Tibetan
འབྱེད་རྒྱལ་བའི་སྐུ་རུ་གཅིག །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །ཏིང་འཛིན་ཡུལ་ལ་བསྒོམ་མི་དགོས། །དབང་པོ་རང་ཡན་མ་གཏོགས་པ། །དབེན་པའི་དགོན་གནས་བཟུང་མི་དགོས། །ཡུལ་སེམས་ཀློང་དུ་གཅིག་པས་ན། །ཉམས་དགའ་ཕྱི་རོལ་བལྟ་རུ་མེད། །ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཡེ་ནས་མཚོན་དུ་མེད་པས་ན། །རྣམ་ཐར་ས་ལ་བགྲོད་མི་དགོས། །བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་རང་ཡིན་པས། །ལྷ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་མཐུ་ཆེ་ཡང་། །སངས་རྒྱས་ཐུགས་ལ་བརྒལ་དུ་མེད། །འདི་ལ་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །འདི་ལ་གང་ཡང་འདའ་བ་མེད། །སུ་ཡིས་དགོངས་ནས་ཅི་ཞིག་བསྒོམ། །མ་བསྒོམས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ། །བྱ་དང་མི་བྱའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །ཟིན་པར་ཅུང་ཟད་མི་འགྱུར་ཏེ། །མ་བྱས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ས། །གདོད་ནས་དག་པས་མཆོག་གི་དཀྱིལ། །དཀའ་ཐུབ་བརྟུལ་ཞུགས་མི་དགོས་པས། །བྱང་ཆུབ་ཀློང་དུ་བདེ་བར་གནས། །གང་ལ་ཅི་ཡང་མི་དགོས་ཤིང་། །ཡེ་ནས་རྣམ་དག་སྐྱོན་མེད་པས། །འཕགས་པའི་ས་ལ་མ་བགྲོད་ཕྱིན། །ཆོས་དབྱིངས་འཕགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཀུན་གཞི་རྣམ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སེམས་ལས་མེད་པར་གསུངས་པས་ན། །སེམས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་ཀྱང་རུང་། །དེ་ཉིད་གང་དུ་ཤར་ཀྱང་རུང་། །རོལ་པའི་སྙིང་པོར་རང་འབྱུང་བས། །ཕྱི་ནང་ཀུན་གྱི་འབྱུང་ས་ཡིན། །ཡེ་ནས་སྙིང་པོ་གཞི་རྩ་མེད། །ཅི་ཡང་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་། །སྐལ་དང་ལྡན་པས་ རྟོགས་འགྱུར་ཏེ། །སྐལ་མེད་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་མིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུད་ལས། དབྱིངས་ལ་འགྲོ་འོང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པ་མ་ནོར་བ་འདི་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་རིས་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ལ། །མཐའ་དང་དབུས་སུ་མི་དམིགས་ཏེ། །སྒྲོ་དང་སྐུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བླང་དང་དོར་བ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། །རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །ཡེ་ནས་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་དུ་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་ངན་དཔྱད་ཀྱིས། །མཐའ་བྲལ་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་ཏེ། །གཉིས་སུ་ཞེན་པ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཨ་ཏི་ཡོ་གའི་ལྟ་བ་ནི། །ཆོས་ཉིད་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །མུ་སྟེགས་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །ཉན་ཐོས་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །ཡུལ་སེམས་འདྲེལ་མེད་སྐད་ཅིག་བལྟ། །ཡོད་མེད་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །མེད་པ་འདོད་པ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཨ་ཏི་ཡོ
Chinese
开启即是胜者身，胜者身外无他物，无需于定境中修禅。感官自在无拘束，无需占据僻静处。境心融于一处时，无需向外观赏悦意境。道与果之诸法皆，本初即是不可诠，无需于解脱地行进。教法精髓即自性，纵使魔神八部众力大，亦无法超越佛陀心。此中无人可篡改，此中亦无所遗漏。谁人思虑又修何？无需修持征相自解脱。应作不应作诸业，丝毫不能束缚之，无作本初即佛陀，原始清净至高处。无需苦行与禁戒，菩提界中安乐住。于彼一无所需且，本初清净无瑕疵，不需行往圣者地，法界乃诸圣安住处。阿赖耶清净菩提心，既说心外无他物，心性无论如何住，彼性无论何处显，皆为游戏之精髓自生，乃内外一切之生处。本初精髓无根基，无物之中生万物。具缘者则 能证悟，无缘者则不能证悟。如是说。出自《龙钦饶绛巴王之续》，乃宣说虚空无有来去之第十六品。之后，薄伽梵又宣说了此无谬之意。于远离一切偏颇者，不执边与中，因无增损之故，全无取舍。因已超脱一切因果，故本初即非由缘所生。于远离因缘之法性中，外道之见乃缠结，以常断二边之恶见，未能证悟离边之见，执着二元乃偏执之魔。阿底瑜伽之见乃，于法性无边际中，二者皆自显自解脱，未舍外道乃大圆满之庄严。声闻之见乃缠结，观境心分离之刹那，于有无平等之法性中，欲求无有乃偏执之魔。阿底瑜
English
Opening is the Victorious One's body, other than the Victorious One's body, there is no need to meditate on the object of Samadhi. The senses are free and unrestrained, there is no need to occupy a secluded place. When the realm and mind are united in one space, there is no need to look outward for pleasant scenery. All the Dharmas of the path and the fruit, are from the beginning inexpressible, there is no need to walk on the ground of liberation. Since the essence of the teachings is self-nature, even if the eight classes of gods and demons have great power, they cannot surpass the Buddha's heart. No one can alter this, and nothing is omitted from this. Who contemplates and meditates on what? Without meditation, the signs are self-liberated in their own place. All actions, whether to be done or not to be done, cannot bind it in the slightest, without doing, it is from the beginning Buddhahood, originally pure in the center of the supreme. There is no need for asceticism and vows, abide happily in the realm of Bodhi. There is nothing needed for it, and it is originally pure and flawless, without going to the ground of the noble ones, the Dharmadhatu is the abode of all the noble ones. Alaya, the pure Bodhicitta, since it is said that there is nothing outside the mind, no matter how the mind-nature abides, wherever that nature appears, it is the self-arising essence of play, the source of all that is internal and external. The original essence has no foundation, from nothing, everything arises. Those with fortune will realize it, those without fortune will not realize it. Thus it is said. From the Tantra of Longchen Rabjampa, the King, the sixteenth chapter, which teaches that there is no coming and going in space. Then, the Bhagavan again spoke this unerring meaning. In that which is free from all partiality, there is no grasping at the edge and the center, because there is no addition or subtraction, there is no taking or rejecting at all. Because it has transcended all causes and effects, it is not produced by conditions from the beginning. In the Dharma-nature that is free from causes and conditions, the views of the heretics are entangled, with the evil views of eternalism and nihilism, they have not realized the view that is free from extremes, clinging to duality is the demon of partiality. The view of Atiyoga is, in the Dharma-nature without limit, both self-arise and self-liberate, not abandoning the heretics is the adornment of the Great Perfection. The view of the Shravakas is entangled, viewing the moment of separation of object and mind, in the Dharma-nature of equality of existence and non-existence, desiring non-existence is the demon of partiality. Atiyo
Tibetan
་གའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །ཉན་ཐོས་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །རང་རྒྱལ་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །ཡུལ་སྟོང་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་གཏད། །རྟེན་འདྲེལ་བཅུ་གཉིས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད། །འབྱུང་འཇུག་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ཡོད་པར་འདོད་པ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཨ་ཏི་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །རང་རྒྱལ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །སེམས་ཙམ་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །རང་གསལ་གཟུང་འཛིན་དག་པ་ལ། །རང་སྒོ་བདེན་པར་བལྟ་བ་སྟེ། །ཤེལ་སྒོང་དག་པའི་ཚུལ་ཤེས་པས། །བདག་མེད་གཉིས་འདོད་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །གང་ཡང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །སེམས་ཙམ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །དབུ་མའི་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །རིག་ པས་ཀུན་རྫོབ་སྤྲོས་བཅད་ནས། །དོན་དམ་སྤྲོས་མེད་ངང་ལ་འཇལ། །བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ཡིད་ཆེས་བལྟ། །གཉིས་མེད་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་སུ་བལྟ་བ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །དབུ་མ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །ཀྲི་ཡཱའི་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་རིགས་གསུམ་བལྟ། །དོན་དམ་དག་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །རྗེ་ཁོལ་ཚུལ་དུ་ལྟ་བར་བྱེད། །བཟང་ངན་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་དོན་འདི་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །ཀྲི་ཡཱ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །ཨུ་བའི་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །བལྟ་སྤྱོད་གོང་འོག་རྗེས་སུ་འདྲེང་། །གཅིག་ལ་ལྟ་ཞིང་གཅིག་ལ་སྤྱོད། །གཉིས་འཛིན་ཁ་བྲག་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །གཉིས་ཀའི་ཚུལ་དུ་ལྟ་བྱེད་པ། །གོང་འོག་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །ཨུ་བ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །ཡོ་གའི་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །དོན་དམ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད། །ཀུན་རྫོབ་དག་པའི་བྱིན་རླབས་ལྷ། །མཚན་མེད་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ལྷར་སྣང་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པའི་བདུད། །གང་ཡང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །ཡོ་ག་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །མ་ཧཱའི་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྒོར་ཞུགས་ནས། །བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ། །ཆོས་ཉིད་མཉམ་པའི་དོན་འདི་ལ། །སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ་བ་ཕྱོགས་འཛིན་བདུད། །གཉིས་ཀ་རང་ཤར་རང་གྲོལ་བས། །མ་ཧཱ་མ་སྤངས་རྫོགས་ཆེན་རྒྱན། །ཨ་ནུའི་ལྟ་བ་མདུད་པ་ཅན། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་སྒོར་ཞུགས་ནས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བཟང་མོ་གཉིས།
Chinese
对于嘎的法性来说，二者皆是自生自解脱，不舍声闻，乃大圆满之庄严。缘觉的见地是缠结的，心识专注于一个空旷的境地，十二缘起进行着生起和止灭。对于生起和止灭平等的法性来说，执着于实有是偏执的魔。对于阿底平等的法性来说，二者皆是自生自解脱，不舍缘觉，乃大圆满之庄严。唯识的见地是缠结的，自明的光明和能取所取是清净的，将自己的门径视为真实。通过了解明净如水晶球的道理，执着于二种无我是偏执的魔。对于任何事物都相同的法性来说，二者皆是自生自解脱，不舍唯识，乃大圆满之庄严。中观的见地是缠结的， 通过智慧断除世俗的戏论，在胜义无戏论的境界中衡量。对二谛的意义深信不疑，对于无二平等的法性来说，视为二元对立是偏执的魔。对于无二的法性来说，二者皆是自生自解脱，不舍中观，乃大圆满之庄严。克里亚的见地是缠结的，将世俗显现视为三种姓，胜义远离清净的边。以主仆的方式来看待，对于好坏平等的法性来说，执着于二元对立是偏执的魔。对于法性平等的这个意义来说，二者皆是自生自解脱，不舍克里亚，乃大圆满之庄严。乌巴的见地是缠结的，见解和行持以上下顺序相连，专注于一个而行持于另一个，二取分离是偏执的魔。以二者的方式来进行观察，对于上下平等的法性来说，二者皆是自生自解脱，不舍乌巴，乃大圆满之庄严。瑜伽的见地是缠结的，胜义显现而无自性，世俗是清净的加持之神。对于无相平等的法性来说，执着于显现为神是偏执的魔。对于任何事物都相同的法性来说，二者皆是自生自解脱，不舍瑜伽，乃大圆满之庄严。玛哈的见地是缠结的，进入方便和智慧之门后，真谛无别，远离行境。对于法性平等的这个意义来说，远离行境是偏执的魔。二者皆是自生自解脱，不舍玛哈，乃大圆满之庄严。阿努的见地是缠结的，进入法界和智慧之门后，普贤王如来和普贤王佛母二者。
English
Regarding the nature of Ga, both arise and are self-liberated. Without abandoning the Shravakas, it is the adornment of Dzogchen. The view of the Pratyekabuddhas is entangled. Consciousness is focused on a single empty realm. The twelve links of dependent origination engage in arising and ceasing. Regarding the nature of arising and ceasing being equal, clinging to existence is a biased demon. Regarding the nature of Ati being equal, both arise and are self-liberated. Without abandoning the Pratyekabuddhas, it is the adornment of Dzogchen. The view of Cittamatra is entangled. Self-luminous clarity and the apprehended and apprehender are pure. Regarding one's own path as true, through understanding the principle of clarity like a crystal ball, clinging to the two selflessnesses is a biased demon. Regarding the nature of everything being the same, both arise and are self-liberated. Without abandoning Cittamatra, it is the adornment of Dzogchen. The view of Madhyamaka is entangled. Through wisdom, cutting off the elaborations of the conventional, measuring in the state of the ultimate non-elaboration. Believing deeply in the meaning of the two truths, regarding duality in the nature of non-dual equality is a biased demon. Regarding the nature of non-duality, both arise and are self-liberated. Without abandoning Madhyamaka, it is the adornment of Dzogchen. The view of Kriya is entangled. Regarding the conventional appearances as the three lineages, the ultimate is free from the extremes of purity. Viewing in the manner of master and servant, regarding the nature of good and bad being equal, clinging to duality is a biased demon. Regarding this meaning of the nature being equal, both arise and are self-liberated. Without abandoning Kriya, it is the adornment of Dzogchen. The view of Upa is entangled. View and conduct are connected in an upper and lower sequence, focusing on one and practicing the other. Separating the two grasps is a biased demon. Observing in the manner of both, regarding the nature of upper and lower being equal, both arise and are self-liberated. Without abandoning Upa, it is the adornment of Dzogchen. The view of Yoga is entangled. The ultimate appears but has no self-nature. The conventional is the blessing deity of purity. Regarding the nature of signlessness being equal, clinging to appearances as deities is a biased demon. Regarding the nature of everything being the same, both arise and are self-liberated. Without abandoning Yoga, it is the adornment of Dzogchen. The view of Maha is entangled. After entering the door of skillful means and wisdom, the true nature is inseparable, free from the realm of action. Regarding this meaning of the nature being equal, being free from the realm of action is a biased demon. Both arise and are self-liberated. Without abandoning Maha, it is the adornment of Dzogchen. The view of Anu is entangled. After entering the door of Dharmadhatu and wisdom, Samantabhadra and Samantabhadri, the two.