Tibetan
་རྒྱུ་མེད། །སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སེམས་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མེད་པས། །འཁོར་བའི་རིགས་དང་མྱང་འདས་མེད། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པས། །དེ་ལ་བསམ་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད། །ཞེན་པར་བྱ་བའི་གནས་མེད་པས། །ཡུལ་མེད་རིག་པ་གཅིག་པུ་ཉིད། །སྐྱེ་བཞི་རྒྱུད་དྲུག་སྣང་བ་ཡང་། །གཟུང་འཛིན་ཞེན་པ་བརྟས་པ་ལས། །འཕགས་པའི་ཆོས་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་། །དབྱིངས་ལ་ཁ་ཚོན་གཅོད་པའི་ཕྱིར། །འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁྱམས། །མ་དག་པ་ཡི་གོལ་སར་བཤད། །ཕྱོགས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་མ་རྟོགས་པར། །ཕྱོགས་ལ་ཡུལ་དུ་འཛིན་པ་ཡིས། །དབྱིངས་ལ་ཁ་ཚོན་གཅོད་པའི་ཕྱིར། །དག་པའི་གོལ་ས་ཞེས་སུ་བཤད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་སུ་མེད། །གཉིས་མེད་མི་འགྱུར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དབྱིངས་ལ་གོལ་ས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ས་སྟེང་འགྲོ་ བ་ཇི་བཞིན་ནོ། །གཉིས་མེད་བསམ་འདས་ཆོས་དབྱིངས་ལ། །འཇུག་པར་བྱ་དང་འབྱུང་བར་བྱེད། །གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །ཆོས་སྐུ་གཅིག་པུ་རབ་ཏུ་དབེན། །ཕྱོགས་བྲལ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ་ལ། །དགག་པར་བྱ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །བླང་དང་དོར་བའི་ཡུལ་མེད་པས། །བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་ཡེ་ནས་ཡངས། །སྒྱུ་མའི་འཁྲུལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡི། །རིགས་དྲུག་རྒྱུད་ལྔའི་སེམས་ཅན་ལ། །ཆོས་ཉིད་སྤྱི་ཁྱབ་ཡིན་པས་ན། །ཡུལ་མེད་རིག་པ་ཡེ་ནས་ཆེ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ངེས་མེད་ལ། །ཕྱི་ནང་སྒ་ཕུགས་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཁ་གཏིང་མེད་པར་ཡེ་ནས་གསལ། །འཁོར་བ་ཡེ་ནས་མྱ་ངན་འདས། །སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཤར། །གང་ལ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། །འཇུག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །ཡུལ་དང་སེམས་སུ་དབྱེ་བ་མེད། །མ་བརྟགས་སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན། །བརྟགས་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ། །དམིགས་སུ་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་གདགས་གཞི་ཀུན་དང་བྲལ། །དེ་མཐོང་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་སྟེ། །དེ་བསྒོམས་མཚན་མའི་གོལ་ས་ཡིན། །བསྒོམ་དུ་མེད་ལ་སྟེགས་ཚོལ་བ། །མཁའ་ལ་གསེར་གྱི་སྐས་ཚོལ་འདྲ། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་འཚོལ་བ། །རི་དྭགས་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་བཞིན། །དོན་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་ན། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡིན། །གཅིག་རིག་ཀུན་ཀྱང་རིག་པ་ཡིན། །རང་རིག་ཀློང་ན་མ་རིག་མེད། །མ་རིག་པ་ད
Chinese
无有因。 所谓佛陀佛陀者， 若离菩提心则无有。 菩提心即是佛陀， 佛陀自身亦菩提心。 心与佛陀无有分别故， 无有轮回之族与涅槃。 此乃一切之自性故， 于彼亦无思虑之境。 无有可执着之处故， 唯是无境之觉性。 四生六道之显现亦， 由所取能取执着增长故。 于圣法执为我， 为于界上作决断故， 由错乱之力而漂泊于轮回。 说为不净之歧途。 未证无偏任运成， 以于方所执为境故， 为于界上作决断故， 说为清净之歧途。 菩提心之自性上， 无有净与不净二者。 无二无变法界中， 以于界上无有歧途故， 如同地上行走一般。 于无二离思法界中， 有可进入与可生起。 以无有二取显现之境故， 法身唯一极寂静。 于离方如虚空般广阔者， 有可破除与可成立。 以无有取舍之境故， 离作大圆满本自宽。 如幻术之幻轮般， 于六道五蕴之有情， 以法性普遍故， 无境觉性本自大。 心之自性无有定， 以无有内外上下故， 无有表里本自明。 轮回本自即涅槃， 痛苦显现为菩提心。 于何者亦无有可得， 亦无有可入。 无有境与心之分别， 未观察乃心之幻变。 若观察心之体性彼， 目标丝毫亦不可得。 是故远离一切所立基。 见彼即是现量佛， 修彼乃相之歧途。 于无可修者寻觅阶梯， 如于空中寻觅金梯。 不从心而寻觅法， 如同野兽追逐阳焰般。 不会与意义相遇， 若知心之自性， 即是知法之自性。 知一亦是知一切， 觉一亦是觉一切。 自觉性中无有无明， 无明者
English
Without cause. What is called Buddha Buddha, If separate from Bodhicitta, there is none. Bodhicitta is the Buddha, The Buddha himself is also Bodhicitta. Since mind and Buddha are inseparable, There is no realm of samsara or nirvana. Since this is the nature of all, There is no object of thought in it. Since there is no place to be attached to, It is only the one non-objective awareness. The appearance of the four births and six realms, Is also from the increase of grasping and attachment. Holding onto the noble Dharma as self, In order to make a judgment on the sphere, Due to the power of delusion, wandering in samsara. It is said to be the wrong path of impurity. Without realizing the spontaneous perfection without bias, By grasping onto the direction as an object, In order to make a judgment on the sphere, It is said to be the wrong path of purity. In the nature of Bodhicitta, There is no duality of pure and impure. In the unchanging Dharmadhatu without duality, Since there is no wrong path in the sphere, Just like walking on the ground. In the Dharmadhatu without duality and beyond thought, There is something to enter and something to arise. Since there is no object of dualistic appearance, The Dharmakaya is the only one, completely secluded. In the vastness like the sky, free from direction, There is something to be refuted and something to be established. Since there is no object of acceptance and rejection, Actionless, the great expanse is originally vast. Like a magical illusion wheel, For sentient beings of the six realms and five aggregates, Since the Dharma nature is universal, Non-objective awareness is originally great. The nature of mind is uncertain, Since there is no inside, outside, top, or bottom, It is clear from the beginning without front or back. Samsara is originally nirvana, Suffering arises as Bodhicitta. There is nothing to be attained, And nothing to be entered. There is no distinction between object and mind, Unexamined, it is the magic of the mind. If examined, the essence of the mind, Not even a particle can be found as an object. Therefore, it is free from all foundations. Seeing that is the direct Buddha, Meditating on that is the wrong path of signs. Seeking a platform for what cannot be meditated on, Is like seeking a golden ladder in the sky. Seeking Dharma apart from the mind, Is like a deer chasing a mirage. It will not encounter meaning, If you know the nature of the mind, Then you know the nature of Dharma. Knowing one is also knowing all, Realizing one is also realizing all. In the space of self-awareness, there is no ignorance, Ignorance is
Tibetan
ང་ཡེ་ཤེས་གཉིས། །གཞི་རྩ་མེད་ལ་སོ་སོར་བརྟགས། །དེ་ཡང་མ་རིག་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསམ་དུ་མེད་དང་བསམ་གཏན་གཉིས། །ངེས་པ་གཅིག་ལ་བྱེ་བྲག་འབྱེད། །དེ་ཡང་འོག་མ་འཁྲུལ་པའི་བློ། །བསྒོམ་དུ་མེད་དང་བསྒོམ་པ་གཉིས། །ངེས་པ་གཅིག་ལ་བྱེ་བྲག་འབྱེད། །དེ་ཡང་ཡུལ་ཅན་རྟོག་པའི་བློ། །ཡང་དག་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ། །གང་ཞིག་ བསྒོམ་ཞིང་ཅི་ཞིག་བསམ། །བསམ་དུ་དམིགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །བསྒོམ་དུ་ཡེངས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ། །དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དགོངས་པ་མཆོག་གི་ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགག་བསྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་ལ་མཐའ་དབུས་མེད་པར་གསུངས་པ། །ཕྱོགས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་མཐའ་མེད་ཀློང་། །ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་རབ་ཏུ་འབྱམས། །ངེས་མེད་རོལ་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་སྟོན། །འདི་ཡིན་འདི་མིན་མཐའ་ལས་འདས། །མིང་ཚིག་ཐ་སྙད་ཀུན་དང་བྲལ། །མཚོན་བྱ་ལས་མཐའ་མཐའ་བྲལ་བ། །ཡོད་འབྱམས་མེད་འབྱམས་དགག་སྒྲུབ་མེད། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཚད་དང་བྲལ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀློང་། །རྒྱ་མཚོའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཆུ་ཟླ་བཞིན། །གཟུགས་བརྙན་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་འབྱམས་སྟོང་པའི་དབྱིངས་ལ་འབྱམས། །ཡུལ་དུ་བྱར་མེད་གཞི་རྩ་བྲལ། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཆོས་རྣམས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཅིར་ཡང་སྣང་ལ་མཚན་ཉིད་མེད། །ཀློང་ཡངས་རྒྱ་ཁྱོན་བྲལ་བས་ན། །མ་བཀག་ཅི་བདེར་ཡངས་པར་སྤྱོད། །མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །གདགས་གཞི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྟེ། །རིག་པ་ཡུལ་མེད་ཡུལ་དུ་ཤར། །ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་པ་སྟེ། །ཕྱོགས་འཛིན་གང་ཡང་མ་སྤངས་པས། །ཕྱོགས་མེད་ཀློང་ན་འབྱམས་པ་སྟེ། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟར་དངོས་དང་བྲལ། །མཐའ་བཞིར་མ་འགགས་མ་ཞེན་པས། །ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །མི་འགྱུར་ལྷུན་གྲུབ་གདལ་བ་ཆེ། །ཀློང་ཡངས་རྒྱ་ཁྱོན་མེད་པར་གསལ། །ཀློང་ཆེན་གཅིག་གི་ཀློང་དཀྱིལ་ནས། །ཀློང་ཕྲན་མཐའ་ཡས་ཀུན་ཀྱང་ཤར། །ལྷུན་འབྱམས་མི་འགྱུར་ཀློང་དུ་ཞི། ། ཀུན་ཀྱང་འབྱམས་པས་དེ་རུ་གཅིག །ཐམས་ཅད་མཉམ་པའི་ངང་ལ་གནས། །གཡོས་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །མཉམ་པའི་དོན་ལས་མ་གཡོས་པས། །མི་མཉམ་ཤར་ཡང་མཉམ་ཉིད་གཅིག །སྤང་བླང་མེད་པ་དབྱིངས་ན་འབྱམས། །ཡོད་འབྱམས་སྣང་བའི་དངོས་པོར་འབྱམས། །ཐམས་
Chinese
我，两种智慧。在无有根本上各自观察。那也是无明错乱的心。无思与禅定二者。于一确定而分差别。那也是下者错乱的意识。无修与修二者。于一确定而分差别。那也是有境分别的意识。于真正意义的自性上。 什么修，什么思？思于超越所缘之边。修于远离散乱之境。不能以彼义之方式来表示。如是说。出自《广大无边王续》。究竟意之品第五。 此后，世尊又宣说了于无有取舍之义上，无有边际与中心。 无偏颇任运成就无边际之界。于智慧界中极其广大。无有定准之游舞如虚空。极大地显示大神通。超越此是彼非之边。远离名、词、言语一切。从所诠释之边际中远离边际者。有广大，无广大，无有破立。因为超越所缘之境。因离量度而为菩提界。如海之界中的水月。影像显现然无自性。显现广大，于空性界中广大。无有可作之境，无有根本。外内器情一切诸法。诸法之精华乃菩提心。显现任何然无相状。界广阔无有边际故。不遮止，随其所安适而广大行持。离边之法性乃是。假立之基超越所缘，是也。觉性无境而于境中显现。乃一切之实事，是也。因未舍弃任何执着。于无偏颇之界中广大，是也。因无有局限与偏袒。如虚空之界般远离实有。因于四边无有阻碍与执着。于境无有所缘，是也。不变任运成就广大。界广阔无有边际而明了。从一大界之界中心。无数小界一切也显现。任运广大于不变之界中寂灭。 一切也广大故于彼处一。一切安住于平等之状态。乃无动摇之法性。因未从平等之义中动摇。虽显现不平等然平等性一。无有取舍于界中广大。有广大，于显现之事物上广大。一切
English
I, two wisdoms. Each is examined on the basis of having no root. That is also the mind of ignorance and delusion. Non-thinking and meditation, the two. Differentiate the specifics on one certainty. That is also the lower deluded consciousness. Non-meditation and meditation, the two. Differentiate the specifics on one certainty. That is also the consciousness of object-possessing discrimination. On the essence of the true meaning. What to meditate on, what to think about? Thinking transcends the edge of the object of focus. Meditation is separate from the object of distraction. It cannot be represented by the manner of that meaning. Thus it is said. From the Tantra of the King of Vast Expanse. The fifth chapter, the Ultimate Intent. Then, the Bhagavan also proclaimed that on the meaning of non-affirmation and non-negation, there is no beginning or end. The unobstructed, spontaneously accomplished, boundless expanse. Vastly expanded in the realm of wisdom. Unfixed play is like the sky. Great miracles are greatly shown. This is this, this is not, beyond the limits. Separated from all names, words, and terms. From the edge of what is to be symbolized, separated from the edge. Existence is vast, non-existence is vast, there is no negation or affirmation. Because it transcends the object of focus. Because it is free from measure, it is the realm of enlightenment. Like the moon in the water of the ocean's realm. The image appears, but there is no self-nature. Appearance is vast, vast in the realm of emptiness. There is no object to be made, no root. All phenomena, outer and inner, vessel and essence. The essence of all phenomena is the mind of enlightenment. It appears as anything, but has no characteristics. Because the expanse is vast and without limit. Do not obstruct, practice widely as is comfortable. The nature of reality that is free from extremes is. The basis of imputation transcends the object, that is it. Awareness arises without an object in the object. It is the reality of all, that is it. Because no partiality is abandoned. It is vast in the impartial realm, that is it. Because there is no limitation or partiality. Like the realm of the sky, it is free from substance. Because there is no obstruction or attachment to the four extremes. There is no object of focus on the object, that is it. Immutable, spontaneously accomplished, greatly expanded. The vast expanse is clear without limit. From the center of the expanse of one great expanse. All the infinite small expanses also arise. Spontaneously vast, it is pacified in the immutable expanse. Everything is also vast, so it is one there. Everything abides in a state of equality. It is the nature of reality that is unwavering. Because it does not waver from the meaning of equality. Although inequality appears, equality is one. There is no acceptance or rejection, it is vast in the realm. Existence is vast, it is vast in the object of appearance. Everything