Tibetan
ང་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ།། གྲོལ་བའི་དུས་ན་རང་གྲོལ་རང་ས་ཟིན།། གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་དབྱིངས་ན་ཡེ་མེད་པས།། ཇི་ལྟར་གྲོལ་ཡང་རང་ས་རང་ལ་གྲོལ།། ཀུན་ཀྱང་རོ་གཅིག མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ།། ལུགས་ཟློག་མེད་པར་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བའོ།། ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་གྲོལ་ལོ་དབྱེ་བསལ་མེད།། རྩོལ་བ་མེད་པར་གྲོལ་ལོ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད།། ངེས་པ་མེད་པར་གྲོལ་ལོ་གཟའ་གཏད མེད།། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གྲོལ་ལོ་ཕྱོགས་རིས་མེད།། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་མེད།། ནམ་མཁའི་ཀློང་ན་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གྲོལ།། ལྷུན་གྲུབ་ཀློང་ལ གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་གྲོལ།། ཀུན་ཀྱང་འདྲའོ་གཞན་མེད་ཡེ་ནས་གྲོལ།། སྤང་བླང་མེད་དེ་རང་སར་རང་ཤར་གྲོལ།། ཕྱོགས་གཅིག་ཕྱོགས་མེད་འདོད་པ་ཁ་གཏིང་མེད།། མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཙམ་གྱི་མཐའ་ལས གྲོལ།། རྒྱུ་རྐྱེན་གཉིས་ལ་ཡེ་ནས་མི་གནས་ཤིང།། འབྲས་བུ་རེ་དང་དོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར།། འཁོར་འདས་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་རང་གྲོལ་ལོ།། བཟང་ངན་མེད་པར་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བར་གནས།། མཐོ་དམན མེད་པར་མཉམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གྲོལ།། མདོར་ན་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རང་སོ་ལ།། ཡིད་བྱེད་རྟོག་པ་ཕྱིར་མ་འཕྲོས།། དབང་པོའི་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་རྣམས་ལ།། ཤེས་ཤིང་དཔྱོད་པའི་ཡུལ་མ་འགྱུས།། རང་སྣང་མི རྟོག་ཆེན་པོ་ལ།། རང་གསལ་རྟོག་མེད་ཉམས་མྱོང་སྐྱེ།། ཅོག་བཞག་གཅེར་བཞག་རང་སར་བཞག། ཆོས་ཉིད་རང་སར་གྲོལ་བའི་གནད།། དེ་ལྟར་སྣང་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀུན།། ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཀློང་ཡངས ལས།། བླང་བར་བྱ་བ་གང་ཡང་མེད།། གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད།། གང་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀློང།། ཅིར་སྣང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་ལས།། བཅོས་མའི་ཆོས་ཉིད་ག་ལ་ཡོད།། ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་རྟོག་སྐྱེ།། སྤང བླང་མེད་པར་རང་སྣང་ངོ།། སྤང་མེད་སྤང་བའི་ཆོས་དང་བྲལ།། སྤང་བ་མི་དམིགས་སྤང་བྱ་མེད།། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་སྣང་བའི་ཚེ།། སྣང་བ་དེ་ཉིད་རང་སྣང་སྟེ།། ཤེས་པ་མི་བསྒྲིམ་ཁ་ཡན་དུ།། ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་ཡན པར་བཞག།དུག་ལྔའི་རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཀྱང།། ང་ཡི་རིག་པ་རྟོག་མེད་ཡིན།། རང་རིག་རྟོག་པ་ཀུན་དང་བྲལ།། ཡེ་ནས་གོལ་བས་བསྐྱར་གཞི་མེད།། རང་གིས་གྲོལ་བས་གཉེན་པོ་མེད།། ཡོངས་སུ་གྲོལ་བས་འབད་ པ་མེད།། མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི་འགག། གཅིག་གྲོལ་ཡིན་པས་དུ་མ་སྟོངས།། གཅིག་གྲོལ་གཉིས་གྲོལ་ཐམས་ཅད་གྲོལ།། ཆོས་ཉིད་ཀློང་ཡངས་ཨེ་མ་ཧོ།། ཨ་ཧོ་རིག་མདངས་འཁོ
Chinese
我于平等法界中解脱。 解脱之时，自解脱而安住于自地。 于法界中，解脱与未解脱本无有， 故无论如何解脱，亦于自地自解脱。 一切皆一味，于平等法界中解脱。 无有颠倒，于法界中解脱。 于法性虚空中解脱，无有分别。 无有勤作而解脱，无有可修。 无有 निश्चित（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）而解脱，无有执着。 任运成就而解脱，无有偏袒。 以一切相于自地解脱之故， 于菩提心中，无有解脱与未解脱。 于虚空之中，无论如何做皆解脱。 于任运成就之虚空中，无论如何做皆解脱。 一切皆相同，无有他者，本初解脱。 无有取舍，于自地自生解脱。 无有偏颇，无有欲求内外。 从平等与不平等之边际中解脱。 于因缘二者，本初不居， 以无有果之希求与疑虑之故， 从轮回涅槃二边中自解脱。 无有善恶，任运圆满安乐住。 无有高低，于平等法界中解脱。 总而言之，身语意三各自于， 不向外散发作意分别。 六根之聚于诸境， 不改变了知与辨别之境。 于自显现之大不作意中， 生起自明无分别之体验。 放下一切，赤裸安住于自地。 法性于自地解脱之要诀。 如是显现觉知一切诸法， 皆于广大法性虚空中， 无有任何应取。 无有丝毫应舍。 无有何处之法性虚空， 无论显现为何皆为自之法性， 何处有造作之法性？ 无论如何做皆生起无分别。 无有取舍，乃为自显现。 无有舍弃，远离舍弃之法， 无有可舍，不缘舍弃，无有应舍。 当觉知显现于境时， 显现彼即为自显现， 觉知不造作而放松， 于法性虚空中放松安住。 无论生起何种五毒分别， 我之觉性乃为无分别。 自觉远离一切分别， 以本初解脱故，无有重修之基。 以自解脱故，无有对治。 以完全解脱故，无有勤作。 以边解脱故，四边止息。 以一解脱故，众多空性。 一解脱，二解脱，一切解脱。 法性广大虚空，噫玛吙！（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 阿火！觉性光辉流转。
English
I am liberated in the realm of equality. At the time of liberation, self-liberation takes hold of its own ground. In the realm, there is no liberation or non-liberation, So however liberated, one is self-liberated in one's own ground. Everything is of one taste, liberated in the realm of equality. Without reversal, it is liberation in the realm. Liberated in the expanse of Dharmata, without distinction. Liberated without effort, there is nothing to accomplish. Liberated without निश्चित (niścita, निश्चित, certain)，there is no grasping. Liberated spontaneously, without partiality. Because all characteristics are liberated in their own place, In the mind of enlightenment, there is no liberation or non-liberation. In the expanse of the sky, however one does it, one is liberated. In the expanse of spontaneous accomplishment, however one does it, one is liberated. Everything is the same, there is no other, liberated from the beginning. Without abandoning or adopting, self-arising liberation in one's own place. Without one side or no side, there is no inside or outside of desire. Liberated from the edge of equality and inequality. Not abiding in the two causes and conditions from the beginning, Because there is no hope or doubt of a result, Self-liberation from the edge of the two, samsara and nirvana. Without good or bad, spontaneously perfect, abiding in bliss. Without high or low, liberated in the realm of equality. In short, body, speech, and mind, each in its own place, Do not project mental fabrication outward. The six aggregates of the senses in all objects, Do not change the object of knowing and discerning. In the great non-fabrication of self-appearance, Experience of self-clarity, non-conceptual arises. Letting go of everything, nakedly abiding in one's own place. The key point of Dharmata's liberation in its own place. Thus, all appearances and awareness, From the vast expanse of great Dharmata, There is nothing to be taken. There is nothing to be left. The Dharmata expanse where there is nothing, Whatever appears is from one's own Dharmata, Where is there artificial Dharmata? However one does it, non-conceptuality arises. Without abandoning or adopting, it is self-appearance. Without abandoning, separated from the Dharma of abandoning, There is no abandoning, not seeing abandoning, there is nothing to abandon. When awareness appears in the object, That appearance itself is self-appearance, Awareness does not fabricate but relaxes, Relaxing and abiding in the Dharmata expanse. Whatever conceptual thoughts of the five poisons arise, My awareness is non-conceptual. Self-awareness is separated from all concepts, Because it is liberated from the beginning, there is no basis for repetition. Because it is self-liberated, there is no antidote. Because it is completely liberated, there is no effort. Because it is liberated at the edge, the four extremes cease. Because one is liberated, many are empty. One liberation, two liberations, all liberations. The vast expanse of Dharmata, Emaho! Aho! The radiance of awareness revolves.
Tibetan
ར་རྣམས་ཉོན།། དང པོ་ཐོག་མ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས།། ལྟ་བ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ།། འཁོར་བའི་ལམ་རྒྱུན་གཅད་འདོད་པས།། བྱ་བྱེད་རྫོགས་པས་རྫོགས་པའོ།། མཐའ་དང་བྲལ་བས་དབུས་མི་གནས།། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་མཐའ དབུས་མེད།། ལྷག་མ་མེད་པས་ཆ་ཤས་མིན།། གཅིག་ཏུ་མ་ཡིན་གཉིས་མཐའ་ཟད།། དུ་མར་མི་གནས་གཅིག་མཐའ་ཟད།། མཐའ་ཡང་མི་གནས་རང་སངས་ཉིད།། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚིག་གི གཞི།། དངོས་བྲལ་སྟོང་པ་སྙིང་པོའི་དོན།། ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་ངོ་མཚར་ཆེ།། འདི་ཤེས་འཁོར་བའི་ལམ་རྒྱུན་འགགས།། ལྟ་བ་བལྟ་རུ་མེད་དེ་གཅེར་གྲོལ་དང།། སྒོམ་པ་བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་དེ་རང་བབས་ཀློང།། སྤྱོད པ་སྤྱོད་རྒྱུ་མེད་དེ་བདག་འཛིན་གྲོལ།། འབྲས་བུ་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་དེ་རྒྱུ་འབྲས་ཟད།། ཆོས་སྐུ་མཚན་མའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། ལོངས་སྐུ་གཟུང་འཛིན་ཡུལ་དང་བྲལ།། སྤྲུལ་སྐུ་ཆགས་པའི་ཡུལ་དང་བྲལ།། རྟོག་མེད་རང སངས་རྙོག་པ་མེད།། འཛིན་མེད་རང་གྲོལ་ཕྱོགས་རིས་མེད།། སྣང་བ་རྟོག་མེད་མཁའ་ལ་རོལ།། སྐྱེ་མེད་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད།། ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྒྲོ་བཏགས་མེད།། བསམ་འདས་བརྗོད་མེད་ངོ་བོ་ནི།། རྣམ རྟོག་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྟུང་བ།། མི་རྟོག་སྐུ་ལ་ཡང་དག་བལྟ་བར་བྱ།། བསྒོམ་མེད་སྒོམ་བྲལ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་བཟུང།། འདའ་མེད་བསྲུང་མཚམས་བྲལ་བའི་དམ་ཚིག་བསྲུང།། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་བདག་མེད པས།། དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ།། རང་སྣང་ཡིད་སྤྱོད་དག་པ་ལ།། བློ་འདས་རང་རིག་ངང་ལ་སྤྱོད།། སྤང་ཐོབ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ།། རེ་དོགས་མེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡལ།། གཟུགས་སྣང་ཐམས་ཅད སྟོང་པ་ཉིད།། སྟོང་པ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་སྣང་ངོ།། སྟོང་དང་མཚན་མ་མེད་པར་ཡོངས་ཤེས་ན།། སྤྲོས་མེད་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན།། བློ་ཤེས་རྟོག་པས་བྱང་ཆུབ་ཚོལ་མི་བྱེད།། གང་ཞིག་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། ཁྲེགས་ཆོད་ང་ཡི་ལྟ་བ་ལ།། ངོ་བོ་རང་ཐོག་ཕབ་པ་ཡིན།། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྣང་མེད་ལས།། བེམ་པོའི་སྣང་བས་ངས་མི་སྒྲིབ།། སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡུལ་མེད་པས།། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ང་མི་གནས།། མཚན་མར་འཛིན པའི་དངོས་དག་པས།། འཛིན་པའི་ཆོས་ལ་ང་མི་གནས།། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་རང་བྱུང་བས།། སྡེ་སྣོད་ཆོས་ལ་ང་མི་གནས།། ང་ལ་དགེ་དང་སྡིག་མེད་པས།། འཁོར་བའི་ཆོས་ལ་ང་མི་གནས། ཁྲཻགས་ཆོད་གཞི་ཡི་ལྟ བ་ལ།། ཐམས་ཅད་ང་ཡི་ངོ་བོར་རྫོགས།། ང་ནི་སྟོང་པའི་ཚིག་དང་བྲལ།། ང་ལ་མུན་པའི་ཆོས་མེད་པས།། ང་ནི་ཡེ་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ།། ང་ལ་འབྱུང་བའི
Chinese
诸位谛听！首先以顿超之法，确立见地。欲断轮回之流者，以行持圆满而圆满。离于边际故，不住于中。完全圆满故，无有边中。无有剩余故，非为部分。非一，二边尽。不住于多，一边尽。亦不住于边，自性成佛。不可言说之语之基，离物空性心要义。不落于方，甚为稀有。知此轮回之流断。见地无可看，乃赤裸解脱。禅修无可修，乃自然本位。行持无可行，乃我执解脱。果无可得，乃因果尽。法身离于相之境，报身离于能取所取之境，化身离于贪著之境。无念自性成佛，无有垢染。无执自解脱，无有偏颇。显现无念，安住于虚空。无生法性，平等性。于真实法，无有增益。思议之外，不可言说之体性，不落于分别之方。于无念身，当善观之。无修离修，执持自性之体。无迁守护，离护持界限之誓言。诸法自性无我故，修习无有事物之觉受。于自显现意行清净中，于超离心识自明之状态中行持。于无有断证之果上，于无有希忧之因果上消失。一切色相皆为空性，一切空性皆为色相。若能通达空与相无别，即是无戏清净之智慧。莫以心识分别寻觅菩提，何者即是彼岸。顿超我之见地，体性安住于自位。由觉性智慧光明中，不为物质之显现所障蔽。空性法性无有处所故，我不安住于空性中。以相执持之事物清净故，我不安住于执持之法上。大智慧自然生起故，我不安住于三藏法上。我无有善与恶故，我不安住于轮回之法上。顿超基之见地上，一切皆圆满于我之体性中。我离于空性之语，我无有黑暗之法故，我本离于过患。我无有生起之
English
Listen, all of you! First, with Trekchö, establish the view. If you wish to cut the stream of samsara, it is perfected by the completion of actions. Being free from extremes, it does not abide in the middle. Being completely perfect, there is no end or middle. Being without remainder, it is not a part. Not one, the two extremes are exhausted. Not abiding in many, one extreme is exhausted. Not even abiding in the extreme, it is self-enlightened. The basis of unspeakable words, the essence of emptiness devoid of things. Not falling into any direction, it is very wonderful. Knowing this, the stream of samsara ceases. The view is not to be seen, it is naked liberation. Meditation is not to be meditated, it is the natural state of space. Conduct is not to be practiced, it is freedom from self-grasping. The result is not to be obtained, it is the exhaustion of cause and effect. The Dharmakaya is free from the realm of signs. The Sambhogakaya is free from the realm of grasping and being grasped. The Nirmanakaya is free from the realm of attachment. Non-thought is self-enlightened, without impurity. Non-grasping is self-liberated, without partiality. Appearance is non-thought, enjoying the sky. Unborn nature of reality, equality itself. On the true Dharma, there is no imputation. The nature beyond thought and expression does not fall into the realm of conceptualization. One should truly look at the non-conceptual body. Hold the nature of non-meditation and freedom from meditation. Protect the inviolable vow that is free from boundaries. Since all dharmas are selfless in nature, meditate on the perception of non-existence. In the purity of self-appearance and mental activity, act in the state of self-awareness beyond mind. On the result of no abandonment or attainment, the cause and effect of no hope or fear vanish. All forms are emptiness itself. All emptiness is form. If one fully knows that emptiness and characteristics are inseparable, it is the wisdom of purity without elaboration. Do not seek enlightenment with mental consciousness and thought. Whatever that is, is the other shore. In the view of my Trekchö, the essence is placed on its own ground. From the light of awareness and wisdom, I am not obscured by the appearance of matter. Since the emptiness of Dharma has no place, I do not abide in emptiness. Since the things that are grasped as characteristics are pure, I do not abide in the Dharma of grasping. Since great wisdom arises naturally, I do not abide in the Dharma of the Tripitaka. Since I have no virtue or sin, I do not abide in the Dharma of samsara. On the view of the basis of Trekchö, everything is perfected in my essence. I am free from the words of emptiness. Since I have no Dharma of darkness, I am originally free from faults. I have no arising of