Tibetan
།ཕྲིན་ལས་རིག་པ་རང་རྩལ་དབང་། །ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས། །མི་མཉམ་ཤར་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་མེད་པར་ཤར། །མི་མཉམ་གནས་ཀྱང་མཉམ་པའི་དབྱིངས། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་མེད་པར་གནས། །མི་མཉམ་གྲོལ་ཡང་མཉམ་པའི་དབྱིངས། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་མེད་པར་གྲོལ། །རང་ཤར་རང་གྲོལ་རིག་པ་རང་གི་རྩལ། །འཕྲིན་ལས་རིག་པ་རང་རྩལ་དག་གི་དབང་། །ཡེ་ནས་ཐོབ་པས་བསྐུར་མི་དགོས། །ཤར་དང་མ་ཤར་དབྱིངས་ལ་མེད། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ལ་མེད། །ཤར་བའི་དུས་ན་རང་ལ་ཤར། །རང་ཤར་རང་གིས་རང་སར་ཟིན། །གནས་པའི་དུས་ན་རང་ལ་གནས། །རང་གནས་རང་གིས་རང་ས་ཟིན། ། གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་དུ་གྲོལ། །རང་གྲོལ་རང་གིས་རང་ས་ཟིན། །ཤར་བར་གནས་ཤིང་གནས་པར་གྲོལ། །གྲོལ་བར་ཤར་བས་རྒྱུན་ཆད་མེད། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པས་བར་མ་ཆད། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །འཁོར་བའི་གཡང་ས་གཅད་དུ་མེད། །གཡང་ས་བྲལ་བས་ལུས་མི་ལེན། །ལུས་མེད་གོལ་སར་ག་ལ་ལྟུང་། །དུས་གསུམ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པ་དེ། །ཡེ་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཀློང་། །ཡེ་ནས་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་དེ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ངང་། །རིག་པ་རང་དབང་བསྒྱུར་བ་ལ། །དོན་གྱི་དབང་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན། །རང་ཞལ་རང་གིས་མཐོང་བ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བཏགས་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དབང་ཡེ་ནས་ཐོབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །དེ་ནས་ཡབ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བཟང་ངན་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མཉམ་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་ཀྱང་། །ཕྱི་ནང་གསང་བ་གསུམ་གྱི་ཚུལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དབང་རྫས་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ནས། །བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྐྱེ་སྟེ། །གསང་སྔགས་དོན་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག །ཕྱི་ཡི་དབང་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན། །ནང་གི་དབང་དུ་བསྟན་པ་ཡང་། །ཐ་མལ་ལུས་ལས་ལྷར་བསྒྱུར་ཏེ། །བདག་རང་ལུས་ལ་ལྷ་དབང་ཐོབ། །བསྒོམས་པས་ལྷ་རུ་གསལ་བའི་ཚེ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལུས་མི་གནས། །ལུས་ལ་ལྷ་རུ་དབང་བསྒྱུར་བས། །དབང་ཡོད་པ་ལ་དོན་འབྱིན་ཏེ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དབང་བསྐུར་བས། །ཤེས་བཞིན་ཉམས་ལེན་བརྟན་པ་ལ། །ཐོབ་པ་ཞེས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། །དབང་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་གཞི་ནི། །གཞན་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་ལ་གནས། །ཉོན
Chinese
事业觉性自力权，本来获得无需赐。 不均显现亦均界，均与不均无而显。 不均安住亦均界，均与不均无而住。 不均解脱亦均界，均与不均无而脱。 自显自解觉性自之能，事业觉性自力诸之权， 本来获得无需赐，显与未显界中无。 脱与未脱界中无，显现之时自中显。 自显自以自位持，安住之时自中住。 自住自以自位持，解脱之时自中解。 自解自以自位持，显现而住住而脱。 脱而显故相续无，相续无故因果无。 因果无故间隔无，间隔无之法性中。 轮回悬崖无可断，离崖不取身。 无身何处而堕歧，三时无迁变。 本来自在普贤界，本来无生死。 金刚萨埵自性中，觉性自权转变者。 是为意义之灌顶，自面自见者。 说是名为佛陀也，如是说。 《龙钦饶绛巴王续》中，所示灌顶本来获得品第三十六竟。此后，从父亲自性中向不其他的眷属们开示说：菩提心无好坏，诸法一切如来。 虽未动摇于平等性，外内秘密三之相， 依于坛城事物而，以灌顶物而灌顶后， 生起大乐菩提心，不退密咒之义理。 是名外之灌顶也，内之灌顶所示者。 亦是从凡庸身转为天，自于自身获得天之权。 修持而于天明显时，执为我之身不住。 于身转为天之权故，于有权者而予意义。 上师以灌顶之故，于觉性修习稳固者。 说是名为获得也，灌顶之名为实体者。 非在于他处而有，觉性之智慧在于自。
English
The power of activity and awareness, the self-existing capacity, Is obtained from the beginning, so there is no need to bestow it. Although unequal appearances arise, they are within the realm of equality, Appearing without equality or inequality. Although unequal states abide, they are within the realm of equality, Abiding without equality or inequality. Although unequal liberations occur, they are within the realm of equality, Liberating without equality or inequality. Self-arising, self-liberating, the capacity of awareness itself, The power of the self-existing capacities of activity and awareness, Is obtained from the beginning, so there is no need to bestow it. Appearance and non-appearance are not in the realm, Liberation and non-liberation are not in the realm. At the time of appearance, it appears within oneself, Self-appearing, one grasps one's own place by oneself. At the time of abiding, it abides within oneself, Self-abiding, one grasps one's own place by oneself. At the time of liberation, it liberates within oneself, Self-liberating, one grasps one's own place by oneself. Appearance abides, and abiding liberates, Liberation appears, so the continuum is unbroken. Because the continuum is unbroken, there is no cause and effect, Because there is no cause and effect, there is no interruption. In the nature of things without interruption, The precipice of samsara cannot be cut off. Having separated from the precipice, one does not take a body, Without a body, where would one fall into error? That which has no change in the three times, Is from the beginning, the expanse of Samantabhadra. That which has no birth or death from the beginning, Is the state of Vajrasattva himself. That which transforms the self-mastery of awareness, Is called the empowerment of meaning. That which sees one's own face by oneself, Is said to be designated as Buddha. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the King, the thirty-sixth chapter, which shows that empowerment is obtained from the beginning, is complete. Then, the father himself, from his own nature, spoke to the retinue who were not different, saying: In the mind of enlightenment, there is no good or bad, All phenomena are thus gone. Although not moving from the state of equality, The manner of the three, outer, inner, and secret, Depending on the substances of the mandala, After empowering with the empowerment substances, The great bliss, the mind of enlightenment, arises, One does not turn back from the meaning of secret mantra. This is known as the outer empowerment. Also, what is shown as the inner empowerment, Is transforming from an ordinary body into a deity, One obtains the deity's power in one's own body. When one meditates and becomes clear as a deity, The body that grasps as self does not remain. Because one transforms the body into the power of a deity, One gives meaning to those who have power. Because the teacher empowers, For those who have stable mindfulness and practice, It is said to be called attainment. The actual basis of what is called empowerment, Is not something that exists elsewhere, The wisdom of awareness abides within oneself.
Tibetan
་མོངས་དབང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། །བདག་ ལ་ཡོད་པས་དབང་ཞེས་བྱ། །གཞན་མི་དབང་བས་དབང་ཞེས་བྱ། །རང་ཉིད་དབང་བའི་ཕྱིར་ན་དབང་། །གསང་དབང་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་ཡང་། །རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྟེ། །བདག་ལུས་ལྷ་རུ་གསལ་ཙམ་ན། །བདག་འཛིན་ངང་གིས་མི་གནས་ཏེ། །ཡེ་ཤེས་རང་དབང་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རང་དབང་སྒྱུར། །ཡོན་ཏན་མི་ཟད་ནོར་བུའི་གཏེར། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ། །དབང་བསྒྱུར་བས་ན་དབང་ཞེས་བྱ། །གསང་བར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། །དངོས་སུ་མི་སྣང་ནུས་པའི་མཐུ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །རང་ལས་བྱུང་ཞིང་སྐྱེད་པར་བྱེད། །བློ་ཆུང་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ། །དེ་དོན་བསྟན་ན་སྐྲག་པ་དང་། །སྒྱིད་ལུག་པ་ཡི་ཉེན་ཡོད་པས། །གསང་ན་འགྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །གསང་དབང་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དབང་གི་བྱེ་བྲག་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉིད་ལས་མི་གཞན་པའི་འཁོར་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་སྐྱོན་དང་བྲལ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསླབ་པ་སྟེ། །བསླབ་ཏུ་མེད་པའི་བསླབ་པ་དང་། །བསླབ་ཏུ་ཡོད་པའི་བསླབ་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་སྐྱོན་མེད་ཀྱང་། །འདུལ་བྱེད་དབང་གིས་ཐབས་སྣ་ཚོགས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མན་ངག་དོན་གྱི་གཏེར་ཆེན་ཡིན། །དམ་ཚིག་དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ། །གུད་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་ལྟ་བ་དམ་ཚིག་ཡིན། །ཇི་སྲིད་སྣང་གྲག་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་གི་སེམས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་མི་མདའ་རང་དབང་ཐོབ། །འདས་ཉམས་མེད་པར་ཤེས་པའི་ཚེ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་ཡང་། །བཞིའམ་རྒྱུ་རུ་གྱུར་པས་ན། །རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ནི། །འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་དངོས་གཞིའམ། །འབྱུང་གནས་དག་ཏུ་ གྱུར་པ་དེ། །རང་དབང་རང་གིས་ཐོབ་པའི་དུས། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་ན། །འཁོར་བ་དག་ལ་ཉམ་ང་མེད། །དེ་ལས་མི་མདའ་དམ་ཚིག་ཡིན། །དེ་ཡི་དོན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་ཇི་ལྟར་གྲག །ཇི་ལྟར་བཏགས་ཤིང་ཇི་ལྟར་ཆགས། །ཇི་ལྟར་བསྒོམས་ཤིང་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབས། །གང་ལྟར་གནས་ཤིང་འདུག་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་དོན་ལས་མི་འདའ་བས། །དམ་ཚིག་ཅེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན། །མེད་པ་དང་ནི་ཕྱལ་པ་དང་། །གཅིག་པུ་དང་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།
Chinese
不为烦恼所控制，因为我拥有它，所以称为“权”。他人无法控制，所以称为“权”。因为自己控制自己，所以是“权”。被称为“秘密权”的，也是自然而然获得的。仅仅将自己的身体观想为本尊，自我执着自然不会存在，智慧的自权坛城圆满。自明智慧转为自权，功德无尽如宝藏。在身语意的轮转中，因为能控制，所以称为“权”。保密的理由是，虽然实际上看不见，却具有强大的力量。所有如来，都从中产生并使其增长。对于智慧浅薄、乘法低劣的人，如果告诉他们这个道理，他们会害怕，并且有退缩的危险，所以保密才能成就，因此被称为“秘密权”。如是说。出自《龙钦饶绛巴王之续》，第三十七品，讲述了“权”的差别。然后，导师薄伽梵又对不是自己之外的眷属们说道：菩提心没有过失，一切法都是修习，有不可修习的修习，和可修习的修习。菩提心虽然没有过失，但以调伏者的权能，有各种各样的方法，三世诸佛都宣说了，是口诀意义的巨大宝藏。所谓誓言、誓言，不是在别处存在，自己的见解就是誓言。因为一切显现、声音、法都融入自己的心中，所以从中获得不退转的自权。在没有逝去衰败的觉知时，如所缘而显现。一切无余众生的，成为四者或因，因此，自己的菩提心，是轮回和涅槃一切的基础或生处。自己获得自权之时，一切无余菩提心，因为是自己的神变，所以在轮回中没有恐惧。因此不退转就是誓言，因为安住于它的意义，无论如何见、如何听，如何命名、如何形成，如何修、如何成就，无论如何安住，都不会超出它的意义，所以被称为誓言。无有和谬误，唯一和任运成就。
English
It is not controlled by afflictions, because I possess it, it is called "power." Others cannot control it, so it is called "power." Because one controls oneself, it is power. What is known as "secret power" is also obtained naturally. Merely visualizing one's own body as the deity, self-grasping naturally does not exist, the mandala of wisdom's self-power is complete. Self-awareness wisdom transforms into self-power, merits are inexhaustible like a treasure. In the wheel of body, speech, and mind, because one can control, it is called "power." The reason for keeping it secret is that although it is not actually visible, it has great power. All Tathagatas also arise from it and cause it to grow. For those of shallow wisdom and inferior vehicle, if this meaning is explained to them, they will be afraid and there is a danger of shrinking back, so secrecy is the means to accomplishment, therefore it is called "secret power." Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the thirty-seventh chapter, which explains the distinctions of "power." Then, the teacher, the Bhagavan, again spoke to the retinue who were not different from himself: Bodhicitta is without fault, all dharmas are training, there is training that cannot be trained and training that can be trained. Although Bodhicitta is without fault, by the power of the tamer, there are various methods, which all Buddhas of the three times have spoken, it is the great treasure of the meaning of the pith instructions. What is called samaya, samaya, does not exist separately, one's own view is the samaya. Because all appearances, sounds, and dharmas are integrated into one's own mind, therefore one obtains irreversible self-power from it. When there is awareness without passing away or decay, it appears as it is perceived. Of all beings without exception, it becomes the four or the cause, therefore, one's own Bodhicitta is the basis or source of all samsara and nirvana. When one obtains self-power by oneself, all Bodhicitta without exception, because it is one's own magical display, there is no fear in samsara. Therefore, irreversibility is the samaya, because one abides in its meaning, however one sees, however one hears, however one names, however one forms, however one meditates, however one accomplishes, however one abides, one will not deviate from its meaning, therefore it is called samaya. Non-existence and error, uniqueness and spontaneous accomplishment.