Tibetan
། །གངཡང་མ་སྤངས་པདྨ་ཅན། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་སྤྱོད་ཅིང་ཐོག་མེད་འཁོར། །ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེར་འབྱེད་མེད་དབྱེ་བ་མེད། །སེམས་དང་ཆོས་སུ་འདྲེས་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཡེ་ནས་ཐིག་ལེར་དབྱེར་མེད་ཚོགས་ཀྱི་ལམ། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་སྦྱོར་བའི་ལམ། །ཆོས་ཉིད་དོན་རྟོགས་བདེ་ཆེན་མཐོང་བའི་ལམ། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་ཟད་པ་སྒོམ་པའི་ལམ། །བྱ་བྱེད་མེད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡི་ལམ། །རྣམ་དག་ལམ་ཆེན་ཤེས་རབ་མཆོག་མེད་པ། །བགྲོད་པས་འཁོར་བའི་ལམ་སྟེ་གྲོལ་མི་སྲིད། །བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་མེད་ཐམས་ཅད་མེད། །ཅེས་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་230གསང་ཐིག་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།རང་རིག་ལྟ་བའི་ངང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ལ་སོགས་པའི། །བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འཇིག ཁྲེས་རབ་མཆོག་གི་ཆོས་རྣམས་ཡིན། །དེ་ཡོད་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་མེད། །དེ་མེད་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡོད། །བདག་དང་ཆོས་རྣམས་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཤེས། ཁྲེས་ནས་ཤེས་བྱེད་རྣམ་དག་ན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་ལྡན་པ་ཡིན། །ཆོས་ནི་བྱེད་པ་བྲལ་བ་ཡིན། །ཉིད་ནི་བྱ་བ་བྲལ་བ་ཡིན། །བྱ་བྱེད་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །བྱ་བྲལ་དུས་སུ་སྐུ་གསུམ་རྫོགས། །དེ་ལ་མྱ་ངན་འདས་ཞེས་ཏེ། །གཞན་དུ་ཐེག་སྨད་བསམ་ཡས་པས རང་རང་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་འདོད། །འདོད་པས་འཁོར་བ་མ་རྟོགས་ཏེ། །འཁོར་བའི་མཐའ་ལས་དེ་ནི་མཐའ། །ངེས་པའི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་ཤིང་། །རང་ཚིག་ཚད་དང་མ་ལྡན་ཏེ། །གཟུང་འཛིན་མཚན་མ་མ་གྲོལ་བས། །གང་གི་གར་སྐྱེ་མི་ཤེས་པ། །འོལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་གར་བསྒོམས་ཀྱང་། །ལོང་བའི་གོམ་པ་བཞིན་ཏེ་ཕྱལ་བར་གོལ། །ཆོས་དང་སེམས་གཉིས་སོ་སོར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་རྟག་པའི་མཐའ་སྟེ་གྲོལ་བ་མེད། །ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་མེད་པས་བློ་ཡུལ་མེད། །དེ་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་སྟེ་གྲོལ་བ་མེད། །སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་ཡུལ་ཅན་ངེས་མེད་འཆིངས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཆོས་རྣམས་མཐའ་བྲལ་བསྒོམ། །མཐའ་བྲལ་འདོད་པ་མཐའ་སྟེ་ནམ་མཁའ་231༄༅ མཐའ་ཡས་སྐྱེ། །གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་དྲན་རྟོག་མེད་པ་བསྒོམ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཁྲོད་དུ་དེ་ཉིད་སྐྱེ། །འདི་བསྒོམས་ངེས་མེད་གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ། །བསྒོམ་མེད་བློ་ཡུལ་ཅི་ཡང་མེད་པར་སྐྱེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ཅིང་སྣང་ཅིར་མེད་ན། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་གནས་སུ་དེ་སྐྱེ་ངེས། །བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ། །གཟུགས་ཁམས་ལྷ་ཡི་གནས་སུ་དེ་སྐྱེ་ངེས། །འདོད་པའི་མངོན་སོང་ཟབ་མོའི་
Chinese
不舍弃任何事物，具莲花者啊！ 以分别念的相状行事，无始轮回。 一切皆为明点，无有分别，无有差异。 与心和法相融，自然成就。 本初即是明点，无有分别，积聚之道。 证悟的智慧，无有分别，结合之道。 法性了义，证悟，见大乐之道。 心的动摇止息，禅修之道。 无有作为，究竟之道。 清净大道，无有殊胜智慧。 若行此道，乃轮回之路，不可能解脱。 以遣除之门，彼无则一切皆无。 如是《般若波罗蜜多》之二百三十秘密明点，第七。 敬礼自明觉性之见地。 观修、修行、果等， 所作之法皆坏灭，乃殊胜智慧之法。 若彼存在，则诸法不存在。 若彼不存在，则诸法存在。 我与诸法，知为空性。 从彼处了知能知者清净， 即具殊胜般若波罗蜜多。 法是无为。 自性是无作。 无作无为，法身。 无作之时，三身圆满。 彼即名为涅槃。 否则，下乘之有思者，各自希求果位成佛。 以希求故，未证悟轮回。 彼乃轮回之边，是为边。 未生起决定之识， 亦不具足自语之量， 以未解脱能取所取之相故， 不知将生于何处。 故而随意于一方禅修， 如盲人行路，必将误入歧途。 法与心二者不异， 彼乃常边，无有解脱。 一切本初即无，故无有心识之境。 彼乃断边，无有解脱。 显现而无自性，如是系缚有境不定。 如虚空般，诸法无边而修。 欲求无边即是边，虚空生起无边。 未证悟二取，修习无有忆念分别。 于无意识之中，彼即生起。 修习此，则无有定见，远离一与多。 无有修习，于无有任何心识之境中生起。 一切皆是心，若无任何显现， 则必生于无边识处。 为求菩提，修习天之坛城， 则必生于色界天之境。 欲界显现深奥之
English
Not abandoning anything, O lotus-possessor! Acting with the characteristics of conceptual thoughts, beginningless samsara. Everything is a bindu, without separation, without difference. Mingling with mind and dharma, spontaneously accomplished. Primordially a bindu, inseparable, the path of gathering. The wisdom of realization, inseparable, the path of union. Understanding the meaning of dharmata, the path of seeing great bliss. The cessation of the mind's movement, the path of meditation. Without action, the path of ultimate completion. Pristine great path, without supreme wisdom. By traversing it, it is the path of samsara, liberation is impossible. Through the gate of reversal, if that is absent, everything is absent. Thus, the two hundred and thirty secret bindus of the Prajñāpāramitā, the seventh. I prostrate to the state of self-awareness's view. View, meditation, conduct, result, and so forth, All created dharmas are destroyed, they are the dharmas of supreme wisdom. If that exists, then the dharmas do not exist. If that does not exist, then the dharmas exist. Self and dharmas, know the nature of space. From there, if the knower is pure, Then one possesses the supreme Prajñāpāramitā. Dharma is devoid of action. Itself is devoid of doing. Non-doing and non-action, the dharmakāya. At the time of non-action, the three kāyas are perfected. That is called nirvāṇa. Otherwise, the lower vehicle's thinkers, each desires the fruit of Buddhahood. Because of desire, they do not realize samsara. That is the edge of samsara, it is the edge. Definitive knowledge is not born, And it does not possess the measure of its own words, Because the characteristics of grasping and being grasped are not liberated, One does not know where one will be born. Therefore, wherever one meditates in a haphazard way, Like a blind person walking, one will surely go astray. Dharma and mind, the two are not different, That is the extreme of permanence, there is no liberation. Everything is primordially absent, therefore there is no object of mind. That is the extreme of annihilation, there is no liberation. Appearance without inherent existence, thus the object-possessor binds the indefinite. Like space, meditate on all dharmas as being free from extremes. Desiring freedom from extremes is an extreme, space gives rise to endlessness. Not realizing non-duality, meditate without memory or thought. In the midst of unconsciousness, that itself arises. Meditating on this, there is no certainty, separated from one and many. Without meditation, it arises in a state where there is no object of mind whatsoever. If everything is mind and there is no appearance, Then it will surely be born in the realm of infinite consciousness. Seeking enlightenment, meditate on the mandala of a deity, Then it will surely be born in the realm of a deity in the form realm. The profound manifestation of desire