Tibetan
བ་མེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྫོགས།། ཤེས་ནས་མི་ཕྱེད་གཏི་མུག་དང།། མི་བསྒོམ་བསྒོམ་པ་འདུ་འབྲལ མེད།། མི་ཤེས་པས་ནིཤེས་རབ་བསྟན།། མི་འཛིན་འཛིན་པའི་གཏིང་ནས་བསྟན།། མི་བལྟ་བ་དེ་སྙམ་པར་ངེས་བསྟན་ནོ།། སྣང་བ་མེད་ན་དངོས་མེད་པས།། དེ་ཉིད་ཉག་གཅིག་མཆོག་གི་སྐུ།། དེ བཞིན་སྐུ་ལ་མཚོན་དུ་མེད།། དེ་ཉིད་དབྱིངས་ཏེ་མཚོན་དུ་མེད།། མི་མཐོང་བ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན།། ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་གཏི་མུག་སྟེ།། མ་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་གསལ།། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ལྡན་པས།། ཡི་གེ མེད་པའི་དོན་ལ་བལྟ།། འཛིན་ཡང་རྟོག་དང་དམིགས་དང་བྲལ།། གང་ལ་མི་བརྟེན་བསྒོམ་པའི་མཆོག། ཉོན་མོངས་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་གཞི།། གཞི་དེ་ཙམ་ཡང་བསམ་དུ་མེད།། གང་ལ་རྟག་ཏུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ སེམས་ཀྱི་ལམ།། དོན་ལ་འཇུག་ཏུ་མེད་པའི་རྫོགས་ཆེན་བལྟ་བ་འི་ཀློང།། འདི་ལྟར་དྲན་མེད་སྟོབས་ལྡན་དགོངས་པའི་མཆོག། བདེ་དང་མི་བདེ་སེམས་ལ་གཉིས་མེད་དེ།། སྟོན་པ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བ་གང་ལགས པ།། བདེན་པའི་དོན་ལ་མ་ཉམས་དགོངས་པའི་མཆོག། ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་ཡུལ་དང་དབང་པོར་བལྟ་སྟེ་མཐོང་ན་བལྟ་མི་བྱ།། དང་པོ་ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་གྱིས།། ཆོས་ཉིད་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་མིས།། བལྟ་བ ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཉིད་ལ།། དེ་བཞིན་སེམས་ནི་དེ་དང་འདྲ།། དེ་ལ་བསྒོམ་ཞིང་རེད་པ་དང།། མཁའ་ལ་མཁའ་ཉིད་རྣམ་པར་བསྒོམ། བསྒོམ་པའི་དུས་ནི་མཐོང་བ་ནི།། ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མཐོང་དུ་མེད།། དེས བསྒོམ་མཆོག་ཆེན་བ་དེ་ལ།། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མ་ཕུལ་ན།། ཅི་ཙམ་གྲུབ་པ་མཉམ་པ་ཉིད།། མཉམ་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱར་བཤད།། ཅེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ངེས་དོན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། ལྟ་བ་སྤང་བླང་མེད་པར་བསྟན།། ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་ཉིད།། ལམ་ནི་ཉེ་ལམ་བདེ་བར་རྫོགས།། ཐམས་ཅད་མཉམ་པོར་ཐིག་ལེ་གཅིག། ངོ་བོ་མེད་པའི སྙིང་པོ་ལ།། ངོ་བོ་མེད་པའི་རྟོག་བྱུང་ན།། ངོ་བོ་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་བརྟགས།། སྙིང་པོའི་ངོ་བོ་ངོ་བོ་མེད།། ངོ་བོ་དང་པོ་ངོ་བོ་ནི།། འོ་ན་ཅི་དགར་གཞག་དེ་ཡང།། ཡང་དག་འཛིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས།། མ་བཟློག་མ བླན་ངོ་བོ་ཉིད།། རང་བྱུང་རང་ཞི་ཉིད་དུ་བཞག། གཉིས་མེད་ངོ་བོ་ཐིག་ལེ་གཅིག། དབང་པོ་ཡུལ་ལ་འགག་མིན་པས།། ཡུལ་འགགས་ལོག་ན་སྙིང་པོ་མེད།། ཕྱི་ནང་གཉིས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཤེས་པ་ཡུལ་ལ ཡན་དུ་བཏུབ་པ་མིན།། ཡུལ་ལ་ཤེས་པ་གཞིག་མི་བྱ།། ཐམས་ཅད་གཉེན་པོས་བཅོས་
Chinese
若无禁戒则戒律圆满。知晓之后不分的愚痴，不修不修，集散皆无。不知晓则显示智慧。不执著，从执著的深处显示。不看，则确定无疑地如此显示。若无显现，则无实有，其即是唯一至上的身。如是身无以象征，其即是法界，无以象征。不见即是见。于任何事物皆不作意，即是愚痴。无明即是智慧光明。凡具足觉性智慧者，应观无字之义。执著亦离分别与对境。不依赖任何事物，乃是禅修之最胜。烦恼本身亦是菩提之基。然此基亦不可思议。于何处有恒常不灭之菩提心之道。于义不得入之大圆满见之虚空。如是无念具力之胜妙见解。乐与不乐，于心无二，视导师为过失者为何人？于真实义不退失之胜妙见解。大智慧观待境与根，若见则不应观。最初以智慧之三种相，由修持法性之人，观待虚空之界，如是心亦与之相同。于彼禅修并安住，如于虚空修持虚空本身。禅修之时，所见者，丝毫亦不见。以此最胜之禅修，若刹那亦不舍弃，则成就几何，即是平等性。被称为平等之轮。如是根本续中所说。乃是开显真实义之第十二章。尔后导师向眷属们，开示无有舍取之见。一切事物之自性即是如是性。道乃是近道，安乐圆满。一切平等为一明点。于无自性之心要上，若生起无自性之分别，则应极度观察其无自性。心要之自性即是无自性。最初之自性即是自性。哦，那么如何安立彼者？亦由如实执持之瑜伽士，不颠倒，不改变其自性。安立为自生自寂之自性。无二自性为一明点。根于境不阻碍，若境阻碍则无心要。内外无二即是如是性。识不能于境上分离。不应于境上破坏识。一切皆以对治而
English
Without discipline, morality is complete. Having known, the ignorance that does not distinguish, Not meditating, meditation, gathering and scattering are absent. Not knowing, wisdom is shown. Not grasping, from the depths of grasping it is shown. Not looking, it is definitely shown to be like that. If there is no appearance, there is no reality, That itself is the unique supreme body. Likewise, the body cannot be symbolized, That itself is the sphere, it cannot be symbolized. Not seeing is seeing. Not focusing on anything is ignorance, Unknowing is clear wisdom. Whoever possesses the wisdom of awareness, Looks at the meaning of the wordless. Grasping is also free from concepts and objects. Not relying on anything is the best of meditation. Afflictions themselves are the basis of enlightenment, Even that basis cannot be conceived. Where there is always the path of the unchanging Bodhicitta, The expanse of Dzogchen view where one cannot enter into meaning. Thus, the supreme thought of the powerful, mindless one. Happiness and unhappiness are non-dual in the mind, Who sees the teacher as a fault? The supreme thought that does not diminish the meaning of truth. Great wisdom sees by looking at objects and senses, if seen, do not look. First, with the three aspects of wisdom, By a person who has taken the nature of reality into practice, Looking at the expanse of the sky itself, Likewise, the mind is like that. Meditating and abiding in it, like meditating on the sky itself in the sky. The time of meditation is when seeing is, Not even a little is seen. With that great supreme meditation, If not offered even for a moment, How much is accomplished is equality itself. It is said to be called the wheel of equality. Thus, from the root tantra. This is the twelfth chapter, which shows the definitive meaning. Then the teacher to the assembly, Showed the view without abandoning or adopting. The nature of all is thus. The path is the near path, blissfully complete. All equal as one bindu. On the essence of no nature, If a concept of no nature arises, Then it is thoroughly examined as no nature. The nature of the essence is no nature. The first nature is nature. Oh, then how to place that? Also by the yogi who truly grasps, Not reversing, not changing its nature. Established as self-born, self-pacified nature. Non-dual nature as one bindu. Since the senses are not obstructed by objects, If the object is obstructed, there is no essence. Non-dual inside and outside is thus. Consciousness cannot be separated from the object. Consciousness should not be destroyed on the object. All are cured by antidotes.
Tibetan
སུ་མེད།། འདུ་ཤེས་མི་སྤང་རིག་པ་མི་བླང་སྟེ།། བླང་དོར་སེམས་དང་གང་བྲལ་བསྒོམ་པ་ཡིན།། བག་ཆགས་ཆེ་ཕྲ་རྒྱུན་སྲིད པས།། མི་སྐྱེ་མི་འགག་རང་སར་བཞག། བསྐྱེད་ན་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་སྟེ།། བཀག་ན་བྱིང་བར་འགྱུར་བས་ན།། རང་བྱུང་རང་ཞི་རང་གཞག་པ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིདོན་དང་མཇལ།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས།། ལྟ་བ་སྤང བླང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། མཐའ་རུ་ཕྱིན་པའི་ཚད་རྣམས་བསྟན།། ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ལ།། རང་བློ་སྤང་བླང གང་མེད་པ།། བསམ་གཏན་མཐའ་རུ་ཕྱྀན་པའི་ཚད།། གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་ཅིང།། གསེར་བོང་ཕྱོགས་ཆར་མི་འཛིན་མི་བལྟ་ན།། བསམ་གཏན་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པའི་ཚད།། མི་རྟོག་མི་སེམས་མི་དམིགས ན།། བསམ་གཏན་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པའི་ཚད།། འབྱུང་བ་ནམ་མཁའི་ངང་ཉིད་ལས།། སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་འབྱུང་བ་ཡང།། རང་བྱུང་རང་ཞི་ནམ་མཁའི་ཀློང།། དེ་བཞིན་རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས།། དེ་གཡོས་མ་ཡིན མཚན་རྟོག་ཀུན།། རང་བྱུང་རང་ཞི་སེམས་ཀྱི་ངང།། དེ་ལྟར་བྱུང་ཚེ་བསམ་གཏན་ཚད།། བདེ་བར་རྩོལ་ན་དེ་བཞིན་ཉིད།། མཚན་མ་དག་པ་བསམ་གཏན་ཚད།། གདེང་སེམས་ལྡན་ཞིང་འགྱུར་བ་མེད།། དེ ལྟར་གྱུར་ཚེ་བསམ་གཏན་ཚད།། དེ་མིན་ལངས་པའི་སེམས་བྱུང་ན།། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྣམ་རྟོག་སྟེ།། དེ་དག་དེ་ལ་དེ་དོན་མེད།། བལྟ་བ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ནི།། ལྟ་བ་མཐའ་རུ་ཕྱིན་པའི་ཚད།། ཤིན་ཏུ་བླུན་པ་མི གསལ་བ།། དྲན་པའི་འབྱུང་འཇུག་ཉམས་པ་སྟེ།། རྟོག་དཔྱོད་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཚད།། བླུན་པོ་དམ་དུ་ཟིན་པ་ནི།། ཏིང་རྣམས་དོན་ལ་ཞེན་པའི་ཚད།། གང་ལ་ཆགས་པའི་སེམས་མེད་ན།། བསམ་གཏན་ལྷུན་གྱིས གྲུབ་པའི་ཚད།། རྟག་ཏུ་འདི་ལྟར་གང་གནས་པ།། སངས་རྒྱས་ས་ལ་གནས་པ་ཡིན།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བསམ་གཏན་མཐར་ཕྱིན་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར རྣམས་ལ།། བསྒོམ་ཆགས་ནད་རྣམས་བསལ་ཏེ་བསྟན།། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་གཉིས་ཐིག་ལེ་གཅིག། དམིགས་པའི་ཡུལ་ནི་རྡུལ་དང་རི་རབ་འདྲ།། འདྲ་བ་རྟོག་པ་རླུང་ཆེན་ཙམ།། གནས་མེད་གནས་ལ་སྤྱོད་ཆགས བསྒོམ་པ་གོལ།། མི་རྟོག་ཅི་ལའང་ཆགས་མེད་པས།། ཏིང་རྣམས་རི་ལ་ཆགས་མི་བྱ།། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད་པས།། དམིགས་བྱའི་ཡུལ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད།། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དམིགས་པ ནི།། བསྒོམ་ཆགས་ནད་དེ་འཁོར་བའི་རྒྱུ།། དམ་པ་ཉིད་མཐོང་དེ་ལ་ཞེན་པ་ནི།། བསྒོམ་ཆགས་ནད
Chinese
无有。不舍弃意识，不取受觉性，舍取与心皆分离，是为禅修。大小习气若持续，不生不灭安住于自处。若生起，即是生起意识；若遮止，则会陷入昏沉。自生自灭，自然安住，与本体之义相遇。如是出自根本续。不舍弃见，无有取舍之开示，第十三章完毕。 此后，导师向眷属们，开示了达到究竟的程度。一切皆是佛性，自心无有舍取，是为禅定达到究竟的程度。不执二元，不执著于二，不执金块与粪土，不观视，是为禅定达到究竟的程度。不分别，不思虑，不缘念，是为禅定达到究竟的程度。从虚空自性中，生起云和雾气，也是自生自灭于虚空之中。同样，自己的菩提心，不是被扰动，一切名相分别，自生自灭于心性之中。如此生起之时，是为禅定的程度。若努力安乐，即是如是。无有相状，是为禅定的程度。具足定解，且无有改变，如此转变之时，是为禅定的程度。若非如此，生起散乱之心，则是颠倒分别念，那些对彼而言，无有意义。无有观看之观看，是为观看达到究竟的程度。极其愚笨，不明了，忆念的生起寂灭衰退，是为分别潜伏的程度。紧抓愚痴，是为诸定执著于意义的程度。对任何事物皆无有贪著之心，是为禅定自然成就的程度。恒常如此安住者，是安住于佛地。如是出自根本续。开示禅定达到究竟之篇章，第十四章完毕。 此后，导师向眷属们，开示了去除禅修贪执之疾病。如是之性是二者无别之明点。所缘之境如微尘与须弥山。相似之分别如大风。无有处所，于处所中行持贪执，禅修则错谬。不分别，对任何事物皆无有贪执，诸定不应贪执于山。如是之性无有形色，所缘之境又有何物？无有二元之缘念，是为禅修贪执之疾病，乃轮回之因。见胜妙之性，并执著于彼，是为禅修贪执之疾病。
English
There is none. Not abandoning consciousness, not accepting awareness, Abandoning and taking are separate from the mind, that is meditation. If large or small habitual patterns continue, Not born, not ceasing, abide in its own place. If generated, it is generating consciousness; If blocked, it will turn into dullness. Self-arising, self-pacifying, self-abiding, Meet the meaning of the essence itself. Thus from the root tantra. The chapter on showing the absence of abandoning and taking of view, the thirteenth. Then, the teacher to the assembly, Showed all the measures of reaching the end. In the self-nature of all Buddhas, One's own mind has no abandoning or taking, The measure of meditation reaching the end. Not holding to duality, not holding to two, Not holding or looking at gold nuggets and manure, The measure of meditation reaching the end. Not thinking, not contemplating, not focusing, The measure of meditation reaching the end. From the very nature of space, Clouds and mists also arise, Self-arising, self-pacifying in the expanse of space. Likewise, one's own bodhicitta, Is not disturbed, all conceptualizations, Self-arising, self-pacifying in the nature of mind. When that arises, it is the measure of meditation. If striving for bliss, it is just that. The absence of characteristics is the measure of meditation. Possessing confidence and unwavering, When that happens, it is the measure of meditation. If not, if a rising mind arises, It is a reversed conceptualization, Those have no meaning for that. The view without viewing Is the measure of view reaching the end. Extremely foolish, not clear, The arising and ceasing of memory decline, It is the measure of latent thoughts. Grasping foolishness tightly Is the measure of clinging to meaning in all samadhis. If there is no mind attached to anything, It is the measure of meditation spontaneously accomplished. Whoever always abides like this Abides on the Buddha ground. Thus from the root tantra. The chapter on showing the completion of meditation, the fourteenth. Then, the teacher to the assembly, Showed how to dispel the illnesses of attachment to meditation. Suchness is a single bindu, not two. The object of focus is like dust and Mount Meru. Similar thoughts are like a great wind. Without a place, attachment to practice in a place, Meditation is mistaken. Not thinking, without attachment to anything, Samadhis should not be attached to mountains. Since suchness has no form, What object of focus is there? Focusing on non-duality Is the illness of attachment to meditation, the cause of samsara. Seeing the sacredness itself and clinging to it Is the illness of attachment to meditation.