Tibetan
།། དོན་ལ་གཡོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། རྩེ་གཅིག་བཞག་པས་སངས་རྒྱས་སར།། འགྲོ བ་མེད་དེ་ཡེ་སངས་རྒྱས།། དེས་ན་གཡོ་འགུལ་མེད་པའི་ཕྱིར།། སངས་རྒྱས་ས་ལ་རང་བཞིན་གནས།། གཡོ་དང་མི་གཡོའི་ཐ་སྙད་ཀྱང།། མཚོན་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ལས།། རང་གི་ངཽ་བོ་བརྗོད་ལས འདས།། ཤིན་ཏུ་གཏིང་རིང་དཔག་དཀའ་བས།། ཡངས་ལ་གཏིང་ཟབ་ནམ་མཁའི་ཀློང།། ནམ་མཁའི་ཀློང་ལ་ཁ་གཏིང་མེད།། རང་གསལ་རིག་པ་ཕྱི་ནང་མེད།། ཇི་ལྟར་དངོས་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར།། དཔེས མཚོན་འབྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལ།། ཡོད་དང་མེད་ཅེས་གདགས་སུ་མེད།། སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བཟང་ངན་གཉིས་ཀྱི་ནད་དང་བྲལ།། གོང་བཞིན་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལ།། བཙལ་དུ་ཡོད་དང་མེད པའི་མཐའ།། དམིགས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།། ཡུལ་མེད་དེ་ལ་དམིགས་པའང་མེད།། མི་བཙལ་རང་བཞིན་ཀློང་དུ་བཞག། བྱ་བྲལ་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ཐིམ།། གཞག་དང་མ་བཞག་ཐ་སྙད་མེད།། མི་བསམ་མི བརྟག་རང་ལུགས་ལ།། རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་མི་འགག་པས།། གཞག་ཏུ་མེད་པའི་གཞག་ཐབས་ཡིན།། མ་བཞག་འགྲོ་འོང་མེད་པས་ན།། རིག་པ་རང་ས་ཟིན་པའི་ཕྱིར།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་བསྒོམ་ཐབས་ཡིན།། འཁུ འཕྲིགས་ཡིད་གཉིས་མི་ཟ་བས།། བཅོས་སུ་མེད་པའི་བཅོས་ཐབས་ཡིན།། ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད་པའི་ཕྱིར།། འགྱུར་མེད་གནད་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན།། བསམ་ཡས་སྣང་ཡང་དེ་ལ་སྣང།། དེར་སྣང་གཞན་དུ་མ མཐོང་བས།། ཡོན་ཏན་རང་ལ་རྫོགས་པ་སྟེ།། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཅི་ཡང་མེད།། མེད་པའི་དོན་ལ་མི་བལྟ་སྟེ།། བལྟས་དང་མ་བལྟས་གཉིས་སུ་མེད།། རང་སར་གྲོལ་བས་ཆོས་ཉིད་ཀློང།། ཞེས གསུངས་སོ།། ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཞི་རྩ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པའི་དོན་མ་ནོར བར་གསུངས་པ།མི་དམིགས་མི་བཙལ་དེ་བཞིན་ཉིད།། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ན།། འཛིན་ཆགས་སྐྱོན་གྱིས་དེ་མི་གོས།། རང་གི་ཤེས་རིག་དམ་པ་ལ།། གཟའ་གཏད་བཅའ་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། ཆགས་སྡང་ གཉིས་ཀྱི་བློ་མི་སྐྱེ།། བསམ་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ལ།། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་མེད་པའི་ཕྱིར།། རྟོགས་པའི་ཀློང་ལས་ཉམས་པ་མེད།། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་གཅིག་པ་ལ།། དབྱེ་བསལ་བླང་དོར་མེད་པའི ཕྱིར།། འཕྲུལ་པའི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་སྟེ།། མཚན་བཅས་མཚན་མེད་བསྒོམ་པ་ལ།། དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པས།། རྟོགས་དང་མི་རྟོག་དབྱེ་བསལ་མེད།། དང་དུ་བླང་རྒྱུ་མེད་པ་ལ།།
Chinese
于义无动摇故， 一心安住成佛处， 无有行故即是佛， 是故无有动摇故， 佛地自性而安住， 动与不动之名言， 唯是表示而安立， 超越自性之言说， 甚深难测不可量， 宽广深邃如虚空， 虚空之中无内外， 自明觉性无内外， 如是无有实体故， 譬如表示大虚空， 有与无等不可说， 离增损之法性中， 无有善恶二种病， 如前心性如虚空， 寻觅有无二边际， 离于所缘之境故， 无境彼亦无所缘， 不寻自性置于空， 离作融入法界中， 安住不安住无名言， 不思不观自性中， 任起何念不遮止， 无有安立之安立， 不安住故无来去， 觉性证悟自地故， 无有修持之修持， 不为犹豫二意食， 无有造作之造作， 与法性母相合故， 已至不变之要处， 不可思议显现彼， 显现于彼不见他， 功德圆满于自身， 除此以外余皆无， 不观无有之义故， 观与不观二者无， 自解脱故法性空， 如是说。 于龙钦饶降巴之续中， 显示菩提心无根之品第十三。 复次，世尊无谬宣说意之义， 不缘不求如是性， 彼外无有转变故， 执著过失不能染， 于自明智胜义中， 无有可执持之境故， 不起贪嗔二种心， 离于思虑之境故， 无有修与不修故， 不离证悟之界中， 有法法性一味故， 无有取舍分别故， 不随分别之后面， 有相无相修持中， 无有所缘之境故， 无有证与不证分别， 无有可取之物故，
English
Since it is unwavering in meaning, By placing one-pointedly, one reaches Buddhahood. Since there is no going, it is inherently Buddha. Therefore, since it is without movement, It abides in the nature of the Buddha-ground. The terms "moving" and "unmoving" Are merely labels for indication. It transcends expression of its own essence. Extremely deep, difficult to fathom, Vast and profound, like the expanse of the sky. In the expanse of the sky, there is no inside or outside. Self-luminous awareness has no inside or outside. Since there is no substantial entity, For example, the great element of space, One cannot say "exists" or "does not exist." In the nature of reality, free from imputation, It is free from the sickness of good and bad. As before, the nature of mind is like space. Searching for the extremes of existence and non-existence, It is free from the object of focus. Since there is no object, there is no focus. Not searching, leave it in the expanse of its own nature. Free from activity, dissolve into the state of the sphere of reality. There is no term for placing or not placing. Without thinking or examining, in its own way, Whatever thoughts arise, they are not stopped. It is the way of placing without placing. Since there is no going or coming without placing, Since awareness has seized its own ground, It is the way of meditating without meditating. Not consumed by doubt or hesitation, It is the way of correcting without correcting. Since it meets with the mother of reality, It has arrived at the unchanging essential point. Inconceivable appearances appear in it. Since what appears there is not seen elsewhere, Qualities are perfected in oneself. There is nothing else apart from that. Not looking at the meaning of non-existence, There is no duality of looking and not looking. Liberating in its own place, the expanse of reality, Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, The Thirteenth Chapter: Showing the Rootlessness of the Mind of Enlightenment. Furthermore, the meaning of the Blessed One's intention, spoken without error: Not focusing, not seeking, suchness itself, If it does not change from that, The fault of grasping and attachment does not stain it. In one's own sacred wisdom, Since there is no object to fixate upon, The mind of desire and aversion does not arise. Since it is free from the object of thought, There is no meditation or non-meditation. There is no deviation from the sphere of realization. Since phenomena and reality are one taste, There is no separation of acceptance and rejection. Not following after illusion, In meditating on the with-signs and without-signs, Since there is no object to focus on, There is no separation of realization and non-realization. Since there is nothing to accept willingly,
Tibetan
བོར་བར་བྱ་བའི་ཡུལ མེད་པས།། བཏང་སྙོམས་ལེ་ལོའི་ཁར་མ་ལུས།། འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ཀྱང།། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱན་ཡིན་པས།། ཆགས་སྡང་རྩད་ནས་གཅད་དུ་མེད།། གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་བློ་ཡིན་ཏེ།། འཛིན་པའི་རྟོག་པ ཡིན་པའི་ཕྱིར།། གཟུང་འཛིན་མེད་ན་འཆིང་གྲོལ་མེད།། འཛིན་པའི་དགྲ་རུ་གྲོལ་བ་ཆེ།། གྲོལ་བས་གྲོལ་ན་རང་ཡིན་པས།། མ་གྲོལ་བས་ཀྱང་གྲོལ་བར་རིགས།། གཉིས་འཛིན་རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་དེ།། རང་སྣང གཅིག་གི་སྟོབས་ལས་བྱུང།། རྟོགས་པས་གྲོལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། མ་རྟོགས་པས་ཀྱང་གྲོལ་བར་རིགས།། རང་སྣང་གཅིག་ཏུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཆིང་གྲོལ་མེད།། འཆིང་གྲོལ་མཉམ་པའི་ཆོས ཉིད་ལ།། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཡེ་ནས་མེད།། མཉམ་ཉིད་དགྲ་རུ་རྟོག་པ་ཆེ།། མ་རྟོགས་སྐྱོན་དུ་བལྟ་བའི་ཕྱིར།། མཉམ་པ་རིས་མེད་དོན་ལས་ཉམས།། ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་མཉམ་བྱེད་ལ།། མ་བླངས་བཞག་པ རྟོགས་པའི་བློ།། ཀློང་ལ་ཅི་དང་ཅིར་ཤར་ཡང།། བཟང་རྟོག་ངན་རྟོག་ཕྱོགས་སུ་འདྲ།། ལུས་འཆོས་སེམས་འཆོས་ཉམས་མྱོང་རྟེན།། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་འཆོས་པ་དེ།། ནམ་མཁའ་བཟོ་ཡིས་འཆོས་པ བཞིན།། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་དགྲ་རུ་ཆེ།། རིམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཡང།། འབད་རྩོལ་བྱས་ནས་སངས་རྒྱས་འདོད།། སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་མཉམ་ཉིད་ལ།། མི་རྟོག་རྟོག་པ་དགྲར་ལངས་པས།། མཉམ་ཉིད མཐའ་རུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར།། དགྲ་བོ་བསད་པའི་ལས་བྱས་ན།། སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་བསྡུས་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། མཉམ་པ་ཆེན་པོར་ཀུན་འདུས་ཏེ།། རང་རིག་ཀློང་དུ་གནད་བཅད་ནས།། སྐྱེ་མེད་དོན་ལ་ངོ་སྤྲད པས།། དགྲ་དང་གཉེན་ལ་ཆགས་སྡང་མེད།། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་གཅིག། དགྲ་དང་བུར་མཉམ་གསེར་དང་རྡོ།། གང་ནས་གཞལ་ཡང་མཉམ་པའི་ཕྱིར།། མཉམ་པའི་དོན་ལས་གཡོས་པ མེད།། མཉམ་པའི་དོན་ལས་མ་གཡོས་པས།། དེ་ལ་བཟང་ངན་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མ་རྒྱས་མེད།། ཅི་སྟེ་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་གཅིག། ཐ་དད་སྣང་ཡང་མ་སྐྱེས་པས།། སྐྱེ་མེད་ཀློང་དུ་དབྱེ་བསལ མེད།། ཀློང་ཆེན་གཅིག་པོ་ཀུན་ཡིན་པས།། ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞིར་ཤར།། ཕྱོགས་འཛིན་གང་ཡང་མ་སྤངས་པས།། ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཏུ་ཤར་བ་ཡིན།། ཟང་ཐལ་ཡིན་པས་ཀུན་ཏུ་ཤར།། མུ་མཐའ་མེད་པ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་ཆད་མེད།། རང་བཞིན་གཅིག་ལ་མཐའ་མེད་པས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྒྱ་ཆད་མེད།། མེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མ་འགགས་པས།། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བར་བྱེད།།
Chinese
由于没有可以抛弃的处所， 不要完全陷入于舍弃的懒惰。 贪欲、嗔恨、愚痴也， 因为是极大安乐的庄严， 所以不必从根斩断贪嗔。 解脱与未解脱在于心， 因为是执着的分别。 没有能取所取就没有束缚解脱。 执着是敌人，解脱为大。 如果以解脱来解脱就是自性， 因此未解脱也应能解脱。 二取分别的差别， 是从自显现一的力量中产生。 因为是通过证悟而解脱， 因此未证悟也应能解脱。 因为在自显现一中相同， 菩提心中没有束缚解脱。 在束缚解脱平等的法性中， 本来就没有证悟与未证悟。 认为平等性是敌人，分别念极大， 因为将未证悟视为过错。 无分别的平等从意义上退失。 即使修持，对于修持平等者， 未修持而安住是证悟的心。 在虚空中无论显现什么， 好念头坏念头都同样。 调整身体，调整心，是经验的所依。 对于平等性进行调整， 就像用工匠来调整虚空一样。 二元执着是极大的敌人。 即使是八次第的见修行， 努力之后想要成佛。 佛陀的意旨在于平等性， 由于不分别的分别念立为敌人， 平等性因此堕入边。 如果做了杀死敌人的事业， 善与非善二者合一的一切法， 都汇集于大平等中， 在自明觉的虚空中确定要点后， 认识无生之义， 对于敌与友没有贪恋憎恨。 一切都统一于菩提心中。 敌与蜜相同，金与石相同， 无论从哪里衡量都是平等， 不从平等的意义上动摇。 由于不从平等的意义上动摇， 因此在那里没有好坏， 一切都是佛，没有不佛。 如果无生无灭是一， 即使显现不同也未生， 因此在无生虚空中没有分别。 因为大虚空一者即一切， 一切都显现为一切的本体。 因为没有舍弃任何偏执， 无偏颇地显现于一切。 因为是通透的，所以显现于一切。 无边无际的法界， 自生智慧没有局限。 因为自性一而无边， 菩提心没有局限。 因为不局限于没有的一方， 因此观为空性。
English
Since there is no place to abandon, Do not completely fall into the laziness of equanimity. Even desire, hatred, and ignorance, Because they are the adornment of great bliss, There is no need to cut off attachment and aversion from the root. Liberation and non-liberation lie in the mind, Because it is the conceptualization of grasping. Without the grasped and the grasper, there is no bondage or liberation. Grasping is the enemy, liberation is great. If liberation is through liberation, it is self-nature, Therefore, even the unliberated should be able to liberate. The difference of dualistic conceptualization, Arises from the power of one's own manifestation. Because liberation is through realization, Therefore, even the unrealized should be able to liberate. Because they are the same in one's own manifestation, There is no bondage or liberation in the Bodhicitta. In the Dharma-nature of equality of bondage and liberation, There is originally no realization or non-realization. Considering equality as the enemy, conceptualization is great, Because non-realization is seen as a fault. Impartial equality is lost from meaning. Even if practiced, for the practitioner of equality, Not practicing and abiding is the mind of realization. Whatever appears in the expanse, Good thoughts and bad thoughts are the same in direction. Adjusting the body, adjusting the mind, is the basis of experience. Adjusting equality itself, Is like adjusting the sky with a craftsman. Dualistic grasping is a great enemy. Even the view and meditation of the eight stages, After striving, one desires to become a Buddha. The intention of the Buddha lies in equality, Because non-discriminating conceptualization stands as the enemy, Equality therefore falls into extremes. If one does the deed of killing the enemy, All Dharmas that combine good and bad, All gather in great equality, After determining the key point in the expanse of self-awareness, Recognizing the meaning of non-arising, There is no attachment or aversion to enemy and friend. Everything is unified in the Bodhicitta. Enemy and honey are the same, gold and stone are the same, No matter where you measure, it is equal, It does not waver from the meaning of equality. Because it does not waver from the meaning of equality, Therefore, there is no good or bad there, Everything is Buddha, there is no non-Buddha. If non-arising and non-ceasing are one, Even if different appearances arise, they are unborn, Therefore, in the expanse of non-arising, there is no separation. Because the great expanse, the one, is all, Everything appears as the essence of everything. Because no partiality is abandoned, It appears everywhere impartially. Because it is transparent, it appears everywhere. The boundless Dharma-realm, Self-born wisdom has no limit. Because the self-nature is one and boundless, The Bodhicitta has no limit. Because it is not limited to the side of non-existence, Therefore, one should view it as emptiness.