Tibetan
གསེར་ལ་ནག་པོར་མཐོང་བ རྣམས།། གཉིས་སྣང་རྟོག་པའི་ཆ་ལས་འཁྲུལ།། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་གསུམ།། དངོས་སུ་ཡོད་ཀྱང་མ་རིག་པས།། རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་བྱུང།། ཡུལ་སྣང་ཆོས་ཉིད་མ་རིག་འཁྲུལ།། མདོར་ན་འཁྲུལ་པ རྩད་གཅོད་ལ།། རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་དང་དམིགས་པའི་རྐྱེན།། བདག་པོའི་རྐྱེན་དང་མཚུངས་པའི་རྐྱེན།། རྐྱེན་བཞི་འདུས་པའི་འཁྲུལ་བ་ནི།། རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཉིད་དང།། དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་འོད་སྣང་ཉིད།། བདག་པོའི རྐྱེན་ནི་རིག་པ་ཉིད།། དེ་གསུམ་དུས་མཚུངས་མཚུངས་པའི་རྐྱེན།། འཁྲུལ་པ་དེ་མ་ཐག་ཅེས་ཟེར།། འཁྲུལ་པའི་དུས་ནི་འདི་ལྟར་རོ།། རིག་དང་མ་རིག་གཉིས་འཛིན་གཉིས།། ཆོས་ཉིད་ཡུལ་ལ་ཤར་དུས འཁྲུལ།། ཡེ་ཤེས་ཁ་དོག་འབྱུང་བ་ལྔ།། གདོད་ནས་ཡེ་ཤེས་རྩལ་ཉིད་དུ།། འབྲལ་བ་མེད་དེ་མ་རིག་འཁྲུལ།། འོད་ཁྱིམ་ཁ་དོག་རྣམ་ལྔ་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བྱས་པས་འབྱུང་ལྔར་འཁྲུལ།། གཞི་དག་པ་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བྱས་པས་ཆུ་རུ་འཁྲུལ།། གཞི་དག་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བྱས་པས་ས་རྡོར་འཁྲུལ།། གཞི་དག་པ་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བྱས་པས་མེ་རུ་འཁྲུལ།། གཞི་དག་པ་བྱ་གྲུབ ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་རླུང་དུ་འཁྲུལ།། གཞི་དག་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ལ།། རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས་ནམ་མཁར་འཁྲུལ།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡོ་གཞི་ཡིན་ཏེ།། རྟོག་སྤྱོད་བྱས་པས་ཡུལ་ལྔར བཟུང།། མིང་མེད་མིང་དུ་བོས་པ་ལྟར།། འབྱུང་ལྔ་མེད་བཞིན་རིམ་གྱིས་ཆགས།། ཕྱི་ཡི་འབྱུང་ལྔ་དག་ལ་ནི།། ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ང་དང་བདག། གཉིས་སུ་བཟུང་བས་འོད་ལྔ་ནི།། གསལ་བར་མ་ནུས་འབྱུང་བཞིས སྒྲིབ།། མ་རིག་པ་དེ་སེམས་ཡིན་ཏེ།། དེ་ལས་བྱུང་བ་འབྱུང་བའོ།། སེམས་ལ་དྲན་བསམ་བྱུང་བས་ན།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པས་བཏུམ།། ད་ནི་བཅུད་ཀྱི་འཁྲུལ་ལུགས་ནི།། འཁྲུལ་གཞི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་ལྔས བྱས།། འཁྲུལ་རྒྱུ་མ་རིག་གཉིས་ཀྱིས་བྱས།། འཁྲུལ་རྐྱེན་སྐད་ཅིག་ལྔ་ཡིས་བྱས།། འཁྲུལ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ཀྱིས་བྱས།། ཡེ་ཤེས་མ་རིག་ཡུལ་ལ་བཟུང།། དེར་འཛིན་རླུང་སེམས་འདུས་པ་ལས།། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡི སྦུབས་སུ་ཆུད།། རླུང་སེམས་ཡིད་དུ་འགྱུས་པ་ལས།། ཤུགས་ལྡན་སྣ་ཚོགས་རྒྱ་གྲམ་རླུང།། དེ་ལས་ཡེ་ཤེས་དྲོད་རླན་འབྱུང།། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ལས།། ཆན་ལ་ཕབ་རྩི་བཏབ་པ་ལྟར།། ས་ཡི་རྣམ་པ་སྙོམས པར་ཆགས།། དེ་ལ་དུད་རླངས་ལག་ངར་ཙམ།། དེ་ཡི་དྭངས་མ་འོད་
Chinese
将黄金看成黑色的人们，是从二取执著的分别念中错乱产生的。本体、自性、大悲这三者，虽然真实存在，却因无明，产生了因、缘、果三者。境显、法性、无明皆是错乱。总而言之，要根除错乱，需要原因之缘和所缘之缘，主宰之缘和等起之缘。四缘聚合的错乱是：原因之缘是法性，所缘之缘是光明本身，主宰之缘是觉性本身，这三者同时聚合的等起之缘，被称为“当下错乱”。错乱的时刻是这样的：觉和无明，二取二者，法性在境上显现时即是错乱。五种智慧和颜色、五大种，从原始以来就是智慧的游舞，本来不分离，却因无明而错乱。对于光蕴五色，进行分别思量，就错认为五大种。清净的基，在如镜智慧上，进行分别思量，就错认为水。清净的基，在平等性智慧上，进行分别思量，就错认为土石。清净的基，在妙观察智慧上，进行分别思量，就错认为火。清净的基，在成所作智慧上，进行分别思量，就被错认为风。清净的基，在法界性智慧上，进行分别思量，就错认为虚空。五种智慧是五蕴之基，进行分别思量，就执著为五境。如同给无名之物取名一样，五大种在不存在的情况下逐渐形成。对于外面的五大种，内在的心之我和我所，因为执著二元对立，五光无法显现，被四大种遮蔽。无明就是心，从它产生的就是五大种。心中产生念头和想法，就被本体性的分别念所覆盖。现在是精华的错乱方式：错乱的基是五种智慧，错乱的因是觉和无明二者，错乱的缘是五个刹那，错乱的果是意。智慧和无明执著于境，在那里执著的风和心聚合，就落入五大种的囊中。风和心转变为意，产生强力的各种十字风。从中产生智慧、暖和湿润。在那巨大的海洋中，如同将青稞撒下并播种一样，大地的形态平整地形成。在那上面有如同手臂粗细的烟雾，那上面的精华是光。
English
Those who see gold as black are mistaken from the dualistic conceptual mind. Essence, nature, and compassion, these three, although truly existent, due to ignorance, give rise to the three: cause, condition, and result. Object appearance, dharmata, and ignorance are all mistaken. In short, to eradicate delusion, one needs the causal condition and the objective condition, the dominant condition and the simultaneous condition. The delusion that arises from the convergence of four conditions is: the causal condition is dharmata, the objective condition is luminosity itself, the dominant condition is awareness itself, and the simultaneous condition where these three converge is called "immediate delusion." The moment of delusion is like this: awareness and ignorance, the two aspects of dualistic grasping, delusion occurs when dharmata appears as an object. The five wisdoms and colors, the five elements, from the very beginning are the play of wisdom itself, inseparable, yet delusion arises from ignorance. When the five colors of light spheres are conceptually analyzed, they are mistaken for the five elements. The pure ground, on the mirror-like wisdom, through conceptual thought, is mistaken for water. The pure ground, on the wisdom of equality, through conceptual thought, is mistaken for earth and stones. The pure ground, on the discriminating wisdom, through conceptual thought, is mistaken for fire. The pure ground, on the accomplishing wisdom, through conceptual thought, is mistaken for wind. The pure ground, on the wisdom of dharmadhatu, through conceptual thought, is mistaken for space. The five wisdoms are the basis of the five aggregates, through conceptual thought, they are grasped as the five objects. Just as naming the nameless, the five elements gradually form where they do not exist. Regarding the external five elements, the internal mind's self and other, due to grasping duality, the five lights cannot shine clearly, obscured by the four elements. Ignorance is the mind, and what arises from it are the elements. When thoughts and ideas arise in the mind, they are covered by the conceptual mind of inherent existence. Now, the way of delusion of essence is: the basis of delusion is made by the five wisdoms, the cause of delusion is made by awareness and ignorance, the condition of delusion is made by the five moments, the result of delusion is made by the mind. Wisdom and ignorance grasp onto the object, there, the grasping wind and mind converge, falling into the womb of the five elements. Wind and mind transform into mind, giving rise to powerful, diverse, crosswinds. From that, wisdom, warmth, and moisture arise. In that great ocean itself, like scattering barley and sowing seeds, the form of the earth is evenly formed. On that, there is smoke like an arm, the essence of that is light.
Tibetan
སྐོར་ནི།། སྦ་ཕུ་བ་ཙམ་པ་གསུམ་དུ་བྱུང།། འོད་གཅིག་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད།། དེ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞི་ཆགས།། འོད་གཉིས་མཐོ་རས་གནས བཅུ་ཆགས།། དེ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་རྟོག་དཔྱོད་བཏང།། ཡིད་ཀྱི་སྤྱན་གྱི་གཟིགས་པས་ན།། སྲིད་པ་འོད་ཀྱི་སྒོ་ངར་མཐོང།། དེ་ཉིད་མཛེས་པར་མཐོང་ནས་སུ།། ཡིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་ལས།། མཛེས་པའི་ཆགས སེམས་སྒོ་ངར་འཐུམ།། ཉི་མ་རབ་སྣང་དྲོད་བྱས་ཏེ།། ནོར་བུ་དྲི་མེད་རླན་བྱས་སོ།། ཕྱི་ལྟར་ཤེད་བུ་ཤེད་ལ་རོག། ནང་ལྟར་འདོད་ཆགས་བྱ་སྒོང་དང།། ཞེ་སྡང་སྦྲུལ་གྱི་སྒོ་ང་ཟེར།། གསང་བ་ལྟར་ན་ཐབས་ཤེས གཉིས།། དེ་དུས་ཟ་བའི་ཟས་མེད་པས།། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་སྤྱོད།། ས་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་རྣམས་བྱུང།། ཆུ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲ་རྣམས་བྱུང།། མེ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲི་རྣམས་བྱུང།། རླུང་ལ་བརྟེན་ནས་རོ་རྣམས བྱུང།། ནམ་མཁར་བརྟེན་ནས་རེག་རྣམས་བྱུང།། དེ་ནས་རིག་པའི་ཁ་ལོ་དེ། ཁ་ལོ་ལ་ཕྱིར་བལྟས་པ་ཡིས།། འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་ཡུལ་ལྔར་སོང།། ཤེས་པ་ནང་དུ་ལོག་པ་ཡིས།། དུག་ལྔ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ལས།། ནང གི་འཛིན་པའི་སེམས་སུ་སོང།། ཉོན་མོངས་ལྔ་དང་དུག་ལྔར་ཤར།། ས་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་བྱུང།། ཆུ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་ཆགས་བྱུང།། མེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་བྱུང།། རླུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྲག་དོག བྱུང།། མཁའ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་བྱུང།། དེ་ནས་དུག་ལྔའི་རྩལ་ལ་ནི།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དཔག་མེད་སྨིན།། ཞེ་སྡང་ཆ་ལས་བསད་བཅད་བྱས།། འབྲས་བུ་ཚ་གྲང་དམྱལ་བ་མྱོང།། འདོད་ཆགས་ཆ་ལས་སེར་སྣ ཕྲག་དོག་བྱས།། འབྲས་བུ་ཡི་དག་བཀྲེས་སྐོམ་བྱུང།། གཏི་མུག་ཆ་ལས་ལེ་ལོ་བླུན་རྨོངས་བྱས།། འབྲས་བུ་བྱོལ་སོང་གླེན་ལྐུགས་བྱུང།། ང་རྒྱལ་ཆ་ལས་ང་བདག་འཛིན་པ་བྱས།། འབྲས་བུ་བྲེལ འཕོངས་ལྷ་མི་བྱུང།། ཕྲག་དོག་ཆ་ལས་ཁོང་ཁྲོ་ང་རྒྱལ་བྱས།། འབྲས་བུ་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་སྨིན།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དེ་དག་ལ།། སྣང་སྲིད་ལྷ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་བྱུང།། ལྷ་མེད་པ་ལ་ལྷ་རུ་མཆོད།། འདྲེ་མེད་པ་ལ་འདྲེ་རུ བཀར།། མིང་མེད་རྣམས་ལ་མིང་དུ་བཏགས།། རྣམ་རྟོག་འདྲེ་རུ་བཟུང་བས་བྱུང།། དམྱལ་བ་རྣམས་ལ་གཤིན་རྗེ་བྱུང།། ཡི་དྭགས་རྣམས་ལ་མོ་འདྲེ་བྱུང།། ཕོ་འདྲེ་ཐམས་ཅད་ཞོར་ལས་བྱུང།། བྱོལ་སོང་རྣམས་ལ ཀླུ་གཉན་བྱུང།། མི་ལ་གནོད་སྦྱིན་ཐམས་ཅད་བྱུང།། ལྷ་ལ་ཕྱ་དང་དབང་ཕྱུག་གཟའ་སྐར་བྱུང།། ལྷ་མ་སྲིན་ལ་གཟའ་སྲིན་བྱུང།། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དེ་དག་ལ།། ཚེ་ཚད་ལུས་ཚ
Chinese
关于（轮回）的流转：分为斯巴、普巴、瓦参巴三类。一道光显现却无自性，由此形成四种生处。两道光在托热斯形成十地。之后，意识进行思辨判断，以意识之眼观察，看到有之光卵。因为觉得它很美，意识便与之交合，美的执着包裹在心卵中。太阳的光芒使其温暖，无垢的宝石使其湿润。外在看来，是精液帮助精液，内在看来，贪欲是鸟蛋，嗔恨是蛇蛋。秘密看来，是方便与智慧二者。那时没有可吃的食物，便享用五种欲妙。依靠地而产生色，依靠水而产生声，依靠火而产生香，依靠风而产生味，依靠空而产生触。之后，意识的舵手，因为回头看舵，五种欲妙便成为五境。意识向内返回，依靠五毒，成为内在执着的意识。五种烦恼和五毒显现。依靠地而产生愚痴，依靠水而产生贪欲，依靠火而产生嗔恨，依靠风而产生嫉妒，依靠空而产生我慢。之后，在五毒的作用下，无量六道众生得以成熟。嗔恨的部分导致杀戮砍伐，果报是感受寒热地狱之苦。贪欲的部分导致吝啬嫉妒，果报是饿鬼的饥渴之苦。愚痴的部分导致懒惰愚笨，果报是畜生的愚蠢喑哑。我慢的部分导致执着于我，果报是散乱衰败的天人。嫉妒的部分导致愤怒我慢，果报是阿修罗的成熟。在这六道众生中，显有世间一切神鬼。没有神而供奉为神，没有鬼而尊奉为鬼，没有名字的被赋予名字，因为执着于分别念而产生。地狱中有阎罗王，饿鬼中有女鬼，所有男鬼都是仆役，畜生中有龙和凶神，人中有所有夜叉，天神中有天神和自在天以及星宿，阿修罗中有罗睺星和罗刹。在这六道众生中，有寿命长短和身量大小。
English
Regarding the cycle (of samsara): It is divided into three