Tibetan
།མེད་པའི་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པ་ལ། །བསྲུང་དང་བསྲུང་མཚམས་མེད་པ་ཡིན། །ཕྱལ་པ་དག་གི་དམ་ཚིག་ནི། །བསྲུང་མཚམས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དགེ་དང་མི་དགེའི་རྟོག་མེད་དེ། །ཉམས་པ་དག་གི་སྐྱོན་དང་ནི། །མ་ཉམས་པ་ཡི་ཡོན་ཏན་མེད། །སྐྱོན་ཡོན་མེད་པས་ཕྱལ་པ་ཡིན། །གཅིག་པུ་དག་གི་དམ་ཚིག་ནི། །ཉམས་དང་མ་ཉམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་གཉིས་སུ་མེད། །ཐམས་ཅད་རང་དུ་གཅིག་པས་ན། །བསྲུང་བྱ་ཡུལ་ཀྱང་གཅིག་པུ་རང་། །བསྲུང་བའི་བདག་ཀྱང་གཅིག་པུ་རང་། །ཉམས་པའི་སྐྱོན་ཀྱང་གཅིག་པུ་རང་། །མ་ཉམས་ཡོན་ཏན་གཅིག་པུ་རང་། །ཐམས་ཅད་རང་ལས་མི་འདའ་བས། །གཅིག་པུའི་དམ་ཚིག་ཅེས་སུ་བཏགས། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དམ་ཚིག་ནི། །ཐམས་ཅད་རང་དུ་འདུག་ཙམ་ན། །ཡུལ་གཞན་མེད་པས་མཐའ་མི་དམིགས། །མཐའ་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ཕྱོགས་མེད་དེར། །བསྲུང་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་རུ་འདུས། །བསྲུང་དུ་མེད་ཀྱང་དེ་རུ་འདུས། །ཉམས་དང་མ་ཉམས་སྐྱོན་ཡོན་ཀྱང་། །དེ་རུ་འདུས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ལས་མི་འདའ་དམ་ཚིག་མཆོག །དུས་གསུམ་དེ་དང་མི་འབྲལ་བས། །ཐ་ཚིག་མིང་དུ་བཏགས་པ་མེད། །ཆོས་ལ་སྐྱོན་ཡོན་རིས་མེད་ཀྱང་། །གང་ཟག་བློ་ལ་འཛིན་པ་བྱུང་། །དེ་ཕྱིར་བསླབ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱང་། །གཟུང་འཛིན་ གཉེན་པོར་གསུངས་པ་ཡིན། །ལུས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ནི། །མན་ངག་སྟོན་པའི་བླ་མ་དང་། །རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་བརྙས་མི་བྱ། །ངག་གིས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ནི། །མི་སྙན་ཟུར་ཡང་མི་བརྗོད་ཅིང་། །དྲེ་མོའི་གཏམ་ཡང་སྤང་བར་གསུངས། །ཡིད་ཀྱིས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ནི། །ཆགས་སྡང་ངན་སེམས་ཕྲག་དོག་རྒྱུ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་བྱ་ཞིང་། །མཉེས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས། །རབ་ཏུ་དགེས་པའི་མཆོད་པ་དབུལ། །རྩ་བ་ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ཀྱང་། །གསང་སྔགས་ཐུན་མོང་གཞུང་དག་ཏུ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་གསལ། །ཨ་ཏི་ཡེ་བསྲུངས་ཆེན་པོ་འདི། །བསྲུང་ཡང་སྐྱོན་མེད་རང་གི་རྒྱན། །མ་བསྲུངས་སྐྱོན་བྲལ་འདའ་བ་མེད། །འདའ་ཉམས་མེད་པས་བསྲུང་མཚམས་བྲལ། །མུ་མཐའ་མེད་པར་ཡེ་ནས་འབྱམས། །བདེ་ཆེན་ཀློང་འབྱམས་དམ་ཚིག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དམ་ཚིག་གྲངས་བསྲུང་དང་བྲལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདི་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་མཐའ་མེད་པས། །བྱ་བྲལ་ཀློ
Chinese
所谓的无有誓言，在于无有处所和处所之有者，因此无有守护和守护的界限。平凡者之誓言，以无有守护界限之自性，无有善与非善之分别念，因此没有破誓之过患，也没有未破誓之功德。因为无有过患和功德，所以是平凡者。唯一者之誓言，因为没有破与未破，所以没有过患和功德二者。因为一切皆自为一，所以守护之境也是唯一自性，守护之主也是唯一自性，破誓之过患也是唯一自性，未破誓之功德也是唯一自性。因为一切不离于自性，所以称为唯一者之誓言。任运成就之誓言，在于一切仅安住于自性中，因为没有他处，所以不执着边。在离边之法性无有方所之处，即使有守护也融入其中，即使没有守护也融入其中，破与未破、过患与功德，也融入其中，所以是任运成就。不离于此乃殊胜誓言。因为三时与此不分离，所以没有安立誓言之名。对于法而言，虽无过患功德之差别，但于补特伽罗心中却生起执着。因此，种种学处也是为了对治能取所取而宣说。
English
The so-called vow of non-existence is that there is no place and no holder of the place, so there is no protection and no boundary of protection. The vow of ordinary people is that by the nature of having no boundary of protection, there is no distinction between good and non-good, so there is no fault of breaking the vow, and there is no merit of not breaking the vow. Because there is no fault and merit, it is an ordinary person. The vow of the only one is that because there is no breaking and not breaking, there is no fault and merit. Because everything is one in itself, the object to be protected is also the only self, the protector is also the only self, the fault of breaking the vow is also the only self, and the merit of not breaking the vow is also the only self. Because everything does not go beyond itself, it is called the vow of the only one. The spontaneously accomplished vow is that everything just stays in itself, because there is no other place, so there is no attachment to the edge. In the edge-free Dharma nature, there is no place, even if there is protection, it is integrated into it, even if there is no protection, it is integrated into it, breaking and not breaking, fault and merit, are also integrated into it, so it is spontaneously accomplished. Not leaving this is the supreme vow. Because the three times are inseparable from this, there is no name for establishing a vow. Although there is no difference between fault and merit for the Dharma, attachment arises in the mind of the individual. Therefore, various disciplines are also taught to counteract the grasped and the grasper.
Tibetan
ང་ཆེན་ནམ་མཁའི་ངང་། །དབྱེ་བསལ་བླང་དོར་མེད་པའི་ཕྱིར། །གསེར་གླིང་ལྟ་བུར་ཡངས་པའི་ཀློང་། །ཕྱི་ནང་མེད་པར་རང་ཤར་བས། །ནུབ་པའི་མཐའ་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཐའ་ཡི་མུན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར། །ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་དབྱིངས་སུ་གསལ། །མཐའ་བཞི་མ་སྤངས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མཐའ་ཡི་སྐྱོན་གྱིས་མ་དག་པས། །གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ལ་ཆོད། །གཡང་ས་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རྩོལ་མེད་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱང་། །འཁོར་འདས་མེད་དུ་བཏགས་པ་ལ། །རྒྱུ་འབྲས་ཅན་གྱིས་ཐ་དད་འཛིན། །འགྲོ་དྲུག་སྐྱེ་གནས་བཞི་པོ་ཡང་། །ཆོས་དབྱིངས་རབ་འབྱམས་ཆོ་འཕྲུལ་བས། །དབྱིངས་ལས་སྐྱེ་ཞིང་དབྱིངས་སུ་འཛིན། །གཟུང་འཛིན་ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་ཀྱང་། །ཆོས་ དབྱིངས་རབ་འབྱམས་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །དབྱིངས་ལས་སྐྱེ་ཞིང་དབྱིངས་ཀྱིས་འཛིན། །དབྱིངས་ཀྱི་ངང་ལ་གཟུང་འཛིན་མེད། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དགོངས་པ་དང་། །བདེར་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་ཚད་ཀྱང་། །དབྱིངས་ལས་ཤར་ཞིང་དབྱིངས་སུ་མཁྱེན། །མཁྱེན་པ་མ་འགགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཤེས་བྱ་མ་འགགས་རིག་པའི་རྩལ། །སྐུ་གསུམ་ཐུག་ཕྲད་རང་ཤར་བས། །གཉིས་སུ་མེད་པར་རང་གྲོལ་ཀློང་། །ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞི་སྟེ། །མཚན་ཉིད་མ་འགགས་ཅིར་ཡང་ཤར། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་ལ་ངེས་པ་མེད། །དབང་པོ་ཅིར་མཐོང་ཆོས་ཉིད་གསལ། །སྣང་བ་རྒྱ་ཡན་རིག་པའི་ཀླུང་། །རང་སྒོ་བདེ་བའི་ཀློང་དུ་གནས། །སྐུ་དྲུག་ཟང་ཐལ་རང་ལ་ཤར། །ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ཆོས་ཉིད་ཀློང་། །མ་བསྒྲིབས་ཕྱི་ནང་མེད་པར་གསལ། །རང་རིག་སེམས་ཀྱི་མེ་ལོང་ལ། །རང་སྣང་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར། །རང་ལས་འདའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་ཡེ་ནས་མེད། །མ་བཅོས་རྣལ་འདུག་རང་ལུགས་ལ། །ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་གར་དགར་བཞག །ཤེས་པ་བག་ཡངས་རྩོལ་མེད་ལ། །བྱར་མེད་སྐྱེས་བུ་བཞིན་དུ་གནས། །གྲིམས་ལྷོད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལུས་སེམས་གར་དགར་བཞག་པས་བདེ། །ཇི་ལྟར་འདུག་ཀྱང་རང་གི་ངང་། །འགྲོ་འདུག་ཟ་འཆག་སྤྱོད་ལམ་ཀུན། །རང་སྣང་ཀློང་ལས་གཡོས་པ་མེད། །རང་སྣང་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ལ། །འགྲོ་དང་འོང་བ་ངང་གིས་མེད། །འགྲོ་འོང་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་སྐུ། །ཇི་ལྟར་སྨྲས་ཀྱང་རང་ལ་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་རང་ལ་བརྗོད། །ཇི་ལྟར་རྫོགས་ཀྱང་རང་ལ་རྫོགས། །རང་གིས་རང་ལ་སྨྲ་ཞིང་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྨྲ་བརྗོད་མེད། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་རྒྱལ་བའི་གསུངས། །ཇི་ལྟར་བསམས་ཀྱ
Chinese
我乃浩瀚虚空之自性，因无有分别取舍之故。如黄金洲般广阔之界，内外无别而自显现。无有没落边际之菩提心，为遣除边际之黑暗故。智慧明灯于法界中明亮，未舍弃四边之菩提心。因无有边际之过患染污，故一切歧途皆自然止息。于无有悬崖之心性中，虽任运圆满三身，然于轮涅无别之假立上，具因果者执为 अलग。六道四生亦是，法界无边之神变，从法界生且于法界持。能取所取境心虽各异，然
English
I am the nature of the vast sky, because there is no distinction of acceptance or rejection. Like a golden continent, the expanse is vast, appearing spontaneously without inside or outside. The Bodhicitta without the limit of decline, in order to dispel the darkness of the limits. The lamp of wisdom is clear in the realm of Dharma, the Bodhicitta that has not abandoned the four extremes. Because it is not defiled by the faults of the extremes, all deviations are naturally stopped. In the nature of mind without precipices, although the three bodies are spontaneously perfect, yet on the imputation of no difference between samsara and nirvana, those with cause and effect hold to be separate. The six realms and four births are also, the miraculous manifestations of the boundless Dharma realm, arising from the Dharma realm and abiding in the Dharma realm. Although the object and mind of grasping are different, yet
Tibetan
ང་རང་གི་ངང་། །ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཀྱང་རང་ལ་རྟོག །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བསམ་རྟོག་མེད། །བསམ་རྟོག་བྲལ་བ་ རྒྱལ་བའི་ཐུགས། །རྟོག་མེད་མཉམ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །མེད་ལས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བས་ན། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན། །ཉིད་ལ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་མཛད། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ། །དེ་ལ་དངོས་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན། །འབྲས་བུ་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྲུབ་པས། །དབྱེར་མེད་གཅིག་གི་ཀློང་དུ་བསྟན། །ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་ནས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། །ཕྱི་ནང་སྐྱེ་འགྲོ་གཟུགས་རྣམས་ཀུན། །ཕྱོགས་མེད་སྐུ་སྟེ་སྐུ་ལ་རོལ། །མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན། །སྒྲ་སྐད་རབ་འབྲིང་ཐ་མར་གྲགས། །ཕྱོགས་མེད་གསུང་སྟེ་གསུང་ལ་རོལ། །མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན། །དབྱེར་མེད་དོན་དམ་ངོ་བོར་གཅིག །ཕྱོགས་མེད་ཐུགས་ཏེ་ཐུགས་ལ་རོལ། །མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལ་སོགས་པ། །ཕྱོགས་མེད་ཀུན་ཏུ་རང་བྱུང་བས། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །གཞན་ནས་བཙལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་རང་ཤར་བས། །འདོད་དགུར་སྒྱུར་པ་ཐུགས་རྗེའི་དཔལ། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་འདུས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀུན་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འདུ་འབྲལ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གཉིས་སུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདག་གཞན་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད། །ཀུན་ལ་སྙོམས་མཛད་ཐུགས་རྗེའི་དཔལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །འགྲོ་དོན་མཐར་ཕྱིན་དམིགས་པ་མེད། །ཕྲིན་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རྫོགས། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ན་གསལ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མཐོ་དམན་མེད། །ཅི་རུ་ཤར་ཡང་མཉམ་པའི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྟེང་འོག་མེད། །ཁ་གཏིང་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དབྱིངས་ལ་ཕྱི་ནང་ཅིར་ཤར་ཀྱང་། །བྱ་བྲལ་ཀློང་ལ་ཕྱི་ནང་མེད། །དབྱེར་མེད་ཟང་ཐལ་གཅིག་གི་ཀློང་། །གཅིག་གི་ཀློང་ན་ཀུན་ སྤྱོད་པས། །རང་ལ་རང་བལྟ་ཐུག་ཕྲད་ཡིན། །རང་ལ་རང་གཅོད་ཐུག་ཕྲད་ཡིན། །རལ་གྲིའི་སོ་དང་གླང་ཆེན་བཞིན། །རང་གི་ཞེན་པ་རང་གིས་གཅོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། སྐུ་གསུམ་ཐུག་ཕྲད་དུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུ་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སླར་བཀའ་སྩལ་པ། དུས་གསུམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ཕྱི
Chinese
我自己的自性，无论如何观察，都在自己身上觉悟。对于菩提心没有思虑，远离思虑。 诸佛的心意，无思无念平等性，是法身。从无中生出一切，所以被称为化身。自己享用自己的受用，是报身。因为那没有实体，所以称为法身。果报三身自然成就，在无别的本体中显现。从自然成就的本体中生出一切，内外众生一切色相，无偏袒是身，安住在身中，是无尽庄严的轮。声音有高低，无偏袒是语，安住在语中，是无尽庄严的轮。无别胜义本体唯一，无偏袒是意，安住在意中，是无尽庄严的轮。功德事业等等，无偏袒任运自成，为了成就一切愿望，是如意宝珍宝法界。因为无法从他处寻得，一切任运自成，任运显现，能随意转变是慈悲的光辉。因为一切无余包含，一切法的根本是菩提心。无聚无散是法身，无二是菩提心，无自无他是平等性。法界没有偏袒，平等利益一切是慈悲的光辉。菩提心周遍一切，利生事业究竟没有执着，事业在菩提心中圆满。无有迁变是法身，在无生法界中显现。法界没有高低，无论显现什么都是平等的本体。菩提心没有上下，无法界没有内外。无论法界显现什么内外，离作本体没有内外。无别通透唯一的本体，唯一的本体中一切 运行，自己看自己是相遇。自己断自己是相遇。如刀刃和大象一样，自己断除自己的执着。如是说。出自《龙钦饶绛巴大师之续》，第三十九品，讲述三身相遇。 然后世尊再次开示，因为过去现在未来三时没有生灭。
English
My own nature, no matter how I examine it, is realized within myself. There is no thought about Bodhicitta, it is free from thought. The minds of the Buddhas, the equality of non-thought, is the Dharmakaya. Since everything arises from nothingness, it is known as the Nirmanakaya. Enjoying one's own enjoyment, is the Sambhogakaya. Because it has no substance, it is called the Dharmakaya. The three Kayas of fruition are spontaneously accomplished, and are shown in the space of indivisibility. Everything arises from the space of spontaneous accomplishment, all forms of beings, inside and out. Impartial is the body, dwelling in the body, it is the inexhaustible wheel of adornment. Sounds are heard as high, medium, and low. Impartial is speech, dwelling in speech, it is the inexhaustible wheel of adornment. Indivisible, the ultimate essence is one. Impartial is mind, dwelling in mind, it is the inexhaustible wheel of adornment. Qualities, activities, and so on, are impartial and spontaneously arise everywhere. In order to accomplish all desires, it is the wish-fulfilling jewel, the precious Dharmadhatu. Because it cannot be sought from elsewhere, everything is spontaneously arisen and spontaneously manifested. Able to transform at will is the glory of compassion. Because everything is completely included, the root of all Dharmas is Bodhicitta. Without gathering or scattering is the Dharmakaya. Non-dual is Bodhicitta. Without self or other is equality. The Dharmadhatu has no partiality. Equally benefiting all is the glory of compassion. Bodhicitta pervades everything. The purpose of benefiting beings is ultimately without attachment. Activities are perfected in Bodhicitta. Without change is the Dharmakaya. Manifest in the unborn Dharmadhatu. The Dharmadhatu has no high or low. Whatever arises is the space of equality. Bodhicitta has no above or below. The Dharmadhatu has no inside or outside. Whatever inside or outside arises in the Dhatu, the space of non-action has no inside or outside. Indivisible, transparent, the space of oneness. In the space of oneness, everything operates. Looking at oneself is meeting. Cutting oneself is meeting. Like the edge of a sword and an elephant, one cuts off one's own attachment. Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the thirty-ninth chapter, which explains the meeting of the three Kayas. Then the Bhagavan spoke again, because the three times have no arising or ceasing.