Tibetan
།། འབྱུང་བ་ལྔ་པོ་དབྱིངས་ལས་ཤར།། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་དང།། འདོད་ཡོན་ལྔ་དང་དུག་ལྔ་དང།། དབྱིངས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་ན།། ཐེར་ཟུག་དག་ཏུ་མི་གནས་ཏེ།། རྒྱ་མཚོ་དག་དང་རླབས བཞིན་ནམ།། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་སྤྲིན་དེངས་བཞིན།། རྗེས་མེད་ཀློང་དུ་ཐིམ་པས་ན།། འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་དུར་ས་ཡིན།། མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་པོ་ཆེ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་གྱི་གཞི།། ཀུན་གཞི་རྣམ དག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། ནམ་མཁའ་བཞིན་ཏེ་མཐའ་མེད་པས།། གོལ་ས་མེད་དེ་གཡང་ས་དག། གོལ་ས་གཡང་ས་བཏགས་པ་ཡང།། དོན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ།། བཀྲི་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཙམ།། དགེ་དང་མི དགེའི་ལས་རྣམས་ཀུན།། སྤྱད་པས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ།། རྒྱུ་འབྲས་ཅན་ལ་བསྟན་པར་ཟད།། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་ཟེར་ན།། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་བྱས་མ་བྱས།། བྱས་ན་འབྲས་བུར་རྒྱུར་གྱུར་པས།། གོ་ལོག་པ ཡི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར།། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་མ་བྱས་ན།། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དེས།། ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པས།། རྒྱུ་འབྲས་ཆད་ཕྱིར་འབྲས་མི་འགྲུབ།། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མེད་པས་ན།། རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པར ཡོད་མི་འགྲུབ།། དེས་ན་རྒྱུ་འབྲས་གློ་བུར་ཆོས།། རང་བྱུང་དོན་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད།། སྐུ་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ལ།། ཡོན་ཏན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འབྱུང།། ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མི་ཕྱེད།། མ་ཤེས་པ་ལ་ཁམས གསུམ་སྟེ།། དེ་ཤེས་པ་ལ་སྐུ་གསུམ་ཀློང།། ཡེ་ནས་ཡིན་པས་བཙལ་མི་དགོས།། དེ་མ་ཤེས་ལ་དུག་གསུམ་སྟེ།། དེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ཡིན།། རང་ལས་བྱུང་བས་སྤངས་མི་དགོས།། མ་སྤངས་རང་གྲོལ་ཆོས་ཀྱི སྐུ།། ཡེ་ནས་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་མི་དགོས།། མ་བསྒྲུབས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ཞེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུ་འབྲས་སུན་དབྱུང་ཞིང་སྐུ་གསུམ་ངོ་སྤྲད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སླར་གསུངས་པ། ཅིར་ཡང་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན།། མུ་མཐའ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། མཐའ ཡས་སྣང་བ་རང་གི་རྒྱན།། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། རྣམ་གྲངས་འབྱུང་བ་ངོ་མཚར་ཆེ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། དུས་གསུམ་མེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ།། དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། དོན རྣམས་འགྲུབ་པ་རང་གི་མཐུ།། གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཟད་མཐའ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀློང།། འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་
Chinese
五大从法界中显现， 外内情器一切诸法， 五欲五毒以及种种， 皆是法界之幻化故， 不会恒常安住于彼， 犹如大海以及波浪， 亦如虚空之中浮云， 融入无迹之空性中， 是故乃为轮涅之墓， 乃是寂灭涅槃大道。 菩提心乃一切之基， 普贤王如来藏法界， 犹如虚空一般无边， 无有错谬险地皆无。 错谬险地之称谓者， 就其真实而言实无有， 仅仅只是引导之方便。 善与非善一切诸业， 行持亦不生出其果， 仅为有因果者而宣说。 倘若说因果是真实， 彼因是否已生出果？ 若已生果则因变果， 成为颠倒错谬之过失。 倘若说果尚未生出， 则由此所生之果实， 不能生出后来之果， 因果断绝故果不成。 无有能生所生之故， 因果真实存在亦不成。 是故因果乃为偶成法， 自生之义上无断绝。 三身无有断绝之上， 功德亦无断绝而生。 烦恼智慧无有分别， 未识之时乃为三界， 识彼之时乃为三身界， 本自具有故无需寻。 未识之时乃为三毒， 识彼之时智慧甘露， 自性所生故无需断。 不断自解脱即法身， 本自具有故无需修。 无需修成任运成就法身。 如是宣说。 《龙钦饶绛巴尊者之续》中，驳斥因果并介绍三身之第二十七品。 之后，世尊再次宣说： 于显现一切之法性中， 种种生起乃法界之饰。 于无有边际之法性中， 无量显现乃自性之饰。 于不可言说之法性中， 种种名相生起甚稀奇。 于无有生灭之法性中， 无有三时甚为稀奇。 于无有对境之法性中， 诸义成就乃自性力。 于无有根基之法性中， 无有穷尽乃智慧界。 于无有迁变之
English
The five elements arise from the Dharmadhatu, All external and internal phenomena, The five desirable qualities and the five poisons, Since they are all magical displays of the Dharmadhatu, They do not remain permanent, Like waves in the ocean, Or like clouds clearing in the sky, They dissolve into the space without a trace, Therefore, it is the burial ground of samsara and nirvana. It is the great path of sorrowless passing. The Bodhicitta is the basis of all, The All-Ground, the pure Dharmadhatu, Like the sky, it is boundless, There is no wrong path, all are precipices. The names of wrong paths and precipices, In reality, they do not exist, They are merely shown as a means of guidance. All virtuous and non-virtuous actions, Practicing them does not produce results, It is only taught to those with cause and effect. If you say that cause and effect are true, Did the cause create the effect or not? If it did, then the cause becomes the effect, It becomes the fault of being reversed. If the effect was not created, Then the effect that arose from it, Cannot create the subsequent effect, Since cause and effect are severed, the effect does not occur. Since there is no creator or created, It is not established that cause and effect truly exist. Therefore, cause and effect are accidental dharmas, In the meaning of self-arising, there is no interruption. On the three bodies without interruption, Qualities arise without interruption. Afflictions and wisdom are indistinguishable. When not understood, it is the three realms, When understood, it is the space of the three bodies, Since it is inherently so, there is no need to seek. When not understood, it is the three poisons, When understood, wisdom is nectar, Since it arises from oneself, there is no need to abandon it. Without abandoning, self-liberation is the Dharmakaya, Since it is inherently so, there is no need to cultivate. Without cultivation, the spontaneously accomplished Dharmakaya. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjam Gyalpo, the twenty-seventh chapter, refuting cause and effect and introducing the three bodies. Then, the Bhagavan spoke again: In the nature of phenomena that appear in any way, The various arising is the ornament of the Dharmadhatu. In the nature of phenomena without limit, The limitless appearance is the ornament of its own nature. In the nature of phenomena that cannot be expressed, The arising of various names is very wonderful. In the nature of phenomena without arising or ceasing, The absence of the three times is very wonderful. In the nature of phenomena without object, The accomplishment of all meanings is the power of its own nature. In the nature of phenomena without basis, The inexhaustible is the space of wisdom. In the nature of phenomena without change,