Chinese
由于禅修不可或缺， 有些人观修有二者（能观与所观）， 有些人观修境有而心无， 有些人观修境无而心有， 有些人观修二者皆无。 其差别有四种情况： 观修无我最为低下， 观修无境比那更低下， 观修有心也同样低下， 二者皆无则极其低下。 无论想要见解或禅修等什么， 稍微有二者都好。 有些人说无二而观修， 那是黑暗中的高墙。 通过观修和所观解脱， 一切自解脱是禅修之最胜。 当那些一切都完全解脱时， 那时智者才算禅修。 具缘自性觉悟者， 显现成佛。 自性觉悟解脱是安乐之最胜， 除此之外别无他物。 愚人看来似乎没有差别， 却未真正了知无境， 心性未被寻获而保持原样， 一切心啊，在哪里？ 显现即是空性，空性即是显现， 仅是生起之时，并无生。 去则放开，住则安住。 诸法如虚空一般， 心性无境是妄加分别， 显空二者与无二等等， 一切分别执着皆不存在于此。 谁认为如虚空一般的心？ 那是世俗谛，而非胜义谛。 甚至不仅是无生， 既非想要也非不想要。 什么都不是是边见， 既非有也非无，既非二者， 也非非二者， 智者不作分别而观修。 那些一切都必须禅修。 在此，有和无二者束缚着。 当心与法无二时， 禅修中不存在有和无二者。 有和无是迷惑之声， 因此无法见到真实意义。 见解和禅修等虽然不可思议， 但在真正的六处并不存在。 这是觉性之日的秘密精要第十。 顶礼世尊功德圆满之自性。 为了三界一切有情， 证悟和功德不可思议， 有240者为了显现次第， 精要禅修我等虽说不同， 但所有证悟和禅修， 一切都由此秘密咒语摧毁。 因此秘密咒语自性伟大， 从毁灭中自然成就。 因为有它所以没有它， 如同黑暗的鼻子一样。 由于大家没有这样认识到， 证悟和禅修才变得深奥且增长， 它的轮回增长
English
Since meditation is indispensable, Some meditate on having both (the meditator and the object of meditation), Some meditate on the object being present but the mind absent, Some meditate on the object being absent but the mind present, Some meditate on both being absent. Its distinctions are fourfold: Meditating on no-self is inferior, Meditating on no-object is even more inferior, Meditating on having mind is also inferior, Both being absent is extremely inferior. Whatever you want, whether view or meditation, etc., It is good to have both to some extent. Some say non-duality and meditate, That is a high wall in the darkness. Through the liberation of meditation and the object of meditation, All self-liberation is the best of meditation. When all those are completely liberated, Then the wise are said to be meditating. The fortunate, self-aware ones, Manifest enlightenment. Self-awareness liberation is the best of bliss, There is nothing else besides that. Although it seems to fools that there is no difference, They do not truly understand no-object, The nature of mind is not found and left as it is, All minds, where are they? Appearance itself is emptiness, emptiness itself is appearance, Just at the moment of arising, there is no arising. If going, let go; if staying, abide. All phenomena are like the sky, The nature of mind, no-object, is imputation, The two, appearance and emptiness, and non-duality, etc., All imputations and attachments do not exist here. Who thinks of the mind as like the sky? That is conventional truth, not ultimate truth. It is not just non-arising, Neither wanting nor not wanting. Nothing at all is an extreme, Neither existent nor non-existent, neither both, Nor neither of both, The wise do not meditate by separating the general. All those must be meditated upon. Here, both existent and non-existent bind. When mind and phenomena are non-dual, In meditation, there is neither existent nor non-existent. Existent and non-existent are sounds of delusion, Therefore, the true meaning cannot be seen. Although views and meditations, etc., are inconceivable, They do not exist in the true six places. This is the tenth, the secret essence of the Sun of Awareness. Homage to the Bhagavan, the spontaneously accomplished nature of qualities. For all sentient beings in the three realms, Realization and qualities are inconceivable, Those who have 240, in order to manifest the stages, Although the essential meditations I and others say are different, All realizations and meditations, All are destroyed by this secret mantra. Therefore, the nature of secret mantra is great, Spontaneously accomplished from destruction. Because it exists, therefore it does not exist, Like a dark nose. Because everyone does not understand it that way, Realization and meditation become profound and increase, Its cycle increases.
Tibetan
ལ་འགྱུར་ཏེ། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་རྟོགས་ཉིད། ཁྲེས་རྟོགས་ལྟ་བུའི་སྡིག་པ་མེད། ཁྲེས་རྟོགས་ཟད་པས་འཁོར་བཟང་། ཁེས་རྟོགས་ཟད་པས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་། །འཁོར་བའི་ཆོས་ཀུན་ཤེས་རྟོགས་ཡིན། ཁྲེས་རྟོགས་ཟད་ན་མྱ་ངན་འདས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་པའི་བདག་ཉིད་ཚེ། །རང་རིག་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་ཤར། །ཐེག་པ་གསུངས་པའི་དོན་དང་ལྡན། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་འགྲོ་དོན་གྲུབ། །འཁྲུལ་པ་ཟད་དང་མ་ཟད་ཀྱིས། །འཁོར་འདས་རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་དང་། །གཉིས་དང་གཉིས་མེད་རྒྱུན་དང་དུ་མ། །བློ་དེ་ཟད་དང་མ་ཟད་དང་། །ལྡང་མི་ལྡང་ལ་བྱས་པ་ལས ཐམས་ཅད་དེ་ཡིན་གཞན་ན་མེད། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །དངས་དང་མ་དངས་ག་ལ་ཡོད། །སྤྲིན་ཉིད་བྱུང་དང་མ་བྱུང་གིས། །གསལ་དང་མི་གསལ་ལ་སོགས་བརྗོད། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་ངོ་བོ་ལ། །གྲང་དྲོ་ལ་སོགས་མེད་མོད་ཀྱི། །སྤྲིན་ཉིད་ཟད་དང་མ་ཟད་ཀྱིས། །ཉི་མ་གྲང་དྲོར་མཐོང་ཞིང་བརྟགས241༄༅། །དེ་བཞིན་རྣམ་དག་ཡེ་ཤེས་ལ། །སྐྱེ་འཆིའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡོད་མིན་ཏེ། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་ཡོད་་་་ཀྱིས། །རྟོགས་བརྟན་འཁོར་བ་ལ་སོགས་ཀུན། །མཁས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱིས། །དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་བའོ། །ཞབྲུལ་བློ་ཟད་དང་མ་ཟད་ཀྱིས། །དཔེ་དོན་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ། །མདོར་ན་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ། །རྟག་ཏུ་ཡོད་ན་རྫས་སུ་གོལ། །རྟག་ཏུ་མེད་ན་ཆད་པ་ཉིད། །རིག་ན་སེམས་ཡོད་མ་རིག་སྟེ། །མ་རིག་བེམ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་བས་ཚུལ་ནི་བཞི་སྒོ་ནས། །མཁས་པས་འདི་བཞིན་ཤེས་པར་བྱོས། །གནས་ཚུལ་འཁྲུལ་ཚུལ་རྟོགས་ཚུལ་རྟོགས་པ་བརྟན་ཚུལ་དང་བཞི་ལ། མཁས་པས་ལུགས་བཞིན་འདི་ལྟ་སྟེ། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་དབྱེར་མེད་ཅིང་། །སེམས་དང་སེམས་མིན་དབྱེར་མེད་ན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སམ་བྱ་ཆུབ་སེམས། །ཡིན་པས་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡོད། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྫོགས་ཆེན་ཆེ་ལྔས་སྤགས། ཁྲེས་རིག་རྡུལ་ཙམ་བྱུང་ན་ཆེ་ལྔ་སངས་རྒྱས་བྲལ། །རིག་པ་ཡོད་པས་མ་རིག་སངས། །ཡུལ་སེམས་གཉིས་གནས་མི་གནས་ཤིང་། །ཡུལ་སོགས་ལྷོས་སམ་མ་ལྟོས་ཤིང་། །རྟོགས་ལྟ་ལ་སོགས་རག་ལས་དང་། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་པས་བྱ་བྲལ་མིན། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པས། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ལ་ཅི་ཅི་སྤོང་། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་ལ་གང་གང་གནས། །དེ་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་ལྟོས། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་རག་ཅི་ལས། །བསྒོམ་དུ་མེད་ལ་སངས་242ཅི་རྒྱ། །བློ་ཉིད་རང་གྲོལ་འཁོར་བདག །བླུན་པོས་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ཏེ། ཁོ།ས་རིག་ཡོད་པའི་བདག་
Chinese
转变时，了知轮回自性即是，没有像贪执那样的罪恶，贪执止息则轮回清净，贪执止息则得见法性。轮回诸法皆是了知，贪执止息则得涅槃。是金刚萨埵的自性，自明智慧如王般显现，具有所说乘之义，善逝成办利生。以迷惑止息与否，轮回涅槃了悟与否，二与非二，常与众多，心识止息与否，生起与不生起而作，一切即是它，此外没有。譬如虚空自性中，哪里会有清澈与不清澈？仅仅是云出现与不出现，说成明与不明等等。譬如太阳的体性中，虽没有寒热等等，仅仅是云止息与否，太阳被见为寒热而衡量。241 同样，在清净智慧中，没有生死的因缘，仅仅是意的动摇，证悟、稳固、轮回等等一切，智者应如是了知。那也是一切自生的缘故。以愚昧心识止息与否，比喻和意义的差别极大。总之，所谓法性，如果恒常存在，则误解为实物，如果恒常不存在，则是断灭。如果觉知，则有心识，不觉知，则不觉知变成顽石。因此，从四门的方式，智者应如是了知。安住之方式、迷乱之方式、证悟之方式、证悟稳固之方式这四者，智者应如是如理观察：法与非法无有分别，心与非心无有分别时，法界或菩提心，因为是，故有一切之根本。不分别，故以大圆满五大聚合。若生起一丝贪执，则五大远离佛。因为有觉性，故不觉醒。境与心二者安住与不安住，境等等依赖或不依赖，证悟等等依赖，因为有修持，故非无为。因此，一切无有分别，对于俱生者，舍弃什么？对于不分别者，安住什么？对于它本身，如何依赖？对于无有二者，依赖什么？对于无有修持者，如何成佛？心识自解脱，是轮回之主。愚笨者不如此了知，具有觉性之我。
English
When transformed, understanding the nature of samsara itself is it. There is no sin like attachment. When attachment ceases, samsara is purified. When attachment ceases, the nature of reality is seen. All phenomena of samsara are understanding. When attachment ceases, nirvana is attained. It is the nature of Vajrasattva. Self-aware wisdom arises like a king. It possesses the meaning of the teachings. The Sugata accomplishes the benefit of beings. By the cessation or non-cessation of delusion, the realization or non-realization of samsara and nirvana, duality and non-duality, permanence and multiplicity, the cessation or non-cessation of mind, arising or non-arising, all is it, there is nothing else. For example, in the nature of space, where is clarity or impurity? It is merely the appearance or non-appearance of clouds that is spoken of as clear or unclear, and so on. For example, in the essence of the sun, although there is no heat or cold, it is merely the cessation or non-cessation of clouds that causes the sun to be seen and measured as hot or cold. 241 Similarly, in pure wisdom, there is no cause or condition for birth and death. It is merely the movement of the mind that causes realization, stability, samsara, and so on. The wise should understand it in this way. That is also because everything is self-arisen. By the cessation or non-cessation of ignorant mind, the difference between example and meaning is very great. In short, what is called the nature of reality, if it always exists, it is mistaken for a substance. If it never exists, it is annihilation. If there is awareness, there is mind. If there is no awareness, then unawareness becomes like a stone. Therefore, the wise should understand this through the four gates. The four ways of abiding, the way of delusion, the way of realization, and the way of stable realization, the wise should observe in this way according to the system: When there is no distinction between dharma and non-dharma, and no distinction between mind and non-mind, the realm of dharma or bodhicitta, because it is, is the root of all. Because it is non-dual, it is gathered by the five great perfections of Dzogchen. If even a particle of attachment arises, the five great ones are separated from the Buddha. Because there is awareness, ignorance is awakened. The two, object and mind, abide or do not abide, objects and so on depend or do not depend, realization and so on depend, because there is meditation, it is not non-action. Therefore, because everything is non-dual, what is abandoned for the co-emergent? What abides for the non-dual? How does it depend on itself? What does it depend on for the non-dual? How does one become a Buddha for the non-meditative? Mind itself is self-liberated, the lord of samsara. Fools do not understand it in this way, the self with awareness.