own characteristics themselves. That too is the power of one's own appearance. Separated from the realm of characteristics, form and feeling and perception, formation and consciousness, the five aggregates, by the nature of performing the five actions, hold their own characteristics themselves. That too is the power of one's own awareness. In the purity of appearance in its own place, earth and water and fire and wind, space and so on, the five elements, hold their own characteristics themselves. That too is the power of one's own awareness. Separated from all holding of the nature of phenomena, form and sound and smell and taste, touch and so on, the five desirable qualities, self