Tibetan
ཆོས་ཉིད་ལ།། ཐོགས་པ་མེད་པ་རང་གི་རྩལ།། གང་མཐོང་ཆོས་ཉིད་ཅེར་མཐོང་ལ།། སྒྲིབ གཡོགས་མེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ།། འབྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ཅིར་ཡང་མ་ངེས་རོལ་པའི་རྩལ།། ཆོ་འཕྲུལ་མེད་ཀྱང་རང་གི་རྒྱན།། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་དབྱིངས་ཀྱི་ཀློང།། ཏིང་འཛིན་བརྒྱ་ཕྲག་བསམ་ཡས སྒོ།སྡུད་པར་བྱེད་པ་དབྱིངས་ཡིན་པས།། སྤྲོ་བ་ཀློང་ཆེན་རང་གི་མཐུ།། འཆར་བར་བྱེད་པ་དབྱིངས་ཡིན་ཏེ།། དག་པར་བྱེད་པ་སེམས་ཀྱི་ཀློང།། ཀློང་ཡངས་ནམ་མཁའི་ཆོ་འཕྲུལ་ནས།། བྱིན་རླབས་ཆར་བཞིན་ བབས་པ་དང།། ཡོན་ཏན་སྤྲིན་བཞིན་འཐིབས་པ་དང།། དེ་ཡི་བྱིན་རླབས་དེ་ལ་སྣང།། མཚན་མ་མེད་ལས་དངོས་པོར་འགྱུར།། མེད་པའི་དོན་ལས་སྣང་བ་ཡིས།། དབྱིངས་དང་སྣང་སྲིད་ཆོ་འཕྲུལ་ཀྱང།། མ་ངེས རོལ་པར་ཤར་བའི་ཕྱིར།། སྟོང་ཉིད་གསང་སྒོ་འབྱེད་པའི་རྟགས།། མཐུན་དང་མི་མཐུན་སྣང་བ་ཡི།། ཡང་དག་དོན་ཚོལ་ཐེག་པ་ཡང།། གཅིག་ལ་རྣམ་གྲངས་ཕྱེ་བ་ཡིན།། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ།། རེག་བྱ ལ་སོགས་འདོད་ཡོན་ལྔ།། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན་ཡིན་པས།། གཞི་ནས་ཤར་ཏེ་དགག་ཏུ་མེད།། དྲན་པའི་དབང་པོས་བཅད་པ་དང།། མ་དྲན་རྨོངས་པའི་གཏི་མུག་དང།། ཡུལ་གྱི་རྟོག་པས་བསླང་བ དང།། གཉེན་པོ་བསྟེན་པའི་འདུ་བྱེད་དང།། མི་མཐུན་སྤོང་བའི་རྩོལ་སེམས་དང།། སེམས་ལས་ལྷག་པའི་བོགས་འདོད་པ།། རྣམ་པར་ཐར་བའི་དོན་ལ་བསྒྲིབས།། དོན་ལ་བསྒྲིབ་པ་མི་མངའ་ཡང།། རྐྱེན་གྱིས ལོག་པར་སྣང་བ་ཡིན།། ནམ་མཁའི་ངང་ལ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱང།། གློ་བུར་ཆོ་འཕྲུལ་ནམ་མཁའི་གེགས།། ཆོས་ཉིད་རང་ལ་སྒྲིབ་མེད་ཀྱང།། རང་ངོ་མ་ཤེས་སྒྲིབ་དང་གེགས།། རྒྱུ་ལ་སྤྱོད་པ་རྒྱུ་ཡི་གེགས།། རྐྱེན་ལ་སྤྱོད པ་རྐྱེན་གྱི་གེགས།། འབྲས་བུར་ཞེན་པ་འབྲས་བུའི་གེགས།། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སྣང་བའི་སྒོ་མོ་མ་འགགས་པས།། རྒྱུར་ཡང་སྣང་སྟེ་རྐྱེན་དུ་སྣང།། འབྲས་བུ་སྣང་ཞེན་མེད་པས་ན།། སྣང་ཡུལ་ཞེན་པ ཀུན་དང་བྲལ།། སྟོང་ཉིད་ཡངས་པའི་ཧོྂ་ཁུང་དུ།། བརྗོད་པའི་ཚིག་ཀྱང་རྣམ་པར་དག། སྣང་བའི་ཡུལ་ཡང་རྣམ་པར་དག། ཞེན་པའི་མཐུ་ཡང་རྣམ་པར་དག། སྤོང་བའི་ལམ་ཡང་རྣམ་པར་དག། སྤང་བྱའི་ཉོན མོངས་རྣམ་པར་དག།མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག། རྩོལ་བའི་རྐྱེན་ཡང་རྣམ་པར་དག། སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡང་རྣམ་པར་དག། རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དག་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས།། སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། སྤྲོ་བསྡུ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དབྱིངས་ལས་ཐབས་བཞེངས་རྒྱལ་བའི་སྐུ།། མི་བརྗེད་གཟུངས་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན།། ཡེངས་དང དྲན་པ་མེད་པས་ནི།། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་ཡུམ་གྱི་མཁའ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་ཉིད་ཀྱི་ཀློང།། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། མར་བཏགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ་སྟེ།། བསྐྱེད་ཀྱང་བསྐྱེད་ལ་གསོ་ཡང གསོ།། ཕར་བཏགས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྟེ།། བསྐྱེད་ཀྱང་བསྐྱེད་ལ་རྟེན་ཀྱང་རྟེན།། ཀུན་བཟང་ཀློང་ལ་གཞི་རྟེན་མེད།། སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་ལ་སྐྱེ་འབྲི་མེད།། སྐྱེ་འགག་མེད་ལ་གསོ་བསད་བྲལ།། མེད་ལས་ཅིར་ཡང སྣང་བ་དེ།། སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་རང་གི་རྒྱན།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས།། དབྱིངས་སུ་འདུས་ལུགས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་བཀའ་སྩལ་པ།མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས།། མ་བཙལ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤར།། སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་ཡོངས་ལ་ གདལ།། ཉག་གཅིག་དབྱིངས་ན་ཀུན་གསལ་བས།། མཐོང་དང་ཐོས་དང་དྲན་པ་དང།། དབང་པོའི་ངོ་ལ་གང་སྣང་བ།། ཡུལ་མེད་གཅིག་ལས་རང་སྣང་བས།། དོན་གྱི་ངོ་བོ་བྱ་བྲལ་ལ།། སྣང་བ་མེད་ཅིང་འགྲིབ་པ མེད།། གསལ་བ་སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ།། སྣང་བའི་གཟུགས་དང་འཛིན་པའི་སེམས།། གཟུགས་བརྙན་དག་དང་སྒྱུ་མ་བཞིན།། མེད་ལས་ཡོད་མཐོང་ཐ་དད་ཤར།། ཡུལ་དང་འབྱུང་དུས་སྐྱེ་མཆེད་ཆོས།། ཁམས གསུམ་སྣང་བ་ཕྲ་རགས་ཀྱང།། བདག་ལས་བྱུང་སྟེ་རང་གི་ཀློང།། ཉིད་ལས་ཤར་བས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན།། ཡོད་མཐོང་གྲགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང།། མེད་སྣང་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། རང་ལས་ཐ་དད་མེད པས་ན།། གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡེ་ནས་གསལ།། རྟོག་པ་མེད་དེ་རང་སར་གྲོལ།། གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་མེད་པའི་ཕྱིར།། མཐའ་ཡི་གོལ་ས་གཏན་མེད་དེ།། མཐའ་རྣམས་མ་སྤངས་རང་གྲོལ་བས།། གང་ཡང་མ བཀག་རྫོགས་པ་ཆེ།། ཡངས་སོ་ཆེའོ་སེམས་ཀྱི་ཀློང།། འདུ་འབྲལ་མེད་དོ་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན།། འདི་གཞན་ཡུལ་ལ་མ་གཡོས་པས།། གཞན་དུ་གནས་པའི་ས་མེད་སྟེ།། རྟེན་མེད་གཅིག་ལས་ཀུན་འབྱུང་བས།། རྨད བྱུང་བསམ་ཡས་ངོ་མཚར་ཆེ།། རང་བྱུང་རང་ཤར་ངོ་མཚར་ཆེ།། གཞན་དུ་ལྟོས་པ་གང་ཡང་མེད།། སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡང།། གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་གྲགས་པ་ལས།། ཡང་དག་དོན་ལ་སངས་རྒྱས མེད།། ཅི་སྟེ་རང་ལས་གཞན་མེད་པས།། རང་གིས
Chinese
于法性中，无碍乃自性之功。所见皆法性，直视之，无有遮蔽，甚为奇妙。诸法之生起，即法性，本初即佛。于任何事物皆不定，乃嬉戏之功。虽无神变，然乃自性之庄严。大平等性，即法界之虚空。百千三摩地，无量门，皆因法界而集聚。喜悦广大，乃自性之力，显现者，即法界。清净者，乃心之虚空。虚空广大，自天空之神变中，加持如雨般降下，功德如云般浓密，彼之加持显现于彼。从无相中转变为有实物，从无有之意义中，以显现之力，法界与显有之神变，皆因不定而显现为嬉戏。空性乃开启秘密之门之征兆。顺与不顺之显现，寻求真实意义之乘，于一中分出种种类别。色、声、香、味、触等五妙欲，乃无生法界之庄严，故从根本显现，不可否认。以忆念之力量断绝，以及不忆念之愚痴，由境之分别所生起，以及依止对治之造作，舍弃不合之勤奋心，以及胜过心之贪求，皆遮蔽了解脱之意义。虽无遮蔽意义者，然因缘而颠倒显现。于虚空之自性中虽无遮蔽，然突发之神变乃虚空之障碍。法性自性中虽无遮蔽，然不识自性乃遮蔽与障碍。于因上行持乃因之障碍，于缘上行持乃缘之障碍，执着于果乃果之障碍。于无因无缘之法性中，显现之门未曾止息，故亦显现为因，亦显现为缘。因不执着于显现之果，故显现之境与一切执着分离。于空性广大之吽（藏文：ཧོྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）穴中，所说之语亦完全清净，显现之境亦完全清净，执着之力量亦完全清净，舍弃之道亦完全清净，所舍弃之烦恼亦完全清净，所见之果亦完全清净，勤奋之缘亦完全清净，生起之因亦完全清净。完全清净广大之法界，清净者乃法界，喜悦者乃法界。
English
In the nature of reality, unobstructed is its inherent power. Whatever is seen is directly seen as the nature of reality, without obscuration or concealment, it is truly wondrous. The arising of phenomena is the nature of reality, primordially enlightened as the Buddha. In whatever way, it is not fixed, but the power of play. Though without miraculous displays, it is its own adornment. The great equanimity is the expanse of the dharmadhatu. Hundreds of thousands of samadhis, countless doors, are gathered by the dharmadhatu. Joy and vastness are the power of its own nature, what arises is the dharmadhatu. What purifies is the expanse of the mind. From the vast expanse, from the miraculous displays of the sky, blessings descend like rain, and qualities gather like clouds, its blessings appear in that. From the absence of characteristics, it transforms into substantial things, from the meaning of non-existence, through the power of appearance, the dharmadhatu and the miraculous displays of existence, because of their unfixed nature, they arise as play. Emptiness is the sign of opening the secret door. The appearances of harmony and disharmony, the vehicle that seeks the true meaning, are divisions of categories within one. Form, sound, smell, taste, and touch, the five objects of desire, are the adornment of the unborn dharmadhatu, therefore they arise from the ground and cannot be denied. Severing by the power of mindfulness, and the ignorance of non-mindfulness, what arises from the conceptualization of objects, and the activity of relying on antidotes, the striving mind of abandoning what is incompatible, and the desire for gain beyond the mind, all obscure the meaning of liberation. Although there is no obscuration of meaning, it appears reversed due to conditions. Although there is no obscuration in the nature of space, sudden miraculous displays are obstacles to space. Although there is no obscuration in the nature of reality itself, not knowing one's own nature is obscuration and obstacle. Acting on the cause is an obstacle to the cause, acting on the condition is an obstacle to the condition, clinging to the result is an obstacle to the result. In the nature of reality without cause or condition, the door of appearance is not obstructed, therefore it also appears as a cause, and also appears as a condition. Because there is no clinging to the appearing result, the object of appearance is separated from all clinging. In the vast hūṃ (Tibetan: ཧོྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Chinese literal meaning: hūṃ) cavity of emptiness, the words spoken are also completely pure, the object of appearance is also completely pure, the power of clinging is also completely pure, the path of abandonment is also completely pure, the afflictions to be abandoned are also completely pure, the result of seeing is also completely pure, the condition of effort is also completely pure, the cause of arising is also completely pure. The great completely pure dharmadhatu, what purifies is the dharmadhatu, what rejoices is the dharmadhatu.
Chinese
调伏者乃是法界，无有舒卷乃是法界，从法界生起方便，乃是胜者的身，从不忘陀罗尼成就。无有散乱与忆念，大平等乃是母之虚空，乃是普贤王如来之界，三界一切有情之，向上安立乃是普贤王如来，生亦生之，养亦养之。向下安立乃是普贤，生亦生之，依亦依之。普贤界中无有基与依，无生法界中无有生与灭，无有生灭则无有养与杀，从中无论显现何物，乃是心性大界自身之庄严。如是说。出于《龙钦饶绛巴王之续》，开示融入法界之品第二十八竟。此后世尊又对金刚持等宣说了真实之义：从无造作之心界中央，不寻而生之自生智慧显现，上下四方一切处普及，唯一法界中一切明亮故，见与闻与忆念，以及根之面门上所显现的一切，从无境之一中自显现故，意义之本体离于作为，无有显现亦无有衰减，明亮乃是心之明镜，显现之色与执持之心，如影像等与幻化，从中见有无中生异，境与生时生处法，三界显现细与粗，从自性生起乃是自身之界，从自身显现乃是自身之庄严，见有之名声诸法与，无有显现分别之诸法皆，无有异于自身故，本来清净无有二元，无有分别念而自解脱，因为一不依赖于一，故无有堕入边之境地，不舍弃诸边而自解脱故，任何亦不遮止乃是大圆满，广大啊广大乃是心之界，无有聚散乃是法界之庄严，此不为他境所动摇故，无有安住于他处之地，从无依之一中生一切故，稀有啊不可思议甚奇妙，自生自显甚奇妙，任何亦不依赖于他，称之为佛陀亦是，为了调伏者之意而称说，真实义中无有佛陀，若自性无有异于他，则自己
English
The tamer is the Dharmadhatu. Without expansion or contraction is the Dharmadhatu. From the Dharmadhatu arises skillful means, which is the body of the Victorious Ones. It is accomplished through the unfailing Dharani. Without distraction or mindfulness, the great equanimity is the space of the Mother. It is the realm of Samantabhadri herself. Upwardly established for all sentient beings of the three realms is Samantabhadri. She gives birth and nourishes. Downwardly established is Samantabhadra. She gives birth and supports. In the realm of Kunsang (Samantabhadra), there is no basis or support. In the unborn Dharmadhatu, there is no birth or death. Without birth or death, there is no nurturing or killing. Whatever appears from nothingness is the adornment of the great expanse of mind itself. Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the chapter on demonstrating how to merge into the Dharmadhatu, the twenty-eighth, is complete. Then the Bhagavan again spoke the true meaning to Vajradhara and others: From the center of the uncreated mind-expanse, unsearched-for, self-arisen wisdom dawns. It pervades above, below, and in all directions. Because everything is clear in the single expanse, whatever appears to sight, sound, memory, and the face of the senses, because it self-arises from the one without an object, the essence of meaning is free from action. There is no appearance or diminution. Clarity is the mirror of the mind. The appearing form and the grasping mind are like reflections and illusions. From non-existence, the perception of existence and difference arises. Objects, times of arising, sense bases, and dharmas, even the subtle and gross appearances of the three realms, arise from self and are the expanse of self. Because they arise from self, they are the adornment of self. All phenomena that are seen as existent and renowned, and all phenomena that are conceived as non-existent, because they are not different from self, are primordially clear as non-dual. Without conceptualization, they are liberated in their own place. Because one does not depend on another, there is no possibility of straying to an extreme. Because all extremes are self-liberated without being abandoned, nothing is blocked, and it is the Great Perfection. Vast, vast is the expanse of mind! Without gathering or scattering is the adornment of the Dharmadhatu! Because this is not moved by other objects, there is no place to dwell elsewhere. Because all arises from the one without support, it is wondrous, inconceivable, and greatly amazing! Self-arisen, self-appearing, greatly amazing! Nothing depends on another. Even the designation "Buddha" is spoken for the sake of the minds of those to be tamed, but in the true meaning, there is no Buddha. If self is not different from other, then self