Tibetan
ག་ཏུ་མི་གནས་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །ཆགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉམ་པར་གནས། །ཀུན་ལ་ཉེ་རིང་མེད་པས་ན། །གཉིས་མེད་ཀློང་ན་རྟག་པར་བཞུགས། །འདི་རུ་མ་འདུས་གང་ཡང་མེད། །ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་རྫོགས་པས་ན། །ཐེག་པའི་ཡང་ཐོག་སྤྱི་ཡི་རྒྱན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀུན་འདུས་དཔལ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་མཆོག །དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མེད་པས། །གང་ལ་བརྟག་ཅིང་ཅི་ལ་འཇུག །གང་གིས་གང་ལ་ཕན་གདགས་སམ། །སུ་ཡིས་སུ་ལ་གནོད་པ་བསྐྱལ། །འབྱུང་འཇུག་མེད་པའི་ཏིང་འཛིན་ལ། །ཡེ་ནས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། །དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །རང་བཞིན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིན་ཆེན་ལྟ་བུར་ཅིར་ཡང་སྣང་། །སུས་ཀྱང་མ་བཅོས་ངང་གིས་དག །མིང་དང་ཐ་སྙད་འཛིན་པའི་ཆོས། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ཀློང་། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཏང་སྙོམས་ཀྱང་། །རང་བྱུང་རང་ཞི་ཉིད་དུ་གསལ། །རང་རིག་ཀློང་དུ་རྣམ་པར་དག །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བཅོས་སུ་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་སྣ་ཚོགས་སྐྱེས། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་མ་སྐྱེས་ཏེ། །མཚན་མར་གྱུར་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །གཡོས་པ་ཉིད་ནས་མ་གཡོས་ཏེ། །ཅིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་མི་བསྐྱོད་པས། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རང་གི་མཐུ། །ཅིས་ཀྱང་མ་གོས་མི་ཤིགས་པས། །པདྨའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །ཕྱི་ དང་ནང་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སངས་རྒྱས་ཞིང་ཁམས་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །བཀོད་པ་ཆེན་པོ་རང་གི་རྒྱན། །ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞི་དུས་གསུམ་ཀྱང་། །མི་འབྱེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་པས། །གཞི་རྩ་མེད་ལས་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ལོག་རྟོག་འཁྲུལ་པས་བསླད་པས་ན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྣམ་པར་བརྟགས། །དེ་ཡི་དོན་ལ་མི་གནས་པའི། །འཇུག་ལོག་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མ་རིག་མེད། །རྟག་པར་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ལམ། །ཉོན་མོངས་རང་སར་དག་པའི་ཕྱིར། །ཞི་བ་ཆེན་པོ་མཉམ་ཉིད་སྐུ། །སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དགོངས་པའི་མཆོག །རྒྱུད་ལྔར་སྣང་བའི་སེམས་ཅན་ཀྱང་། །ཉིད་ལས་སྣང་བའི་སྤྲུལ་པ་སྟེ། །ཁྲི་མུན་གནས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཞིང་། །སྦྱང་བགྲོད་རྩོལ་བས་ག་ལ་རྙེད། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་གཉིས་ཀ་ཡང་། །གཅིག་སྤངས་གཅིག་ལ་གནས་སུ་མེད། །གཉིས་མེད་ཡང་དག་བདེ་ཆེན་ལམ། །མཚན་བཅས་མཚན་མེད་བསྒོམ་པ་དང་། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་གཉིས་སྦྱོར་པ། །འདི་མིན་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཏིང་འཛིན་ཀུན་གྱི་རྒྱལ་པོ་
Chinese
何处不住而遍一切，以系着之方式平等住。因于一切无有远近故，常住于无二之界中。此处无有未集者，以一切圆满为一故，乃为乘之顶峰共同庄严，大自在者一切聚集之吉祥。诸佛之甚深意，彼之外无有其他法，当于何者观察又当入于何者？何者以何者利益耶？谁又对谁带来损害耶？于无有生入之等持中，从本以来即已平等入故，无有对境亦无聚散。无自性之菩提心，如珍宝般显现一切，谁亦未作自然清净。名与言说所执持之法，一切自性无有差别故，自生智慧自之界。乐与苦受舍弃亦平等，然于自生自寂中显现。于自明界中极清净，如是之性无有造作。从无生中生出种种，然生起之性即未生，成为相者尘许亦无有。动摇之性即未动摇，以任何亦不变不动故，金刚藏自之威力。以任何亦不染不坏故，莲花藏即自之身。外与内无有如是性，佛之刹土虽无边，然大庄严乃自之庄严。十方四时三时亦，不分乃平等性之界。因与果无有差别故，从无根中生出种种。如何显现乃菩提心，以邪分别错乱所染污故，于因与果中分别观察。彼之义不住之，于无有入返之法性中，无有迷乱亦无无明。恒常真实菩提道，以烦恼于自处清净故，寂静大平等性身。具力甚深意，显现为五种姓之有情亦，乃从彼显现之化身。虽住于千黑暗，然佛之刹土，以清净行努力岂能得？分别与无分别二者亦，一舍弃亦不住于一。无二真实大乐道，有相无相修习与，止观二者结合，此外无有任何故，乃一切等持之王。
English
It does not abide anywhere, yet pervades all. It abides equally in the manner of attachment. Because there is no near or far in all, it always dwells in the realm of non-duality. There is nothing uncollected here, because all is perfected as one. It is the supreme ornament of the vehicle, the auspiciousness of the great self-existing one. The ultimate intention of the Buddhas, there is no other dharma than that. What should one examine and what should one enter? Who benefits whom? Who brings harm to whom? In the samadhi without arising or ceasing, because it has been equally entered from the beginning, there is no object and no gathering or scattering. The bodhichitta without inherent existence, appears like a jewel in every way. Unfabricated by anyone, it is naturally pure. The dharmas held by names and terms, because all natures are without difference, the self-arisen wisdom is its own realm. Even happiness and suffering are relinquished equally, yet they are clear in their self-arisen, self-pacified state. It is utterly pure in the realm of self-awareness. Suchness is uncreated. From the unborn, various things arise. From the very nature of arising, it is unborn. There is not even a particle of what has become a sign. From the very nature of moving, it is unmoved. Because it does not change or move in any way, it is the power of the vajra essence itself. Because it is unstained and indestructible in any way, it is the very body of the lotus essence. There is no outer or inner, such is its nature. Although the Buddha-fields are infinite, the great array is its own ornament. The ten directions, four times, and three times, are undivided, the realm of equality itself. Because cause and effect are without difference, various things arise from the rootless. How it appears is bodhichitta. Because it is defiled by wrong thoughts and delusions, it is examined separately as cause and effect. Its meaning does not abide, in the nature of dharma without entering or returning, there is no delusion and no ignorance. Always the true path of enlightenment, because the afflictions are purified in their own place, the great peacefulness is the body of equality. Possessing strength, the ultimate intention, even the sentient beings appearing as the five lineages, are emanations appearing from it. Although dwelling in a hundred million darknesses, it is a Buddha-field. How could it be found by purifying, progressing, and striving? Both thought and non-thought, one cannot abandon one and abide in the other. The non-dual, true, great bliss path, meditating on the with-signs and without-signs, and combining calm abiding and insight, because there is nothing else besides this, it is the king of all samadhis.
Tibetan
མཆོག །རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད། །གང་ལ་སྤྱད་ཅིང་ཅི་ལ་བསྒོམ། །བར་སྣང་ཁམས་སུ་བཟོ་བྱེད་འདྲ། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལས་འདའ་བ་མེད། །ཆོས་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་། །ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་སྤྱོད། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་གནས་པའི་དོན། །དེ་ལྟར་གནས་པ་དགོངས་པའི་ཀློང་། །མི་དམིགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ། །བཙལ་དུ་མེད་པ་སྤྱོད་པའི་ཀློང་། །དེ་ལས་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་དང་། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་བྱེ་བྲག་མེད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །ཁམས་གསུམ་སྲིད་གསུམ་མ་ལུས་པ། །འཛིན་པའི་ཤེས་པས་བརྟགས་གྱུར་པའི། །གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །དེ་བཞིན་ ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་གཅིག །མཚན་ཉིད་མེད་པར་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །འདི་ལ་གང་ཡང་དམིགས་པ་མེད། །སྙིང་པོ་མཆོག་གི་རང་བཞིན་ལ། །མ་བཅོས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས།) འབྱུང་འཇུག་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་འདས་དང་འཇིག་རྟེན་ཐ་དད་པའི། །རྣམ་གྲངས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཀུན། །རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་པས། །གྲངས་སུ་བརྗོད་པས་དོན་ལས་ཉམས། །མིང་དུ་བཏགས་པས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས། །ཡུལ་དུ་བཟུང་བས་ཞེན་བློ་བྱུང་། །ཞེན་པའི་འབྲས་བུ་བརྟས་པ་ལས། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །ཡུལ་དང་དུས་དང་ཕྱོགས་དང་ནི། །ཁ་དོག་དབྱིབས་ལ་སོགས་པར་སྣང་། །མཉམ་པའི་དབྱིངས་ལ་གང་ཡང་མེད། །རྟོག་པ་ཕྲ་རགས་ཁྱད་པར་ལས། །ཐེག་པའི་གྲངས་སུ་བརྗོད་པ་ཡང་། །མཉམ་ཉིད་མི་རྟོག་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་ལ། །འདི་ཞེས་བརྗོད་པ་འཁྲུལ་པའི་བློ། །འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་མངོན་པ་དང་། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་བཏགས་པ་ཡང་། །མིང་ཙམ་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྟོན་པས་ཆོས་སུ་བཏགས་པར་ཟད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ། །ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། །འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་མི་ནུས། །འདས་དང་མ་འདས་སངས་རྒྱས་དང་། །སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པའི་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ཀུན་བཟང་རྡོ་རྗེ་ལྷ་ཡི་ལྷ། །དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་དོན་ལས་གཡོས་པ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་སུ་སྣང་བ་ཀུན། །གཅིག་ལས་གྲངས་སུ་ཕྱེ་བས་ན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད། །གཅིག་ཤེས་ཀུན་ཀྱང་ཤེས་པ་ཡིན། །གཅིག་རྟོགས་ཀུན་ཀྱང་དུས་གཅིག་རྟོགས། །ཀུན་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ནམ་མཁ
Chinese
至上！金刚乘无与伦比， 于何而行，于何而修？ 犹如虚空界中的工匠， 因此，没有超越此者。 如何以法修法？ 如何以自身行自身？ 自性如何安住之义？ 如是安住，乃是意之界。 于此无所缘之菩提心， 无须寻觅，乃是行之界。 由此，众生与佛陀， 法与僧伽，毫无差别。 一切智之智慧， 三界有三，无一遗漏， 以执著之识所测度， 一切二取显现，毫无差别。 一切智之智慧， 以及如是 真如之界中，唯一。 无相而融入法界。 于此，无有任何所缘。 于胜妙心髓之自性， 称为无为法身。 如是说。 （出自《广大无垠王续》）无生灭品第二。 之后，世尊又说： 超胜世间与世间各异的， 种种名相施设， 因未识自性为一， 以数量言说，则失其义。 施设名相，则生起分别念， 执为对境，则生起贪执。 由贪执之果增长， 显现蕴、界、处， 境、时、方， 以及颜色、形状等等。 于平等之界中，一无所有。 由粗细分别念之差别， 而说乘之数量， 亦成平等无念之过失。 于法之自性无二中， 称此为“此”，乃是错乱之识。 调伏、经藏、论藏， 以及施设为三藏， 亦唯是名，于义无有， 故导师仅施设为法。 法界之自性， 非言语之所能及， 故错乱者不能知。 已逝与未逝之佛陀， 以及未来将至之胜者们， 普贤金刚，天中之天， 因无别而安住于一， 故自性不离其义。 显现为种种法者， 由一而分出数量， 故诸法皆无差别。 知一即知一切， 悟一即一切同时悟， 一切皆无别，如虚空
English
Supreme! The Vajra Vehicle is unsurpassed, What is practiced and what is meditated upon? It is like a craftsman in the realm of space, Therefore, there is no passing beyond this. How to meditate on Dharma with Dharma? How to practice oneself with oneself? The meaning of how the nature abides? Abiding thus is the expanse of thought. In this non-objective Bodhicitta, There is no searching, it is the expanse of practice. From this, sentient beings and Buddhas, Dharma and Sangha, are without distinction. The wisdom of omniscient knowledge, The three realms and the three existences, without exception, All dualistic appearances that are examined by grasping consciousness, are without distinction. The wisdom of omniscient knowledge, And likewise, In the expanse of Suchness, it is one. Without characteristics, it dissolves into the Dharmadhatu. In this, there is nothing to fixate on. In the nature of the supreme essence, It is known as the unconditioned Dharmakaya. Thus it is said. (From the Tantra of the Great Vast King) The Second Chapter: The Chapter on No Arising and Ceasing. Then, again, the Bhagavan said: All the various names and designations of those who have transcended the world and those who are different from the world, Because they do not know that their nature is one, By speaking of them in numbers, they lose their meaning. By designating names, conceptual thoughts arise, By grasping them as objects, attachment arises. From the growth of the fruit of attachment, The aggregates, elements, and sense bases appear, Objects, times, directions, And colors, shapes, and so on. In the realm of equality, there is nothing. From the differences of subtle and coarse conceptual thoughts, Even speaking of the number of vehicles, It becomes a fault of equality and non-thought. In the non-duality of the nature of Dharma, Calling this "this" is a confused mind. The Vinaya, Sutra, and Abhidharma, And designating them as the three baskets, Are merely names, without meaning, Therefore, the Teacher only designated them as Dharma. The nature of the Dharmadhatu, Is not within the scope of words, Therefore, confused ones cannot know it. The Buddhas who have passed and have not passed, And the victorious ones who will come in the future, Samantabhadra Vajra, the god of gods, Because they abide in one without distinction, Therefore, their nature does not deviate from its meaning. All the various phenomena that appear as Dharma, Because they are divided into numbers from one, Therefore, all dharmas are without distinction. Knowing one is knowing all, Realizing one is realizing all at once, All are without distinction, like the sky.
Tibetan
འི་ངང་། །བདག་འཛིན་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རྟོག་དང་རྟག་པ་ཡོངས་མི་དམིགས། །དངོས་མེད་ དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ལ། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །རང་བཞིན་དེ་ལྟར་ཤར་བས་ན། །ནམ་མཁའ་འོད་དུ་འབར་བ་ལྟར། །གཞི་ཤར་རང་གྲོལ་དོན་གྱི་གཏེར། །རང་བཞིན་གནས་པ་དགོངས་པའི་ཀློང་། །དོན་དང་ལྡན་པ་རྟོག་པའི་བློ། །དྲང་པོར་འདུག་པས་མ་ནོར་ལམ། །བཅོས་སུ་མེད་པས་རང་ལུགས་གནས། །ལུས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་། །ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཀུན། །གར་བདེ་རྒྱ་ཡན་ཡིན་པས་ན། །མངོན་ཞེན་མེད་དེ་ཅི་བདེར་གནས། །མཁའ་ལ་བཅོས་སུ་མེད་པ་བཞིན། །ལུས་ཀྱང་མེད་ལ་འཆོས་མཁན་མེད། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །ལུས་སེམས་མ་སྐྱེས་གཞི་མེད་པས། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་གདོད་ནས་མེད། །ཆེ་ཆུང་མི་འབྱེད་གདོས་པ་མེད། །རྟོད་འཛིན་ཕུར་པ་ཡེ་ནས་མེད། །མཚན་མ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལ། །དམིགས་སུ་ཡོད་མེད་རྩོལ་བའི་ནད། །སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་བློ་བཞག་ན། །རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པ་དག །འདི་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གང་ལྟར་ཤར་ཀྱང་དམིགས་གཏད་མེད། །དེ་ལ་གནས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་གཞན་མི་རྟོག །མི་རྟོག་པར་ཡང་བསམ་མི་བྱ། །རང་བཞིན་གནས་པའི་དགོངས་པའི་ཀློང་། །བསམ་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཉིད་ལ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡོན་ཏན་འབྱུང་། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་བསམ་པའི་ཁྱད། །རང་རིག་སྨྲ་བསམ་ཀུན་ལས་འདས། །མི་རྟོག་པའང་དེ་དོན་མིན། །དེ་ལས་གཞན་ནའང་ཡོད་མ་ཡིན། །བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །གཉེན་པོས་བཅས་སུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅིར་ཤར་ཀྱང་། །རང་བཞིན་གཞི་ཤར་ཡིན་པས་ན། །དེ་ལ་འཆོས་པར་མ་བྱེད་ཅིག །མི་མཐུན་གཉེན་པོ་རྟོག་པའི་བློ། །བདེན་ དང་མི་བདེན་ཐེ་ཚོམ་པ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བླང་དོར་རྒྱུ། །བདེན་རྫུན་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་དབྱིངས། །དེ་ཡི་དོན་ལས་གཡོས་པ་མེད། །དེ་ཡི་དོན་ལས་མ་གཡོས་ན། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་རབ་ཏུ་ཆེ། །རྩེ་གཅིག་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། །དར་ཅིག་བསམ་པའི་རྟོག་པ་ཡང་། །རང་བཞིན་དབྱིངས་སུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །འདྲའོ་འདྲའོ་མཉམ་ཉིད་ཆེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འདི་འདྲ་ཞེས། །ཚད་མས་གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དཔག