Tibetan
རང་བཞིན་འཕོ འགྱུར་མེད་པའི་ཕྱིར།། སྟོང་པར་འཛིན་པ་བླུན་པོའི་ཚིག། དངོས་པོར་འཛིན་ན་ལོག་སྲེད་ཅན།། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད།། གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་གྲོལ།། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བྱེད་ན།། མི་མཉམ སྤངས་པས་ལོག་རྟོག་སྟེ།། དེ་ཡང་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བློ།། ཅིར་ཡང་མ་འགགས་ཕྱོགས་མེད་པས།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་མཐའ་ལས་གྲོལ།། རང་རིག་འཁྲུལ་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱིས།། ཕྱོགས་འཛིན་མཐའ ལ་སྤྱོད་པ་ནི།། རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཚི་ཆད་ནས།། བཙལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས།། བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་མེད།། ཅེས་གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དོན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པའི་དོན་མ་ནོར་བའི་དོན།། འཁོར་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་བ། བྱང་ཆུབ་བདེ་བའི་ཀློང་ཆེན་ན།། ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པས བརྟགས་ནས་ནི།། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དོན་རྟོགས་པ།། ཡང་དག་གནས་སུ་དེ་མི་སྐྱོལ།། དོན་མཐོང་ལམ་ནས་ལོག་པ་བཞིན།། རང་གི་སྣང་ཚུལ་མ་ཤེས་པས།། རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་ལ་དེ་ཡང་བསྒྲིབ།། རང་བཞིན་གཡོ འགུལ་མེད་པ་ལ།། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གནས་པ་ནི།། ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རང་གི་སེམས།། གཞན་དུ་སྣང་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད།། རང་ལས་མ་གཏོགས་གཞན་ཞིག་ཏུ།། གུད་དུ་ཅིར་ཡང་བཙལ་དུ་མེད།། སྟོང་པའི་བློ་དང མཚན་མའི་རྟགས།། དུས་རྣམས་རྟག་ཏུ་དབྱེར་མེད་པས།། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གནས་པས་ནི།། ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས།། སྟོང་པའི་བཞག་ས་ལོགས་ན་མེད།། གཉིས་མེད་རིག་པའི་དོན་དེ་ལ།། ཉམས སུ་བླངས་དང་མ་བླངས་བློ།། བསྒོམས་པས་མཚན་མའི་ཀླུང་མི་ཟློག། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གཞིར་བཞག་ལ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ལ་བསྒྲུབས།། གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ།། སེམས་ཅན་བླང་དོར་ཅི་ལ བྱེད།། ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་མི་ཆགས་ཤིང།། ཆགས་སྡང་གནས་ནས་མི་སྐྱེ་བ།། དེ་ཡི་རང་བཞིན་རྟོགས་ལས་བྱུང།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་མེད་ལ།། འཁོར་འདས་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་པ།། དེ ཡི་ངང་ངམ་ཤུགས་ལས་འབྱུང།། ས་དང་ལམ་ལ་མ་བགྲོད་ཀྱང།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས།། ཅིར་སྤྱད་ཟག་པ་མེད་ལས་འབྱུང།། ཅིར་ཡང་མི་སྣང་མི་དམིགས་དང།། གང་ཡང་མ་མཐོང་ཅིར་མི བསྒོམ།། ངེས་པའི་དོན་ལ་བལྟས་པས་གསལ།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ།། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད།། རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ལམ་པོ་ཆེ།། འདི་ལས་གཞན་པའི་དགོངས་པ་ནི།།
Chinese
自性无有迁变故，执著空性愚者语。 若执实有具邪见，能见所见二者无。 无二平等性中解脱，若于平等性中见。 离非平等乃邪念，彼亦二取迷乱识。 任何不滞无方故，解脱平等非平等边。 自明迷乱能取所取，于方执边而行者。 不得证悟断希望，超离寻觅之境。 思维境中无显现，如是说。 龙钦饶绛巴之续中，开显义平等性之品第十四竟。 复次薄伽梵为诸眷属宣说，不谬乱如来密意之义。 菩提安乐大界中，以邪念迷乱而观察。 若能了知因果义，不能救护真实处。 如同见道中之邪道，因不认识自己之显现。 亦遮蔽无有因缘者，自性无有动摇者。 如是安住于彼性，无论如何安住自心。 丝毫没有显现为他者，除了自己之外于他处。 任何也无须寻觅，空性之心与有相之相。 诸时恒常无有分别故，如是安住于彼性故。 无论如何安住菩提心，空性之所立不在别处。 于无二觉性之义上，修与不修之念头。 修习不能遮止有相之境，彼性安住于自性地。 诸佛对于何而修证，于任何无所缘境上。 有情取舍为何而作，不贪著于等持味。 不生起贪嗔之境，此乃由了悟彼性而生。 佛与有情无二中，不分别轮涅好坏。 此乃自然或任运而生，虽未行于地与道。 然未动摇于如是性，无论如何行持无漏而生。 任何不显现不缘念，任何未见任何不修。 若观决定之义则明，诸佛之究竟结论。 此乃无生灭之义，此乃诸佛之大道。 除此之外之密意者。
English
Since nature is without change, Holding to emptiness is the speech of fools. If holding to things, one has wrong desire. There is no seer or seen. Liberated in the expanse of non-duality and equality. If there is a seer in equality itself, Non-equality, having been abandoned, is a wrong thought. That too is a mind deluded by dualistic appearances. Since there is no obstruction to anything, and no partiality, One is liberated from the extremes of equality and non-equality. By the grasping and fixation of self-awareness's delusion, To engage in partiality and extremes Is not to be attained, hope is cut off, One transcends all fields of searching. There is no appearance in the realm of thought. Thus it was said. From the Tantra of the Great Vast King Longchen Rabjam, The fourteenth chapter, which teaches the meaning of equality, is complete. Then again, the Bhagavan spoke to the assembly about the meaning of the unerring intention. In the great expanse of the bliss of enlightenment, Having examined with wrong thoughts and delusions, Understanding the meaning of cause and effect Does not save one in the true place. Like a wrong path from the path of seeing, Because one does not know one's own appearances, One also obscures that which has no cause or condition. For that which has no movement in its nature, Thus abiding in that suchness, However it abides, one's own mind Has not even a particle of appearance as other. Other than oneself, in another place, There is nothing at all to be sought. The mind of emptiness and the sign of characteristics, Since the times are always inseparable, Thus, since it abides in that suchness, However it abides, the mind of enlightenment Has no place to be established apart from emptiness. On the meaning of non-dual awareness, The thought of having practiced or not practiced, Practice does not avert the realm of characteristics. That very nature is established as the ground, What do the Buddhas accomplish? On that which has no object of focus, What do sentient beings do to accept or reject? Not clinging to the taste of samadhi, Not arising from the place of attachment and aversion, This arises from understanding its nature. In the non-duality of Buddha and sentient beings, Not distinguishing samsara and nirvana, good and bad, This arises naturally or spontaneously. Although not traversing the grounds and paths, Since it does not move from suchness, Whatever is done arises from the absence of defilements. Not appearing in any way, not focusing, Not seeing anything, not meditating on anything, It is clear by looking at the definitive meaning. The ultimate conclusion of the Buddhas Is this very meaning of no birth and death. This is the great path of all the Victorious Ones. Other than this, the intention is: