Tibetan
ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། བླ་མེད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ དོན།། ཁ་ཚིག་དག་ལ་མི་བརྟེན་པར།། ཅི་ལའང་མི་བརྟེན་པ་རུ་བསྟན།། བླ་མེད་རྫོགས་ཆེན་བརྗོད་འདས་ནི།། མཚོན་པ་ཚིག་ལ་མི་གནས་ཏེ།། གལ་ཏེ་གནས་ན་ཚིག་ལ་གོལ།། ལམ་མེད་སྙིང་པོའི་དོན་ཉིད ལ།། རྣ་ཐོས་ཙམ་གྱིས་ཡོན་ཏན་ལ།། ཡིན་སྙམ་དེ་སྨྲ་དགེ་སྡིག་སྤྱོད།། རྟག་ཆད་དོན་དང་དེ་མི་འགལ།། མཉམ་མེད་དོན་འབྲལ་ཚིག་བརྗོད་ཀྱང།། ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་གྲོལ་མི་འགྱུར།། ཡེ་མཉམ་གདེང་དང་མི་ལྡན ན།། ཚིག་མཉམ་རྟོག་ཙམ་རླུང་མི་བཟློག། རྣམ་པར་དག་དོན་མི་ཤེས་པར།། ཚིག་ཙམ་ཐོས་པས་འཇུག་བྱེད་ཅིང།། དེ་དོན་བསོད་ནམས་མི་བསག་པར།། གང་ཡང་མི་འགྲུབ་ཆད་པར་འགྱུར།། བླ་མེད་རྫོགས་ཆེན དོན་འདི་ལ།། བསྒོམ་དུ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡང།། ཁ་ཚིག་ཚིག་དེས་དོན་བྱེད་པ།། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་ལྟ་བའི་མཆོག། རྟག་ཆད་གཉིས་ལྡན་ཆད་པའི་མཆོག། བདེན་པར་བསྐལ་པ་ཁྲིར་བཏགས་ཀྱང།། འཛིན་པའི དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཞིང།། ཆད་པའི་དབང་གནས་མཆོག་སྨིན་ཏེ།། སྡིག་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་ཡང།། ཇི་ཙམ་བསགས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་གནས།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་པ་གཞན་གྱི་གོ་དགག་པ་དེ་ལ ཚིག་ཏུ་མ་བཏང་ཞིང་ཁ་ཚིག་ཏུ་མ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། བསྒོམ་པའི་བསམ་པ་དགོས་པར་བསྟན།། སྙིང་པོ་འདི་དང་མ་འབྲེལ་པའི།། ཚིག་གི་དྲང་སྲོང་དགོན པ་མཁན།། ཉམས་དེ་མེད་པར་སྙིང་པོ་ཉིད།། མ་བསྒོམས་པར་ནི་མཐོང་མི་སྲིད།། མཐོང་སྙམ་པ་ནི་གོལ་ས་ཡིན།། མཐོང་མེད་དག་གི་ཡེ་ཤེས་དེ།། བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་བསྒོམ་པར་བྱ།། རྟོག་འཛིན་སེམས་ལ་མི གནས་པར།། ཡང་དག་དོན་ཉིད་མ་བསྒོམས་ན།། བླ་མེད་ཐར་པ་ཐོབ་མི་སྲིད།། དགོན་པ་དབེན་ཟུང་དེ་དོན་བསྒོམ།། དྲི་མེད་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་སྒོམས།། བླ་མེད་ཐར་པ་ཐོབ པར་འགྱུར།། ངེས་པའི་དོན་ཉིད་མ་བསྒོམས་ན།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་རིང་བས།། བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་ཐོག་མཐའ་མེད།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང།། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་དོན་བསྒོམས ནས།། སངས་རྒྱས་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན།། བདེ་བའི་འབྲས་བུ་གང་འདོད་པར།། གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་བསྒོམ།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུ་ལས། བསྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། བསྒོམ་པ་དག་གི་ཐབས་རྣམས་བསྟན།། བླ་མེད་ཐར་པ་ཐོབ་དགའ་བ།། ཤེས་རབ་ཐབས་ལ་བརྟེན་པས་འགྲུབ།། མིང་ཙམ་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་སུ།། བདེ་བའི་དོན་ཉིད རང་ལས་བྱུང།། ཐབས་མེད་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བ།། གླང་ཆེན་ཆུ་འདོད་སྨིག་བསྙེག་འདྲ།། དད་མོས་འཕྲོ་ཅན་སྣོད་ལྡན་ལ།། གང་ཟག་མཚན་རྟགས་གཟུང་ཐབས་བསྟན།། ཞེ་སྡང་དག་གི་ཤས་ཆེ་ལ།། དངུལ དཀར་ཞུན་མའི་སེམས་འཛིན་བསྟན།། གཏི་མུག་དག་གི་ཤས་ཆེ་ལ།། སྣང་གསལ་སྒྲོན་མེའི་སེམས་འཛིན་བསྟན།། ང་རྒྱལ་དག་གི་ཤས་ཆེ་ལ།། ཞི་བ་ལྷ་ཡི་སེམས་འཛིན་བསྟན།། འདོད་ཆགས་དག་གི་ཤས་ཆེ ལ།། བདུད་རྩི་བུམ་པའི་སེམས་འཛིན་བསྟན།། ཕྲག་དོག་དག་གི་ཤས་ཆེ་ལ།། ཡི་གེ་འབྲུ་ཡི་སེམས་འཛིན་བསྟན།། རྣམ་ལྔ་འདི་ལ་བསྟེན་ནས་ཀྱང།། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྒོམ།། བྱང་ཆུབ་དམ་པ་སངས་རྒྱས རང་གི་སེམས།། སྣ་ཚོགས་གློག་བཞིན་སྣང་ཡང་གྱི་ནར་བཞག། བསམས་ཤིང་བསྒོམ་དེ་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས།། བདེ་གཤེགས་རང་རིག་རང་བྱུང་རང་ཞིར་བཞག། ཁོང་ཀློང་ཡངས་པར་གཞག་པ་དེ་བཞིན ནོ།། ཡུལ་དྲུག་རྐྱེན་གྱིས་མི་ནོན་འཁྲུལ་མི་འགྱུར།། འདུ་ཤེས་དག་གིས་བསམ་དུ་མེད་པས་ན།། གང་ཡང་མི་སེམས་མི་བསམ་མཉམ་པར་ཞོག། བསམས་ཤིང་བསྒོམ་དེ་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས།། གོང་དུ ཡང་བྱུང་དེ་ཉིད་རང་རིག་རང་བྱུང་རང་ཞིར་གཞག།བཞག་པའི་དངོས་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས།། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་མེད།། ཅེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པའི་ཐབས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་ གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། ངེས་པའི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ནི།། དྲནཔའི་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བས།། རི་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན།། རྣམ་ཤེས་ཡུལ་ལ མ་ཆགས་པར།། ཤེས་རབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན།། གཏིང་ནི་ཤེས་རབ་ཡོངས་རྫོགས་པས།། རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ།། ཁམས་གསུམ་ལས་སུ་འདས་པར་འགྱུར།། གང་ལ་སེམས་མེད་དེ་བཞིན ཉིད།། གང་ཡང་མི་དམིགས་ཅིར་མི་རྟོག། ཅིར་ཡང་མི་བསྒྲུབ་མི་སེམས་པ།། སེམས་ཀྱིས་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།། བསྒོམ་པ་མ་ལུས་རྫོགས་པ་ཡིན།། རྟོག་དཔྱོད་མེད་པས་བདེ་བའི་མཆོག། ཤེས་པ་གཟུང་འཛིན དང་བྲལ་བ།། བསྟན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ།། དེ་ལ་དམིགས་བྱ་རྡུལ་ཕྲན་མེད།། དེ་ཕྱིར་དམིགས་སུ་ཅི་ཞིག་ཡོད།། དམིགས་སུ་མེད་ལ་ཅི་ཞིག་དམིགས།། དེ་ལ་དེ་བཞག་དེ་གནས་པ།། པདྨའི་སྤྱན་དེ་དེས་མཐོང འགྱུར།། ཤེས་པ་མེད་པ་ཤེས་རབ་མཆོག། གསལ་བ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་དང།། འཛིན་པ་མེད་པ་ཏི་ནི་རླུང།། རྩོལ་
Chinese
然后，导师对眷属们说：无上大圆满的意义，不要依赖言辞，要展示成不依赖任何事物。无上大圆满超越言说，象征无法存在于言辞中，如果存在就违背了言辞。无路之心的意义，仅仅是听闻，就认为自己具有功德，这样说的人，行善作恶，与常断之义并不矛盾。即使说出脱离无等意义的言辞，也不会被压倒，不会改变解脱。如果不具备俱生平等的信心，言辞平等也只是思虑，无法遣除风息。如果不了解完全清净的意义，仅仅听闻言辞就去行持，不积聚那意义的福德，什么也不会成就，终将断灭。对于这无上大圆满的意义，说成是无须修习，用言辞来表达意义，那是外道最高的见解，是具有常断二边的断见之最。即使真实地经历千百万劫，也会因执着而痛苦，断灭的权势成熟为殊胜之处，即使是不造罪业的行为，无论积累多少，也仍然停留在三界之中。这是从根本续中所说。对于驳斥其他乘的观点，这是不付诸言辞，不以口头言辞来展示的第九品。然后，导师对眷属们说：需要修习的意念。与此心髓无关的，言辞的正直隐士，没有那体验，不修习心髓本身，是不可能见到的。认为见到是错误的。无见者的智慧，要以加持来修习。不要让分别执着的念头停留在心中，如果不修习真正的意义，就不可能获得无上解脱。在寂静的处所修习那意义，以无垢清净的智慧，修习不可言说的意义，将会获得无上解脱。如果不修习确定的意义，真正的成佛之路将是漫长的，菩提本身没有开始和结束。过去、现在、未来的诸佛，也是通过修习无二智慧的意义，才安住于佛地的。如果想要获得安乐的果实，就修习无二的心髓。这是从根本续中所说。阐述需要修习的第十品。然后，导师对眷属们说：展示修习的各种方法。欢喜获得无上解脱的，要依
English
Then, the Teacher said to the assembly: The meaning of the unsurpassed Great Perfection, do not rely on words, but show it as not relying on anything. The unsurpassed Great Perfection transcends expression, and the symbol cannot exist in words. If it does, it contradicts the words. The meaning of the heart of no path, just by hearing it, one thinks one has merit. Such a person, doing good and evil, does not contradict the meaning of permanence and annihilation. Even if words are spoken that deviate from the meaning of unequaledness, they will not be overwhelmed and will not change liberation. If one does not have the confidence of co-emergent equality, equal words are just thoughts and cannot reverse the winds. If one does not understand the meaning of complete purity, one engages just by hearing the words, and without accumulating the merit of that meaning, nothing will be accomplished and will eventually be destroyed. Regarding this meaning of the unsurpassed Great Perfection, saying that there is no need to practice, and using words to express the meaning, that is the highest view of the heretics, the worst of the views of annihilation with both permanence and annihilation. Even if one truly experiences millions of kalpas, one will suffer from attachment, and the power of annihilation will mature into a supreme place. Even actions that do not create sin, no matter how much they are accumulated, will still remain in the three realms. This is what is said in the root tantra. Regarding refuting the views of other vehicles, this is the ninth chapter that is not put into words and not shown in oral words. Then, the Teacher said to the assembly: The thought of needing to practice is shown. The upright hermit of words who is not related to this essence, without that experience, without practicing the essence itself, it is impossible to see. Thinking that one has seen is a mistake. The wisdom of the unseen ones should be practiced with blessings. Do not let the thoughts of conceptual grasping stay in the mind. If you do not practice the true meaning, it is impossible to obtain unsurpassed liberation. Practice that meaning in a quiet place, with immaculate and pure wisdom, practice the unspeakable meaning, and you will obtain unsurpassed liberation. If you do not practice the definite meaning, the true path to Buddhahood will be long, and Bodhi itself has no beginning and end. The Buddhas of the past, present, and future also abide in the Buddha-land by practicing the meaning of non-dual wisdom. If you want to obtain the fruit of happiness, practice the non-dual essence. This is what is said in the root tantra. The tenth chapter explaining the need for practice. Then, the Teacher said to the assembly: Showing the various methods of practice. Those who rejoice in obtaining unsurpassed liberation should rely on
Chinese
依靠而成就。仅仅是依靠方便。安乐之义，从自身而生。无方便与智慧分离，犹如大象渴求水而追逐阳焰。对于具有信心和器量的人，指示了掌握个人特征的方法。对于嗔恨心重的人，指示了白银熔化的心之执持。对于愚痴心重的人，指示了光明灯的心之执持。对于傲慢心重的人，指示了寂静天神的心之执持。对于贪欲心重的人，指示了甘露宝瓶的心之执持。对于嫉妒心重的人，指示了字母种子字的心之执持。依靠这五种方法，本体自性要精进修习。殊胜菩提佛陀，自己的心。虽然显现如各种闪电，也要置于寂静中。思维和禅修超越了禅修的对境。将善逝置于自明、自生、自寂中。如是安住在广阔的虚空中。不被六境所胜，不会迷惑改变。因为意识无法思量，所以，什么也不想，不思，安住于平等中。思维和禅修超越了禅修的对境。上面也说了，将它置于自明、自生、自寂中。安住的对境即是佛陀的心意。佛陀自己也没有指示说“就是这个”。如是根本续中，指示禅修之法的第十一章。然后导师对眷属们说，指示了确定之义的本体。大圆满的本体是，因为不会生起忆念的分别念，所以山是圆满的。识不执着于对境，所以智慧是圆满的。深奥之处是智慧圆满，因此生起无分别念的智慧。将会超越三界。心中无所念即是如此。什么也不观察，什么也不分别。什么也不造作，不思量。心所缘即是说，一切禅修都圆满了。无有分别思量，是安乐之最。智慧与能取所取分离。教法是本体自性身。于彼无有可缘的微尘。因此有什么可缘的呢？于无所缘又缘何物？于彼如是安住，如是存在。莲花之眼由此得见。无有识是殊胜智慧。无有明是耶舍（梵文，Yeśas，名誉，光荣）。无有执取是提尼风（梵文，Tīni-vāyu，三种风）。勤
English
Accomplished through reliance. Merely relying on skillful means. The meaning of bliss arises from oneself. Without skillful means, separated from wisdom, it is like an elephant thirsty for water chasing after mirages. For those with faith and capacity, the method of grasping individual characteristics is shown. For those with a strong tendency towards hatred, the mind-holding of molten white silver is shown. For those with a strong tendency towards delusion, the mind-holding of a bright lamp is shown. For those with a strong tendency towards pride, the mind-holding of a peaceful deity is shown. For those with a strong tendency towards desire, the mind-holding of an amrita vase is shown. For those with a strong tendency towards jealousy, the mind-holding of the seed syllable is shown. By relying on these five methods, the essence of reality should be diligently meditated upon. Supreme enlightenment, the Buddha's own mind. Although appearing like various lightning flashes, it should be kept in stillness. Thinking and meditating transcends the object of meditation. The Sugata should be placed in self-awareness, self-arising, and self-peace. Likewise, abide in the vast expanse of space. Not overcome by the six objects, not confused or changed. Because concepts cannot be conceived, therefore, do not think of anything, do not contemplate, abide in equanimity. Thinking and meditating transcends the object of meditation. As mentioned above, place it in self-awareness, self-arising, and self-peace. The object of abiding is the very mind of the Buddha. The Buddha himself did not indicate, "It is this." Thus, from the root tantra, the eleventh chapter, which shows the method of meditation. Then the teacher said to the assembly, showing the essence of the definitive meaning. The essence of the Great Perfection is, because the conceptual thought of memory does not arise, therefore the mountain is complete. When consciousness is not attached to objects, wisdom is complete. The depth is the complete wisdom, therefore wisdom without conceptualization arises. One will transcend the three realms. That which has no mind is just that. Not perceiving anything, not thinking of anything. Not doing anything, not thinking. That which is called mind-object is said to be the completion of all meditation. Without thought and analysis, it is the supreme of bliss. Wisdom is separated from grasping and being grasped. The teaching is the essence of the nature body. In that, there is not a particle to be fixated upon. Therefore, what is there to fixate upon? On that which is not fixated, what is fixated? In that, it is placed, it abides. The lotus eye will see it. Without consciousness is supreme wisdom. Without clarity is Yeshe (Sanskrit, Yeśas, fame, glory). Without grasping is Tini wind (Sanskrit, Tīni-vāyu, three winds). Diligence.