Tibetan
་འདོད་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་མེད། །རྒྱུ་རྐྱེན་འདོད་པས་ཉེ་བའི་སངས་རྒྱས་བསྲིངས། །ཀུན་ཀྱང་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ཁྱད་པར་མེད། །ཐབས་སྒོ་དུ་མས་རྟོགས་འདོད་འདོད་པས་ཉམས། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་ཞེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱ། །ཐེག་ཆེན་འདི་ནི་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་དང་། །ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ལ་སོགས་དབྱེར་མེད་པས། །བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་། །གནས་དང་དུས་ནི་གང་དང་གང་དུ་ཡང་། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་ཅི་དང་ཅི་བྱུང་བ། །དེ་ནི་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་ལ་གང་གིས་རག་ན་ཇི་ལྟར་ལས། །གང་དང་གང་བྱུང་དེ་དེ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་མ་ཕྱེད་ཡུལ་དང་བྲལ། །ཡུལ་ཉིད་ཡུལ་བྲལ་རང་གིས་ངང་། །དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པའོ། །ཆེ་ལྔ་ལྡན་པར་འབྲས་བུར་བརྟགས། །འཁྲུལ་པ་གཉེན་པོས་ཞིག་པ་ལ། །རྟོགས་པ་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་པར་མཐོང་། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་དོན་ལ་གོལ། །རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟོགས་ལས་སངས་རྒྱས་གཞན་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་འདོད་པ། །དེ་ཡང་རྒྱུ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་མེད། །འཁྲུལ་བློ་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལས། །དོན་ལ་སྐྱེ་འཇིག་ག་ལ་ཡོད། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་མི་བྱེད་པས། །ཆད་པ་མ་ཡིན་རྟག་པ་ཡང་། །གཉིས་སུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་བློ་གྲོལ་བས། །ཆོས་227༄༅། །ཉིད་དོན་རྟོགས་བེམ་པོ་མིན། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པས། །རིག་པར་མི་འགྱུར་སྐྱོན་མ་གོས། །གཟུང་འཛིན་དག་པ་རང་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བཏགས་པ་ཡིན། །འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་ཅེས་བྱ། །སངས་རྒྱས་གང་ལས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །རྟོག་པ་སྐྱེ་བར་རྨོངས་པར་འདོད། །དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་མིན། །རང་གི་གཉེན་པོར་རང་ཤར་ནས། །གཟུང་འཛིན་རང་དག་ལྷུན་རྫོགས་ཆེ། །དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པའོ། །འཁྲུལ་པ་རང་དུ་རང་ཟད་དང་། །རྟོག་པ་འཁྲུལ་ལས་སྐྱེས་པ་གཉིས། །ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་ཁྱད་པར་ཆེ། །གཅིག་ནི་འཁོར་བ་རང་དག་ཡིན། །གཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱུས་བསྐྱེད་ཡིན། །གཅིག་ནི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ། །འཁོར་བ་རང་ཉིད་དག་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་འདོད་པས་བློ་ཆུང་བཅིངས། །དགེ་བ་དཔག་མེད་བྱེད་པ་དང་། །མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་བྱེད་པ་ཡང་། །འཁྲུལ་པ་གང་དག་ངེས་མེད་དེ། །མ་དག་པར་དུ་ཁྱད་པར་ཆེ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དང་། །རང་ཉིད་ཤར་དེ་བྱེད་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ངང་གིས་བྱུང་། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དག །བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ནི་གསང་སྔགས་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་བློ་མ་ཟད་པར་དུ། །འཁོར་བ་ཟད་པར་སུ་འདོད་པ། །དེ་ནི་རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་ཡིན། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་རྐྱེན་གྱི་ཐེག་པ་ཡིན། །རྒྱུ་རྐྱེན་གང་དང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་འདུ་228བྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་འདུས་བྱས་ནི། །མཁས་པས་ནམ་ཡང་རྙེད་པ་མེད། །ཇི་སྲིད་བྱ་བ་ཡོད་པར་དུ། །དེ་ནི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་མིན། །དེ་བས་བྱ་བྲལ་རྫོགས་པ་ཆེ། །དེ་བས་སྤྲོས་བྲལ་ལྟ་བ་ཆེ། །དེ་བས་འཛིན་བྲལ་བསྒོམ་པ་ཆེ། །དེ་བས་བྱ་བྲལ་སྤྱོད་པ་ཆེ། །དེ་བས་ཐོབ་བྲལ་འབྲས་བུ་ཆེ། །ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་པར་གྱི་གསང་ཐིག་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།ལེགས་པའི་འབྱུང་གནས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལེགས་པའི་འབྱུང་གནས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་འདི་ལ། །ཁྱེད་བྲལ་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་མེད་འགྱུར་ན། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྒྱུ་མེད་ཅིང་ལམ་མེད་ཐེག་པའང་མེད། །ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་དང་དཀའ་ཐུབ་སྤྱིན་སྲེག་མེད། །ལྷ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་མེད་ཅིང་དུས་གསུམ་བདེ་བདེ་གཤེགས་མེད། །མཆོད་བཤགས་བསྟོད་པ་མེད་ཅིང་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་མེད། །གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་མེད། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་འཁོར་བའི་འཆིང་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་དྲང་བའི་དོན་ཏེ་ཤེས་རབ་མཆོག་ལ་འདྲེན། ཁྲེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ངོ་བོ་ལ། །ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་རྫོགས་ཏེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ཡོད་ཀུན་ཡོད་དེ་མེད་ཀུན་མེད་པས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་རྫོགས་ཆེན་སྤགས་ཏེ་ཆེ། །མི་འབྱེད་མི་གཡོ་མི་འཛིན་མ་གོས་དང་། །སྐྱོན་ཡོན་དག་སྟེ་དུས་ཉིད་ཐམས་ཅད་པའོ། །བྱ་བྲལ་ཀུན་འདུས་མི་229༄༅། །གཡོ་འདོད་པ་ཟད། །དེ་མེད་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་བྲལ། ཁྲེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ང་ཉིད་ལ། །ས་ལམ་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྲུབ་ང་ཉིད་ཡིན། །མི་འགྱུར་ཀུན་གཞིའི་སེམས་ཀྱི་ས་གཞི་ལ། །དེ་ཉིད་ཡང་དག་མཐོང་བ་རབ་ཏུ་དགའ། །དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་དག་པ་དྲི་མ་མེད། །དེ་ཉིད་རྒྱ་མ་ཆད་པ་འོད་བྱེད་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བ་འོད་འཕྲོ་བ། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་གྱུར་སྦྱངས་དཀའ་བ། །རང་གིས་ངོ་བོར་གྱུར་པ་མངོན་གྱུར་བ། །འདོད་པའི་བློ་མ་སྐྱེས་པས་རིང་དུ་སོང་། །མི་སྐྱེ་མི་འགག་གཡོ་བ་མེད་པའི་ས། །སྐྱོན་རྣམས་ཀུན་གྱིས་མ་གོས་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་ཕྱེད་སྤྲིན། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་འོད
Chinese
欲求彼则无菩提。因缘欲求增长近佛。皆欲证悟无差别。以多种方便欲求证悟，因欲求而衰损。彼亦名为因之乘。此大乘，所证、能证与，所获、能获等无有分别故。离作任运圆满大乐之状态。处所与时间，无论于何处何时。因与缘，无论生起何者。当知彼为因之乘。自生智慧，无二俱生。于何者以何者依赖，如何作用。何者与何者生起，彼即是彼。一切不分，离境。境即是离境，自之状态。彼乃果之乘。具足五大，视为果。于错乱以对治而消灭时。见证悟由缘而生。不生不灭，于义理上谬误。由缘所生一切皆坏灭，证悟之外无有其他佛。欲求佛为生灭者。彼亦为因，无菩提。说错乱心识无二者。于义理上生灭又于何处有。不作能取所取二者。非断灭亦非常恒。不住于二者。以能取所取二者解脱心识故。法227༄༅།。性义证悟，非顽石。以能知所知无二故。不转为识，未染污过失。于能取所取清净之自性。施设名为佛。说轮回涅槃无二者。佛从何处如何生。欲求分别生起，是愚痴。彼非果之乘。自之对治自显现后。能取所取自净任运成。彼乃果之乘。错乱自于自身灭尽与。分别从错乱所生二者。体性一而差别大。一者轮回自净。一者佛由因所生。一者差别甚大。从轮回自性清净中。欲求佛者，以小心识束缚。作无量功德与。作五无间罪亦。错乱任何者皆无有定。于未清净前差别大。因与果之乘与。自身显现彼无有作者。于一切处亦自然生。一切自性清净。自性。
English
Desiring that, there is no bodhi. Desiring causes and conditions extends the near Buddha. All desiring to realize is without difference. Desiring realization through various methods diminishes due to desire. That is also called the vehicle of cause. This Mahayana, because there is no distinction between what is to be realized, the one who realizes, and what is to be attained, the one who attains, etc. In the state of effortless, spontaneous, and great bliss. In whatever place and time. Whatever cause and condition arises. Know that as the vehicle of cause. Self-born wisdom, non-dual, co-emergent. If something relies on something, how does it act? Whatever arises is exactly that. Everything is undivided, separate from objects. The object itself is separate from objects, in its own state. That is the vehicle of result. Considering the five greatnesses as the result. When delusion is destroyed by the antidote. Seeing realization arise from conditions. Non-arising, non-ceasing, mistaken in meaning. All that arises from conditions is destroyed, since there is no other Buddha than realization. Desiring the Buddha to be one who arises and ceases. That is also a cause, without bodhi. Saying that the deluded mind is non-dual. Where is there arising and ceasing in meaning? Not making the two, grasper and grasped. It is not annihilation, nor is it permanence. It does not abide in two. Because the mind is liberated by the two, grasper and grasped. Dharma 227༄༅།. Realizing the meaning of reality, not a stone. Because knowable and knowing are non-dual. It does not transform into consciousness, not stained by faults. In the purity of the grasper and grasped itself. It is designated as Buddha. Saying that samsara and nirvana are non-dual. From where and how does the Buddha arise? Desiring conceptualization to arise is foolish. That is not the vehicle of result. After one's own antidote arises on its own. Grasper and grasped are self-purified, spontaneously perfect. That is the vehicle of result. Delusion itself is exhausted in itself, and. The two, conceptualization arising from delusion. Essence is one, but the difference is great. One is samsara, self-purified. One is the Buddha, generated by cause. One is extremely different. From the purity of samsara itself. Desiring the Buddha binds with a small mind. Doing immeasurable virtue and. Also doing the five boundless sins. Whatever delusions are uncertain. The difference is great before it is purified. The vehicle of cause and result and. That which arises itself has no maker. Everything also arises naturally. Everything is naturally pure. Self.
Chinese
大任自然成。那是叫做密咒的。 乃至心未穷尽时，谁欲轮回穷尽耶？ 那是因的乘。何为因的乘？ 那是缘的乘。因缘何者与何者？ 于此称作积聚。此外的积聚， 智者何时亦不得。乃至有作为时， 那不是果的乘。因此无作乃大圆满， 因此离戏见乃大，因此离执禅修乃大， 因此无作行为乃大，因此无得果乃大。 如是因果差别之秘诀，即第六。 吉祥之源般若波罗蜜多至尊前敬礼！ 吉祥之源般若波罗蜜多于此， 若离汝般若波罗蜜多至尊则无有， 般若波罗蜜多无因亦无道亦无乘。 手印咒语与苦行焚烧皆无有， 天神坛城亦无有，三时善逝亦无有， 供养忏悔赞颂亦无有，礼拜绕转亦无有， 基道果亦无有，见修行为亦无有， 一切非有亦非轮回之系缚， 一切正直之义乃引至至尊般若。 般若波罗蜜多至尊自性中， 一切同时圆满任运成就。 彼有则一切有，彼无则一切无， 般若波罗蜜多至尊乃大圆满之精华。 不分不移不执不染着， 过失功德皆净，时即一切。 无作一切聚，不229༄༅། 动欲念尽。彼无则由遣除之门一切离。 般若波罗蜜多至尊我自身， 地道一切任运成就即我自身。 不变普基心之地基上， 如实见彼极欢喜。 于彼能取所取皆清净无垢， 彼即不断光明照耀。 证悟之智慧生起光芒四射， 非心之行境难以调伏， 自性所成现而可见， 未生欲念故已远离。 不生不灭无动摇之地， 诸过失皆不染着，贤善之智慧。 一切法界中不离之云， 无始无终周遍光明。
English
Great task accomplished spontaneously. That is called the secret mantra. Until the mind is exhausted, Who desires the exhaustion of samsara? That is the vehicle of cause. What is the vehicle of cause? That is the vehicle of condition. Which and what are cause and condition? That is called accumulation. Other than that accumulation, Wise people never find it. As long as there is action, That is not the vehicle of result. Therefore, non-action is great perfection, Therefore, non-elaboration view is great, Therefore, non-grasping meditation is great, Therefore, non-action conduct is great, Therefore, non-attainment result is great. Thus, the secret essence of the difference between cause and effect is the sixth. Homage to the excellent source, the supreme essence of Prajnaparamita! In this excellent source, Prajnaparamita, If you are without the supreme Prajnaparamita, Prajnaparamita is without cause, without path, and without vehicle. There are no mudras, mantras, asceticism, or burnt offerings. There are no gods or mandalas, and no Sugatas of the three times. There are no offerings, confessions, or praises, and no prostrations or circumambulations. There are no ground, path, or fruit, and no view, meditation, or conduct. Everything is not existent and not a bond of samsara. The meaning of everything straight is to lead to the supreme Prajna. In the essence of the supreme Prajnaparamita, Everything is perfected at once and spontaneously accomplished. If it exists, everything exists; if it does not exist, everything does not exist. The supreme Prajnaparamita is the essence of great perfection. Non-discriminating, non-moving, non-grasping, and unpolluted, Faults and virtues are purified, and time is everything. Non-action, all gathered, not 229༄༅། Moving, desires exhausted. If it is not, then everything is separated by the door of removal. The supreme Prajnaparamita is myself, The ground and path are all spontaneously accomplished, which is myself. On the ground of the unchanging, all-encompassing mind, Seeing that very thing correctly is extremely joyful. In that, the grasped and the grasper are pure and without stain, That very thing is the uninterrupted light shining. The arising of the wisdom of realization radiates light, Not being the object of the mind, it is difficult to tame, Becoming one's own nature, it becomes manifest, Because the mind of desire has not arisen, it has gone far. A place that does not arise, does not cease, and does not move, All faults are not defiled, excellent wisdom. Everything is an inseparable cloud from the realm of Dharma, Without beginning or end, all-pervading light.