Tibetan
་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཞེས་བྱའོ།། དོན་མཐོང་ཤེས་པ་ཡོད་གྱུར་ན།། དེས་ནི་མ་མཐོང་བསྒོམ་ཆགས་ནད།། མི་རྟོག་ཟབ་མོ ཉམས་མྱོང་ན།། མྱོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་ཆགས་ནད།། རྟག་ཆད་གོལ་སར་མཐོང་གྱུར་ན།། དུས་གསུམ་དག་དང་དེ་དང་ལྡན།། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་ལ་ཆགས་གྱུར་ན།། རྟག་ཆད་མུ་གཉིས་མཐའ་མི་སེལ།། མ རབས་བུས་པ་ཐ་མའི་སེམས།། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཁྲོད་དུ་སྐྱེ།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་ཆགས་ཀྱི་ནད་བསལ་བར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། འདི་ཞེས བསྟན་དུ་མེད་པས་བསྟན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད།། འདི་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་དུ་མེད།། སུས་ཀྱང་འདི་འདྲ་གསུངས་པ་མིན།། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མེད།། ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ བུ་ཐེབ་རྒྱས་བཏབ་པ་བཞིན།། ནོར་གཟུང་དམ་པ་གྱད་པར་བསྟན་པ་དཀའ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་མེད།། མེད་པའི་དོན་ལ་ཡེ་ནས་བལྟར་མེད་འདི་ཞེས་མཐའ་ལས་འདས།། བསམ་འདས་དེ དོན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས།། འདི་འདྲ་བསྟན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མེད།། དེ་བཞིན་དེ་ལ་བཤད་བརྗོད་མཐའ་དང་བྲལ།། འདི་འདྲས་བསྟན་མེད་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མཆོག། མཚོན་ཅིང་དཔག་དཀའ་སྙིང་པོ རྡོ་ཡི་ཚུལ།། དེ་བཞིན་གཏིང་དཔག་བཅད་དཀའ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད།། ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྙིང་པོ་མཆོག། ཅིར་ཡང་བསྟན་མེད་ནམ་མཁའི་ངང།། དེ་བཞིན་དེ་ལ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད།། ཡོད མེད་མཐའ་བྲལ་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་མཆོག།ཅིར་ཡང་བསྟན་མེད་ནམ་མཁའ་དག་པའི་ངང།། དེ་བཞིན་དེ་ལ་འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད།། ཅེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་ པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། བླ་མེད་རྫོགས་ཆེན་དོན་འདི་ལ།། རིག་པ་ཚུར་འཆར་དགོས་པ་འདི་ལྟར་བསྟན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ།། ཅིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པ་སྟེ།། ཇི་ཙམ་ཟབ པའི་ཚོགས་བརྫཽད་ཀྱང།། དོན་དང་མཐུན་པར་ཡོངས་མི་འགྱུར།། བྱང་ཆུབ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ནི།། སུས་ཀྱང་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ།། མཁས་བཙུན་གཞན་དང་འབྲེལ་མི་བྱ།། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ནས་མ ཤར་ན།། མི་ཤེས་བསྟེན་པས་སངས་རྒྱས་ལམ་མི་རྙེད།། མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་ཚུལ་དུ་ཚུར་སྣང་འགྱུར།། ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ།། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཐབས་ལ་བརྟེན་པས་འགྲུབ།། མིང་གི་ཐ སྙད་ཙམ་དུ་བདེན་མོད་ཀྱི།། མངོན་སུམ་བདེ་བའི་དོན་ལ་རང་ཆས་འཆར་བ
Chinese
名为“为……所困”。若能通达其义，则不会生起未见之禅修执着之病。若能体验无分别之甚深，则仅凭体验本身，便能疗愈禅修执着之病。若能于常断歧途有所见，则与三时及彼等相应。若执着于三摩地之味，则无法解脱常断二边。末世之劣子之心，生于无想之中。如是，于根本续中，已宣说遣除禅修执着之病之第十五品。 其后，导师向眷属们开示：此乃无法以“此”来指示，却又必须指示之物。如是，此真如之精华，无法以“此”来指示。无人曾如此宣说。即使是佛陀，也无法以“此”来指示。犹如以铁盒严密封锁，难以展示珍贵之宝藏。如是，真如无形无色。此无有之义，本不可见，超越“此”之边际。此不可思议之义，乃佛陀之心。即使是佛陀，也无法以“此”来指示。如是，彼无有言说之边际。此无法指示之物，乃精华之最胜义。难以象征与衡量，精华犹如顽石。如是，此难以衡量深浅之物，无法以“此”来指示。此超越有无之边际者，乃精华之最胜。此无法以任何方式指示者，乃虚空之自性。如是，彼无法以“此”来指示。此超越有无之边际者，乃精华之最胜义。此无法以任何方式指示者，乃清净虚空之自性。如是，彼无法以“此”来指示。如是，于根本续中，已宣说无法以“此”来指示之第十六品。 其后，导师向眷属们开示：于此无上大圆满之义中，需如是显现觉性。如是开示。于真如之精华中，无法以任何方式来象征。无论汇集多少甚深之词，亦无法完全契合其义。菩提心犹如虚空之体性，无人能够见之。不应与贤哲他人交往。若自生之觉性智慧未从内心显现，则无法凭借不了解而证得佛道。犹如镜中显现影像之方式般，显现于此。然欲证得真正之菩提，实为艰难。需依仗殊胜之方便方能成就。名言仅为假名而已，然于现量安乐之义中，自性显现。
English
It is called "being seized by...". If one can understand its meaning, then the disease of attachment to meditation without seeing will not arise. If one can experience the profoundness of non-discrimination, then by the experience itself, one can heal the disease of attachment to meditation. If one can see the wrong path of permanence and annihilation, then one is in accordance with the three times and those. If one is attached to the taste of samadhi, then one cannot eliminate the two extremes of permanence and annihilation. The mind of the inferior son of the last age arises in the midst of non-thought. Thus, in the root tantra, the fifteenth chapter on showing the removal of the disease of attachment to meditation has been spoken. Thereafter, the teacher taught the retinue: This is something that cannot be indicated by "this," but must be indicated. Thus, this essence of Suchness cannot be indicated by "this." No one has ever spoken like this. Even the Buddha cannot indicate it with "this." Like a treasure locked tightly in an iron box, it is difficult to display. Thus, Suchness has no form or color. This meaning of non-existence is inherently invisible, beyond the boundary of "this." This inconceivable meaning is the mind of the Buddha. Even the Buddha cannot indicate it with "this." Thus, it is devoid of the limits of explanation and expression. This un-indicatable thing is the supreme meaning of essence. Difficult to symbolize and measure, the essence is like a stubborn stone. Thus, this thing whose depths are difficult to measure cannot be indicated with "this." This that transcends the boundaries of existence and non-existence is the supreme essence. This that cannot be indicated in any way is the nature of space. Thus, it cannot be indicated with "this." This that transcends the boundaries of existence and non-existence is the supreme meaning of essence. This that cannot be indicated in any way is the nature of pure space. Thus, it cannot be indicated with "this." Thus, in the root tantra, the sixteenth chapter on that which cannot be indicated with "this" has been spoken. Thereafter, the teacher taught the retinue: In this meaning of the unsurpassed Great Perfection, awareness must arise in this way. Thus it is shown. In the essence of Suchness, it cannot be symbolized in any way. No matter how many profound words are gathered, they cannot completely match its meaning. Bodhicitta is like the nature of space, no one can see it. One should not associate with wise others. If self-arisen awareness-wisdom does not arise from within, then one cannot attain the Buddha's path by relying on not understanding. Like the way images appear in a mirror, it appears here. However, to attain true Bodhi is truly difficult. It can only be accomplished by relying on special means. Names are only true in name only, but in the meaning of manifest bliss, self-nature arises.
Tibetan
ར་འགྱུར།། མཚོན་པ་ཚིག་ཏུ་ཅི་ཙམ་བསྟན་གྱུར་ཀྱང།། མཚོན་པ་དེ་དང་དེ་ཉིད་མི་མཐུན་ཏེ།། ཡང་དག་རིག་པ་ཁོང་ནས་མ་ཤར ན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དེ་ག་ལ་དཔོག། ཡང་དག་དོན་གྱི་རིག་པ་ཤར་བའི་ཚེ།། ཐམས་ཅད་མ་བསྒྲིབས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས།། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ལམ་འདོད་པས།། དགོན་པ་དབེན་གཟུང་གཟུང འཛིན་གཉིས་སྤངས་ལ།། རང་རིག་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་བཙལ་བར་བྱ།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རིག་པ་ཚུར་འཆར་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། འཁོར་ཐར་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན།། ཐམས་ཅད་སྙིང་པོ་དེ་བཞིན་ཐིག་ལེ་གཅིག། འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང།། གཉིས་མཐར་གསེར་བོང་སུས་ཀྱང་གསུང་པ མིན།། ཐམས་ཅད་ཐིག་ལེ་གཅིག་སྟེ་དབྱེ་བའི་ཐ་སྙད་མེད།། བླ་མེད་ངེས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཚོལ་ན།། འཁོར་ཐར་གཉིས་མེད་བཟུང་སྟེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ།། ཁ་ཅིག་དམྱལ་འཇིགས རྣ་བརྒྱུད་ཐོས་མ་ཐག།དེ་འཇིགས་ཤིན་ཏུ་སྐྲག་གྱུར་ནས།། བསམ་ཕྱིར་དགེ་བའི་ཚོགས་སྤྱོད་ཀྱང། བསམ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་ཐར་མི་འགྱུར།། དམྱལ་འཇིགས་བླ་མེད་ཐོབ་པའི་བསམ་མེད་ན།། ཚ་གྲང་དམྱལ་སྲུང་ ཤལ་མ་རི།། བསམ་པ་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་ལྟར།། མི་བཟོད་སྡུག་བསྔལ་དེ་ཡིས་མཐོང།། འཇིགས་པ་གང་བསམ་དེ་ཡིས་བཤེད།། དེས་ན་འཁོར་ཐར་གཉིས་སུ་མེད།། མ་བཅོས་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ངང།། མཉམ་པ ཉིད་ཡང་སངས་རྒྱས་ལ།། འཇིགས་པ་མེད་པ་ལམ་གྱི་མཆོག། མ་སྤངས་མི་སྤང་མཆོག་གི་ས།། ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། གཉིས་མཐར་མི་འབྱུང་གཅིག་གི་ངང།། མ་བཅོས་ཐིག་ལེ་གཅིག་ལ བཞག།ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། འཁོར་ཐར་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་མེད་པར་བསྟན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་འདི་ ལ།། ཅིས་ཀྱང་བསྒྲིབ་པ་མི་འགྱུར་བས།། གང་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཅི་ཡང་མི་སྤྱོད་བླ་མེད་སྤྱོད་པའི་མཆོག། ཅི་སྤྱད་མི་རྟོག་སྐྱེ་བ་འདི་ཡི་དོན།། སྤྱོད་པ་བཟང་སྟེ་གླང་ཆེན་ཆུར་ཞུགས་བཞིན།། ཅི་ལ མི་སྤྱོད་དེ་བཞིན་མེད་པར་གནས།། ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཡང་གནས་པས།། གང་སྤྱོད་ཅི་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པའི་མཆོག། མ་འགགས་མི་འགག་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད།། རིགས་དྲུག་བདུད་དང་མུ སྟེགས་སྲིན་པོའི་སྤྱོད།། རྫོགས་ཆེན་སྤྱོད་པར་མ་གྱུར་གང་ཡང་མེད།། ཅི་མི
Chinese
饶益转变。 所诠之词无论如何宣说， 所诠与其本身并不相符， 若非从内心生起真实智慧， 又怎能衡量如是之义？ 当真实义之智慧生起之时， 一切无有遮蔽，安住于自性之中。 何人欲求成佛之果为道， 当于寂静之处，舍弃能取所取二者， 当寻求解脱自明之智慧。 如是，于根本续中，开示于真实义上需生起智慧之品第十七。 其后，导师向眷属们， 开示轮回涅槃无二。 一切心髓皆为如是明点一。 轮回涅槃无二，于大乐之中， 于二边，金刚亥母亦未曾宣说。 一切皆为明点一，无有分别之名言。 若寻无上决定心髓之义， 当执持轮回涅槃无二，并如是了知。 कुछ人一听闻地狱之恐怖， 便因恐惧而极度害怕， 虽为思虑而行善法之聚， 然因依赖思虑故不得解脱。 若无获得无上之地狱恐怖之思， 冷热地狱守护者，尸林山。 思虑如何思虑， 便见不可忍受之痛苦。 思虑何种恐怖，便被其摧毁。 因此，轮回涅槃无二。 于无造作明点一之中， 平等性亦是佛陀。 无有恐惧是道之殊胜。 不舍弃，不离弃，殊胜之地。 一切自性任运成就。 于无有二边之一中， 安住于无造作明点一上。 如是，于根本续中，开示轮回涅槃无二之品第十八。 其后，导师向眷属们， 开示行持无有取舍。 此如是之义， 无论如何亦不会被遮蔽， 无论如何行持皆是如是。 无有任何行持，是无上行持之殊胜。 无论行持何事，皆不作意，此生之义。 行持是善，如大象入水。 无论如何不行持，皆安住于如是无有之中。 一切亦安住于如是之中， 无论行持何事，如何行持，一切皆是行持之殊胜。 无有阻碍，不会阻碍，一切皆是如是。 六道、魔、外道、罗刹之行持， 无有未成为大圆满行持者。 何不
English
Rā turning. However much the signified is shown in words, The signified and that itself are not in accord, If correct awareness does not arise from within, How can the meaning of suchness be measured? When the awareness of the correct meaning arises, Everything is unobscured and abides in its own nature. Whoever desires the fruit of Buddhahood as the path, In a solitary place, abandoning both grasper and grasped, Should seek the wisdom of self-awareness's clarity. Thus, in the Root Tantra, the seventeenth chapter, which shows that awareness must arise towards the correct meaning. Then, the Teacher to the assemblies, Taught that samsara and nirvana are non-dual. All essence is the single bindu of suchness. Samsara and nirvana are non-dual, within great bliss, At the two extremes, Vajravarahi has not spoken of it. All is a single bindu, there are no terms of differentiation. If you seek the meaning of the ultimate definitive essence, Hold samsara and nirvana as non-dual and know it as suchness. Some, as soon as they hear of the fear of hell, Become terrified and extremely frightened, Although they practice the accumulation of virtue for the sake of thought, Because they rely on thought, they will not be liberated. If there is no thought of obtaining the ultimate fear of hell, The hot and cold hell guardians, Shalmali. However thought thinks, They see unbearable suffering. Whatever fear is thought, it destroys. Therefore, samsara and nirvana are non-dual. Within the unmade single bindu, Equality is also the Buddha. Fearlessness is the supreme path. Not abandoned, not forsaken, the supreme place. All is spontaneously perfect in its own nature. Within the one that does not arise at the two extremes, Rest in the unmade single bindu. Thus, in the Root Tantra, the eighteenth chapter, which shows that samsara and nirvana are non-dual. Then, the Teacher to the assemblies, Taught that conduct has no abandoning or adopting. This meaning of suchness, Will never be obscured by anything, However you act, it is suchness. Not acting at all is the supreme conduct of the ultimate. Whatever is acted, unthinkingly, is the meaning of this birth. Conduct is good, like an elephant entering water. However you do not act, it abides in suchness without it. Since all also abides in suchness, Whatever is acted, however it is acted, all is the supreme conduct. Unceasing, not ceasing, all is suchness. The conduct of the six realms, demons, heretics, and rakshasas, There is nothing that has not become the conduct of Dzogchen. What not