Tibetan
གསུམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཟ་འོག་བེར་ཁྱིམ་ དང་ཐེག་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་གསུངས་པ།ཐོག་མར་མ་རྟོགས་འཁོར་བ་མ་བྱུང། རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་མ་བྱུང་བའི་སྔོན་རོལ། སྒྲིབ་གཉིས་སྦྱངས་ཤིང་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ནས་སངས་རྒྱས་པའི། སངས་རྒྱས་ཁ་ མིག་སྣང་བ་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ནི་ཅང་མི་བཞུགས་སོ།། འོ་ན་གང་ཞེ་ན། རིག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་སངས་རྒྱས་ཏེ། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གནས་ཏེ། ཕའི་རྒྱུ་དང་མའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་ཏེ། རང བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ།། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱིངས་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་འཁྲུལ་གཞིའོ།། འཁྲུལ་གཞི་ལས་འཁྲུལ་པ་དང། མ་འཁྲུལ་པ་བྱུང་བ་ནི། སེམས་ཅན་འཁྲུལ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དུ གནས་པའི་དུས་ན་ཡང།ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་པའོ།། རྟོགས་ཏེ་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཐར་ཕྱིན་ཀྱང། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་མ་འདས་ སོ།། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འཁོར་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྒོ་ལྔ་ཡིད་དང་དྲུག་ནི་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཐོག་མར་རྟོག་བྱས་སུ་མ་བྱུང། རྟོག་མེད་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར། ཡིད་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཞེས བྱའོ།། དོན་དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལས། འཁོར་བ་ཇྀ་ལྟར་བྱུང་ཞེ་ན། འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་པ་ལས་འཁྲུལ་པ་བྱུང་སྟེ། ཆོས་སྐུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས། ངོ་བོ་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་སྣང་སྟེ།། དེ ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྒྱ་ཆད་པ་མེད་པས།སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཁྱབ་གདལ་དུ་གནས་པ་ལས། ཡིད་འགྲོགས་ཏེ་འདི་ལས་ང་བྱུང་ངམ། ང་ལས་འདི་བྱུང་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དེ་ཙམ་བྱུང་བ་ ལས།སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ཡང་འཁྲུལ་གཞི་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ནང་གི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།། ཕྱིའི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཆོས་སྐུ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ།། ནང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ འཁྲུལ་པ་མ་རིག་པའོ།། ཕྱིའི་འཁྲུལ་གཞི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ། འཁྲུལ་པ་ནི་ཡུལ་ཐ་དད་པར་བལྟ་བའོ།། དེ་ལས་འཁྲུལ་པ་ཐ་དད་པར་བསྟན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱང།། མ་རིག་པ་ཡི་རྒྱུ་ཙམ ཡིན།། དེ་ལ་ཡིད་དྲན་བྱེད་གཡོས་ནས།། ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་བཙལ།། གཏན་ལ་འབེབས་པས་ལེགས་པར་ཕབ།། ངེས་པར་འཇོག་པས་བཞག་ནས་བག་ཆགས་སྐྱེ། ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ཉིང མཚམས་སྦྱར་ཏེ་རིགས་དྲུག་ཏུ་འཁོར་རོ།། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ཡིན་ནོ།། ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་མ་དང་འདྲ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཕ་དང་འདྲའོ།། སྒོ་ལྔ་བུ་དང་འདྲ་སྟེ་ཕུང་པོའི་བདུད་ཡིན་ནོ།། དེ་ལས འཁྲུལ་པ་ལྡོག་པར་བསྟན་ཏེ།ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ནི་ཐིག་ལེ་དང་རྩལ་ཏེ། རྐྱེན་ནི་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས་བཞིན་མཐོང་བ་བཞིན་དུ། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྟག་པར་མཐོང་བའི་དོན་སློབ་མ་ལ་བསྟན་པས་དེའི་དོན་རྟོགས་ མ་ཐག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་སྐྱེའོ།། ལུང་བསྟན་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པ་བཟློག། འཁྲུལ་པ་ལོག་ན་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེ་དང་ཀྲི་ཡ་དང་ཨུ་པ་ཡ་དང། ཡོ་གའི་དོན་དང། མ་ཧཱ་དང། ཨ་ནུའི་ཐེག་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ། ཨ་ཏིས་གནས་ལུགས་ཆོས་སྐུ་སྟོན། ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་མོ།། ཐིག་ལེ་རྟོགས་པའི་ལམ་ནི། ལམ་ལ་གནས་པ། ལམ་གྱི་སྟོབས། ལམ་གྱི འབྲས་བུ་ནི།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་དང། ལོངས་སྐུ་རིགས་ལྔ། སྤྲུལ་སྐུ་ཐུབ་པ་དྲུག་གིས་ནི། འཆི་བདག་གི་བདུད་བཅོམ་མོ།། ནང་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དཔེའི་སྒོ་ནས་དོན་མཚོན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་ ཆོས་དྲུག་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ།ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗཻ་ཨ་དང་གསུམ།། པདྨ་ཉི་མ་རྒྱ་མཚོའི་འཇིང།། རི་བོ་སེང་གེ་གླང་པོ་ཆེ།། བྱ་རྒོད་ཐི་བ་འཕུར་སྐྱེན་གསུམ། ཡོན་ཏན་སོ་སོའི་དཔེ་རུ་བསྟན།། དེ་ལྟར་དཔེའི་སྒོ་ནས་ རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པས།ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་བསལ་ཏེ། ལྟ་བ་རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་སུ་ལྡན་པ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལྟར་ནང་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ཕན་ཆད། ཡུལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྣང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི་མ་ལས་ འོད་དང།ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལས་དགོས་འདོད་དང། རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དངོས་པོ་དང་ཁ་དོག་དང། དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།། རིག་པའི་རྒྱུད་ལས། ཡུལ་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ ཅེས་བྱ་སྟེ།དེ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་སྒོ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱ་སྟེ། རྟོགས་རུང་མ་རྟོགས་རུང། སངས་རྒྱས་རུང་མ་རྒྱས་རུང་སྣང་བའོ།། དེ་ཡང་སེམས་ནི་སྣང་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པའོ།། ཤེས་པ་ནི་ཕྱིན་ ཅི་མ་ལོག་པ་སྟེ།ཐིག་ལེའི་རྩལ་ཐིག་ལེར་གཅིག་པས། ཕྱི་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་ཐིག་ལེ་ལ་བརྟག་པ་དེ་ལྟར་ཐིག་ལེ་ལ་བརྟགས་པས། དངོས་པོ་ཁ་དོག་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ།། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་ མཁའི་དཀྱིལ་ལྟར་རྟོགས་ཏེ།རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ།། དེ་ལྟར་ཐིག་ལེའི་རྩལ་ཐིག
Chinese
第三品，即第三品。此后讲述了扎沃贝尔钦和乘之幻轮。最初未证悟则无轮回，证悟成佛之前，净除二障，积聚二资粮而成佛的，将佛安立为有眼耳鼻者，实则不然。那么是什么呢？是觉性于普贤（藏文：ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།）中成佛，安住于体性、自性、大悲三种形态中，非由父之因、母之缘所生，乃是自生任运成就。所谓佛与有情界性一，此乃是错乱之基。从错乱之基中产生错乱与未错乱，有情错乱而处于身语意三者之时，亦未超出体性、自性、大悲三者的法性。证悟成佛，身语意圆满，亦未超出体性、自性、大悲三者的法性。如是，法身的轮是自生智慧，五根、意及第六识是自生智慧之轮，意最初非由分别所作，而是无分别而生，故称意为自生之智慧。道理是这样成佛的，那么轮回是如何产生的呢？从有错乱之基而产生错乱，从法身无实有中，体性显现为影像，并伴随着显现。而且并非局限于一个方向，显现不可思议，遍布广大，与意相伴，产生“从此生我，我从此生”的想法，仅此而已，便称为有情。而且错乱之基也有两种，内部的错乱之基是法身，外部的错乱之基是不异于法身的法界。内在不识法身真面目，故错乱为无明。外在的错乱之基是法界，错乱是视境为他异。由此显示了不同的错乱，法身本即是佛，只是无明的因而已。于此，忆念之意动摇，以寻觅一切之意而寻觅，彻底确定而安立，确定安立后产生习气，由各种业力将蕴连接，从而于六道中轮回。ེ་是烦恼的魔。烦恼的意如母。意的名相识如父。五门如子，是蕴的魔。由此显示遣除错乱，遣除之因是明点和能量，缘如依镜见面容。金刚上师恒时所见之义，向弟子显示，彼义一悟，立刻生起智慧。预言以缘遣除错乱，错乱一遣，智慧便生。声闻和独觉以及菩萨的经藏，以及事部（克里亚，梵文：Kriyā），行部（乌巴雅，梵文：Upāya），瑜伽之义，以及大瑜伽，努瑜伽八乘的见修行较之更为殊胜，阿底（瑜伽）显示实相法身。降伏天子魔。明点证悟之道是，安住于道，道的力量，道的果是，法身智慧自显现，报身五部，化身六能仁，以此降伏死主的魔。内明法身应以譬喻之门象征意义，即以方位的六法二者来显示：虚空金刚阿三者，莲花日月大海底，山狮大象，秃鹫鹞鹰飞速三者，显示各自功德之譬喻。如是经由譬喻之门，证悟明法身，清净烦恼之障，称为具有见解分别智慧。如是内明是法身之故，境是法身之显现。譬如日光与光，如意宝与所需，大海与波浪般，法身非事物与颜色，亦非形状所成之故。智慧续中说：境是显现而无自性。即是对眼等五门而言，可悟不可悟，可成佛不可成佛，皆是显现。即是心执显现为实有。智慧是不颠倒，明点之能量与明点合一，内外合一而观察明点，如是观察明点，任何事物颜色亦未见之故。诸法皆如虚空般证悟，称为无自性。如是明点之能量明。
English
The third chapter, which is the third. Hereafter, the Za-og Ber-chen and the illusory wheel of the vehicle are explained. Initially, without realization, there is no samsara. Before realization and becoming a Buddha, having purified the two obscurations and accumulated the two accumulations, one becomes a Buddha. To establish the Buddha as having eyes, ears, and a nose is not the case. So what is it? It is awareness becoming enlightened in Samantabhadra (Tibetan: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།), abiding in the three aspects of essence, nature, and compassion, not made by the father's cause and the mother's condition, but self-born and spontaneously accomplished. The so-called Buddha and sentient beings' realm are one, and this is the basis of delusion. From the basis of delusion arise delusion and non-delusion. When sentient beings are deluded and abide in body, speech, and mind, they do not transcend the dharma-nature of essence, nature, and compassion. Even having realized and become a Buddha, with body, speech, and mind perfected, one does not transcend the dharma-nature of essence, nature, and compassion. Thus, the wheel of the Dharmakaya is self-born wisdom. The five senses, mind, and the sixth consciousness are called the wheel of self-born wisdom. The mind initially did not arise from conceptualization, but arose without conceptualization, therefore the mind is called self-born wisdom. The reason is that one becomes a Buddha in this way, so how does samsara arise? From having a basis of delusion arises delusion. From the Dharmakaya, which is without substance, essence appears as an image, along with appearances. Moreover, it is not limited to one direction, appearances are inconceivable, pervading and vast. Accompanied by mind, the thought arises, "Did I arise from this, or did this arise from me?" Just that thought arises, and it is called a sentient being. Moreover, there are two bases of delusion. The internal basis of delusion is the Dharmakaya. The external basis of delusion is the Dharmadhatu, which is not different from the Dharmakaya. Internally, not recognizing the true face of the Dharmakaya, delusion is ignorance. The external basis of delusion is the Dharmadhatu, and delusion is seeing objects as other than oneself. From this, different delusions are shown. The Dharmakaya is inherently a Buddha, but it is only the cause of ignorance. Thereupon, the mind of remembrance is stirred, searching with the mind that seeks everywhere, thoroughly determining and establishing. Having determined and established, habitual tendencies arise. Through various karmas, the aggregates are connected, and thus one revolves in the six realms.
English
E is the demon of afflictions. The mind of afflictions is like a mother. The mind's consciousness is like a father. The five gates are like children, they are the demon of the aggregates. From this, it is shown that delusion is reversed. The cause of reversal is the bindu and energy. The condition is like seeing one's face by relying on a mirror. The Vajra Master constantly shows the meaning he sees to the disciple, and as soon as that meaning is realized, wisdom arises. Prophecy reverses delusion through conditions. If delusion is reversed, wisdom arises. The sutras of the Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas, as well as the Kriya, Upaya, the meaning of Yoga, and the view and meditation of the eight vehicles of Maha and Anu Yoga, are superior. Ati shows the Dharmakaya of reality. Subduing the demon of the son of the gods. The path of realizing the bindu is: abiding in the path, the power of the path, the fruit of the path is: the Dharmakaya wisdom self-arising, the five families of the Sambhogakaya, the six Buddhas of the Nirmanakaya, with these, the demon of the Lord of Death is subdued. Inner knowledge, the Dharmakaya, should be represented through examples, that is, shown through the six dharmas of direction: sky, vajra, and A, the three; lotus, sun, the bottom of the ocean; mountain, lion, elephant; vulture, hawk, swift flight, the three. Showing the examples of each quality. Thus, through the door of examples, realizing the Dharmakaya of knowledge, clearing the obscurations of afflictions, it is called having view, conceptualization, and wisdom. Thus, as long as inner knowledge is the Dharmakaya, the object is the appearance of the Dharmakaya. For example, like light from the sun, like the desired wish from the wish-fulfilling jewel, like waves from the ocean, the Dharmakaya is not made of things, colors, or shapes. In the Tantra of Knowledge, it is said: "Objects are appearances but have no self-nature." That is, it is about the five gates, such as the eyes. Whether one can realize or not, whether one can become a Buddha or not, it is all appearance. That is, the mind grasps appearance as real. Wisdom is non-inverted, the energy of the bindu is one with the bindu. Gathering inside and outside and examining the bindu, thus examining the bindu, because no object or color is seen in any way. All dharmas are realized like the center of the sky, called without self-nature. Thus, the energy of the bindu...