Tibetan
།གཉིས་སུ་མེད་པ་བདེ་ཆེན་བལྟ། །ཡོད་ཀྱང་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་མེད་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་བདུད། །རྒྱ་ཆད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་ རང་གྲོལ་བས། །ཨ་ནུ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །བྱ་བྲལ་ངང་དུ་ཀུན་རྫོགས་པས། །མ་འདྲེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱན། །མ་སྤངས་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཀློང་། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་སེམས་ཅན་ལུས། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་རང་གྲོལ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་མ་ནོར་བའི་དོན་གསུངས་པ། འགྲོ་ཀུན་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཉོན་མོངས་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་སྟེ། །འཁོར་བའི་གཡང་ས་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དུག་གསུམ་སྐུ་གསུམ་གཏན་ནས་སྤྲུགས། །སྐྱེ་ཤི་རྩད་ནས་བཅད་པ་དང་། །ཁམས་གསུམ་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་བ་དང་། །གཟུང་འཛིན་རྣམ་གཉིས་བསྲེག་པ་དང་། །བྱ་བྱེད་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཉིད་ལ་ཉིད་འཛིན་ཉིད་སྤྱོད་པས། །རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཀློང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར། །ཡེ་ནས་གནས་ཕྱིར་གཞན་མ་ཡིན། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཡི་སྐུ། །ཕྱི་ནང་གསང་བའི་ཐེག་མཆོག་ཀྱང་། །ཇི་སྙེད་བསྟན་པར་གྲགས་པ་ཀུན། །སེམས་ཉིད་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་དེ། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་བྱ་བ་ལོགས་ན་མེད། །སེམས་ཉིད་ཀློང་དུ་མ་གྲོལ་ཞིང་། །ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་མ་ཤེས་ན། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་བློ་ཅན་ནི། །ནམ་མཁའི་ཀློང་དུ་མདུད་པ་བོར། །ཕྱོགས་འཛིན་སེམས་ཀྱི་མདུད་པ་སྟེ། །བརྟག་ཏུ་མེད་ལ་རྟོག་གེ་བྱུང་། །བལྟས་པས་མ་མཐོང་བསམ་དུ་མེད། །ཨ་ཏིའི་ལྟ་བ་ཕྱོགས་རིས་མེད། །བལྟས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མེད། །མ་བལྟས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་ལྟ་བ་ཡིས། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་ལྟ་བ་ལ། །ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །སྤྱོད་པ་བླང་དོར་མེད་པ་ལ། །ཨ་ཏིའི་བསྒོམ་པ་དམིགས་གཏད་མེད། །བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཏེ། །རང་བྱུང་རོལ་པ་རང་ལ་ཤར། །མ་བསྒོམས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །རང་བྱུང་གཉིས་མེད་བསྒོམ་པ་ ཡིས། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །སྤྱོད་པ་བླང་དོར་མེད་པ་ལ། །སྤྱད་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤར་ལུགས་ཡིན། །མ་སྤྱད་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །རང་གྲོལ་གཉིས་མེད་སྤྱོད་པ་ཡིས། །ཆེད་དུ་རྩོལ་བའི་མདུད་པ་
Chinese
无二观见大乐境，虽有亦是平等性。执着二元堕魔境，无有边际之法性。二者皆是自显现， 自然解脱阿努法，无舍圆满大圆满。离作之中皆圆满，不杂全然圆满饰。无舍自处解脱界，佛陀身与有情身，如何显现法界饰。如是说。出自《龙钦饶绛巴大师之续》，自解脱乘之第十七章。此后，薄伽梵宣说了无有错谬之意：一切众生本即佛，烦恼智慧皆甘露，轮回险境菩提心，三毒三身彻底搅。生死连根皆斩断，三界彻底被度脱，能取所取二者焚，能作所作二显现，自身执持自身行。根本菩提心之界，菩提心即法身也，本自安住非他者。诸佛亦是彼之身，内外秘密胜乘法，所有显说之名相，心性即是彼功德。心外无法故无他，成佛之事别无有。心性若未解脱于，法性之境若未知，执着二元之心者，虚空之中自缠缚。执着分别心之结，不可思议生分别。观亦不见思亦无，阿底之见无偏颇。观亦无垢所沾染，不观征相自解脱。无二自解脱之见，有无二者之见上，解开执着分别之结。行持无有取舍上，阿底之修无执取。修亦无垢所沾染，自生游舞自显现。不修征相自解脱，自生无二之修持， 修持有无之方上，解开执着二元之结。行持无有取舍上，行持亦不为垢染，自生智慧显现式。不行持征相自解脱，自解脱无二之行持，特意勤作之结。
English
Seeing the Great Bliss where there is no duality, Even if there is, it is the nature of equality. The demon who falls into the side of non-duality, The nature of reality without limits. Both are self-arisen, naturally liberated. The Anu without abandonment is the ornament of Dzogchen. In the state of non-action, all is complete, The ornament of complete perfection without mixture. The expanse where one is liberated in one's own place without abandonment, The body of the Buddha and the body of sentient beings, Whatever appears is the ornament of the expanse. Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjam, the seventeenth chapter, the chapter of self-liberation of the vehicle. Then, the Bhagavan spoke the meaning of non-erroneous intention: All beings are inherently Buddhas, Afflictions and wisdom are nectar, The precipice of samsara is Bodhicitta, The three poisons and three bodies are completely stirred. Cutting off birth and death from the root, Completely liberating the three realms, Burning the two aspects of grasping and being grasped, All the dualistic appearances of doing and being done, Holding oneself to oneself, practicing oneself, The root is the expanse of Bodhicitta. Bodhicitta is the Dharmakaya, Since it inherently abides, it is not other. The Victorious Ones are also its body, The supreme vehicle of inner and outer secrets, All that is renowned as being taught, The nature of mind is its quality. Since there is no Dharma other than mind, there is no separate act of becoming a Buddha. If the nature of mind is not liberated into, If the nature of reality is not known, Those with minds that grasp at duality, Throw a knot in the expanse of the sky. The knot of the mind that grasps at sides, What cannot be examined gives rise to thought. What is not seen by looking cannot be thought. The view of Ati is without partiality, Even if viewed, it is not stained by faults. If not viewed, signs are liberated in their own place. With the view of non-duality and self-liberation, On the view of existence and non-existence, Untie the knot of grasping at sides. On conduct without acceptance or rejection, The meditation of Ati is without fixation. Even if meditated, it is not stained by faults, Self-arisen play arises in oneself. If not meditated, signs are liberated in their own place. With self-arisen non-dual meditation, On the side of meditation with or without, Untie the knot of grasping at duality. On conduct without acceptance or rejection, Even if practiced, it is not stained by faults, It is the way that self-arisen wisdom arises. If not practiced, signs are liberated in their own place. With self-liberated non-dual conduct, The knot of intentional effort.
Tibetan
བཀྲོལ། །ཨ་ཏིའི་འབྲས་བུ་སྤང་ཐོབ་མེད། །བསྒྲུབས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། །རང་བྱུང་ཡོན་ཏན་ངང་ལ་ཤར། །མ་བསྒྲུབས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་འབྲས་བུ་ཡིས། །རེ་དང་དོགས་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །བསྲུང་མཚམས་མེད་པའི་དམ་ཚིག་ལ། །བསྲུངས་ཀྱང་སྐྱོན་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། །རང་བྱུང་རོལ་པ་རང་གི་རྒྱན། །མ་བསྲུངས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དམ་ཚིག་གིས། །སྐྱོན་ཡོན་འབྱེད་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །བྱ་བཙལ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་ལ། །རྩོལ་བསྒྲུབ་བྱས་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དེ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རོལ་པ་ཡིན། །མ་བྱས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས། །ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །ས་ལམ་བཅད་བགྲོད་མེད་པ་ལ། །སྦྱང་ཞིང་བགྲོད་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་སྟེ། །རང་བྱུང་རོལ་པ་ས་ལམ་ཤར། །མ་སྦྱངས་མ་བགྲོད་རང་སར་གྲོལ། །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་ས་ལམ་གྱིས། །ཆེད་དུ་བགྲོད་པའི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། མདུད་འགྲོལ་གྱི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་གསུངས་པ། ཀློང་ཆེན་རྒྱ་ཡན་ཕྱོགས་མེད་ཀྱིས། །ཕྱོགས་འཛིན་མཐའ་ཡི་མདུད་པ་བཀྲོལ། །འཆིང་བ་གཉིས་ཀྱི་མདུད་པ་དང་། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་མུན་པ་བསལ། །མུན་སེལ་སྒྲོན་མ་རིན་པོ་ཆེ། །འགྲོ་དྲུག་སངས་རྒྱས་ཞིང་དུ་གསལ། །ཕྱོགས་མཚམས་བླ་འོག་མཐོ་དམན་ཀུན། །ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་རྒྱར་མཉམ་པས། །སངས་རྒྱས་གོང་ན་མེད་ པར་གསལ། །འཁོར་བ་འོག་ན་མེད་པར་གསལ། །འཁོར་འདས་རྒྱུ་འབྲས་རང་ཉིད་པས། །འགྲོ་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་དེར་བཀྲོལ་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་བདག་གཞན་མེད། །མཉམ་པའི་དོན་ལ་མཐོ་དམན་མེད། །མཐོ་དམན་མེད་པ་མཉམ་པའི་ཁར། །རིག་པ་ཆོས་ཉིད་བརྡལ་བའི་རྫོང་། །ཀུན་ལ་ཁྱབ་པས་བརྡལ་བ་ཆེ། །གཉིས་སུ་མེད་པས་འཕོ་འགྱུར་མེད། །མི་འགྱུར་བརྟན་པས་རྡོ་རྗེའི་བདག །ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྡོ་རྗེའི་མཁར་རྫོང་ཕྱོགས་མེད་དོན། །ཡུལ་མེད་རིག་པའི་མཚོན་ཆ་ཡིན། །ཡེ་ནས་དེ་ལྟར་གྲོལ་བ་ལ། །འདོད་འབྱུང་ཅིར་ཡང་འཆར་བས་ན། །ཡོན་ཏན་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །ཡེ་ནས་དེ་ཡི་ངོ་བོར་གནས། །དེ་ལ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་དང་། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་འབྲས་བུར་གདགས། །འབྲས་བུ་རང་དུ་ཤེས་པ་ལ། །གོལ་ས་གཡང་ས་ག་ལ་ཡོད། །ཡོད་ཀྱང་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། །གཡང་ས་ཞེས་པ་ག་ལ་ཡོད། །གཡང་ས་
Chinese
解脱！阿底之果无需断证，修持亦不为过患所染，自生功德自然显现，不修持表相亦自解脱。无二自解脱之果，解开希冀与疑虑之结。于无有守护界限之誓言，守护亦不为过患所染，自生游戏为自之庄严，不守护表相亦自解脱。无二自解脱之誓言，解开分别功过之结。于无需寻觅之事业，勤奋修持亦无过患，自生智慧即是游戏。不作为表相亦自解脱，无二自解脱之事业，解开偏袒一方之结。于无有地道断行者，修习而行亦无过患，自生游戏地道显现，不修习不行持亦自解脱。无二自解脱之地道，解开特意行持之结。如是说。出于《龙钦饶绛巴（公元1308-1364）之续》，解结之第十八章。之后，薄伽梵又对眷属们说：广大无垠无偏颇之界，解开执持边际之结。束缚二者之结，以及二障之黑暗消除。驱除黑暗之宝灯，于六道众生之佛土中照亮。所有方隅上下高低，于一明点之量中平等，显明佛陀之上无有更高者，显明轮回之下无有更低者。轮回涅槃因果即是自性，于彼处解脱六道众生之痛苦，然于菩提心中无有自他，于平等之义中无有高低。无有高低于平等之上，觉性法性广大之堡垒，周遍一切故广大，无有二元故无有迁变。不迁变稳固故为金刚之主，本来自在之自性，金刚之城堡无偏颇之义，无境觉性之武器。本来自性解脱之中，由于欲求显现任何事物，功德珍宝如意宝，本来自在于彼之体性中。于彼无有生与死，以及无有迁变故立为果，于果中自知，何处有歧途险地？纵有亦因力量而断除，何处有险地之说？险地
English
Liberation! The fruit of Ati has no need for abandonment or attainment. Even if practiced, it is not tainted by faults. Self-arisen qualities naturally arise. If not practiced, signs are self-liberated in their own place. With the fruit of non-dual self-liberation, untie the knot of hope and doubt. In the vow without boundaries to protect, even if protected, it is not tainted by faults. Self-arisen play is one's own ornament. If not protected, signs are self-liberated in their own place. With the vow of non-dual self-liberation, untie the knot of separating faults and virtues. In the activity without seeking, even if effort and accomplishment are made, there is no fault. Self-arisen wisdom is play. If not done, signs are self-liberated in their own place. With the activity of non-dual self-liberation, untie the knot of taking sides. In that which has no ground and path to traverse, even if trained and traversed, there is no fault. Self-arisen play, ground and path arise. If not trained, not traversed, it is self-liberated in its own place. With the ground and path of non-dual self-liberation, untie the knot of deliberately traversing. Thus it was said. From the Tantra of Longchen Rabjam (1308-1364), the eighteenth chapter, Unraveling Knots. Then, again, the Bhagavan said to the assembly: With the vast, expansive, impartial expanse, untie the knot of clinging to extremes. The knot of two bonds, and the darkness of two obscurations are dispelled. The precious lamp that dispels darkness, illuminates in the Buddha-field of the six realms of beings. All directions, boundaries, above, below, high, and low, are equal in the measure of a single bindu, revealing that there is nothing above the Buddha, revealing that there is nothing below samsara. Since samsara, nirvana, cause, and effect are one's own nature, even though the suffering of the six realms is liberated there, there is no self or other in the mind of bodhichitta. In the meaning of equality, there is no high or low. On top of equality where there is no high or low, the fortress of awareness, the nature of reality, is vast. Because it pervades all, it is vast. Because it is non-dual, there is no change. Because it is unchanging and stable, it is the lord of vajra, the naturally abiding nature from the beginning. The vajra fortress is the meaning of impartiality, the weapon of objectless awareness. Since it is liberated in this way from the beginning, because whatever arises from desire appears, the jewel of qualities, the wish-fulfilling gem, naturally abides in its essence from the beginning. In that, there is no birth or death, and because there is no change, it is designated as the fruit. When the fruit is known as oneself, where is there a wrong path or a precipice? Even if there is, it is cut off by force, so where is there a saying of a precipice? Precipice