Tibetan
རྣམ་པ་དག་ན་ལམ་ཆེན་རྙེད། །གཉིས་སུ་མེད་ན་བདེ་ཆེན་ཐོབ། །གཟུང་འཛིན་དག་ན་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །བྱ་བ་བྲལ་ན་རྫོགས་པ་ཆེ། །བྱེད་པ་བྲལ་ན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །སེམས་དང་ཆོས་ཉིད་ཡེ་ནས་གཉིས་མེད་ལ། །རྟོག་པར་འདོད་པས་ནམ་ཡང་ཐར་པ་མེད། །མདོར་ན་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །སེམས་ཆོས་གཉིས་སུ་ཡོད་མེད་ལས། །རྡོ་རྗེ་ཀུན་བཟང་མི་གསུང་ངོ་། །སེམས་དང་ཆོས་ནི་གནིས་མེད་ན། །ལྟ་རྟོགས་ལ་སོགས་གང་གིས་ཀྱང་། །དེ་བས་བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་མོད། །དེ་བས་དམན་པའི་ཐེག་ཕྲན་ཀུན། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྟོགས་རྟོགས་པས་དམན། །དེ་བས་བྱ་བྱེད་དྲང་དོན་མོད། །ཅེས། ཆོས་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གསང་ཐིགས་སྟེ།། །།མན་ངག་གཉིས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལོག་པར་དད་སེལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྩོད་དང་གདམས་དག་བཤད་དང་གསུམ། །དབྱེ་བ་འདི་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། །རང་བཞིན་དག་པའི་ཀུན་གཞི་དང་། །རྟོགས་པ་དག་པའི་ཀུན་གཞི་དང་། །འཛིན་པས་བསགས་པའི་ཀུན་གཞི་ལ། །འཁོར་བའི་ཀུན་གཞི་འདས་པའི་གཞི། །གཉིས་ཀའི་ཀུན་གཞི་དབྱེ་བ་ཡིས། །འབྱུང་བ་དང་ནི་འབྱུང་ཆེན་དང་། །འབྱུང་ཆུང་218གཞི་སྟེ་སོ་སོར་དབྱེ། །འབྱུང་བ་ཆོས་ཉིད་འབྱུང་ཆེན་ནམ་མཁའ་ལ། །འབྱུང་ཆུང་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལྔ། །ཆོས་ཉིད་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི། །བྱང་སེམས་འདས་པ་ཀུན་གྱི་གཞི། །འཁྲུལ་སེམས་འཁོར་བ་ཀུན་གྱི་གཞི། །སེམས་དག་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། །སེམས་དང་སེམས་ལས་ཐིམ་པ་དང་། །འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མཁས་པས་རིག །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཤེས་ན། །སེམས་བྱུང་བ་ཡི་སེམས་ཞེས་དང་། །སེམས་ཐིམ་པ་ཡི་སེམས་ཞེས་དང་། །སེམས་འཛིན་པ་ཡི་སེམས་ཞེས་སོ། །གང་ལྟར་བྱུང་ཡང་དེ་དེ་ཉིད། །དེ་དེ་ཉིད་ཀྱང་འཁོར་འདས་གཉིས། །ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཏེ། །འཁོར་བ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །འདས་པ་གཉིས་ཏེ་དོན་དང་རྟགས། །དྲང་དོན་ངེས་དོན་ཞེས་ཀྱང་གསུངས། །ལམ་དང་ལམ་གྱི་གྲོགས་ཀྱང་གསུངས། །ལམ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། །དེ་མཚོན་གལ་ཏེ་སྲིད་པ་ཡིས། །ལམ་གྲོགས་ཨ་ནུ་མན་ཆོད་ལ། །ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། །བསམ་ཡས་བསྡུ་ན་བཞི་རུ་འདུས། །ཕྱལ་དང་རྒྱང་འཕན་མུ་རྡུག་དང་། །མུ་སྟེགས་བཞི་སྟེ་རྟག་ཆད་གཉིས། །ཕྱལ་བ་དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་དང་། །སྔ་ཕྱི་མི་ཤེས་ཀུན་ཏུ་རྨོངས། །རྒྱང་འཕན་རྒྱུ་འབྲས་མི་ཤེས་ཏེ། །འདི་ཡི་བཙན་ཕྱུག་མཐུ་སྟོབས་བསྒྲུབ། །མུ་རྡུག་པ་ཡི་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །སྣང་སྲིད་འདི་ནི་བློ་བུར་བ། །དཔེར་ན་རླུད་ཚུབ་ལྷ་བུའོ། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་ཆད་པར་འདོད། །མུ་སྟེགས་པ་ནི་རྟག་219༄༅། །པར་འདོད། །བདག་རྟག་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང་། །རྒྱུ་མེད་འབྲས་ཡོད་འདོད་པ་དང་། །འབྲས་མེད་རྒྱུ་ཡོད་འདོད་པ་དང་། །དབང་ཕྱུག་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །དེ་ནི་རལ་པ་ཅན་གྱི་ལུགས། །དབངཔྱུག་མཐུ་ཐོགས་མེད་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་དུས་གཅིག་སྐྱེད་པར་བྱེད། །བྲམ་ཟེ་གྲངས་ཅན་གཅེར་བུ་བ། །དངོས་པོ་རྟག་ལ་རང་བཞིན་འགྱུར། །སྐྱེས་བུ་བདག་གིས་གཞན་མི་སྐྱེད། །གཞན་གྱིས་ཀྱང་ནི་བདག་མི་སྐྱེད། །ཙ་ར་ཀ་པ་རླུད་ཚུབ་འདྲ། །མུ་རྡུག་པ་དེ་ཆད་པར་འདོད། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་རྟག་པ་སྟེ། །བློ་བུར་ནམ་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལ་ཐུག་པ་མེད། །ཡང་ན་ཐིམ་པ་དེ་འབྱུང་ངམ། །དེ་ལས་གཞན་ཞག་འབྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ཉིད་འབྱུང་ན་རྟག་པར་ཐལ། །དེ་མིན་འབྱུང་ན་རྒྱུ་ཡོད་མེད། །མིན་པར་འབྱུང་ན་རྩོལ་དོན་མེད། །བེམ་པོ་ལས་རིག་འབྱུང་གྱུར་ན། །རྒྱུ་འབྲས་མི་མཐུན་སྐྱོན་བསམ་ཡས། །རལ་ཅན་དབང་ཕྱུག་བྱེད་འདོད་པ། །དབང་ཕྱུག་དེ་བྱེད་ཡོད་དམ་མེད། །དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི། །དབང་ཕྱུག་གིས་བྱེད་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །བྱེད་པ་མེད་ལ་བྱེད་འབྱུང་ན། །རྟག་པ་ལས་ཀྱང་ཆད་འབྱུང་ཞིང་། །ཆད་པ་ལས་ཀྱང་རྟག་འབྱུང་འགྱུར། །དེ་འབྱུང་ངེས་མེད་རྟག་མི་བཏུབ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་ཅ་ན། །བྱེད་པ་ཡོད་ཕྱིར་མི་རྟོག་མོད། །གྲངས་ཅན་དངོས་པོ་རང་མི་རྟག །རངབཞིནཅིརཡངའགྱུར་བ་220སྟེ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོངའགྱུར་ན། །དངོས་པོ་རྟག་པ་ཅི་ལ་ཕན། །གལ་ཏེ་ཅིར་ཡང་མི་འགྱུར་ན། །འཁོར་བ་མྱང་འདས་རྒྱ་ཆད་དེ། །མྱང་འདས་རྟག་གམ་འཁོར་བ་རྟག །འཁོར་བ་རྟག་ན་མངོན་སུམ་འགལ། །འདས་རྟག་ནམ་མཁའ་ཅི་ལ་ཕན། །གལ་ཏེ་འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་ནས། །དངོས་རྟག་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་ན། །དམྱལ་ཡང་སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་དམྱལ། །སྐྱེ་བོ་ཉིད་དེ་ཁྱད་པར་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་ནས་དེ་སོགས་སྣང་དུ་ཟད། །དེ་སོགས་གཉིས་མེད་དོན་དམ་ཆོས། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་ཐིག་སྐལ་ལྡན་བློ་ལ་ཤར། །ཞེས་ཕྱིར་རྒོལ་གཅོད་པའི་གསང་ཐིག་སྟེ་གསུམ་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱ་བྲལ་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་ལྷུན་གྱི་གྲུབ་པ་ལ། །རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ། །འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དག་པ་ལས། །གང་གིས་གང་ཡངསྦྱང་ཞིང་ཐོབ་ཏུ་མེད། །ཡང་ན་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས། །རྟོག་བྱ་རྟོག་བྱེད་མེད་དེ་ངང་གིས་ད
Chinese
若诸相清净则得大道，若无二元则得大乐，若能清净能取所取则得大智慧，若离作为则得大圆满，若离能作者则自然成就。心与法性本即无二，若欲分别则永无解脱。总之，众生即是佛，在于心法二元之有无。金刚普贤如来不妄语。心与法若无二元，观修等等皆无用，因此无作任运最为圆满，因此劣于此之小乘一切，以觉悟心之法而劣，因此无作无为乃是究竟之义。如是，此乃心法无二之秘密精要。第二口诀。顶礼薄伽梵断除邪信者！诤论、口诀、讲说此三者，以此差别而知之。自性清净之阿赖耶，觉悟清净之阿赖耶，以执着积聚之阿赖耶，轮回之阿赖耶、涅槃之基，二者之阿赖耶以差别分。地、大种、小种，此三者之基各自分别。地为法性，大种为空界，小种一一亦有五。法性为轮回涅槃一切之基，菩提心为涅槃一切之基，迷乱心为轮回一切之基。心从心中生起，心与心融入，轮回涅槃二者智者应知。为何知心耶？心生起之心如是说，心融入之心如是说，心执着之心如是说。无论如何生起彼即是彼，彼即是彼亦是轮回涅槃二者。外道与内道，如来宣说彼为轮回。涅槃有二，义与相，亦说为不了义与了义。亦说为道与道之友伴。道乃极清净，若以有为而象征之，道之友伴乃至阿努曼，称为内道外道。桑耶寺（Samye Monastery，位于西藏山南）若总摄则归为四，平庸、远抛、恶见、外道四者乃是常断二见。平庸者于善恶因果，前后世皆不知，一切愚昧。远抛者不知因果，此辈追求权势财富威力。恶见者无因果，此等显现乃是忽然而生，譬如旋风。
English
If all appearances are pure, the great path is found. If there is no duality, great bliss is attained. If grasping and the grasped are purified, great wisdom arises. If free from action, there is great perfection. If free from doing, it is spontaneously accomplished. Mind and the nature of phenomena are primordially non-dual, but by desiring to conceptualize, there is never liberation. In short, sentient beings are also Buddhas, depending on whether mind and phenomena are dual or non-dual. Vajra Kuntu Zangpo does not speak falsely. If mind and phenomena are non-dual, then contemplation and so forth are useless. Therefore, non-action and spontaneous perfection are supreme. Therefore, all lesser vehicles are inferior to this, inferior by realizing the phenomena of the mind. Therefore, non-action and non-doing are the ultimate meaning. Thus, this is the secret essence of the non-duality of phenomena and mind. The second instruction. Homage to the Bhagavan who dispels wrong beliefs! Argument, instruction, and explanation, these three should be understood by this distinction. The ground of pure nature, the ground of pure realization, and the ground accumulated by grasping. The ground of samsara, the basis of nirvana, the ground of both are distinguished by differences. Elements, great elements, and small elements, these three bases are separately distinguished. Earth is the nature of phenomena, great elements are the space element, and each of the small elements also has five. The nature of phenomena is the basis of all samsara and nirvana, Bodhicitta is the basis of all nirvana, and deluded mind is the basis of all samsara. Mind arises from mind, mind merges with mind, the wise should know the two, samsara and nirvana. Why is mind known? The mind that arises from mind is said to be so, the mind that merges into mind is said to be so, and the mind that grasps is said to be so. However it arises, that is it, and that is also the two, samsara and nirvana. External and internal heretics, the Victorious Ones declare them to be samsara. Nirvana has two, meaning and sign, and is also said to be provisional and definitive. It is also said to be the path and the companions of the path. The path is completely pure, and if it is symbolized by existence, the companions of the path up to Anuman are called internal heretics. If Samye (Samye Monastery, located in Lhoka, Tibet) is summarized, it is gathered into four: mediocrity, far-flung, bad views, and the four heretics are the two views of permanence and annihilation. The mediocre are ignorant of good and evil, cause and effect, and past and future, and are completely ignorant. The far-flung do not know cause and effect, and these strive for power, wealth, and strength. Those with bad views have no cause and effect, and these appearances are sudden, like a whirlwind.
Chinese
是愚笨的。因此，他们都想断灭。外道则想常住。想有常住的“我”，想无因而有果，想无果而有因，想有自在天。这是发髻外道的宗派。自在天以无碍的神通，于一时创造众生。婆罗门数论派和裸体外道，事物是常住的，自性是变化的。补卢沙（पुरुष，puruṣa，神我，丈夫）“我”不生他，他也不生“我”。遮罗迦派像旋风。穆扎迦派想断灭。对于他们来说，这是常住的，因为是突然何时出现的缘故。轮回没有边际。或者消散会发生吗？从那之外会产生其他的吗？如果是那本身发生，则成为常住。如果不是那发生，则有因或无因。如果不是那样发生，则努力没有意义。如果从物质产生觉知，则因果不一致的过失不可思议。发髻外道想有自在天。那个自在天是存在的还是不存在的？自在天没有作为，自在天为何作为呢？没有作为而产生作为，则常住也会产生断灭，断灭也会产生常住。那发生是不确定的，不能成为常住。对于那有作为的情况，因为有作为所以不需思虑。数论派的事物本身不是常住的，自性无论如何都会变化。如果感受快乐和痛苦，事物常住有什么用？如果无论如何都不会变化，则轮回和涅槃的界限就断绝了。涅槃是常住的还是轮回是常住的？如果轮回是常住的，则与现量相违。如果涅槃是常住的，则如同虚空有什么用？如果轮回和涅槃二者没有，事物常住自性变化，则地狱也是佛，佛也是地狱。众生本身没有差别。因此，常断等是错乱的。错乱之后，那些都只是显现而已。那些二者不异是究竟的法。普贤心髓，有缘者的智慧中显现。这是断除外来辩论的秘密心髓，即第三品。顶礼薄伽梵离戏之自性。于法身离戏任运自成中，将分别念执为“我”本身就是错乱。错乱本身，从自性清净中，没有什么需要以什么来清净和获得。或者，从清净本身证悟那本身，没有能思和所思，自然而然地
English
is foolish. Therefore, they all want annihilation. The heretics want permanence. They want a permanent "self," want a cause without effect, want an effect without cause, and want a lord. This is the doctrine of the matted-hair ascetics. The lord, with unobstructed power, creates beings at once. The Brahmins, Samkhyas, and naked ascetics, things are permanent, and nature changes. Purusha (पुरुष, puruṣa, spirit, man) "I" does not create others, nor do others create "I." The Charvakas are like whirlwinds. The Murdhakas want annihilation. For them, this is permanent, because it arises suddenly at any time. Samsara has no end. Or will dissolution occur? Will others arise from that? If that itself occurs, then it becomes permanent. If that does not occur, then there is cause or no cause. If it does not occur that way, then effort is meaningless. If consciousness arises from matter, then the faults of inconsistent cause and effect are inconceivable. The matted-hair ascetics want a lord. Is that lord existent or nonexistent? The lord has no action, why does the lord act? If action arises without action, then permanence will also produce annihilation, and annihilation will also produce permanence. That occurrence is uncertain, and cannot be permanent. For the case where there is action, because there is action, there is no need to contemplate. The Samkhya's things themselves are not permanent, and nature changes in any way. If pleasure and pain are experienced, what is the use of permanent things? If it does not change in any way, then the boundaries of samsara and nirvana are cut off. Is nirvana permanent or is samsara permanent? If samsara is permanent, then it contradicts direct perception. If nirvana is permanent, then what is the use of it like space? If samsara and nirvana are not two, and things are permanent and nature changes, then hell is also Buddha, and Buddha is also hell. Beings themselves have no difference. Therefore, permanence and annihilation are confused. After confusion, those are just appearances. Those two are non-dual, the ultimate Dharma. Samantabhadra's heart essence, appears in the wisdom of the fortunate. This is the secret heart essence that cuts off external arguments, the third chapter. Homage to the Bhagavan, the nature of freedom from elaboration. In the Dharmakaya, free from elaboration and spontaneously accomplished, to grasp conceptual thoughts as "self" is itself a delusion. Delusion itself, from the purity of self-nature, there is nothing to be purified or obtained by anything. Or, from purity itself, realizing that itself, there is no thinker or thought, naturally