Chinese
杰（尊称）金刚萨埵请问：我成佛可以吗？回答：不可以，必须生起大悲心。生起大悲心的时候是怎样的呢？回答说：大悲心有两种，共同的和不共同的。共同的是聚集的自性。不共同的是从加持中产生的，因此，自我气息断绝，以及智慧的光明显现，以及化身和报身二者显现，这四者同时。报身不会改变。化身对六道众生一一显现，如同太阳的光芒。这就像太阳和光一样。这是金刚萨埵清净之眼的开示。大悲心圆满究竟的诸佛之路是什么？所有口诀的意义的根本在哪里？所有佛的意图的最终衡量标准是什么？远离勤作的时刻是什么时候？这是金刚萨埵自己向自己提问。然后，金刚萨埵又从法性普贤王如来的境界中，自己回答自己：所有佛的道路是二，正行有五种形态。所有口诀的意义的根本在于唯一的佛。佛的意图的最终衡量标准在于融入心识的掌控。远离勤作的时刻在于无与伦比的行为扩展到境界中。这是金刚萨埵清净之心的开示。金刚萨埵的口诀的决定性教言有三：从心要生起心要，心要遍布广大。不变化的广阔境界，汇集到边缘和中心。中心不间断，果实是苦行的清净智慧自然显现。因此，根本深奥。顶端自然成就。轮回不在别处。根本唯一确定。这是金刚萨埵的清净之语。出自《莲花盘旋续》，同时七品中的第六品。然后又宣说了金刚萨埵的生起之续：法身空行，色身具足九种美。无有能取所取，无有分别念，对一切都清清楚楚。全知无碍，智慧如虚空。无为任运，不造作的安乐状态。安住于自性之中。具有智慧之身。不造作如虚空。
English
Je Vajrasattva asked: Is it okay if I become a Buddha? The answer: No, compassion must arise. When is the time for compassion to arise? The answer was given: There are two kinds of compassion, common and uncommon. The common is the nature of gathering. The uncommon arises from blessings, therefore, the cessation of self-breath, and the purification of the appearance of wisdom, and the appearance of both the Form Body and the Enjoyment Body, these four are simultaneous. The Enjoyment Body does not change. The Emanation Body appears to each of the six realms, like the rays of the sun. This is like the sun and its light. This is the teaching of the pure eye of Vajrasattva. What is the path of all Buddhas who have perfectly completed great compassion? Where does the essence of the meaning of all instructions ultimately lead? What is the ultimate measure of the intention of all Buddhas? When is the time of being free from effort? Thus, Vajrasattva himself asked himself. Then, Vajrasattva, from the realm of Dharmata Samantabhadra, answered himself: The path of all Buddhas is two, the main practice has five aspects. The essence of the meaning of all instructions lies in the one and only Buddha. The ultimate measure of the intention of the Buddhas lies in being united under the control of mind and awareness. The time of being free from effort is when incomparable conduct expands into the realm. This is the teaching of the completely pure mind of Vajrasattva. The definitive instructions of Vajrasattva's oral teachings are three: When the essence arises from the essence, the essence pervades and expands. The unchanging, vast realm gathers at the edge and center. The center is uninterrupted, the fruit is the self-appearance of the pure wisdom of asceticism. Therefore, the root is profound. The summit is spontaneously accomplished. Samsara is not elsewhere. The root is determined as one. This is the pure speech of Vajrasattva. From the Tantra of the Lotus Swirl, the sixth chapter, which is the seventh simultaneous chapter. Then, the lineage of Vajrasattva's arising was also spoken: Dharmakaya Dakini, Rupakaya possessing nine beauties. Without grasping or fixation, without conceptual thought, knowing everything clearly. Omniscient, unobstructed, wisdom like the sky. Effortless, spontaneously perfect, the state of unconditioned bliss. Abiding in the nature of reality itself. Possessing the wisdom body of knowledge. Unfabricated, like the sky.
Tibetan
་ལྷུན་རྫོགས་སྐུ།། མི་བསྐྱོད་དབྱིངས་ནས་རང་བྱུང་བས།། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག། ཚིག་གསུམ་འབྱུང་བ་བཞི ཡི་གཏེར།། གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་རང་བྱུང་སྐུ།། སྙིང་པོ་ཁྱབ་གདལ་མཉམ་པའི་དབྱིངས།། སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་མ་བཅོས་བཞི།། འགགས་མེད་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་གཞལ་ཡས་ཁང།། སྣང་མེད་མཁའ་ལ་འཇའ་ཚོན སྐུ།། ཚིག་གསུམ་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག། ཐོག་མར་སངས་རྒྱས་ངོ་སྤྲད། བར་དུ་ཚིག་དང་བཅད། ཐ་མར་ཡེ་ཤེས་ལ་བཟླ། ཐོག་མར་རྒྱུས་མ་བྱས་པས། ད་ལྟ་འབྲས བུ་གཞན་ལ་མི་རེ།དང་པོ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པས། ད་ལྟ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས། ཐ་མ་རྐྱེན་གྱིས་གཞི་བསླངས་ནས་འཁྲུལ་པ་གཞི་ལ་ལྡོག་གོ། རྒྱུའི་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་ པའི་རྐྱེན།རྐྱེན་གྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུར་ཤར། ཡང་རྐྱེན་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་བུར་སློངས། རྐྱེན་གྱིས་ཆོས་སྐུ་མ་རིག་པར་འཁྲུལ། རྐྱེན་གྱིས་མ་རིག་པ་རིག་པར་ཤར། སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེ་བའི་དུས་སུ་བྱིན་གྱིས་ བརླབས།བཤད་པ་ཡང་རང་རིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཤད་པས། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བཤད་པའོ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་ཐུན་མོང་དུ་ཁྱབ་ཅིང་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།། དེ་ནི་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཀུན་རིག་ཅིང་མཁྱེན་པས། ཀུན་རིག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུས་དངོས་སུ་ཆོས་བསྟན་པས། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས བྱའོ།། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཤད་དུས་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་དུས་སུ། ཆོས་ཉིད་མ་དང་འཕྲད་པའི་དུས་ནི། ལེན་མ་མྱོང་བའི་ལུས་བླང། མཐོང་མ་མྱོང་བའི་ཡུལ་མཐོང། ཤེས་མ་མྱོང བའི་གཏམ་ཤེས་པའོ།། དེ་ནས་འཁོར་བའི་རུ་བཟློག། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེར་བསྒྱུར། འཁོར་བའི་འདམ་རྫབ་རྡོ་རྗེའི་རྫོང་བཅས་པའོ།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐྱེ་རྒྱུད་གསུངས་པའོ།། དེ་ནས དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ལུས་ཀྱི་ཀུན་གཞིའི་མན་ངག་འདི་སྟོན་པས་འགྲོ་བ་ལ་གསུངས་སོ།། དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྤྲོས་ལ་མེད་པའི་ཐིག་ལེའི་རྟེན་ནི་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་སོ།། དེ་ལ ཚེའི་རྟེན་གནས་པ་ནི།ཙིཏྟ་རིན་པོ་ཆེ་གུར་ཕུབ་པ་བཞིན་གནས་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་སྦྲ་དཀར་ནག་ཕུབ་པ་ལྟར་གནས་སོ།། རྩ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐག་པ་བརྒྱངས་པ་ལྟར་གནས་སོ།། ལུས་ཀྱི་བག་
Chinese
任运圆满身，不动虚空自生故， 桑结仁钦匝玛多，三字四生之宝藏，非他所作自生身，心要遍满等性界，显现法性无作四，无碍明镜智慧量殿宇，无相空中虹霓身，三字显现之法性即，桑结仁钦匝玛多。 初识佛，中以词断，终以智慧持。 初未习因，今不望他果。初因缘而迷，今依赖因缘。终因缘立基，迷乱返于基。 因之缘，主之缘，所缘之缘，等同无间之缘，缘之果显于因，又缘起因成果，缘使法身迷于无明，缘使无明显于明。 众生与佛分之时加持，说亦以自明之智说，故以加持说也。 普贤者，乃一切众生普遍共通而住之智慧也。 彼乃名为法身。 金刚萨埵以普知且知晓故，名曰普知遍照，乃报身也。 金刚萨埵身亲示法故，名曰化身。 加持之说时乃，金刚萨埵得自在之时，与法性母相遇之时乃，取未取之身，见未见之境，知未知之语也。 自此回遮轮回，痛苦之差别转为如意宝，轮回之泥泞乃金刚之城堡也。 宣说金刚萨埵之生族也。 自此，示现吉祥金刚萨埵身之总集心髓，故为众生宣说。 一切忆念之基，觉性智慧，离戏之明点所依乃以光之形式而住。 于彼，命之所依住者乃，如意宝帐篷般而住，譬如黑白帐篷张开般而住。 一切脉乃如拉紧之绳索般而住。 身之习
English
The spontaneously perfect body, arising from the immovable space. Sangye Rinchen Zama Tok (Buddha, Precious, Container), the treasure of three syllables and four elements, not made by others, but a self-arising body. The essence pervades the equal realm, the appearance of the four unconditioned Dharmata. Unobstructed mirror wisdom palace, rainbow body in the formless sky. The Dharmata of the appearance of the three syllables is Sangye Rinchen Zama Tok (Buddha, Precious, Container). First, recognize the Buddha. In the middle, cut with words. Finally, hold onto wisdom. If you don't practice the cause at the beginning, you don't expect other results now. Confused by conditions at first, now dependent on conditions. Finally, the foundation is laid by conditions, and confusion returns to the foundation. The cause of the condition, the condition of the owner, the condition of the object, the condition of equality and immediacy, the result of the condition appears as the cause, and the condition arises as the cause of the result. Condition causes the Dharmakaya to be confused with ignorance, and condition causes ignorance to appear as wisdom. Bless when sentient beings and Buddhas are separated. Explaining is also explained by the wisdom of self-awareness, so it is explained by blessing. Samantabhadra is the wisdom that pervades and abides in all sentient beings in general. That is called the Dharmakaya. Vajrasattva knows and understands everything, so he is called Omniscient Vairochana, which is the Sambhogakaya. Because the body of Vajrasattva directly teaches the Dharma, it is called the Nirmanakaya. The time of blessing is when Vajrasattva attains freedom, and the time of meeting the Mother of Dharmata is when he takes the body that has not been taken, sees the realm that has not been seen, and knows the words that have not been known. From then on, reverse Samsara, transform the differences of suffering into wish-fulfilling jewels, and the mire of Samsara is the Vajra fortress. The lineage of Vajrasattva is spoken. From then on, showing the essence of the totality of the body of glorious Vajrasattva, therefore speaking to beings. The basis of all memories, the wisdom of awareness, the support of the bindu free from elaboration dwells in the form of light. There, the abode of life dwells like a wish-fulfilling tent, like a black and white tent spread out. All the veins are like stretched ropes. The habits of the body
Tibetan
ཆགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ ལ།ལས་ཀྱི་དབང་གཙོ་བས་ཚེའི་ཚད་ངེས་པ་མེད་དོ།། དེ་ལ་དབང་སེམས་དྲན་བྱེད་ཙིཏྟའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་རེའི་ཚོན་གང་འོད་ཀྱི་ཐིག་ལེར་གནས་སོ།། དེ་ཇི་ལྟར་གནས་ན། གསེར་གྱི་སྦུ་གུར་རིན་པོ་ཆེའི་སེའུ་ བཅུག་པ་ལྟར་གནས་སོ།། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་སམ་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏིང་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བ་ཡང་དེའི་ཆ་ལས་འབྱུང། ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་རྒྱུན་འདབ་སྦྱར་དུ་འབྱུང་བ་ཡང། སྒོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་ནས འབྱུང་བ་ནི།ཀུན་གཞི་ལ་སྒོ་ལྔ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅེས་སོ།། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་དུ་ཤར་བ་ནི་མ་རྟོགས། གློ་བུར་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི་བློས་ལོག་པར་ བརྟགས་པ་མ་རྟོགས་པས།སྲིད་པ་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་རྒྱུད་དྲུག་ཏུ་སྨིན་ནོ།། དེས་ཚེ་རབས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒྲིབས། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་ བུ་གོས་དྲེག་གམ།ས་ལ་ཁ་བ་བབས་པ་བཞིན་བརྩེགས་པས།། གཞི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་གཏིང་ཟབ་ཅིང་ཆ་ཕྲ་བ་ནི་བརྟག་དཀའ། ཉོན་མོངས་པ་ རགས་ཤིང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར།རིག་པ་དྲན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་འོད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་སོ།། ཚད་ནི་ཉའི་མིག་ཙམ་མོ།། དེ་ལས་དྲོད་ཀྱི་དངས་མ་རྡུལ་ཙམ། དེ་ལས་ཁྲག་གི་དངས་མ་ དེ་ལས་དབུགས་ཀྱི་དངས་མ་ཆགས་སོ།ཁྲག་གི་དངས་མའི་ཁ་དོག་ཀྱང། མཚལ་ལྕོག་ལ་མ་བཅག་པ་འདྲ་བ། ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་ནི་བྱེའུ་ལེན་པའི་མགོ་ཙམ་མོ།། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས་རྒྱུའོ།། དབུགས་ཀྱི་ དངས་མ་དྲོད་ལ་གནས་པ་ནི།དྲོད་ནི་ཁ་དོག་དང་རྫས་སུ་སུ་མ་གྲུབ་བོ།། དྲོད་ཆེ་ཆུང་གི་ཚད་ནི་གསེར་ས་འོག་ཏུ་བཅུག་པའི་རླངས་པ་ཙམ་མོ།། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ཕྲག་དོག་རྒྱུའོ།། དང་པོ་ཤེས་པ་དྲན་བྱེད་ཀྱི་ཚོར་ བ་ལས།རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ལ། ཆོས་ཉིད་རང་བྱུང་གི་རྩ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྒོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པའོ།། དེ་ལ་འཛིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ནི། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ཞེས་ བྱའོ།། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུན་འདབ་སྦྱོར་དུ་སྐྱེ་བའི་དབང་གིས་ཤེས་པ་གློ་བུར་དུ་འཆར་བས། གློ་བུར་རྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི་རྩ་ཞེས་བྱའོ།། གློ་བུར་དེས་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱེ་བས། སྐྱོན་ཡོན་དབང་པོ་དངས་བྱེད་ཀྱི རྩ་ཞེས་བྱའོ།། རྩ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངས་མ་བཏུས་པ་དེ་ཡང
Chinese
业之阿赖耶识，以业力为主，故寿命无定。于此，识心能忆之质多（citta）坛城，安住于自身量之光点中。其安住方式为何？如以金管盛装珍宝舍利。此乃法身之所依或依处，甚深且微细之智慧亦由此生。烦恼意念相续如花瓣般生起，亦是依于五根而生起，因阿赖耶识依于五根之故。了悟其体性实为至要。未证悟本自显现之无二智慧，未证悟由骤然生起之分别念所作之邪分别，故于三有中流转，于六道中成熟。由此，从无始劫来所积累之习气所遮蔽，异熟果之同类因之果，如衣上污垢或雪落于地般累积。于根本法身上，以阿赖耶识分别念之习气所染污，故智慧之甚深与微细难以测度。因烦恼粗大且显现为对境之故，于三界中流转。觉性忆念之识，以光之形式安住。其量如鱼眼般大小。由此生起暖之精华如微尘般，由此生起血之精华，由此生起气之精华。血之精华之颜色，如未经敲碎之朱砂。大小如小鸟头般。于此，烦恼之因乃贪欲。气之精华安住于暖中，暖无颜色与实体。暖之大小如黄金埋于地下之蒸气般。于此，烦恼之因乃嫉妒。首先，从识忆念之觉受中，生起本自俱生之智慧，称为法性本自俱生之脉，此亦依于五根。于此，未生起任何执着之烦恼，称为无二智慧之地。因烦恼相续如花瓣般生起之故，识骤然生起，故称为由骤然生起之脉。由骤然生起之脉分别过患与功德，故称为分别过患功德之根清净脉。一切脉之精华聚集之处，亦
English
In the basis of attachment, due to the dominance of karma, the measure of life is uncertain. Therein, the mandala of the power-mind, the remembering citta, abides as a sphere of light the size of our own. How does it abide? It abides like precious relics placed in a golden tube. This is the abode or support of the Dharmakaya, and from its part arises the deep and subtle wisdom. The continuous stream of afflictive emotions arising like petals also arises dependent on the five senses, because the Alaya depends on the five senses. Understanding its characteristics is extremely precious. Not realizing the spontaneously arising non-dual wisdom, not realizing the wrongly conceived thoughts arising from sudden causes, one wanders in the three realms and ripens in the six realms. Thus, it is obscured by the habitual tendencies accumulated from beginningless lifetimes. The result of the ripening cause, the fruit of similarity, is piled up like dirt on clothes or snow falling on the ground. On the basis of the Dharmakaya, it is defiled by the habitual tendencies of the Alaya's conceptualization, so the depth and subtle part of wisdom are difficult to fathom. Due to the afflictions being coarse and appearing as objects, one wanders in the three realms. The consciousness of remembering awareness abides in the form of light. Its size is like the eye of a fish. From that, the essence of heat is like a speck of dust. From that, the essence of blood. From that, the essence of breath arises. The color of the essence of blood is like cinnabar that has not been crushed. The size is like the head of a sparrow. Therein, the cause of affliction is desire. The essence of breath abides in heat, but heat is not established as color or substance. The size of the heat is like the steam of gold buried underground. Therein, the cause of affliction is jealousy. First, from the feeling of knowing awareness, when spontaneously arising wisdom arises, it is called the spontaneously arising channel of Dharmata, and it also depends on the five senses. Therein, when no grasping affliction arises, it is called the ground of non-dual wisdom. Because the continuous stream of afflictions arises like petals, awareness suddenly arises, so it is called the channel arising from sudden causes. Because that sudden cause distinguishes faults and qualities, it is called the channel that purifies the power of faults and qualities. That which is collected from the essence of all channels is also