Tibetan
ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པ་ཚད་བཞག་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བར་གསུངས་པ། ཀུན་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཟང་ཐལ་ལ། །རིག་པ་ཐོད་རྒལ་འབར་ཞིང་འཕྲོ། །མ་རྟོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག །རྟོགས་པའི་ཀློང་ལ་ཡེ་ཤེས་འབར། །འཁོར་བ་ཉིད་ན་འཁོར་བ་མེད། །འཁྲུལ་འཁོར་ཉིད་ན་མྱ་ངན་འདས། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཤར། །མི་མཁས་པ་ལ་མུན་པར་སྣང་། །འདི་བོར་བདུད་རྩི་གཞན་ན་མེད། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པས་འདུས་མ་བྱས། །ཡེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་སྐུ། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཡེ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང་། །མ་ནོར་དོན་གྱི་ལུང་འདི་ལ། །མ་བཙལ་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་བསྟན། །གང་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང་། །མི་བསྟན་པའང་རང་ལ་མེད། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་འཇིག་པས། །ཚད་མས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བཤིག་ཏུ་མེད་པས་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །འཁྲུལ་པས་ཡོད་མེད་མཐའ་འཚོལ་བ། །ནམ་མཁའ་མཐོ་ཡིས་འཇལ་བ་བཞིན། ། རིག་པ་གཏན་ལ་ཕེབས་མི་འགྱུར། །མཐའ་རྣམས་རང་སར་མ་གྲོལ་ཞིང་། །ཡུལ་རྣམས་རང་དུ་མ་འདུས་པར། །སངས་རྒྱས་འབྱུང་བར་འདོད་པ་ནི། །བལྟ་ཞིང་བལྟས་ཤིང་བརྟགས་པས་འཁྲུལ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཞེན་པས་བསླད། །འདི་ལས་གཞན་པའི་སངས་རྒྱས་ཆོས། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ཀ་གློ་བུར་ཆོས། །དེ་གཉིས་ཡོད་ན་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད། །དེ་གཉིས་མེད་ན་སྐྱེ་འཇིག་མེད། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་པས་ཡང་དག་ལམ། །རང་ལ་གནས་པས་བཙལ་དུ་མེད། །རང་བཞིན་གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །ཅིར་ཡང་བརྟག་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །སྤྱོད་པའི་མཐའ་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་ཆོས་ཉིད་དེ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་མི་འབྲལ་ཞིང་། །ཡོངས་ལ་གནས་པས་གདལ་བའི་ཀློང་། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པས། །ཀུན་འབྱུང་སྙིང་པོ་ཐེག་པའི་མཆོག །རྣམ་པར་དག་པའི་ཀློང་ཆེན་ལ། །དཔག་ཅིང་དམིགས་སུ་ཡེ་ནས་མེད། །འོན་ཀྱང་དམ་པར་བལྟ་བ་མེད། །མེད་པར་བལྟ་བ་དམ་པའི་ཀློང་། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པས། །སྤྱོད་ཡུལ་ཕྱོགས་མེད་ཡེ་སངས་རྒྱས། །འདི་ལ་ཕྱོགས་ཆ་ཡོངས་མི་མངའ། །འདི་ལ་སྒྲིབ་པ་བསལ་དུ་མེད། །འདི་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་མི་དགོས། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་གཞི་མེད་འདི། །ལ་ལས་རྒྱལ་པོའི་ཚུལ་དུ་མཐོང་། །ལ་ལས་དམངས་དང་འཁོར་ལྟར་མཐོང་། །ལ་ལས་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མཐོང་། །འདི་ལ་མཐོང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །ཇི་ལྟར་མཐོང་ཡང་རང་ཡིན་ཏེ།
Chinese
《龙钦饶降巴大师之续》中，关于行为衡量之章节，即第十章。 之后，世尊又如实宣说了自己的密意： 普贤王如来（ཀུན་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཟང་ཐལ། ，dharmadhātu-samantabhadra，法界普贤）本净界， 觉性顿超光明炽盛照。 未证悟者妄加分别想， 证悟之界智慧光芒耀。 轮回之中实无轮回事， 迷乱之轮即是涅槃界。 贤哲心中智慧光明升， 愚昧之人黑暗中显现。 舍此甘露他处无觅处， 无生无死故为无为法。 本来金刚藏身之自性， 因无因果生起之缘故。 本来犹如虚空之体性， 对于此无谬实义之圣教， 无需寻觅即是殊胜之方便。 无论对谁宣说与不宣说， 此皆不存在于自身之外。 有与无之边际皆寂灭， 非是量度所能证悟境， 无可摧毁故为金刚心。 迷乱者执着有无之边见， 犹如以高度测量虚空般。 觉性若未达究竟坚固， 诸边见若未于自性解脱， 诸对境若未融入自身中， 欲求成佛证悟之想法， 乃是观察、细察与分析之谬误。 执着于因与果则被蒙蔽。 除此之外之佛法， 无法以因缘二者成就， 因缘二者皆为暂时法。 若有此二者则有生与灭， 若无此二者则无生与灭。 无生无灭即是真正道， 安住于自性故无需寻觅。 自性安住之法性， 无需作任何观察与分析， 远离行为之边与相状。 无需观察无需分析之法性， 刹那之间亦不分离， 周遍安住故为广大之界。 此乃一切万有之自性， 一切生起之精要，胜乘之顶巅。 于此完全清净之大界中， 本来即无衡量与目标。 然亦无有视之为殊胜， 视之为无乃殊胜之界。 此乃一切万有之自性， 行境无偏本初即成佛。 于此无有丝毫之偏颇， 于此无有遮障可消除， 于此无需赞叹与称颂。 此法性空性无有根基， 有者视之为国王之姿态， 有者视之为平民与眷属， 有者视之为真实之自性。 对此所见无法思议测度， 无论如何见皆是自性。
English
From the Tantra of the Great All-Pervading King, the tenth chapter, which is the chapter on measuring conduct. Then, again, the Bhagavan spoke without error his own intention: The ground of all, the dharmata is utterly transparent. Awareness, tögal blazes and radiates. For the unawakened, there is conceptualization. In the expanse of realization, wisdom blazes. In samsara itself, there is no samsara. In the wheel of delusion itself, there is nirvana. For the wise, wisdom dawns. For the unwise, it appears as darkness. Abandoning this, there is no other nectar. Without birth or death, it is unconditioned. From the beginning, it is the vajra essence body. Because it arises from the absence of cause and effect. From the beginning, it is like the nature of space. For this unerring teaching of meaning, The supreme method is shown without searching. To whom it is to be shown, And not to show it is not in oneself. Because the extremes of existence and non-existence are destroyed, It is not realized by valid cognition. Because it cannot be destroyed, it is the vajra mind. Searching for the extremes of existence and non-existence through delusion, Is like measuring the height of the sky. Awareness will not be firmly established. All extremes are not liberated in their own place. All objects are not gathered into oneself. The desire to become a Buddha Is confused by looking, looking, and examining. Attachment to cause and effect is deceptive. The Buddha dharma other than this Cannot be accomplished by the two causes and conditions. Both cause and condition are adventitious dharmas. If these two exist, there is birth and death. If these two do not exist, there is no birth and death. Without birth and death is the true path. Because it abides in oneself, there is no need to search. It is the dharmata that abides in its own nature. It should not be examined in any way. It is completely separated from the extremes and aspects of conduct. The dharmata that is not examined or analyzed Does not separate for even a moment. Because it abides in everything, it is the expanse of spreading. Because this is the nature of all, The essence of all arising, the supreme of vehicles. In the great expanse of complete purity, From the beginning, there is no measuring or aiming. However, there is no seeing it as sacred. Seeing it as non-existent is the sacred expanse. Because this is the nature of all, The field of activity is impartial, primordially enlightened. There is no partiality at all in this. There is no obscuration to be removed in this. There is no need to praise or extol this. This dharmata emptiness without foundation Some see it as the manner of a king. Some see it as commoners and retinue. Some see it as the very truth. Seeing this is inconceivable. However it is seen, it is oneself.
Tibetan
།རྟོག་པ་མ་སྐྱེ་ཡང་དག་ལྟོས། །ཐེ་ཚོམ་མ་ཟ་དབྱིངས་སུ་གྲོལ། །གྲོལ་བས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་འཕགས། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆགས་པ་ཆེ། །དུས་གསུམ་རྒྱུན་དུ་དབྱིངས་ལ་ཞེན། །སེམས་ ཅན་རྣམས་ནི་རྟོག་པ་ཆེ། །རང་སྣང་གཅིག་ལ་གཞན་དུ་རྟོག །དབྱིངས་ལ་ཆགས་བྲལ་ཆགས་ཆེན་པོ། །མི་གནས་དོན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །ཡངས་ཤིང་རྒྱ་ཆེར་རབ་གསལ་བས། །ཀློང་གསལ་མར་མེ་མྱུར་དུ་མཐོང་། །མཐོང་བ་མེད་པའི་མཐོང་བ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་ཡིན། །བག་ཆགས་སད་ནས་མཐོང་བ་མིན། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་དོན་མཐོང་ཡིན། །སྒྲིབ་པ་ཟད་ནས་མཐོང་བ་མིན། །ཡེ་ཤེས་ཤར་ནས་མཐོང་བ་ཡིན། །བྱ་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ། །ཚིག་དང་ལོ་མས་མཚོན་དུ་མེད། །སྒྲ་དང་ཚད་མས་གཞིག་ཏུ་མེད། །དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་མཐོང་དུ་མེད། །རྐྱེན་གྱིས་ཅིར་ཡང་འཆར་བའི་ཕྱིར། །སྣང་གྲག་ཆོས་ལ་བློ་མི་གཏོད། །ཞེན་ཡུལ་ལོགས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་རྫས་ལ་སེམས་མི་ཆགས། །རྐྱེན་གཞན་ལོགས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གི་ཆོས་ལ་རང་གིས་སྤྱོད། །སྣང་ཐོས་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །སེམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་ནང་དུ་བཅད། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་ཆེན་ཡིན་པས་ན། །འགྱུ་བ་སྦོམ་ཕྲའི་ཐེ་ཚོམ་བཅད། །ཚད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་ན། །ཉམས་མྱོང་ཕྲ་མོའི་ཁར་མི་གཏོང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྒྲོ་འདོགས་ནང་དུ་བཅད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ནོར་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། དགོངས་པའི་ཞེ་ཕུགས་དོན་གྱི་གཅོད། །འདི་ལས་མ་གཏོགས་གྲོལ་བའི་ལམ། །གང་ནས་སུ་ཡིས་བཙལ་དུ་མེད། །རྨོངས་པས་མ་རྟོགས་དོན་ཚོལ་བ། །དམུས་ལོང་མིག་ལ་འོད་ཚོད་འདྲ། །རང་བློས་བརྟགས་པའི་ལྟ་སྤྱོད་ཀྱིས། །ཡེ་ནས་གནས་པའི་དོན་འཚོལ་བ། །རིན་ཆེན་ གླིང་ན་རྡོ་འཚོལ་བཞིན། །གསེར་དང་ར་གན་ནོར་བས་བསླད། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །ཆོས་སུ་བརྟགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །མཉན་བསམ་མང་པོ་གཡེང་བའི་རྒྱུ། །བསྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབ་པ་བྱ་བྱེད་བློ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་བཏགས་པའི་མིང་། །ལམ་མཆོག་འདི་ལས་གཞན་ན་མེད། །མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་གྱི་ལམ། །སེམས་ཉིད་ཀློང་ཆེན་བླང་དོར་མེད། །མཐའ་རྣམས་མེད་ཅིང་དབུས་ཀྱང་མེད། །མཐའ་དབུས་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དགག་དང་བསྒྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་མེད་ཀུན་ཤོད་ཡངས་པའི་ཀློང་། །འཁོར་བ་དག་དང་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་རྣམས་མ
Chinese
不生分别，如实观。莫生犹豫，于法界解脱。因解脱而功德超胜。诸佛执着甚大。三时恒常耽著于法界。众生分别甚大。于一自显现，而作他想。于法界离执著，乃大执著。为不住于义而修持之故。宽广浩大极明亮。刹那得见明净虚空之灯。无见之见者，乃见空性之义。非由习气苏醒而见。乃见恒常不断之义。非由遮障灭尽而见。乃由智慧生起而见。于离戏法之精要，不可用言词文字诠释。不可用声音与量度衡量。不可见形状与颜色。因由缘起而显现一切之故。不应于显现声响之法生执着。因执着之境不在他处之故。不应于事物本体生贪恋。因其他缘起不在他处之故。以自之法，自而行持。因远离一切显现与听闻之故。于内斩断心之根本。因是瑜伽大道之故。斩断粗细动摇之犹豫。因是离量之故。莫于微细之体验上放纵。如是说。出自《广大无垠胜王续》。斩断增益之内之第十一章。之后，世尊又为不错谬彼之意而说。于意之深处，断义之根本。除此以外，无有解脱之道。从何处由谁亦不可寻得。愚昧者不领悟而寻义。如盲人摸索阳光。以自心衡量之见行，欲求本然安住之义。如于珍宝洲寻觅石头。黄金与黄铜为财物所混淆。能取与所取乃轮回之因。执着为法乃痛苦。多闻思维乃散乱之因。修与行乃有为之心。三宝乃假立之名。无有胜道逾越于此。无有即是一切之道。心性广大无有取舍。无有诸边亦无有中央。于离边离中之法性。因无有破立之故。无生普说宽广之界。轮回与涅槃。诸法皆无
English
Without arising of concepts, truly observe. Without doubt, be liberated in the expanse. Through liberation, virtues become extraordinary. Buddhas have great attachment. Constantly attached to the expanse in the three times. Sentient beings have great conceptualization. They conceive one's own appearance as other. In the expanse, detachment from attachment is great attachment. Because of engaging in the meaning of non-abiding. Vast and extensive, supremely clear. Quickly see the clear space lamp. Seeing without seeing is seeing the meaning of emptiness. It is not seeing from the awakening of imprints. It is seeing the meaning of continuousness. It is not seeing from the exhaustion of obscurations. It is seeing from the arising of wisdom. In the essence of actionless Dharma, it cannot be represented by words and letters. It cannot be destroyed by sound and measure. Shape and color cannot be seen. Because it arises in any way through conditions. Do not entrust the mind to the Dharma of appearances and sounds. Because the object of attachment is not elsewhere. Do not be attached to material objects. Because other conditions are not elsewhere. Practice one's own Dharma by oneself. Because it is separated from all appearances and hearing. Cut off the root of the mind within. Because it is the great path of yoga. Cut off the doubt of coarse and subtle movements. Because it is devoid of measure. Do not indulge in subtle experiences. Thus it was said. From the Tantra of the Great Vast King. The eleventh chapter, Cutting off Additions Within. Then, again, the Bhagavan spoke for the sake of not mistaking that meaning. At the depths of the mind, cut the root of meaning. Apart from this, there is no path to liberation. From where and by whom can it be sought? The ignorant seek meaning without understanding. Like a blind person groping for sunlight. With views and practices measured by one's own mind, one seeks the meaning that has always been present. Like searching for stones in a jewel island. Gold and brass are confused with wealth. Grasping and being grasped are the cause of samsara. Considering as Dharma is suffering. Much listening and thinking is the cause of distraction. Meditation and practice are the mind of action. The Three Jewels are names that are fabricated. There is no supreme path other than this. Non-existence itself is the path of all. Mind itself, the great expanse, has no acceptance or rejection. There are no ends, nor is there a center. In the nature of Dharma that is free from ends and center. Because there is no negation or affirmation. Unborn, universally spoken, vast realm. Samsara and nirvana. All dharmas are not...