Tibetan
། ཇི་ལྟར་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས། །རང་སྣང་ཡིན་ཕྱིར་གཞན་མ་བལྟ། །ཐག་ཆོད་ངང་ལ་བློ་བདེར་གནས། །རང་གིས་རང་ལ་ལུས་ལེན་ནམ། །རང་གིས་རང་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། །རང་གིས་རང་ལ་འཆི་བ་དང་། །རང་གིས་རང་ལ་ཕན་འདོགས་དང་། །རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་དང་། །སྐྱེ་ཤི་གཉིས་པོ་སུ་ཡིས་བྱས། །ཕན་གནོད་གཉིས་པོ་གང་ལས་བྱུང་། །རང་སྣང་གཅིག་ཏུ་ཐག་ཆོད་ལ། །བྱ་བྲལ་ངང་ལ་བློ་བདེར་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དགོངས་པ་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་དེ་དག་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་བཞིན་རང་སར་བཞག་པ་ཡིས། །རིག་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་དོན་ཤར་བས། །དེ་ལ་ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད། །ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེ་ཡི་ཀློང་། །འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དབྱིངས་མཆོག་འདི། །མཐའ་མེད་རབ་ཏུ་འབྱམས་པའི་ཕྱིར། །ཚིག་གིས་མཚོན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཤེས་རབ་ཀློང་ནས་རྡོལ་བ་དང་། །རིག་པ་རང་ལ་ཤར་བ་ཡི། །སྐལ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཐུན་མོང་འཇུར་སེམས་མེད་པ་དང་། །སྨྲར་མེད་ཀློང་དུ་བསྡིམས་པ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །ཡང་རབ་རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་གྱིས། །མཚོན་དང་མ་མཚོན་མེད་པ་རུ། །ཡེ་ནས་གནས་པར་ཐག་བཅད་དེ། །བསྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡི། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མ་རྙེད་པས། །བྱིང་རྒོད་རྩོལ་དང་མི་རྩོལ་བའི། །རྣམ་རྟོག་དགྲ་བོ་གསད་མི་དགོས། །ཡེ་ནས་སྤྱི་བླུགས་ཆེན་པོ་རུ། །གནས་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྱི་ཁྱབ་ལ། །བདག་གཞན་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས། །ཁམས་གསུམ་བདག་གཞན་མཉམ་པའི་ཕྱིར། །དུས་གསུམ་བདེར་གཤེགས་རང་སྣང་སྟེ། །གཞན་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ། །རང་ལས་མ་གཏོགས་རྡུལ་ཙམ་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་སེམས་ཀློང་ཆེན་ལ། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གསལ་ཀྱང་། །མཉམ་པའི་དོན་ལས་གཡོས་པ་མེད། །བདག་ལས་ གཞན་དུ་ལྟ་བྱེད་པ། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །བསྒོམ་པར་འདོད་པ་རྩོལ་བའི་བློ། །འཁྲུལ་པ་གཞན་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་གཞན་ཆེན་པོ་མཉམ་པའི་ཀློང་། །མཉམ་པའི་ཀློང་ཆེན་རིས་མེད་ལ། །བཞག་དང་མ་བཞག་མེད་པར་གནས། །གཞི་བཞག་ཆེན་པོ་བཙལ་དུ་མེད། །ཡང་ལྟོས་ཡང་ལྟོས་སེམས་ལ་ལྟོས། །ལྟར་མེད་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་བ་མཐོང་། །དམིགས་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དེ། །རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་ལྟ་བ་ཡིན། །རང་རིག་ལྟ་བ་རྩལ་གྱི་དབང་། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ། །ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་
Chinese
如何显现和存在的法，因为是自显所以不要看他处，在决断的境界中安乐而住。自己给自己取身体吗？自己给自己生和，自己给自己死和，自己给自己利益和，自己给自己损害和，生死二者是谁所作？利害二者从何而来？在自显唯一上作决断，在无为的境界中安乐而住。如是说。从龙钦饶绛巴的续部中，《决断见》品第三十五。然后薄伽梵又对那些眷属说，如其本然安住于自处，觉性如虚空一般，无有迁变的意义显现，于彼无有散乱和不散乱。无论如何做也是它的界限，此无有聚集和分离的最胜法界，因为无边广大，不是言词所能表示的行境。从智慧的界限中涌出和，觉性自现的，是具缘者的行境。无有共同庸俗之心和，沉浸于不可言说的界限中的，是瑜伽士们的行境，又是善于领悟的智者们，在无有能诠所诠中，决断为本来安住，因为没有找到所修和能修的，境和有境，所以不必杀死沉没和掉举、勤作和无勤作的，分别念怨敌。本来就在大总持中，对于安住的法性普遍上，因为没有自他分别，所以三界自他平等，三世善逝是自显现，从他处获得的地方，除了自己之外没有微尘许。法性自心的大界限中，虽然种种名相全部显现，但没有从平等之义中移动。从自性 看成他处，二取显现是错觉的心，想要修习是勤作的意，因为错觉不在他处，自他大平等界限，在平等的大界限中无有取舍而住，大基无处可寻。再看再看，看心，见到无所见的心在看，超越所缘的边际，这是觉性总持的见解。自明自知的见解是力量，不被烦恼业所染污，因为本来获得。
English
How appearances and existences arise, since they are self-manifestations, do not look elsewhere. In the state of certainty, abide in ease. Does one take a body for oneself? Does one give birth and death to oneself? Does one benefit and harm oneself? Who creates the two, birth and death? From where do the two, benefit and harm, arise? Decide on the singularity of self-manifestation, and abide in ease in the state of non-action. Thus it is said. From the tantra of Longchen Rabjampa, the thirty-fifth chapter, "Deciding on the View." Then the Bhagavan again spoke to those assemblies, "By leaving things as they are in their own place, awareness is like the sky, the meaning of immutability dawns, and there is neither distraction nor non-distraction in it. No matter what is done, its expanse, this supreme realm without gathering or scattering, is not an object of expression by words because it is infinitely vast. Emerging from the expanse of wisdom, and the self-arising of awareness, is the object of experience for the fortunate ones. Without common worldly mind, and absorbed in the inexpressible expanse, is the object of experience for yogis. Again, for those with minds of great understanding, in the absence of what is expressed and what is not expressed, decide that it is primordially abiding. Because the object and subject of meditation and what is to be meditated upon are not found, there is no need to kill the enemy of conceptual thought, sinking and excitement, effort and non-effort. Primordially in the great all-encompassing, in the universal nature of abiding, because there is no thought of self and other, therefore the three realms are equal in self and other. The Sugatas of the three times are self-manifestations, and the place to be obtained from others is not even a particle apart from oneself. In the great expanse of the nature of mind, although all kinds of signs are clearly manifest, there is no movement from the meaning of equality. From self Looking at others, the mind of dualistic appearance is delusion, wanting to meditate is the mind of effort. Because delusion is not elsewhere, the great expanse of self and other is equal. In the great expanse of equality, abide without acceptance or rejection. The great ground is not to be sought. Look again, look again, look at the mind. Seeing the mind that does not see, that which transcends the limits of objects, is the view of awareness, the all-encompassing. The power of the view of self-awareness, is not defiled by the karma of afflictions, because it is primordially obtained."
Tibetan
བསྐུར་མི་དགོས། །ལྟ་བ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིན། །ཡང་སྒོམས་ཡང་སྒོམས་སེམས་ལ་སྒོམས། །བསྒོམ་མེད་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་མཐོང་། །མཚན་མའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་དེ། །རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་བསྒོམ་པ་ཡིན། །རང་རིག་བསྒོམ་པ་རྩལ་གྱི་དབང་། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ། །ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས། །བསྒོམ་པ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིན། །ཡང་སྤྱོད་ཡང་སྤྱོད་སེམས་ལ་སྤྱོད། །སྤྱད་མེད་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཐོང་། །བླང་དོར་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ནི། །རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་སྤྱོད་པ་ཡིན། །རང་རིག་སྤྱོད་པ་རྩལ་གྱི་དབང་། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ། །ཡེ་ནས་རྫོགས་པས་བསྐུར་མི་དགོས། །སྤྱོད་པ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིན། །ཡང་སྒྲུབས་ཡང་སྒྲུབས་སེམས་ལ་སྒྲུབས། །བསྒྲུབ་མེད་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མཐོང་། །རེ་དོགས་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ནི། །རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་འབྲས་བུ་ཡིན། །རང་རིག་འབྲས་བུ་རྩལ་གྱི་དབང་། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ། །ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས། །འབྲས་བུ་རང་དབང་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །དེས་ན་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར། །བདག་དང་གཞན་དུ་མི་འཛིན་པས། །རིག་པ་རང་དབང་གྱུར་པ་ཡིས། །མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ངང་གིས་གནས། །དེ་ལ་རིག་པའི་འཆར་ལུགས་ནི། །ཕྱི་ནང་ཀུན་ཏུ་རང་ཤར་ བས། །རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །མཉམ་པའི་ངང་ལས་གཡོས་པ་མེད། །མཚན་མའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས། །ཡུལ་མེད་རིག་པ་སྤྱི་བླུགས་གནས། །ཡེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐིག་ལེའི་ངང་ལ་དབྱེར་མི་ཕྱེད། །སེམས་ཅན་རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སྤྱི་བླུགས་གནས། །གཉིས་མེད་རིག་པ་རང་གི་རྩལ། །འཁོར་འདས་དབྱེ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །མཉམ་པའི་དོན་ལས་འདའ་བ་མེད། །དམ་ཚིག་རིག་པ་རང་གི་རྩལ། །མཉམ་ཉིད་དགོངས་པ་ཕྱོགས་མེད་ལ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པར་འཆར། །རྟོག་པ་རིག་པ་རང་གི་རྩལ། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་མཉམ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དབྱིངས་སུ་མཉམ། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་དབྱིངས་སུ་མཉམ། །མཐོ་དམན་ཕྱོགས་མཚམས་དབྱིངས་སུ་མཉམ། །མཉམ་པའི་དོན་ལ་གཡོས་པ་མེད། །ཉམས་མྱོང་རིག་པ་རང་གི་རྩལ། །ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས། །ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་པར་ཤར། །བཟང་ངན་མེད་པ་རིག་པའི་རྩལ། །གནས་པའི་ཚེ་ན་མཉམ་པར་གནས། །བཟང་ངན་མེད་པ་རིག་པའི་རྩལ། །གྲོལ་བའི་ཚེ་ན་མཉམ་པར་གྲོལ། །བཟང་ངན་མེད་པ་རིག་པའི་རྩལ། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱིས་མི་བརྫི་བས།
Chinese
无需造作。见解已获自在。再修，再修，于心而修。无修之心，见其修持。远离有相之境者，乃是觉性普照之修持。自明觉性修持，乃是力量之主宰。烦恼业力不能损之。因本已获得，故无需造作。修持已获自在。再行，再行，于心而行。无行之心，见其行持。从取舍之边解脱者，乃是觉性普照之行持。自明觉性行持，乃是力量之主宰。烦恼业力不能损之。因本已圆满，故无需造作。行持已获自在。再成，再成，于心而成。无成之心，见其果实。从希冀与恐惧之边解脱者，乃是觉性普照之果实。自明觉性果实，乃是力量之主宰。烦恼业力不能损之。因本已获得，故无需造作。果实已获自在之故。因此，法性即是平等性。因无有境与有境之故。因不执着自与他之故。觉性已获自在之故。自然安住于平等之界。于此，觉性之显现方式乃是：内外一切皆自生。因由自而获自在之故。不从平等之性中动摇。不安住于有相之境故。无境觉性普照而住。因本已无二之故。于明点之性中，不作分别。于有情分别念之相上。佛陀智慧普照而住。无二觉性自身之力量。因无有轮回与涅槃之分别故。不超越平等之义。誓言觉性自身之力量。于平等性之无偏见解上。有与无有平等显现。念头觉性自身之力量。佛与有情于界中平等。世俗与胜义于界中平等。过失与功德于界中平等。高低处所方向于界中平等。不从平等之义中动摇。体验觉性自身之力量。因本已获得，故无需造作。显现之时，平等显现。无有善恶，乃是觉性之力量。安住之时，平等安住。无有善恶，乃是觉性之力量。解脱之时，平等解脱。无有善恶，乃是觉性之力量。因不被烦恼业力所损故。
English
No need to fabricate. The view has become free. Meditate again and again, meditate on the mind. The mind without meditation sees the meditation. That which is separated from the realm of signs is the meditation of all-encompassing awareness. Self-aware meditation is the power of skill. Afflictive karma does not harm it. Because it is already obtained, there is no need to fabricate. Meditation has become free. Act again and again, act on the mind. The mind without action sees the action. That which is liberated from the extremes of acceptance and rejection is the action of all-encompassing awareness. Self-aware action is the power of skill. Afflictive karma does not harm it. Because it is already perfected, there is no need to fabricate. Action has become free. Accomplish again and again, accomplish on the mind. The mind without accomplishment sees the fruit. That which is liberated from the extremes of hope and fear is the fruit of all-encompassing awareness. Self-aware fruit is the power of skill. Afflictive karma does not harm it. Because it is already obtained, there is no need to fabricate. Because the fruit has become free. Therefore, the nature of reality is equality itself. Because there is no object and subject. Because there is no grasping of self and other. Because awareness has become free. Naturally abides in the realm of equality. There, the way awareness arises is: outwardly and inwardly, all arises spontaneously. Because freedom is obtained by oneself. There is no wavering from the state of equality. Because it does not abide in the realm of signs. The awareness without object abides all-encompassingly. Because it is already non-dual. In the state of bindu, there is no separation. On the signs of sentient beings' conceptual thoughts. Buddha's wisdom abides all-encompassingly. Non-dual awareness is one's own power. Because there is no distinction between samsara and nirvana. There is no straying from the meaning of equality. Samaya awareness is one's own power. On the impartial view of equality. Existence and non-existence arise equally. Thought awareness is one's own power. Buddhas and sentient beings are equal in the space. Relative and ultimate are equal in the space. Faults and virtues are equal in the space. High and low, directions and boundaries are equal in the space. There is no wavering from the meaning of equality. Experiential awareness is one's own power. Because it is already obtained, there is no need to fabricate. When it arises, it arises equally. Without good or bad, it is the power of awareness. When it abides, it abides equally. Without good or bad, it is the power of awareness. When it is liberated, it is liberated equally. Without good or bad, it is the power of awareness. Because it is not harmed by afflictive karma.