Tibetan
སལ་བའི་ཀླུང་དུ་ཀུན་གཅིག་པས།། མཚམས་མེད་ལྔ་སྤྱད་ཀུན་བཟང་ཡུམ་ལ་རོལ།། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་ཀུན་སངས་རྒྱས།། དེ བཞིན་རྒྱས་ཕྱིར་དམིགས་སྤྱོད་ཟོས་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་རོལ།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཟོས་པའི་ལྟོ།། རིགས་གཅིག་རིགས་བརྒྱ་སྐུ་གསུམ་སྐུ་ལྔ་སོགས།། མཁའ་ལ་ཉི་ཟླ་གཟའ་སྐར་ཚུལ་དུ་ངང གིས་འཆར།། སྙིང་པོའི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་ལ་འདི་ཡིས་སྣ་ཚོགས་བརྒྱུས།། དེ་ཕྱིར་རྨད་བྱུང་འདི་ནི་སྙིང་པོའི་མདོ།། ཡེ་ནས་དག་པའི་ཀླུང་དུ་དབྱེར་མེད་ཀུན་བསྡུས་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ ཡིན།། འཁོར་བ་མིང་མེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ཡང་དག་རྨད།། བྱར་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་ཉམས་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ས་འདས་ཕ་རོལ ཕྱིན།། ཁ་དོག་དཔེ་མེད་ནམ་མཁའི་ཚིག་འདས་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རང་བཞིན་མེད།། ཕྱི་དང་ནང་མེད་དུས་གཅིག་རོལ་མཛད་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་ཤོང་ལྟོ་བོ་ཆེ།། ཁ་དོག་དཔེ མེད་ནམ་མཁའི་ཚིག་འདས་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རང་བཞིན་རང་བཞིན་མེད།། སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན་མི་དམིགས་ལས་འདས་པས།། དགེ་སྡིག་གཉིས་མེད་བྱར་མེད་ཉིད་ཀྱི་ངང།། གཅིག་ཀྱང་སྐད གཅིག་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་བདེ་བའི་མཆོག།རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ལྷུན་རྫོགས་པས།། དཔེ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་ཀུན་བརླན་ཕྱིར།། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་གསོད་པ་རྒྱལ་སྲས་མཆོག། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་སུ་ཀུན་གཅིག་ཕྱིར།། མཆོད་པའི་སྤྲིན་གྱིས་བདག་མཆོད་རྒྱལ་བ་མཉེས།། བདེན་གཉིས་མི་འབྱེད་ཡང་དག་པས།། སེམས་ཅན་བསད་པ་ཀུན་བཟང་མཁའ་ལ་རོལ།། མཐོང་དང་ཐོས་ལས་འདས་པའི འདས་པ་ལ།། གཞན་དུ་མི་འཇོག་དེ་བཞིན་དེ་གནས་པས།། རྨད་བྱུང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཀུན་སྦྱོར་སྐུ།། དེ་བཞིན་ཀླུང་ལས་རྒྱལ་དང་སེམས་ཅན་མ་མཐོང་ཕྱིར།། སྒྲིབ་གཉིས་བསལ་དུ་མེད་དེ་ལམ་ལ་སྦྱངས་མི དགོས།། རྨད་བྱུང་དེ་བཞིན་མ་བཅོས་བདེ་ཆེན་ཀླུང།། ཡང་དག་ཡང་དག་ཉིད་ཀྱང་མ་མཐོང་རྨད་བྱུང་སྟེ།། འབྲས་བུའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དེ་འབྲས་ལས་འདས།། དེ་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་འཛིན་ཞེས་བྱའོ།། བྱང ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྒྱུད་ལས།རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རང་བཞིན་བདེ་བའི་མཆོག་ཡིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས། བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
清净的虚空中一切皆为一体，行持无间五罪，于普贤佛母中嬉戏。 除了佛陀之外别无他者，一切皆为佛陀，为了如是增长，观想受用所食之物，于佛陀自身中嬉戏。 奇妙菩提即是佛陀所食之腹。 一族百族，三身五身等，如虚空中之日月星辰般自然显现。 心髓之心髓，以此金刚心贯穿种种。 因此，此奇妙之物乃心髓之经。 于本初清净之虚空中，无别地汇集一切，乃奇妙菩提心之大海。 轮回无名，超越寂灭，此奇妙菩提心真实奇妙。 不作，不失于如是之性，奇妙菩提心乃超越地之彼岸。 无色无喻，超越虚空之言词，奇妙菩提心乃无自性。 无内外，同时嬉戏，奇妙菩提心乃容纳一切之大腹。 无色无喻，超越虚空之言词，奇妙菩提心乃无自性，无自性。 空性如是，超越无所缘，善恶二者皆无，处于不作之性中。 一刹那亦是，无量之安乐之顶，奇妙菩提心自然圆满。 为了使无喻菩提心滋润一切，灭尽三界乃胜妙之佛子。 于奇妙菩提心中一切皆为一体，以供养之云供养我，令诸佛欢喜。 不分别二谛，如实了知，杀害众生，于普贤虚空中嬉戏。 于超越见闻之彼岸，不置于他处，如是安住，奇妙菩提心乃一切和合之身。 如是，于虚空中不见佛与众生，故无须断除二障，亦无需于道上修习。 奇妙如是，无造作之大乐虚空，如实如实亦不见，甚为奇妙。 果之果即是，超越果，因此称之为大乐之等持。 《奇妙菩提心续》中，奇妙自性乃安乐之顶之第三品。 其后，薄伽梵吉祥金刚萨埵大金刚持，薄伽梵
English
In the clear expanse, all is one, engaging in the five inexpiable sins, reveling in the embrace of Samantabhadri. There is nothing other than the Buddha himself, all are Buddhas. To increase thus, contemplating and consuming what is eaten, reveling in the Buddha himself. The wondrous Bodhi itself is the belly that has eaten the Buddha. One family, a hundred families, three bodies, five bodies, and so on, arise naturally like the sun, moon, planets, and stars in the sky. The essence of essence, the Vajra heart, is threaded with various things through this. Therefore, this wondrous thing is the sutra of the essence. In the expanse of primordial purity, all is gathered without distinction, it is the ocean of the wondrous Bodhicitta. Samsara is without name, beyond sorrow, this wondrous Bodhicitta is truly wondrous. Without action, without diminishing from suchness, the wondrous Bodhicitta is the other shore beyond the earth. Without color, without example, beyond the words of the sky, the wondrous Bodhicitta is without self-nature. Without outer or inner, acting at the same time, the wondrous Bodhicitta is the great belly that contains all. Without color, without example, beyond the words of the sky, the wondrous Bodhicitta is without self-nature, without self-nature. Emptiness is such, beyond non-objectification, good and evil are both absent, abiding in the nature of non-action. Even a single instant is the supreme bliss beyond measure, the wondrous Bodhicitta is spontaneously perfect. To moisten all with the incomparable Bodhicitta, the supreme son of the conquerors slays all three realms without exception. In the wondrous Bodhicitta, all is one, offering clouds of offerings, I worship, pleasing the victorious ones. Without separating the two truths, truly knowing, killing sentient beings, reveling in the space of Samantabhadra. Beyond that which transcends seeing and hearing, not placing it elsewhere, abiding as it is, the wondrous Bodhicitta is the body of all unions. Thus, because neither conquerors nor sentient beings are seen in the expanse, there is no need to eliminate the two obscurations, nor is it necessary to practice on the path. Wondrous is suchness, the uncreated expanse of great bliss, truly, truly, even that is not seen, it is wondrous. The fruit of the fruit itself, it is beyond fruit, therefore it is called the samadhi of great bliss. From the Tantra of the Wondrous Bodhicitta, the third chapter: the wondrous nature is the supreme bliss. Then, the Bhagavan, glorious Vajrasattva, the great Vajra Holder, the Bhagavan.