Tibetan
ས་ཉིད་དཔྱོད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ།། རྟོག་དཔྱོད་བྲལ་བ་ནུས་པའི་མཐུ།། སེམས་ཀློང་དེ་ཡི་ནུས་པ་ཡིན།། དེ་ལས་མི་འདའ་རོལ་པ་དང།། དེ་ལས་མི འགྱུར་སྤྱོད་པ་དང།། རང་བཞིན་གཅིག་ལ་གནས་པ་དང།། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་གནས་པ་དང།། མཚན་ཉིད་ཐ་དང་ཤར་བ་དང།། ཡོན་ཏན་ཕྱོགས་མེད་འབྱུང་བ་དང།། སྤྲུལ་པ་ཅིར་ཡང་འགྱེད་པ་དང།། མཁྱེན་པའི གཟིགས་ཚུལ་ཅིར་སྣང་ཡང།། སྐྱེ་འགག་མེད་པ་དེ་ཡི་མཐུ།། ཀློང་ཆེན་ཆགས་མེད་རང་གི་རྩལ།། སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ཆེན་དེས།། འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་རྒྱས་བཏབ་པས།། རང་བཞིན་མེད་པར་སྤྱོད་པ དང།། ཆགས་པ་མེད་པར་གནས་པ་དང།། ཆོས་ཉིད་དོན་ལས་མི་འདའི་ཕྱིར།། དགོངས་པ་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན།། མི་འགག་ལོངས་སྐུའི་ཀློང་ཆེན་དེས།། མཐའ་གཉིས་ཡུལ་དུ་མི་འཛིན་པས།། ཐེག་ཆེན་སྒྲིབ པ་གཅོད་པ་དང།། ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ་བ་དང།། ཟག་མེད་དགེ་བ་འཕེལ་བ་དང།། སྐྱེ་བ་རྣམ་བཞིའི་ལམ་སྟོན་དང།། ལམ་སྒོ་གང་གིས་འགེག་པ་དང།། འབྱུང་འཇུག་གནས་སུ་སྐྱེལ་བའི་ཕྱིར།། མཚན་ཉིད སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཡིན།། མི་གནས་སྤྲུལ་སྐུ་ངེས་མེད་དེས།། འགྲོ་དྲུག་གྱེན་དུ་འདྲེན་པ་དང།། ཟག་བཅས་དགེ་བ་སྟོན་པ་དང།། འགྲོ་དོན་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་དང།། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་མཁྱེན་པ་དང།། ཐབས དང་ཐུགས་རྗེའི་སྦྱོར་བ་དང།། གང་ལ་ཅི་འདུལ་ཤེས་པའི་ཕྱིར།། ཁྱད་པར་སྔགས་ཏེ་ཆེ་བ་ཡིས།། སྐུ་གསུམ་སེམས་ཀློང་དེ་ཡི་རྩལ།། མི་མཐུན་གཉེན་པོ་དེ་ལ་མེད།། གཅིག་པུ་ཆེ་མཆོག་ཆོས་ཀྱི སྐུ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྐུ་གསུམ་རང་ལ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོན་པའི་རྒྱལ་པོས་འཁོར་རྣམས་ལ་ཟབ མོའི་དོན་བཀའ་སྩལ་པ།། ཆོས་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཀློང།། ཡངས་པ་ཆེན་པོར་ཀུན་གྲོལ་ཡང།། རང་བཞིན་མ་ཤེས་རོལ་པ་ལ།། ཞེན་བློ་བརྟས་པའི་རྟོག་པ་ཡིས།། འགྲོ་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་འཕྲང་དུ ཚུད།། སྐྱེ་ཤི་མེད་ལ་སྐྱེ་ཤིར་མཐོང།། གནས་སྐབས་སྡུག་བསྔལ་བསམ་མི་ཁྱབ།། མེད་ལ་ཡོད་མཐོང་འཁྲུལ་པ་སྟེ།། ཚོགས་དྲུག་གནད་ལ་ཕེབས་པ་ཡིས།། སྡུག་བསྔལ་འཕྲང་ཀ་དེ་བསྡམས་ནས།། སྐྱེ་གནས་བཞི ཡི་སྒོ་བཀག་སྟེ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད།། དེ་ལས་ཆེར་རྒྱས་རྟོག་པ་ཡིས།། མི་རྟོག་བསྒོམ་པའི་གཉེན་པོ་བསྟེན།། ལམ་ལ་ཕྱོགས་འཛིན་འཕྲང་ལ་ཚུད།། མེད་པའི་དོན ལ་ནན་གྱིས་རྩོལ།།
Chinese
远离审视大地的边际， 超越思辨是力量的威能， 心之虚空即是那威能。 不离于此是嬉戏， 不改于此是行止， 安住于同一自性， 安住于同一本体， 显现各异的相状， 无偏颇地生起功德， 化现种种的幻变， 无论显现何种智见的景象， 无生无灭是它的威能。 广大虚空无执著，是自性的妙用， 无生法身的广大虚空， 以其遍布轮回与涅槃， 无自性地行持， 无执著地安住， 因不离法性之义， 故安住于平等之意。 不灭报身的广大虚空， 因不执二边为境， 故能断除大乘的障碍， 无内外地显明， 增长无漏的善业， 指示四生的道路， 堵塞任何道路之门， 为了送往生起与融入之处， 故相状无有障碍。 不住的无定化身， 将六道众生向上引导， 示现有漏的善业， 行持利益众生的事业， 知晓所化众生的心念， 方便与慈悲的结合， 为了知晓应以何调伏谁， 殊胜的密咒即是伟大的。 三身是心之虚空的妙用， 不和合的对治于此不存在。 唯一至高无上是法身。 如是说。 《广大无垠王续》中，指示三自身之品第二十六竟。 此后，世尊导师之王，对眷属们开示甚深之义。 法界清净的虚空， 广大无边一切解脱， 然不识自性于嬉戏中， 以执著坚固的分别念， 六道众生堕入痛苦险境， 于无生无死中见生见死， 暂时之苦无法思量。 于无中见有乃是错觉， 以六识触及要点， 束缚那痛苦的险境， 关闭四生的门， 于无生灭的虚空中解脱， 本初解脱永不断绝。 于此之上增长分别念， 依止不分别的对治， 于道上执着堕入险境， 于无有之义上徒劳费力。
English
Freed from the limits of examining the earth, Transcending conceptual analysis is the power of ability, The expanse of mind is the power of that. Not departing from it is play, Not changing from it is conduct, Abiding in the same essence, Abiding in the same entity, Manifesting different characteristics, Impartially arising qualities, Emanating various transformations, However the vision of knowledge may appear, Without birth or cessation is its power. The great expanse, unattached, is the skill of self. The great expanse of the unborn Dharmakaya, By pervading all of samsara and nirvana, Acting without inherent existence, Dwelling without attachment, Because it does not stray from the meaning of Dharma, Therefore, it abides in equal intention. The great expanse of the undying Sambhogakaya, Because it does not grasp the two extremes as objects, Therefore, it cuts through the obscurations of the Mahayana, Clearly without inside or outside, Increasing uncontaminated virtue, Showing the path of the four births, Blocking whatever gate of the path, In order to deliver to the place of arising and absorption, Therefore, the characteristics are without obscuration. The unlocalized, unfixed Nirmanakaya, Lifting the six realms upwards, Showing contaminated virtue, Performing the actions of benefiting beings, Knowing the thoughts of those to be tamed, The union of skillful means and compassion, In order to know who should be tamed by what, The special mantra is the great one. The three kayas are the skill of that expanse of mind, Incompatible antidotes do not exist there. The sole, supreme, great one is the Dharmakaya. Thus it is said. From the Tantra of the King of Vast Expanse, the chapter on showing the three kayas in oneself, the twenty-sixth. Then again, the Bhagavan, the King of Teachers, spoke profound meaning to the assembly. The expanse of the completely pure Dharmadhatu, Vast and great, all liberated, Yet not knowing self-nature, in play, With clinging thoughts strengthened by conceptualization, The six realms of beings fall into the straits of suffering, Seeing birth and death in what is without birth and death, The suffering of the temporary state is inconceivable. Seeing what is not as existent is delusion, By the six aggregates reaching the essential point, Binding that dangerous strait of suffering, Closing the door of the four births, Liberated in the expanse without birth or cessation, Primordially liberated, never ceasing. Increasing conceptualization beyond that, Relying on the antidote of non-conceptualization, Holding to a direction on the path, falling into danger, Striving laboriously for the meaning of non-existence.
Tibetan
རྒྱུ་འབྲས་དོན་ལ་སྒྲཽ་སྐུར་འདོགས།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྩོལ་བས་བཅིངས།། གཞན་ནས་ཚོལ་བ་ནོར་བའི་ལམ།། གྲུབ་མཐའ་གནད་ལ་ཕེབས་པ་ཡིས།། ཕྱོགས་འཛིན་འཕྲང་ཀ་དེ་བསྡམས ནས།། འཇུག་སྒོ་ནོར་བའི་ལམ་བཀག་སྟེ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད།། ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ།། འགྱུར་ཞིང་འཇིག་པའི་ཆོས་སུ་མཐོང།། སྐྱེ་ཤྀ་མེད་པའི་དོན་ཚོལ བས།། ཨ་ཏི་གདམས་ངག་འཕྲང་དུ་ཚུད།། ཕྲ་བའི་དོན་ལ་ཆགས་ཆགས་ནས།། ཉམས་མྱོང་གོ་རྟོགས་དགྲར་ལངས་ཏེ།། རང་གྲོལ་ཆེན་པོ་མདུད་པས་བཅིངས།། ཆོས་ཉིད་གནད་ལ་ཕེབས་པ་ཡིས།། གདམས་ངག འཕྲང་ཀ་དེ་བསྡམས་ནས།། བཟང་རྟོག་སྙམ་བྱེད་སྒོ་བཀག་སྟེ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད།། སྐུ་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིས།། འགག་མཐའི་ཞེན་པ་རང་སར་གྲོལ།། རང གྲོལ་མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་ཀྱང།། སྐྱེ་མེད་དེ་རུ་མངོན་སངས་རྒྱས།། མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་གྲངས་མེད་ཀྱང།། འགག་པ་མེད་པར་ཡེ་སངས་རྒྱས།། ད་ལྟར་སངས་རྒྱས གྲངས་མེད་ཀྱང།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཀློང་ན་བཞུགས།། དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ།། ཡེ་ཤེས་ཕྱོགས་མེད་རང་ལས་འཆར།། སྤྲུལ་པ་ཕྱོགས་མེད་རང་ལས་འགྱེད།། དབྱིངས་ལས་རང་བྱུང་ངོ་མཚར་ཆེ།། རིན པོ་ཆེ་ལས་དགོས་འདོད་དམ།། ནམ་མཁའི་ཀློང་དང་ཆོ་འཕྲུལ་བཞིན།། རང་བྱུང་རང་ཞི་ཀློང་དུ་ཐིམ།། དབྱིངས་ལ་སྟོར་བྲལ་མེད་པ་དང།། ཁམས་གསུམ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་དང།། དུས་གསུམ་བཞུགས་པའི སངས་རྒྱས་ཀྱང།། སྟོར་བྲལ་མེད་པ་དེ་ཡི་ངང།། འདུ་འབྲལ་མེད་པར་དེ་ན་བཞུགས།། དེ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པས་ན།། ཁམས་གསུམ་གནས་པའི་སེམས་ཅན་ཀུན།། སྐད་ཅིག་མ་ཡི་ཚོད་ཙམ ལ།། དུས་གཅིག་དག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང།། དེ་ལ་མང་དུ་གྱུར་པ་མེད།། སེམས་ཅན་ཉུང་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུར་གཅིག་པས་ན།། དབྲི་བསྣན་འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པར་གནས།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུར བཏགས་པ་ཡང།། གློ་བུར་ཆོས་ཏེ་གཞི་མེད་པས།། ཀུན་གཞི་མེད་ཅིད་སྒྲིབ་པ་མེད།། དབྱིངས་ལ་བག་ཆགས་གནས་མེད་པས།། གཞག་པར་བྱ་བའི་གཞི་མེད་ཕྱིར།། བདེ་གཤེགས་རྒྱལ་བ་མཆོད་པ་དང། ཁམས གསུམ་སེམས་ཅན་བསད་པ་དང།། དགེ་སྡིག་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆོས།། དཀར་ནག་ལས་ལ་རྗེས་མེད་པས།། བྱ་ལམ་བཞིན་དུ་རང་གྲོལ་འགྱུར།། དེ་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས།། དབྱིངས་ནི་ཟད་མཐའ་མེད པ་སྟེ
Chinese
于因果之义妄加诽谤， 身语意三为勤作所缚。 向外寻求乃是错谬道， 通达宗派要义之士， 关闭偏执之隘口后， 堵塞趣入错谬之门径， 于无生灭之界中解脱， 本自解脱恒常不绝。 法性本无生灭， 却见为迁变坏灭之法。 寻求无生之义， 落入阿底口诀之隘道。 于微细之义执着复执着， 视体验觉悟为仇敌， 以结缚束缚大自在。 通达法性要义之士， 关闭口诀之隘口后， 堵塞善分别之门， 于无生灭之界中解脱， 本自解脱恒常不绝。 三身恒常不断绝， 穷尽边执自然解脱。 自解脱无作法界中， 过去诸佛虽无数， 然于无生之中现证菩提， 未来诸佛虽无数， 然于无灭之中本自成佛， 现在诸佛虽无数， 然住于无生灭之界中， 彼之功德不可思议。 无偏智慧自性中显现， 无偏化身自性中散布， 法界之中自生甚奇妙， 珍宝之中需求欲乐否？ 如虚空之界与幻化， 自生自寂融入界中。 法界无有失坏与分离， 三界所住之有情众， 三时安住之诸佛， 亦于无失坏之自性中， 无聚无散而安住。 于彼无有增减故， 三界所住之有情众， 于刹那顷之须臾间， 一时皆得成佛时， 于彼亦无增多也。 有情亦不减少故， 于因缘果唯一味故， 安住于无减增损益中。 于因缘果所安立者， 亦是骤然之法无有基， 故无有阿赖耶亦无有垢染。 法界无有习气安住故， 无有可安立之基故， 供养善逝胜者与， 杀害三界之有情众与， 善恶无记之法， 于黑白业无有痕迹故， 如鸟迹般自然解脱。 彼亦法界之自性法， 法界乃无尽无边际。
English
To falsely accuse the meaning of cause and effect, The three doors of body, speech, and mind are bound by effort. Seeking externally is a mistaken path, Those who have reached the essence of philosophical tenets, Having closed the narrow path of bias, Blocking the entrance to the path of error, Are liberated in the expanse of no arising and ceasing. Primordially liberated, the continuity is never broken. For the nature of reality, which is without arising and ceasing, It is seen as a dharma that changes and decays. Seeking the meaning of no birth and death, Entering the narrow path of Ati instructions. Clinging to subtle meanings, Experiential understanding arises as an enemy, Great self-liberation is bound by knots. Those who have reached the essence of the nature of reality, Having closed the narrow path of instructions, Blocking the door of good thoughts and assumptions, Are liberated in the expanse of no arising and ceasing. Primordially liberated, the continuity is never broken. With the three kayas constantly unceasing, The clinging to the extreme of cessation is self-liberated. Self-liberated, unfabricated, is the expanse of dharma. Though countless Buddhas have passed, They awakened to enlightenment in that unborn state. Though countless Buddhas have not yet come, They are primordially enlightened without ceasing. Though countless Buddhas are present now, They dwell in the expanse of no arising and ceasing. The qualities of that are inconceivable. Unbiased wisdom arises from itself, Unbiased emanations spread from itself. From the expanse, self-arising is greatly wondrous. Is there a need for desires from precious jewels? Like the expanse of the sky and magical displays, Self-arising, self-pacifying, dissolves into the expanse. In the expanse, there is no loss or separation, And sentient beings dwelling in the three realms, And the Buddhas abiding in the three times, Are also in that nature without loss or separation. Without gathering or scattering, they dwell there. Because there is no increase or decrease in it, All sentient beings dwelling in the three realms, In the measure of a moment, Even if they all become Buddhas at once, There is no increase in it. Sentient beings do not decrease, Because cause, condition, and result are one taste, It remains without subtraction, addition, increase, or decrease. That which is labeled as cause, condition, and result, Is also a sudden dharma without a basis, Therefore, there is no alaya and no obscuration. Because there is no abiding of habitual tendencies in the expanse, Because there is no basis to be established, Offering to the Sugata Victors, And killing sentient beings of the three realms, And the dharmas of virtue, non-virtue, and neutrality, Because there is no trace on black and white karma, It becomes self-liberated like the path of a bird. That too is the self-nature dharma of the expanse, The expanse is without end or limit.