Tibetan
་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པའི་སྤྱན་གདངས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མཆོད་པས་དགྱེས་པར་མཆོད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡངས་པ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བགྱི་བའི་ཚིག་དོན་ནི གང་ལགས།ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་གང་ལགས། ཁྱོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་གང་ལས་ཐོབ་ནས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་ལགས། ཆོས་རྣམས་གང་ལས་ངེས་པར་རྙེད་པར་བགྱིས་ན། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ བཀའ་སྩལ་དུ་གསོལ།དེ་ནས་ཡངས་པ་ཆེན་པོས་ཞུས་པའི་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་འདི།། ཡི་གེ་མེད་པའི་དོན་དུ་གྲགས་པའི་ཕྱིར།། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བྱང་ཆུབ་དང་བྲལ་བ།། ལྷུན་རྫོགས་རྣམ་པར་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་མཆོག། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡི་གེ་ཚིག་དང་བྲལ།། རྒྱལ་བས་མཚོན་དུ་མེད་དེ སྔགས་ཀྱི་ཀླུང།། མི་མཉམ་མཉམ་ལས་འདས་པ་མཆོག་གི་ལམ།། མཉམ་ཉིད་འདོད་པ་གྲོལ་བར་དཀའ།། དེ་ཉིད་རྨད་བྱུང་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། མཉམ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་འདོད་ལ་བྱང་ཆུབ བྲལ།། ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་བཤིག་བྱང་ཆུབ་འདོད།། བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་དེ་ལ་རིང་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཉམས།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྲལ་དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་འདས།། ཕུང་པོ་རྒྱུ་སོགས་དཔེ་བཤིག་བྱང་ཆུབ་ཏུ།། གང འདོད་པ་དེ་མཚན་མ་ཉིད་ལ་འཛིན།། མཚན་མེད་ཞི་བ་དེ་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ།། ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པའི་མཚན་འདས་པ།། འདས་པའི་འདས་པ་ཉིད་དེ་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ།། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཚད་མའི ལུང།། དབྱེར་མེད་དམ་པར་གཅིག་པས་ཚད་ཀུན་ལྡན།། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན།། འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཅན།། གང་ལའང་ཆགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི།། བརྗོད་དུ་མེད་པས་དམིགས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། བསམས་པས་རྙེད་པའི་ཡུལ་མེད་བསྒོམས་པས་ནད།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན།། དེ་ཕྱིར་གང་ཡང་མ་སྤངས་བྱང ཆུབ་སྙིང་པོ་སྟེ།། གཅིག་པུ་དེ་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་ན།། དེ་བཞིན་ཏིང་འཛིན་ཆོས་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ།། གང་ཡང་མ་ཡིན་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་རྫོགས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ཀུན་རྟོགས སྐུ།། འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པ་ཤེས་ནས་ཀྱང།། གཞན་གྱིས་མི་བསྐྱོད་འཇིགས་མེད་དེ་བཞིན་དུ།། ཀུན་རྫོབ་སྙིང་པོ་རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས།། ནམ་མཁའི་དཔེས་ཀྱངམི་བསྐྱོད་འཁོར་བར་ཡང།། མི འཇིགས་དབྱེར་མེད་འདྲེས་ནས་ཡེ་རྒྱས་བཏབ།། དགྲས་འཇིགས་པ་དེ་དཔའ་བོས་མེད་གྱིས་ལ།། ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་འཇིགས་པ་སེམས་པ་མིན།། དེ་བཞིན་རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི།། ཀུན འདུས་ཐིག་ལེ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྐུ།། དེ་བཞིན་དབྱིབས་འདས་ཡེ་སངས་རྒྱས་མིན་ན།། རྫོགས་ཆེན་མ་ཡིན་ཟིན་ཆགས་ནད་དང་བྲལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ།། སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་ལྟ་བའི ལམ་པོ་ཆེ།། རྩོལ་བའི་ནད་མེད་ཚད་མས་གཞིག་མི་རུང།། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ཚད་མས་གཞིག་པ་མིན།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྫོགས་པས་ནི་ཡོངས་རྫོགས་ལྟར།། དེ་བཞིན་རྫོགས་ཆེན་བྱ་བྲལ་སྙིང་པོ འདི།། ཀུན་གྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་དུ།། ཆོས་རྣམས་མིང་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྫོགས།། འདྲེས་ཤིང་དབྱེར་མེད་དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དང།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གཅིག། མེད་པའི་སྙིང པོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང།། སྙིང་པོ་སྙིང་པོ་ཉིད་མེད་སྙིང་པོ་ཅན། ཐབས་དང་ཐབས་མཁས་སྒོ་ལ་ཆགས་པ་མེད།། སྒྲོ་བྲལ་སྒོ་ཞེས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་བཞིན།། རང་བཞིན་ཀུན་རྫོགས་ཞི་བའི་རང བཞིན་ཉིད།། སྒོ་མེད་ཕུགས་མེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིན།། ཡེ་སངས་རྒྱས་པས་བགྲོད་པའི་ལམ་དང་བྲལ།། ཐིག་ལེ་ཟླུམ་པས་ཡང་དག་ཉིད་དུ་གཅིག། མ་བསྡུས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྡུས་པ་ཐབས་ཀྱི མཆོག།བསམ་པ་དག་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཆོག། བསམ་པ་སྒྲོན་ཁུར་བ་ནི་རང་བྱུང་མིན།། དེ་བཞིན་རྨད་བྱུང་བདེ་ཆེན་ཆོས་ཉིད་འདི།། བསམ་དང་བྲལ་ཞིང་བསམ་པ་ལས་འདས་པས།། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ དྲེགས་པའི་རབ་མཆོག་ཡིན།། ཟིན་རྩོལ་ནད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས།། ཡང་དག་ཡང་དག་རབ་ཀྱི་ཡང་དག་ཡིན།། འདུ་བའི་ཏིང་འཛིན་འདུ་ལས་འདས་པས་ན།། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་སུ་རབ་ཏུ་གྲགས།། ཉེ ལམ་བདེར་རྫོགས་ལམ་ནད་བྲལ་བ་ཡིན།། འདི་ལ་འཇུག་ལྟ་མི་དགོས་ཡེ་ནས་ཞུགས།། བསྲུང་དང་དམ་ཚིག་མི་བཙལ་སྟོང་ལས་འདས།། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི།། གཉིས་མེད་སངས རྒྱས་མེད་པའི་ཆེ་བ་ཡིན།། ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་ནི།། བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་བཞིན།། རྫོགས་མཆོག་རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་འདི།། རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱང ཚོལ།། བཙལ་ཀྱང་རྙེད་པའི་དུས་མེད་རང་བཞིན་ཉིད།། རང་བཞིན་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་པས།། ལྟ་དང་སྤྱོད་པ་ཏིང་འཛིན་དགོངས་པའི་ཀླུང།། དེ་ལ་མི་ད
Chinese
吉祥普贤王如来以极喜之眼神，以大智慧之供养而欢喜供养后，世尊大广菩提，所谓“菩提”之词义为何？您的菩提为何？您的菩提从何获得而证得菩提？诸法从何处决定证得？未证悟者如何能证悟？祈请开示。之后，大广菩提领会所请之义后，入于大菩提之等持，宣说应说之语：稀有菩提心之体性，以无字之义而著称之故，自性空性，远离菩提，任运圆满，极清净之殊胜菩提。不可言说之文字，远离言词，胜者无法诠释，乃咒语之领域。不平等，超越平等之殊胜道，平等欲求解脱甚难。彼即稀有遮蔽之大过患，欲求平等菩提，却远离菩提。分解蕴、处、界，欲求菩提，真正菩提离彼甚远，菩提退失。身语意离，如是超越菩提。分解蕴、因等譬喻，而欲求菩提，凡有所欲，皆执着于相。无相寂静，彼即是精华，法身智慧，超越空性之相，超越之超越，即是国王之姿态。以智慧精华至高无上故，乃量之圣教。以无别清净唯一故，具足一切量。如是之性，即是本初成佛。具有圣者智慧行持之智慧者，于任何亦无贪执，如是。稀有菩提心之自性，以不可言说故，远离所缘之境。以思虑无法获得之境，以修习而生病。本初成佛乃一切之自性。是故，任何亦不舍弃，乃菩提之精华。唯一如是任运成就故，如是等持、法界等，任何亦非，俱生不滞留，圆满。稀有菩提心，此乃普照之身。通达圣者智慧之行持后，不为他动摇，无畏如是。世俗精华，稀有菩提心。亦不为虚空之譬喻所动摇。
English
Having joyfully made offerings with great wisdom offerings from the eyes of the glorious Samantabhadra who is exceedingly pleased, what is the meaning of the words of the Bhagavan, Great Expansive Bodhi, called "Bodhi"? What is your Bodhi? From where did you obtain your Bodhi and attain Bodhi? From where are all the dharmas definitely attained? How will those who have not realized realize? Please bestow your teachings. Then, having understood the meaning of what Great Expansive Bodhi asked, having entered into the samadhi of Great Bodhi, he spoke what was to be spoken: This characteristic of the wondrous Bodhicitta, because it is known as the meaning of the unwritten, emptiness of essence, separated from Bodhi, spontaneously perfect, supreme Bodhi of complete purity. Unspeakable letters, separated from words, cannot be symbolized by the Victorious Ones, it is the realm of mantras. Unequal, surpassing equality, the supreme path, it is difficult to be liberated from the desire for equality. That itself is the great fault of the wondrous obscuration, desiring equality Bodhi, yet separated from Bodhi. Breaking down the aggregates, sense bases, and elements, desiring Bodhi, true Bodhi is far from that, Bodhi is lost. Separated from body, speech, and mind, thus surpassing Bodhi. Breaking down the aggregates, causes, etc., as examples, into Bodhi, whatever is desired is held onto as a characteristic. The signless peace, that is the essence, the Dharmakaya wisdom, surpassing the sign of emptiness, the surpassing of the surpassed, that itself is the manner of a king. Because the wisdom essence is supreme, it is the authoritative scripture of valid cognition. Because it is indivisible, holy, and one, it possesses all valid cognitions. Suchness itself is primordially enlightened. One who has the wisdom of practicing noble wisdom, without attachment to anything, thus. This nature of the wondrous Bodhicitta, because it is unspeakable, is separated from the object of focus. There is no object to be found by thinking, sickness from meditating. Primordial enlightenment is the nature of all. Therefore, not abandoning anything, it is the essence of Bodhi. Because it is uniquely spontaneously accomplished, thus, suchness, samadhi, Dharmadhatu, etc., are nothing, co-emergent, not abiding, perfect. This wondrous Bodhicitta is the all-illuminating body. Having known the practice of noble wisdom, unmoving by others, fearless thus. The essence of conventional truth, the wondrous Bodhicitta. Not even moved by the example of space.
Chinese
于彼轮涅中，无畏无别融，立为本初佛。 敌之怖由勇士除，烦恼之怖非心也。 如是稀有菩提心，乃是普集明点极清净之身。 如是形超本初佛，非是大圆满，离沾执病。 菩提心之自性光明，乃是心要之心见之大道。 无勤之病，不能以量摧毁。 现量等世间量不能摧毁。 如到彼岸度究竟，如是无为大圆满心要此。 一切体性自性如是，法皆无名圆满如是性。 融和无别胜义俗谛与，佛与有情自性即为一。 无之精要中生有之精要，精要精要无精要者。 方法与方便门无执着，离诠门如善巧方便。 自性普圆寂静之自性，无门无基方便之王也。 本初佛故离行之路，明点圆故真实即为一。 不摄集如是性中摄集乃方便胜，清净意乐乃出家胜。 意乐负重非是自生，如是稀有大乐法性此。 离思超思故，轮回之根本，乃慢之极胜。 不具沾执勤作病故，真实真实极真实也。 集之等持超集故，名之为等持王。 近道乐圆道离病，于此不需入见本初入。 不寻守护与誓言超离空，金刚萨埵之心坛城此。 无二无佛无有之大，五毒之自性亦能，如是圆满寻菩提。 圆满殊胜稀有菩提心，自性亦以自性寻。 寻亦无得之时自性，自性不离自性故，见与行持等持意之渊，于彼不
English
Also in that cycle of samsara and nirvana, fearlessness and non-duality merge, establishing the primordial Buddha. The fear of enemies is removed by the hero, the fear of afflictions is not the mind. Likewise, this wondrous Bodhicitta is the body of the completely gathered bindu, utterly pure. Likewise, if it is not the primordial Buddha who has transcended form, it is not Mahā-ati, free from the disease of attachment. The self-nature of Bodhicitta is clear light, the great path of seeing the heart of essence. The disease of non-effort cannot be destroyed by measure. Manifest and other worldly measures cannot destroy it. Just as the perfection of the pāramitās is complete, so is this essential heart of Mahā-ati, free from activity. The self-nature of the essence of all is thus, all dharmas are nameless, perfected in suchness. Merged and undifferentiated, ultimate and conventional truth, Buddha and sentient beings, their self-nature is one. From the essence of non-existence arises the essence of existence, the essence of essence, the essence of non-essence. There is no attachment to the door of method and skillful means, like skillful means, it is called the door of freedom from elaboration. The self-nature is completely perfect, the self-nature of peace, it is the king of means, without door or foundation. Because it is the primordial Buddha, it is free from the path of going, because the bindu is round, it is truly one. Not gathering, gathering in suchness is the supreme means, pure intention is the supreme renunciation. Bearing the burden of intention is not self-born, likewise, this wondrous nature of great bliss is beyond thought and beyond thought, the root of samsara is the supreme pride. Because it does not possess the disease of attachment and effort, it is truly, truly, most truly. Because the samādhi of gathering transcends gathering, it is renowned as the king of samādhi. The near path is complete in bliss, the path is free from disease, one does not need to enter and see this, one has entered from the beginning. Not seeking protection and vows, transcending emptiness, this is the mandala of the heart of Vajrasattva. Non-duality, without Buddha, is the great, the self-nature of the five poisons can also, thus completely seek enlightenment. This perfect, supreme, wondrous Bodhicitta, self-nature also seeks self-nature. Even seeking, there is no time to find self-nature, because self-nature does not depart from self-nature, the expanse of view, conduct, samādhi, and intention, in that, not