Chinese
啊！境与生时生处法，三界显现细与粗，自生自在于自性，自性显现自庄严。有见闻名诸法及，无显现思诸法皆，与自无别故，本自明了无二元。
English
Ah! Realm and arising time, birthplaces, and dharmas, Even the subtle and coarse appearances of the three realms, Arise from oneself, the expanse of oneself, Manifest from oneself, the ornament of oneself. All phenomena that are seen, heard, and renowned, And all phenomena that appear as non-existent and are examined, Since they are not different from oneself, Are primordially clear as non-dual.
Tibetan
ཆོས་ཀུན་རང་ལ་འཆར། །འཁོར་འདས་ལམ་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས། །རང་ལས་ཤར་ཞིང་རང་ལ་འདུས། །རང་སར་གྲོལ་བས་དངོས་གཞི་མེད། །ཐ་སྙད་མེད་པས་བདག་གཞན་བྲལ། །ཡུལ་སེམས་མེད་པས་མཉམ་པའི་ཀློང་། །སངས་རྒྱས་བདག་ཡིན་གཞན་མེད་པས། །ཀུན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ཆོས་སྐུར་འདུས། །བདག་གཞན་བྲལ་བའི་ཐིག་ལེར་གཅིག །སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ། །གློ་བུར་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ། །གློ་བུར་ཆོས་ལ་བློ་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་ཡིད་ལ་མ་འདོགས་ཤིག །བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ན། །ཉི་མའི་དཀྱིལ་ན་མུན་མེད་བཞིན། །ཡེ་ཤེས་ཀློང་ན་མ་རིག་མེད། །ཆོས་སྐུའི་ཀློང་ན་རྣམ་རྟོག་མེད། །རྟོག་དང་མི་རྟོག་གཉིས་མེད་དེ། །མཉམ་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པས། །མ་རིག་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད། །བདག་གིས་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་། །བྱེད་མཁན་ལོགས་ན་མེད་པའི་ཕྱིར། །བྱ་བྱེད་མེད་པར་རང་ཤར་བས། །རང་གིས་རང་བྱས་རང་བྱུང་བས། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་ཅིང་བཏགས་པ་ཡིན། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ། །དེ་ཡི་རོལ་པར་ཤར་བ་ལ། །བདག་གིས་བྱས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ། །ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་འདུས་པ་ལ། །བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ། །གཉིས་འཛིན་བྱ་དང་བྱེད་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་རང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་བས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པས་སླར་ གསུངས་པ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལས། །འཇའ་ཚོན་སྤྲིན་ཚོགས་གློ་བུར་བ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་ནམ་མཁའ་དང་། །ཆོས་ཉིད་བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལ། །རོལ་པ་འཁོར་འདས་གློ་བུར་བ། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་དང་། །རང་ལས་རང་བཞེངས་ཀོག་ལངས་ཏེ། །རང་ལས་རང་བྱུང་ཐོག་བབས་པས། །ཇི་ལྟར་ཤར་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་བབས། །དེ་ལས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་མཐོང་སྣང་གྲག་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་གི་ཆོ་འཕྲུལ་ཏེ། །རང་ལ་རང་གིས་རོལ་པ་དང་། །རང་ལ་རང་གིས་སྤྱོད་པ་དང་། །རང་ལ་རང་གིས་བདེ་བ་དང་། །རང་ལ་རང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །མཉམ་པར་རོལ་པས་བཟང་ངན་མེད། །ཡོད་མེད་མཉམ་པར་ཤར་བ་ལ། །ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་དོན་ལས་འཁྲུལ། །མཉམ་པའི་ཀློང་དུ་ཅི་བདེར་གནས། །རྩོལ་བ་མེད་པར་ཀློང་དུ་དབབ། །འཇུག་ལྡོག་མེད་དེ་རང་སར་བཞག །འགྲོ་འོང་མེད་དེ་དབྱིངས་སུ་དག །བྱ་བྱེད་མེད་དེ་རྩོལ་དང་བྲལ།
Chinese
诸法皆显于自性中。 轮回涅槃之道所摄之法， 自性中显现且回归于自性。 于自性中解脱故无实体。 无有言诠故离我他， 无有境心故为平等之界。 佛即是自性，无有他者， 故一切皆融入自性法身。 于离我他的明点中合一。 所谓佛、佛， 仅是暂时安立之名。 因对暂时之法无有执念， 故勿将佛执着于心中。 一切安立皆为分别念， 因分别念即是法性， 如日轮中无有黑暗般， 智慧界中无有无明。 法身界中无有分别念， 有念与无念二者皆无， 因未曾动摇于平等之性中， 故无明与智慧二者皆无。 由我所作之诸法， 因无有作者于他处， 故无作而自显现， 自作自成自生故， 无有因缘且是安立。 于无有因缘之法性中， 自性即名为菩提心。 于彼之游舞中显现者， 即名为由我所作之法。 于一切皆融入自性中者， 自性即名为菩提心。 无有二取之能作与所作， 一切皆为自之神变故， 自生智慧恒常不断绝。 如是说。 出自《龙钦饶绛巴王之续》，名为“不断绝之品”第二十九品。 之后导师再次 宣说：如虚空般的自性中， 彩虹云朵皆为突发。 因无有因缘故与虚空， 法性无作即是虚空。 轮回涅槃之游舞皆为突发， 因无有因缘故与法性。 自性中自立如山丘般， 自性中自生如雷霆降临。 无论如何显现皆为所知之境， 因此之外无有他物故， 存在、所见、显现、声响诸法皆是， 法性界之神变。 于自性中自游戏， 于自性中自受用， 于自性中自安乐， 于自性中自痛苦。 于平等中游戏故无有善恶， 于有无平等中显现时， 执着于一方即是背离实义。 于平等之界中安住于适意， 无有勤作而安住于界中。 无有进入与返回，安住于自处。 无有去来，安住于法界中。 无有能作与所作，远离勤作。
English
All phenomena arise within oneself. The Dharma encompassed by the paths of samsara and nirvana, arises from oneself and merges into oneself. Liberated in its own place, it has no basis. Without designation, it is free from self and other. Without object and mind, it is the expanse of equality. Buddha is oneself, there is no other, so all merge into the Dharmakaya of oneself. One in the bindu free from self and other. What is called Buddha, Buddha, is merely a name temporarily given. Without attachment to temporary phenomena, do not fixate on Buddha in your mind. All designations are conceptualizations, and since conceptualization is the nature of reality, just as there is no darkness in the center of the sun, there is no ignorance in the expanse of wisdom. In the expanse of Dharmakaya, there is no conceptualization. There is no duality of thought and non-thought, and since it does not move from the state of equality, there is no duality of ignorance and wisdom. Even the phenomena created by oneself, since there is no creator elsewhere, appear spontaneously without action. Since one makes oneself, arises from oneself, and is self-born, it is without cause and condition and is a designation. In the nature of reality without cause and condition, oneself is called Bodhicitta. What arises as its play, is called the phenomena created by oneself. That in which all merge into oneself, oneself is called Bodhicitta. There is no duality of agent and action, and since all are the magical displays of oneself, self-born wisdom is continuous and uninterrupted. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the King, the twenty-ninth chapter, "Uninterrupted." Then the Teacher spoke again: From the nature like the sky, the rainbow and clouds are sudden. Without cause or condition, like the sky, the nature of reality, free from action, is the sky. The play of samsara and nirvana is sudden, without cause or condition, like the nature of reality. Rising from oneself like a hill, self-born from oneself like a thunderbolt falling. However it arises, it is the realm of what is to be known, and since there is nothing beyond that, all phenomena of existence, seeing, appearance, and sound, are the magical displays of the expanse of reality. Playing with oneself in oneself, enjoying oneself in oneself, being happy with oneself in oneself, suffering with oneself in oneself, playing equally, there is no good or bad. When existence and non-existence arise equally, grasping at one side is straying from the meaning. Abide comfortably in the expanse of equality. Settle into the expanse without effort. Without entering or returning, remain in your own place. Without going or coming, rest in the sphere. Without doing or acting, be free from effort.
Tibetan
།འགྱུར་བ་མེད་དེ་མཐའ་དང་བྲལ། །འཆིང་གྲོལ་མེད་དེ་ཞེན་དང་བྲལ། །རེ་དོགས་མེད་དེ་མཐའ་དང་མཉམ། །བཏང་སྙོམས་མེད་དེ་མཐར་མ་ལྷུང་། །ཀློང་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་ཏེ། །མིང་དུ་བཏགས་ན་གྲངས་ཀྱིས་འཆལ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་རིག་པ་དེ། །སྔ་ཕྱི་འགྲོ་འོང་མེད་པས་ན། །དེ་ལ་གྲངས་སུ་བགྲང་དུ་མེད། །རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་གྲངས་སུ་བགྲང་དུ་མེད། །མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་མཚམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་དུ་མེད། །སྟེང་འོག་མཐོ་དམན་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་དུ་མེད། །ཕྱི་ནང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། །ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་དུ་མེད། །རྒྱུན་མི་ཆད་ཀྱི་རིག་པ་དེ། །རང་ལ་བདེ་བླག་གནས་པས་ན། །ཡེངས་དང་མ་ཡེངས་མེད་པ་དང་། །དམིགས་དང་མ་དམིགས་མེད་པ་དང་། །གསལ་དང་མི་གསལ་མེད་པ་དང་། །སྣང་དང་མི་སྣང་མེད་པ་དང་། །བཙལ་དང་མི་བཙལ་མེད་པ་དང་། །མཐོང་དང་མ་མཐོང་མེད་པ་དང་། །བསྒོམས་དང་མ་བསྒོམས་ མེད་པ་རུ། །སྐད་ཅིག་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བསམ་གཏན་ཆེན་པོ་བདེ་ལ་གནས། །བདེ་ཆེན་ཀློང་ན་འབྱམས་པའི་ཕྱིར། །ཀློང་འབྱམས་ཆོས་སྐུའི་བསམ་གཏན་ཡིན། །ཅིར་སྣང་དེ་ལས་མ་གཡོས་པས། །སྣང་བ་རྒྱས་འདེབས་བསམ་གཏན་ཡིན། །ཉམས་མྱོང་བཞག་ས་མི་ཚོལ་བས། །ཡུལ་སེམས་རིས་མེད་བསམ་གཏན་ཡིན། །བཏང་སྙོམས་རེས་འཇོག་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཕེལ་འགྲིབ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན། །ཐུན་མཚམས་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན། །ཉོན་མོངས་ཟད་སར་ཟད་པས་ན། །མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་བསམ་གཏན་ཡིན། །བདེ་ཆེན་ཀློང་དུ་ཐིམ་པས་ན། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་གཏན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས་ཆེན་པོ། །རྨད་བྱུང་བསམ་ཡས་འདི་ལྟ་སྟེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྐྱེ་སྒོ་ནས། །སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བ་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི། །ཆོ་འཕྲུལ་རང་ལས་བྱུང་བ་དེ། །སྐྱེ་མེད་རང་ཡིན་གཞན་ན་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྐྱེ་སྒོ་ནས། །རྫུ་འཕྲུལ་རང་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན། །སྐྱེ་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་བ་སྟེ། །སྐྱེ་མེད་རང་ཡིན་གཞན་ན་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་གསང་སྒོ་ནས། །སྐྱེ་མེད་སྐྱེ་གནས་བཞིར་སྐྱེས་པས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ན་སྐྱེ་
Chinese
不變異故離邊際，無繫縛解脫故離執著，無希冀疑慮故等同邊際，無捨棄中庸故不墮邊，所謂「界」者乃禪定，若立名相則數目錯亂，無有間斷之覺性，以前後無來去之故，故於彼無可計數，以無有邊際偏頗之故，故於彼無可計數，以無有邊中方隅之故，故於彼無可計數，以上下高低之故，故於彼無可計數，以無有內外二者，且一切匯聚為一之故，故於彼無可計數，無有間斷之覺性，以於自性安樂而住之故，無有散亂與不散亂，無有對境與不對境，無有明與不明，無有顯現與不顯現，無有尋找與不尋找，無有見與不見，無有修與不修 故無有，以無有剎那之聚散故，大禪定安樂而住，以大樂界中廣闊故，界廣乃法身之禪定，無論顯現何者皆未動搖，故顯現增長乃禪定，以不尋找安放經驗之處故，境心無別乃禪定，以無有捨棄中庸之輪替故，無有增減乃禪定，以超越一切時段故，無有間斷乃禪定，以煩惱於窮盡處窮盡故，乃究竟義之禪定，以融入大樂界中故，無有變異乃禪定，如是宣說。出自《龍欽饒絳巴之續》，禪定開示品第三十。其後導師復對眷屬眾宣說，無自性之大法，稀有不可思議如是，從無生之生門中，生起生之神變者，從無生所生之，神變從自性所生者，無生即是自性非他者，從無生之生門中，神變從自性所生者，生之神變生起者，無生即是自性非他者，從無生之密門中，以無生生於四生處，甫生之際即生
English
It is without change, therefore it is free from extremes. It is without bondage and liberation, therefore it is free from attachment. It is without hope and doubt, therefore it is equal to the extremes. It is without abandonment and equanimity, therefore it does not fall into extremes. What is called "space" is meditation. If names are given, the numbers are confused. That awareness without interruption, because there is no coming and going before and after, therefore it cannot be counted. Because there is no limit and partiality, therefore it cannot be counted. Because there is no center, direction, or boundary, therefore it cannot be counted. Because there is no up, down, high, or low, therefore it cannot be counted. Because there is no inside or outside, and because all are gathered into one, therefore it cannot be counted. That awareness without interruption, because it dwells easily in itself, there is no distraction and non-distraction, there is no object and non-object, there is no clarity and non-clarity, there is no appearance and non-appearance, there is no searching and non-searching, there is no seeing and non-seeing, there is no meditation and non-meditation Therefore there is not. Because there is no gathering and scattering in an instant, great meditation dwells in bliss. Because it is vast in the space of great bliss, space vastness is the meditation of the Dharmakaya. Whatever appears does not move from it, therefore the expansion of appearance is meditation. Because the place to put experience is not sought, the equality of object and mind is meditation. Because there is no rotation of abandonment and equanimity, there is no increase or decrease, which is meditation. Because it transcends all periods, there is uninterrupted meditation. Because afflictions are exhausted at the point of exhaustion, it is the ultimate meaning of meditation. Because it dissolves into the space of great bliss, there is immutable meditation. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjam, the thirtieth chapter, Explanation of Meditation. Then the Teacher himself again spoke to the assembly: The great Dharma of no self-nature, wonderful and inconceivable, is like this: From the gate of no birth, the miracle of birth arises. The miracle that arises from the unborn, that arises from its own nature, the unborn is its own nature, not another. From the gate of no birth, the miracle is born from its own nature. The miracle of birth arises, the unborn is its own nature, not another. From the secret gate of no birth, the unborn is born in the four birth places, as soon as it is born, it is born.