Tibetan
་རུ་དམིགས་གཏད་མེད། །ཏིང་འཛིན་བཟླས་པ་བྱ་མི་དགོས། །ཅི་ཞིག་བསྒྲུབ་ཅིང་གང་ལ་གནས། །བྱར་མེད་དོན་ལ་བསྔགས་སུ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས། །རང་ལས་བྱུང་བས་རང་གི་རྒྱན། །གཞན་དུ་འཛིན་པ་རྟོག་པའི་བློ། །དེ་ལ་ཞེན་ པ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །གཟུང་འཛིན་མེད་ན་གྲོལ་བའི་ལམ། །རང་སེམས་དེ་རུ་མ་ཤེས་ན། །ཐབས་ཆེན་གཞན་དུ་བཙལ་དུ་མེད། །སྟོན་པ་རང་དུ་མ་ཤེས་ན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལོགས་ན་མེད། །བསྟན་པ་རང་དུ་མ་ཤེས་ན། །ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ན་མེད། །འཁོར་རྣམས་རང་དུ་མ་ཤེས་ན། །ཡུལ་གཞན་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དུས་རྣམས་རང་དུ་མ་ཤེས་ན། །རེ་བའི་ཐག་པ་ཆོད་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གནས་པའི་དོན་འདི་ལ། །འཆིང་དང་གྲོལ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །གཞལ་བྱ་འཇལ་བྱེད་ཚིག་གི་མཐའ། །དམིགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བྱེད། །ཡིད་དཔྱོད་ཤེས་པ་དོན་དུ་འཛིན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་བརྒྱར་བགྲངས་ཀྱང་། །བྱ་མེད་དོན་དང་ཕྲད་མི་འགྱུར། །རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ཀུན་འབྱུང་ཕྱིར། །སྐྱེ་བའི་སྒོ་ཡང་དགག་ཏུ་མེད། །མ་བཀག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱེ་བ་མེད། །འཆི་བའི་ལམ་ཡང་བཅད་དུ་མེད། །མ་བཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འཆི་བ་མེད། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་བདུད་རྩི་འདི། །རང་ལ་གནས་པས་བཙལ་མི་དགོས། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལས། །རྟག་དང་ཆད་པའི་གོལ་སར་བྱུང་། །མཐའ་གཉིས་དབྱིངས་ལ་མི་གནས་ཕྱིར། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀློང་དུ་ཐིམ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་སྐུ་བརྙེས་པས། །མཐའ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མི་ནུབ་ཕྱིར། །རྒྱལ་མཚན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །ཁྱད་པར་འཕགས་པ་མཆོག་གི་ལམ། །བླ་མེད་བདེར་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས། །ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལུས། །གཏེར་ཆེན་འདི་ལས་གཞན་མེད་པས། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདི་རུ་གཅིག །གཅིག་པོ་མ་ངེས་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་པའི་ཀློང་། །མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དབྱིངས་ཀྱི་ཀློང་། །ཀུན་འབྱུང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །བགྲོད་མེད་རྩོལ་བྲལ་རིག་པའི་ཀློང་། །གཞི་རྩ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཁ་དོག་དབྱིབས་ཀྱང་གཟུང་དུ་མེད། ། ཡུལ་དང་གནས་ཀྱང་བསྟན་དུ་མེད། །ཐམས་ཅད་དེ་ཡིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ། །ཐམས་ཅད་གནས་སུ་མེད་ལ་གནས། །ཀུན་ཀྱང་བརྟེན་དུ་མེད་ལ་བརྟེན། །ཕུ་བགྲོད་མདའ་བགྲོད་
Chinese
无有任何目标指向， 无需进行禅定与念诵。 应做什么？应安住于何处？ 对于无为之义，无需赞颂。 如何显现、如何声名的法， 因自生而为自身的庄严。 执持于他者的，是分别的意识， 执着于此的，是错乱的心。 若无能取所取，即是解脱之道， 若不认识自心于此， 则无须向他处寻求甚深方便。 若不认识导师即是自身， 则遍一切处的普贤王如来不在别处。 若不认识教法即是自身， 则乘的种种名相不在他处。 若不认识眷属即是自身， 则将生起对其他处所的执着。 若不认识时间即是自身， 则希冀的绳索不会断绝。 如是安住的此义， 无有束缚与解脱二者。 可衡量者、衡量之法，言词的边际， 于所缘境进行思辨。 以意识思辨，执持觉知为实有。 纵然历经亿万劫， 亦不会与无为之义相遇。 为令清净大道皆得生起， 故生的门亦不可遮止。 未遮止菩提心的虚空， 菩提心无有生。 死的道路亦不可断绝， 未断绝菩提心的虚空， 菩提心无有死。 此无有生死的甘露， 因安住于自身，故无需寻觅。 由有与无的差别， 生起常与断的歧途。 二边不住于法界， 故融入无分别智慧的虚空。 因证得自生智慧身， 故一切边皆不能损毁。 胜幢、如意宝， 殊胜超绝的最胜道， 无上善逝诸佛之意， 十地菩萨之身， 六道有情之身， 因此大宝藏之外别无他物， 故一切自性于此为一。 唯一而非定，远离方所， 如虚空般遍布的虚空， 融入无相的法界。 法之精要，法界的虚空， 一切生起之如意宝， 无有行径、无有造作的觉性虚空， 于无有根基的心性中， 颜色形状亦不可执取， 处所与方位亦不可指示。 因一切皆由此而生， 故为三世诸佛之母。 一切不住于处所而安住， 一切不依赖而依赖。 顺行逆行
English
There is no specific target, No need to do meditation and recitation. What should be done? Where should one abide? For the meaning of non-action, there is no need for praise. How the Dharma appears and is renowned, Is its own adornment because it arises from itself. Clinging to otherness is the mind of discrimination, Attachment to that is the deluded mind. If there is no grasping and being grasped, it is the path of liberation, If you do not recognize your own mind in this, Then there is no need to seek profound means elsewhere. If you do not recognize the teacher as yourself, Then the all-pervading Samantabhadra is not elsewhere. If you do not recognize the teachings as yourself, Then the various categories of vehicles are not elsewhere. If you do not recognize the retinue as yourself, Then attachment to other places will arise. If you do not recognize time as yourself, Then the rope of hope will not be severed. This meaning of abiding thus, Has neither bondage nor liberation. What can be measured, the act of measuring, the limits of words, Speculate on the object of focus. Thinking with the mind, grasping awareness as reality. Even if counted for billions of eons, One will not encounter the meaning of non-action. In order for the pure great path to arise completely, Therefore, the door of birth should not be blocked. The expanse of the unblocked Bodhicitta, The Bodhicitta has no birth. The path of death should not be cut off, The expanse of the uncut Bodhicitta, The Bodhicitta has no death. This nectar of no birth and death, Because it abides in oneself, there is no need to seek it. From the difference between existence and non-existence, The wrong paths of permanence and annihilation arise. Since the two extremes do not abide in the Dharmadhatu, They dissolve into the expanse of non-conceptual wisdom. Because the self-arisen wisdom body is attained, Therefore, all extremes cannot be destroyed. The victory banner, the wish-fulfilling jewel, The supreme and excellent path of distinction, The minds of the unsurpassed Sugatas, The bodies of the Bodhisattvas of the ten Bhumis, The bodies of the sentient beings of the six realms, Since there is nothing other than this great treasure, Therefore, the nature of all is one in this. One, not fixed, free from direction, The expanse pervading like the sky, Dissolves into the realm of the signless. The essence of Dharma, the expanse of Dharmadhatu, The wish-fulfilling jewel of all arising, The expanse of awareness without going, without effort, In the nature of mind without foundation, Color and shape cannot be grasped, Place and location cannot be pointed out. Because everything arises from it, Therefore, it is the mother of the Buddhas of the three times. Everything abides without abiding in a place, Everything relies without relying. Going up and going down
Tibetan
གར་ཕྱིན་ཀྱང་། །སེམས་ཀྱི་ཀློང་ལས་མ་གཡོས་པས། །ཀུན་གྱི་དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོའི་དབྱིངས། །མཚན་མ་དབྱིངས་སུ་དག་པའི་ཕྱིར། །རྣམ་དག་ཆེན་པོ་ཉམས་དགའི་ཀློང་། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་ཕྱིར། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་སྤུངས་པའི་ཁྲོད། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །དགོངས་པ་མ་ལུས་ཕུལ་དུ་ཕྱིན། །འགྲོ་དྲུག་འཁྲུལ་པས་མ་རྟོགས་པས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། །བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོ་བས། །བརྟགས་དང་དཔྱད་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ། །དེ་ནི་བློ་ལྡན་གང་ཞིག་གིས། །གཞན་དུ་མི་བལྟ་རང་དུ་བལྟ། །བལྟས་པས་མཐོང་བ་མེད་པ་དེ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མཐོང་ཡིན། །སྐུ་གསུམ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་ངང་ལ་གནས། །བླང་དོར་མེད་དང་སྐྱེ་འགག་མེད། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཞི་བའི་ས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན། །མེད་པའི་སྙིང་པོ་ནམ་མཁའི་རྫོང་། །ཡོད་པའི་སྙིང་པོ་རྡོ་རྗེའི་སྐུ། །གཉིས་མེད་སྙིང་པོ་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ། །ཅིར་ཡང་མཚོན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བསམ་ཞིང་བརྟགས་ཏེ་གང་ལ་དམིགས། །དམིགས་མེད་ཆོས་སྐུ་མཐའ་དང་བྲལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དོན་གྱི་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཞི་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཉིད་ལས་མི་གཞན་འཁོར་རྣམས་ལ། །རྣལ་འབྱོར་དོན་དུ་གང་བསྟན་པ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་། །རྟེན་དུ་མི་བཅའ་རང་སར་བཞག །འཁྲུལ་པས་བརྟགས་ པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་། །དོན་དུ་མི་བཟུང་ཡལ་བར་བཏང་། །ལོག་པས་དཔྱད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡང་། །བརྟག་དཔྱད་མི་བྱ་བློས་མི་བསམ། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཚོན་དུ་མེད། །ཐ་སྙད་ཚིག་ལ་བློ་མི་བརྟེན། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་གདགས་སུ་མེད། །སེམས་དཔའ་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ནི། །རིགས་ཆེན་གནོན་པའི་ས་གཅིག་ལ། །གདགས་གཞི་བྲལ་བའི་ངོ་བོར་གནས། །མཚན་མེད་མཚན་མར་བསྒོམ་མི་བྱ། །མི་བསམ་རྟག་ཏུ་ཡེ་ནས་གནས། །དབྱིངས་ལ་བསམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དོན་ལ་བསམ་པའི་གཞི་དང་བྲལ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཞི་མེད་ཕྱིར། །རྣམ་ཤེས་རྒྱུན་ལ་མཚན་ཉིད་མེད། །རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དེས་ན་དམིགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །ལམ་དུ་བཙལ་བས་ཅི་ཞིག་རྙེད། །ཐ་སྙད་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་བཙལ
Chinese
无论去向何方， 因为未曾离开自心。 一切乃大墓地之界， 为了相于界中清净。 极清净乃喜悦之境， 为了功德一切皆汇集。 珍宝成堆之中， 为了无有处与有处。 不可思议身语意， 为了诸佛皆证悟。 所有密意皆已圆满。 六道为错乱故未证悟， 虽俱生然未识。 为小心者未解故， 解脱了考察与分析之边。 是故任何具慧者， 莫向他处观而观自。 观亦无所见者， 即是见到了平等性之义。 因三身至上之故， 安住于法身之性中。 无取舍亦无生灭， 大瑜伽士寂静之地。 乃一切佛之精华。 无有之精华乃虚空之堡， 有之精华乃金刚之身。 无二之精华离方所， 此精华菩提心。 为了于何亦不可指， 思维考察而缘于何？ 无缘法身离边际。 如是说。 出自《广大无垠王续》，阐释意义精华之第四品。 之后，世尊复说：从自身至其他眷属，凡是为瑜伽之义所开示者，如来之意，身语意之手印亦不作为所依而安住于自处。由错乱所考察之名言，亦不执为实有而任其消失。由邪见所分析之宗派，亦不作考察分析，亦不以分别心思维。诸佛之密意不可诠释，不依赖名言语句，不可用言语文字来表达。殊胜菩萨之果位，于压伏大种之唯一地，安住于离诠释之自性中。不应将无相执为有相而修，不思议，恒常本然安住。因为界不可思议之故，于义远离思维之基础。如是，因为真如无有基础之故，于心识之流无有体性。因无有因，故为法界。因此，已超越了所缘之边。于道中寻觅又能找到什么？因无有名言故为佛。于佛性中寻觅
English
Wherever one goes, Because one has not moved from the expanse of one's own mind. Everything is the realm of the great charnel ground, In order to purify appearances into the expanse. Utter purity is the realm of delight, In order for all qualities to be gathered. In the midst of a pile of precious jewels, In order for there to be no place and no thing of place. Inconceivable body, speech, and mind, In order for all the Victorious Ones to realize. All intentions are completely fulfilled. Because the six realms are deluded, they do not realize, Although co-emergent, they do not recognize it. Because it is not understood by those of small intellect, It is liberated from the extremes of examination and analysis. Therefore, any intelligent person, Does not look elsewhere, but looks within oneself. That which is not seen by looking, Is seeing the meaning of equality itself. Because the three bodies are supreme, One abides in the nature of the Dharmakaya. There is no accepting or rejecting, no birth or cessation, The place of peace for the great yogi, Is the essence of all Buddhas. The essence of non-existence is the fortress of space, The essence of existence is the Vajra body. The non-dual essence is free from direction, This essence, Bodhicitta. Because it cannot be indicated in any way, What is contemplated and examined, and what is focused upon? The unconditioned Dharmakaya is without limit. Thus it is said. From the Tantra of the King of Vast Expanse, the fourth chapter, which explains the essence of meaning. Then, the Bhagavan spoke again: To the retinue, other than yourself, whatever is taught for the sake of yoga, the mind of the Tathagatas, the mudras of body, speech, and mind, are not established as supports, but remain in their own place. Even the terms examined by delusion are not grasped as real, but are allowed to vanish. Even the tenets analyzed by wrong views are not examined or analyzed, nor are they thought of with the mind. The intention of the Victorious Ones cannot be expressed, do not rely on words and terms, it cannot be designated by words and letters. The state of the supreme Bodhisattva, in the one ground that subdues the great elements, abides in the nature free from designation. One should not meditate on the signless as having signs, it is unthinking, always primordially abiding. Because the expanse is beyond thought, in meaning it is separated from the basis of thought. Thus, because Suchness has no basis, there is no characteristic in the stream of consciousness. Because there is no cause, it is the Dharmadhatu. Therefore, it has transcended the limits of focus. What will one find by searching on the path? Because there are no terms, it is Buddha. Searching for Buddhahood itself