Tibetan
ང་ཁ་ཅིག་གིས། །མ་ཡི་རུམ་ན་གཉིད་ལོག་དང་། །མ་རུམ་ཕྱིར་ཐོན་རེས་འཇོག་དང་། །རྫུས་སྐྱེས་ལྷ་འགའ་གཉིད་མེད་བཞིན། །སྲོད་དང་ཐོ་རངས་ཉིན་པར་བཞིན། །ནམ་མཁའ་དྭངས་ལ་སྤྲིན་འབྱུང་བཞིན། །ནམ་དུ་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས་ན་ཡང་། །ཇི་བཞིན་པ་དེ་ཁྱད་པར་ཆེ། །རིག་པ་ཡོད་མེད་དག་མ་དག །འདྲ་སྟེ་མི་འདྲ་བས་ནད་པ། །འཁོར་བ་སངས་རྒྱས་བརྟག་པ་དང་། །ཆོས་ཉིད་མི་སྦྱོར་མི་འབྱེད་དེ། །ཅི་ཕྱིར་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད། །སྦྱོར་དང་འབྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །རང་བཞིན་ཤེས་པས་གཉིས་མེད་མཐོང་། །ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ཀྱང་བསྟོད་མི་བྱ། །སེམས་ཅན་ཞེས་ཀྱང་སྐྱོན་མི་བརྗོད། །དོན་ལ་གཉིས་མེད་རྟགས་ཐ་དད། །དྲངས་པའི་དྲོན་འཁོར་འདས་གཉིས་གསུངས་ཏེ། །ངེས་དོན་ཡེ་ནས་ཐིག་ལེ་དབྱེར་མེད་ལ། །དབྱེར་མེད་རྟོགས་པས་དབྱེ་བའི་བློ་ཟད་དེ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་ཏེ་ངེས་པར་གཞན་མེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་དེ་ལ་བརྩིར་མི་རུང་། །སེམས་ཅན་225༄༅། །སྐྱོན་ཀྱང་དེ་ལ་བརྩི་མི་རུང་། །སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་སུ་འདོད་པ། །དེ་ལ་ནམ་ཡང་ཡོན་ཏན་མེད། །སེམས་ཅན་སྐྱོན་རྣམས་སུ་སྤོངས་བ། །དེ་ནི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་མི་སྲིད། །གཉིས་སུ་མེད་པས་སྐྱོན་ཡོན་བརྟག །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ། །རྨོངས་པ་ཁ་ཅིག་ཡོན་ཏན་དུ། །ཁས་ལེན་པ་དེ་རྨོངས་པ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་གཉིས་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ལ། །སྐྱོན་ཡོན་སུས་བརྗོད་རྨོངས་པ་ཡིན། །སྐྱོན་ཡིན་དག་ན་ཡོན་ཏན་ཏེ། །སྤྲོས་བྲལ་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །དེ་རྟོགས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཡིན། །མ་སྤངས་མི་གནས་སྤྲུལ་སྐུའོ། །གཟུང་འཛིན་དག་པ་སངས་པ་སྟེ། །གཉིས་མེད་དོན་རྒྱས་རྒྱས་པའོ། །བྱེད་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ནས་དག་པ་ཞི་མ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་རྟོགས་སྒྲུབ་པ་ལམ་གྱི་ཆོས། །དབྱེ་བ་མེད་པ་འདུན་པ་སྟེ། །མ་གོས་པ་ནི་དགེ་བ་ཡིན། །གཟུང་འཛིན་རང་དག་གཉིས་མེད་ཆུབ། །ཡེ་དོན་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་བཅོམ། །རང་གིས་རང་རིག་རང་སངས་རྒྱས། །ཉན་བྱེད་མེད་པས་ཡང་དག་ཉན། །ཐོས་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་ཐོས། །སྐྱོན་ཡོན་དག་པས་ཐམས་ཅད་རྫོགས། །ཞེས་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གསང་ཐིག་སྟེ་ལྔ་པའོ།། །།བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཐེག་འཕྲན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཀྱིས་ཀྱང་། །བདེ་ལེགས་ཇི་སྙེད་མ་ལུས་ཀུན་གྱིས་བསྔོས། །བདེ་226གཤེགས་བྱང་ཆུབ་རྟོག་པ་ཉིད་ལ་འདུས། །རྟོགས་པ་སུ
Chinese
有些人说： 在母亲的怀抱中入睡， 离开母亲的怀抱轮流交替， 如同化生天神有些不眠一样， 如同夜晚和黎明白天一样， 如同晴朗的天空出现云彩一样， 什么时候会发生这样说， 如实的那样差别很大。 有智慧和没有智慧，清净和不清净， 相似但不相同是痛苦。 轮回和成佛进行观察， 法性不结合也不分离， 为什么它没有自性？ 更何况是结合和分离。 了知自性就能见到无二， 法性无有二元性， 也不赞叹为成佛， 也不说众生的过失。 实际上无二，征相各异， 引导之义说了轮回和涅槃二者， 究竟的意义本来明点无有分别， 证悟无分别，分别的念头穷尽， 说是成佛，确定没有其他。 成佛的功德不能在那上面计算， 众生225。 过失也不能在那上面计算。 谁想要成佛的功德？ 在那上面永远没有功德。 谁要舍弃众生的过失？ 那是不可能从过失中解脱的。 因为无二而观察过失和功德， 那被称为功德。 有些愚痴的人认为是功德， 承认那个是愚痴。 法性无二，远离戏论， 谁说功过是愚痴。 如果是过失就是功德， 远离戏论，任运成就法身。 证悟那个是报身。 不舍弃不住留是化身。 能取所取清净是觉悟， 无二的意义广大是扩展。 是无为的法， 是无事本身。 本来清净，寂静不涅槃， 证悟那个是修行的道法。 没有分别就是意愿， 不沾染就是善。 能取所取自净，无二觉悟， 证悟本来的意义，降伏烦恼， 自己认识自己，自己成佛， 没有听者，就是如实听闻， 没有听闻，就是听闻法性， 清净功过，一切圆满。 说是功德不可思议的秘密心髓第五。 顶礼薄伽梵，安乐的来源。 所有的小乘全部， 所有的一切安乐吉祥全部回向。 趋入安乐逝者菩提觉悟的念头， 证悟谁
English
Some say: Sleeping in the mother's womb, Alternating between leaving the mother's womb, Like some gods born by transformation who are sleepless, Like night and dawn, like day, Like clouds appearing in the clear sky, When will it happen, they say, That which is as it is, is very different. Having wisdom and not having wisdom, pure and impure, Similar but not the same is suffering. Examining samsara and enlightenment, The nature of reality neither combines nor separates, Why does it not have inherent existence? What need is there to mention combining and separating? Knowing inherent existence, one sees non-duality, In the nature of reality, there is no duality, One should not praise it as becoming a Buddha, Nor should one speak of the faults of sentient beings. In reality, there is non-duality, signs are different, The provisional meaning speaks of samsara and nirvana, The definitive meaning is that bindus are without separation, Realizing non-separation, the mind of separation is exhausted, Saying "Buddha," it is certain there is nothing else. The qualities of a Buddha cannot be counted on that, Sentient beings 225. Faults also cannot be counted on that. Who desires the qualities of a Buddha? On that, there are never any qualities. Who abandons the faults of sentient beings? It is impossible to be liberated from faults. Because of non-duality, one examines faults and qualities, That is called a quality. Some ignorant people consider it a quality, Admitting that is ignorance. In the non-dual nature of reality, free from elaboration, Who speaks of faults and qualities is ignorant. If it is a fault, it is a quality, Free from elaboration, spontaneously accomplished Dharmakaya. Realizing that is the Sambhogakaya. Not abandoning, not abiding is the Nirmanakaya. Purity of grasping and being grasped is awakening, The meaning of non-duality is vast, it is expansion. It is the Dharma of no action, It is the very nature of no activity. Primordially pure, peaceful, not nirvana, Realizing that is the Dharma of the path of practice. Without separation is intention, Unstained is virtue. Grasping and being grasped are self-purified, non-dual awakening, Realizing the primordial meaning, conquering afflictions, One's own awareness, one's own enlightenment, Without a listener, it is truly hearing, Without hearing, it is hearing the nature of reality, Purity of faults and qualities, everything is complete. This is the fifth of the secret essence of inconceivable qualities. Homage to the Bhagavan, the source of bliss. All the lesser vehicles entirely, All the happiness and auspiciousness entirely are dedicated. Entering the Sugata's thought of Bodhi, Realization who