Tibetan
་སེམས།། བཅོས་བསླད་བྲལ་བས་བསྒྱུར་དུ་མེད།། གསེར་ཞུན་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། མཚོན་པའི་བླ་དགས་བསམ་ཡས་ཀྱང།། བསྟན པའི་དངོས་པོ་གཅིག་ལས་མེད།། མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཅིར་བཏགས་ཀྱང།། དོན་གྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ལས་མེད།། དཔེ་རེ་དོན་རེ་མཚོན་པའི་བརྡའ།། མིང་དང་བླ་དགས་བོད་པའི་ཚིག། སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་མཚོན་པའི ཆོས།། དངོས་གཞི་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཅི་ལ་རྟོག་ཅིང་ཅི་ལ་སྤྱོད།། བཙལ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། དཔེས་མཚོན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད།། དེ་ཉིད་དང་ནི་དེ་མ་ཡིན།། ཇི་བཞིན་པ་དང་དེ ལས་གཞན།། མ་ནོར་པ་དང་འཁྲུལ་པ་དང།། མ་བཅོས་པ་དང་བཅོས་པ་དང།། གཞན་མ་ཡིན་དང་རང་ཡིན་དང།། ཆོས་ཅན་དང་ནི་ཆོས་ཉིད་དང།། དབྱིངས་དང་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ།། བཟང་ངན་བྱེ་བྲག འབྱེད་པ་ནི།། འདི་ཀུན་རང་བཞིན་འཁྲུལ་པའི་བློ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དབྱེ་བ་མེད།། སྟོང་ཉིད་སྙིང་པོའི་ཀློང་ཆེན་འདི།། སྐད་ཅིག་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང།། བྱང་ཆུབ་ཀློང་དུ་དེར་སོན་པས།། མཚན་མའི་ཆོས ལ་རག་མི་ལུས།། སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་བློ་མི་གནས།། ཅིར་ཡང་མེད་ལས་གར་ཡང་སྣང།། མཐོང་བ་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་གསལ།། བརྟགས་ན་མ་རྙེད་ཅིར་ཡང་འཆར།། དངོས་པོ་མེད་ལས་སྙིང་པོ་འབྱུང།། རང་བཞིན མེད་པར་ཀུན་ལ་ཁྱབ།། དངོས་གཞི་མེད་པར་ཐམས་ཅད་འབྱུང།། བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་ཅི་ཡང་འགྲུབ། གཏང་བཞག་མེད་པར་རང་ལ་གནས།། འདོད་པ་མེད་པར་དོན་ཀུན་འགྲུབ།། འདོད་དགུར་འབྱུང་བས་བཙལ མི་དགོས།། ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་རང་ལ་ཤར།། གསང་སྔགས་དོན་ཀུན་བསྐྱེད་པའི་གཞི།། གདུལ་བྱ་མ་ལུས་འདུལ་པའི་ཞིང།། ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀློང།། མི་མཛད་མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པས།། དུས་གསུམ རྒྱལ་བ་མ་ལུས་ཀྱིས།། ཕྲིན་ལས་ཅི་མཛད་འདི་ཡིས་མཛད།། ཁམས་གསུམ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།། བྱ་བ་ཅི་བྱེད་འདི་ཡིས་བྱས།། ཉིད་ལ་བྱས་པ་གང་ཡང་མེད།། མ་བྱས་དོན་ཀུན་འགྲུབ་པའི ཕྱིར།། འདོད་འབྱུང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ།། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་གཞི།། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚུལ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དོན་ལ་གཡོས་པ་མེད་པའི་ལེའུ སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་པའི་དོན་འདི་གསུངས་སོ། ཇི་སྲིད་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། རྩ་བ་རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ཡན་ལག་སྣང གྲགས་ཀུན་ཏུ་ཤར།། སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་མ་སྐྱེས་པས།། འཁོར་འདས་སྐྱེ་
Chinese
心。 无有改造故，不可改变。 如炼金般的菩提心。 虽有无量表诠之名。 然所诠之体唯有一。 名相如何安立皆可， 然其义之体性唯有一。 一例一义表诠之符号， 名与表诠乃藏人之语。 声与词语所表之法， 于无有实体的法性中， 有何可思又有何可行？ 因无有可寻之境故， 不能以例表诠，不能以语宣说。 其即是，亦非其。 如是，亦异于其。 无谬误，与错谬。 无造作，与造作。 非他，与自是。 有法，与法性。 界与事物等等， 区分好坏之差别， 此皆为自性错谬之识。 菩提心无有分别。 此空性精要之大界中， 仅于刹那间证悟亦能， 于菩提界中得成熟故， 不依赖于相之法。 心不住于空性之法。 从一无所有中，显现一切。 虽不可见，然普皆明了。 若细察，则不可得，然一切皆显现。 从无有事物中，生出精要。 无有自性而遍一切。 无有实体而生一切。 无有可成之事而成就一切。 无有可舍之事而安住于自。 无有希求之事而成就一切义。 因随欲而生故，无需寻觅。 自心中升起智慧之日。 乃生起一切密咒义之基。 乃调伏一切所化之田。 一切自性皆为菩提界。 不作而成办究竟故， 三世一切诸佛皆， 以此而作一切事业。 三界一切有情皆， 以此而作一切所作。 然于彼无有任何所作， 为不作而成办一切义故， 如意宝珠。 乃生起大神变之基。 乃转法轮之理。 如是说。 出自《广大无边王续》中，无有动摇义之第二十四品。 之后，薄伽梵亦宣说了此无有错谬其自宗之义。 乃至一切诸法， 其根本为自之菩提心， 其支分显现声响普皆现， 心性本自无生故， 轮回涅槃生
English
The mind. Without fabrication, it cannot be altered. The Bodhicitta, like refined gold. Though with countless names to represent it, Its essence, the object represented, is only one. However names are established, Its essential nature is only one. Symbols representing each example and meaning, Names and representations are Tibetan words. The Dharma represented by sounds and terms, In the nature of Dharma without substance, What is there to contemplate and what to practice? Since there is no object to be sought, It cannot be represented by examples, nor expressed in words. It is that, and it is not that. It is as it is, and it is other than that. Without error, and with error. Without fabrication, and with fabrication. Not other, and self is. Having qualities, and the nature of Dharma. The realm and things, and so on, The distinction between good and bad, All this is the mind deluded by its own nature. Bodhicitta has no distinctions. In this vast expanse of emptiness essence, Even a moment's realization, Reaches the Bodhi realm, Not relying on the Dharma of characteristics. The mind does not dwell on the Dharma of emptiness. From nothing at all, everything appears. Invisible, yet everywhere clear. If examined, it cannot be found, yet everything arises. From no thing, essence arises. Without self-nature, it pervades all. Without substance, everything arises. Without anything to accomplish, everything is accomplished. Without anything to abandon, it abides in itself. Without desire, all purposes are accomplished. Because it arises as desired, there is no need to seek. The sun of wisdom rises in oneself. It is the basis for generating all the meanings of secret mantras. It is the field for taming all those to be tamed. All self-nature is the Bodhi realm. Without doing, accomplishment is perfected, All Buddhas of the three times, Do all activities through this. All sentient beings of the three realms, Do all actions through this. Yet there is nothing done to it, Because without doing, all purposes are accomplished, The wish-fulfilling jewel. It is the basis for the arising of great miracles. It is the way of turning the wheel of Dharma. Thus it is said. From the Tantra of the Great Vast King, the twenty-fourth chapter on the meaning of unwavering. Then, the Bhagavan also spoke this meaning of his own intention without error. As long as all Dharmas, Their root is one's own Bodhicitta, Their branches, appearances and sounds, universally arise, The nature of mind is primordially unborn, Samsara and Nirvana are born
Tibetan
མེད་དུས་གཅིག་རྫོགས།། ཉོན་མོངས་བདེ་སྡུག་ལ་སྩོགས་ཀུན།། སྤང་དུ་མེད་དེ་བདག་ཉིད་རང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་མེད པས།། སྐྱེ་མེད་རང་གི་རྒྱན་དུ་རྫོགས།། དགེ་བའི་བསམ་གཏན་དུས་ཚིགས་དང།། སྤྱོད་ཡུལ་ངོ་ལ་སྣང་བའི་ཆོས།། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་དེ་ཡི་རྒྱན།། ཐམས་ཅད་རྒྱན་ལྡན ཡོངས་རྫོགས་པས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དབྱེར་མེད་ཆོས།། ལ་ལ་ཡིན་ལ་ལ་ལ་མིན།། ཀུན་ཀྱང་འདྲ་བར་ཡོངས་རྫོགས་པས།། འོག་མས་བགྲངས་པའི་བྱེ་བྲག་མེད།། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་དེ ཅིར་ཡང་འཆར།། སྣ་ཚོགས་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་ནོ།། ཀུན་ལ་ཇི་བཞིན་དེ་ཉིད་ལས།། ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འདྲ།། འགྲོ་འོང་མེད་པར་མཁའ་དང་མཚུངས།། འཇུག་ལྡོག་མེད་པར་དབྱིངས་སུ གྲོལ།། རྒྱུ་རྐྱེན་ཟད་པས་ཉོན་མོངས་དང།། འཆིང་གྲོལ་མེད་པས་དགག་སྒྲུབ་བྲལ།། ཐོག་མཐའ་མེད་པས་རྒྱུན་མི་འཆད།། དེ་ལ་དུས་གསུམ་གང་སེམས་པ།། མཉམ་པའི་དོན་ལ་གོལ་བ་ཡིན།། དུས་གསུམ་མེད པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། གཞི་རྩ་མེད་ཅེས་བཏགས་པ་ཡིན།། གཏད་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་གཞི་ཡི་ཆོས།། འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནར་རྣམ་བརྟགས་ཀྱང།། དབྱིངས་ལ་ཐེར་ཟུག་གང་ཡང་མེད།། བརྟགས་གཞི་མེད་ཅིང་ངེས་པ མེད།། ཡིན་མིན་མེད་པར་ཀུན་ཤར་བས།། བཟང་ངན་མེད་པར་ཀུན་གྲོལ་ཡིན།། མཐོ་དམན་མེད་པར་ཀུན་གསལ་བས།། བྱེ་བྲག་མེད་པར་གྲོལ་བ་ཡིན།། ཡང་དག་དོན་ལ་དམིགས་བཙལ་བས།། རྒྱུ་རྐྱེན་འདི ཡིན་མེད་པས་ན།། ཆགས་སྡང་གནས་མེད་བྱང་ཆུབ་ལམ།། སྐྱེ་མེད་འགག་མེད་ལྟ་བའི་རྒྱན།། ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་འཁོར་བ་འཇོམས།། ཐོག་བབས་ཅར་ཕོག་ཤུགས་འབྱུང་དང།། ཀློང་རྡོལ་རང་ཤར་ཤར་ལུགས ཀྱིས།། འགྲོ་དྲུག་གྲོང་ཁྱེར་གཏན་ནས་བརྩམ།། སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་རུ་མ་བརླག། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ།། དེ་ལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས།། ཅི་རུ་སྣང་ཡང་ཕན་གནོད་མེད།། སྲིད་གསུམ་མིང་དུ བཏགས་པ་ཙམ།། ཆོས་ཉིད་ཡེ་སྲིད་སྐྱེ་མི་སྲིད།། རིག་པ་མ་འགགས་ཅིར་སྲིད་ཀྱང།། སངས་རྒྱས་ཞིང་སྟེ་སྐྱེ་བ་མེད།། སྐྱེ་མེད་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གྱིས་བདག། ཡེ་ནས་ཡིན་པས་ཀུན་མ་སྐྱེས།། མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད ལ།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་སུ་གང་བལྟ་བ།། འདུས་མ་བྱས་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས།། ཡང་དག་དོན་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བཏབ།། རང་གིས་རང་བསླུས་སྙིང་རེ་རྗེ།། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་ཏེ།། བདེ་བ་ཅན་ནི་ལོགས་ན མེད།། ཅི་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་མ་སྤང
Chinese
无时一圆满，烦恼苦乐等一切，无需断除即自性，菩提心外无他物，无生自为庄严圆。善妙禅定时节与，行境眼前显现法，万物自性亦如是，菩提心性即彼饰。一切具饰皆圆满，大圆满法无分别，有些是来有些非，一切皆同圆满故，下者所数差别无。无生之法性之中，无有因缘任显现，犹如种种珍宝般。一切如是彼性中，一切皆似为佛陀。无有来去等同虚空，无有出入于法界解脱。因缘尽故烦恼灭，无有系缚解脱故离取舍，无有起始终结故相续不断。于彼三时作意者，即是迷失平等义。于无三时之法性中，立名为无有根基。无有可托离边之基法，纵然唯于错乱作分别，然于法界无有丝毫坚实。无有可分别之基亦无有定解，无有是与非一切皆显现故，无有善与恶一切皆解脱。无有高与低一切皆明了故，无有差别即是解脱。于真实义中若寻觅目标，以无此因缘之故，贪嗔无处菩提道，无生无灭见之庄严。智慧甘露摧毁轮回，初降骤击力猛生，以及，顿现自生显现之方式，六道城市彻底摧毁。无有生死灭尽蕴，三界无余皆度脱。于彼二者所摄之法，无论显现为何皆无利害。三有唯是名言安立，法性本有无生亦不生。觉性无滞任显现，然是佛土无有生。无生种种一切之主，本来自有故一切不生。于未生之法性中，若观待因缘二者，即是背离无为法。于真实义中妄加诽谤，自欺自骗真可怜。此乃佛陀之刹土，极乐世界非他处。若未断除痛苦
English
Perfectly complete in a timeless instant. All afflictions, happiness, suffering, and so on, are not to be abandoned, for they are self-nature itself. Since there is nothing other than bodhichitta, unbornness is complete as its own adornment. Virtuous contemplation, the timing, and the dharma appearing in the face of the field of experience, even the nature of all things, are the adornment of bodhichitta itself. Since everything is adorned and perfectly complete, the Great Perfection is a dharma without separation. Some are this, some are not this. Since everything is equally complete, there is no distinction enumerated by inferiors. In the nature of unbornness, there are no causes or conditions, yet anything arises. Like various jewels. From that very nature, as it is in everything, everything appears to be Buddha. Without going or coming, it is like space. Without entering or withdrawing, it is liberated in the expanse. Since causes and conditions are exhausted, afflictions are gone. Since there is no bondage or liberation, it is free from acceptance or rejection. Since there is no beginning or end, the continuum is unbroken. To conceive of the three times in that is to stray from the meaning of equality. In the nature of the three times being absent, it is labeled as having no basis. The ground dharma, without reliance, free from bias, even if conceptually constructed as mere delusion, there is nothing solid in the expanse. There is no basis for conceptualization, and no certainty. Since everything arises without being either this or not this, everything is liberated without being either good or bad. Since everything is clear without being either high or low, liberation is without distinction. By seeking an object in the true meaning, since there are no such causes and conditions, the path of bodhi is without attachment or aversion. The adornment of the view is unborn and unceasing. The nectar of wisdom destroys samsara. The force arises from the initial sudden strike, and by the manner of spontaneous arising and self-appearance, the city of the six realms is completely destroyed. Without birth or death, the aggregates are annihilated. The three realms are completely liberated without exception. In that, the dharma encompassed by the two, no matter how it appears, is neither beneficial nor harmful. The three existences are merely labeled. The nature of dharma is primordially existent, unborn, and does not exist. Though awareness is unceasing and anything may exist, it is a Buddha-field, without birth. The master of all kinds of unbornness, since it is primordially so, everything is unborn. In the nature of the unborn, to regard either of the two, causes and conditions, is to turn one's back on the unconditioned. To falsely accuse the true meaning is to deceive oneself, how pitiful. This is the Buddha-field, the Blissful Realm is not elsewhere. If suffering is not abandoned