Tibetan
་སྤྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ཆེ།། ཤིན་ཏུ་མཆོག་ས་དག་ཏུ་བཤད།། ཅེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པ་སྤང་བླང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དགུ པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན།། དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་སྙིང་པོ་ཐིག་ལེ་གཅིག། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཁྱབ་གདལ་ཡོངས་སུ་འདུས།། གཉིས་མེད་མཐོང་བའི་ལྟ་བ མ་རབས་བུས་པ་ལྟར།། རང་གི་ཤེས་པ་དམ་པར་བྱས་ཏེ་དེ་བསྙེམས་པ།། ཆགས་སྡང་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་ན་གཏི་མུག་ཡིན་ཏེ་དེ་མི་མཐོང།། བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་རྟོག་པའི་རྒྱུན།། རྣམ་རྟོག་དེ་ལ་བླ་མེད་ཕྱོགས ན་མེད།། མ་བསླང་ཇི་བཞིན་གནས་པའི་ངང་ཉིད་ལ།། ཐམས་ཅད་རྫོགས་པས་གཉིས་སུ་མེད།། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཡང།། དེ་ནི་སྒྲིབ་པའི་སྐྱོན་ཆེན་ཡིན།། བླང་དོར་བདེ་ལ་རབ་གནས པ།། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་འགྲོ་མི་འགྱུར།། རྣ་དབང་གཞན་ནས་ཐོས་མི་འགྱུར།། ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་མཐོང་བ་མེད།། འཁྲུལ་པའི་ལམ་ལ་གཉིས་བལྟ་མོད།། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་ལྟ བའི་མཆོག།ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་ཉིད་ལ། གཉིས་སུ་མེད་པ་བདེ་བའི་ལམ།། མ་བཅོས་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་ངང།། གཏན་ལ་མི་ཕེབས་སེམས་ཉིད་དེ།། བསྡུས་མེད་སྤྲོས་མེད་རང་བྱུང་ཉིད།། དེ་ ལ་དྲན་དང་མི་དྲན་དང།། རྟག་དང་ཆད་དང་བསྒོམ་བསྒྲུབ་དང།། སྨྲ་བརྫོད་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ།། སྟོང་གསུམ་སེམས་ཅན་བསད་པ་བས།། སྡིག་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྲོ་བར་འགྱུར།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད ལས།། གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། ཤིན་ཏུ་རྩོལ་བསྒྲུབ་དགོས་པར་བསྟན།། བླ་མེད་འབྲས་བུ་གང་འདོད་པ།། ཤིན་ཏུ་ལས་རྣམས་འདུ འཛི་སྤངས།། མཆོད་ན་མགྲོན་དུ་བྱ་བ་མེད།། ལུས་ལངས་རྟོག་པ་ལངས་པ་སྟེ།། རྣལ་འབྱོར་ཡང་རབ་བློ་ལྡན་ལ།། ཤིན་ཏུ་རྩོལ་བསྒྲུབ་དགོས་པར་བསྟན།། བླ་མེད་འབྲས་བུ་གང་འདོད་པ།། ཤིན་ཏུ་ལས་རྣམས འདུ་འཛི་སྤངས།། གསང་ཆེན་མཉམ་པའི་སྙིང་པོ་འདི།། ཐོབ་པའི་སྐལ་བ་བྱ་ཚེ་ན།། བགྲོད་དང་འདུག་དང་ཉལ་བ་དང།། མཉམ་པ་དེ་ཡི་ངང་དུ་གནས།། དུས་མེད་རྟག་ཏུ་མ་ཡེངས་བསྒོམ།། ཆུ་སྲིན་རྫས་ཟིན ཚུལ་དུ་མ་བཏང་ན།། ཁྱད་པར་བདུད་རྩི་མཆོག་ཏུ་དེ་ཉིད་འགྲུབ།། མཐོང་བས་བལྟར་མེད་ཚོལ་འདོད་ན།། མགོ་ལ་མེ་ཤོར་ལྟ་བུའི་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད།། དེ་མིན་ཉལ་འདུག་དེ་ཉིད་འདི་དང་མི་ལྡན་ན།། སྐྱེ་བའི བློ་འཆལ་མུ
Chinese
行持的行持大，甚深殊胜之地宣说。如是根本续中，开示无有取舍行持之品第十九。其后导师对眷属众，开示无有二分之别。如是真如义，心要明点一，无二智慧，周遍广大，完全含摄。以无二见见解，如低劣孩童所为，自之觉性作殊胜，而生傲慢者，生起贪嗔与嫉妒，是为愚痴，彼不见。可说一切皆是分别念之流，于彼分别念，无上有利之方亦无。未作作意，如实安住之自性中，以一切圆满故，无有二。执著虚空与智慧为二者，彼乃是遮障之大过患。于取舍安乐而勤奋者，不成能往菩提殊胜处。耳识从他处不闻，以语不能说之故，于智慧虚空中无所见。于错乱道上虽见二，彼乃外道见之殊胜。真实佛陀道自身，无二安乐之道。未作之明点一之自性，不能决定之心性，无有收摄，无有戏论，自生自成。于彼有忆念与无忆念，常与断及修与不修，言说乃错乱之错乱，胜过杀三千世界有情，将成罪恶之最。如是根本续中，开示无有二分之品第二十。其后导师对眷属众，开示必须精进修持。无论欲求何种无上果，必须舍弃一切事务与喧嚣。若作供养，则无有作为宾客之事。身体站立，分别念亦站立，瑜伽亦然，于具慧者，开示必须精进修持。无论欲求何种无上果，必须舍弃一切事务与喧嚣。此大秘密平等之精要，若欲作获得之机缘，行住坐卧等，安住于平等之自性中。无时恒常不散乱而修持，如鳄鱼紧抓所获之物般不放舍，则尤其能成就殊胜甘露。若欲以见寻求不见者，当生起如头上着火般的精进。否则，睡眠安坐，彼自身与此不相应，则生起散乱之念头。
English
The conduct of practice is great, explained in the most excellent places. Thus, from the Root Tantra, the chapter on showing the absence of acceptance and rejection in conduct is the nineteenth. Then the Teacher showed to the assembly that there is no division into two. The essence of suchness is a single bindu. Non-dual wisdom is all-encompassing and completely inclusive. Seeing the view of non-duality is like the actions of a lowly child. Making one's own awareness sacred and then being arrogant about it. Generating attachment, hatred, and jealousy is ignorance, and one does not see that. Everything that can be spoken is a stream of thoughts. There is no supreme direction in that conceptualization. In the state of not arising, just as it is, everything is complete, so there is no duality. Even holding space and wisdom as two is a great fault of obscuration. One who is diligent in accepting and rejecting pleasure will not go to the supreme enlightenment. The ear consciousness does not hear from others, because it cannot be spoken by speech, there is nothing seen in the space of wisdom. Although one sees duality on the path of delusion, that is the best of the views of the tirthikas. On the path of the true Buddha itself, the path of happiness is without duality. The nature of the unmade single bindu, the mind itself that cannot be determined, is without gathering, without elaboration, self-born. On that, there are memory and non-memory, permanence and annihilation, meditation and non-meditation, and the delusion of speech is a delusion. More sinful than killing sentient beings in three thousand worlds. Thus, from the Root Tantra, the chapter on showing the absence of division into two is the twentieth. Then the Teacher showed to the assembly that one must practice diligently. Whatever supreme fruit one desires, one must abandon all activities and distractions. If one makes offerings, there is no need to act as a guest. The body standing, the thoughts also standing. Yoga is also very important for the wise. It is shown that one must practice diligently. Whatever supreme fruit one desires, one must abandon all activities and distractions. This great secret essence of equality, if one wants to create the opportunity to obtain it, one should abide in the state of equality in walking, sitting, and lying down. Meditate constantly without distraction, like a crocodile holding onto what it has caught without letting go. In particular, the supreme nectar will be accomplished. If one wants to seek the unseen by seeing, one should generate diligence like a fire on one's head. Otherwise, sleeping and sitting will not be compatible with this, and confused thoughts will arise.
Tibetan
་སྟེགས་ཡིན།། རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཉིད་འདི།། བླུན་པོས་རྫོགས་པའི་དུས་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྣམ་རྟོག་མེད།། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་ལམ་འདོད་པས།། ཤིན་ཏུ་བརྩོན་འགྲུས་དོན་བསྒོམས ན།། བླ་མེད་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་འགྱུར།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། བླ་མེད་ཐེག་ཆེན་འདི་རྟོགས ན།། ཡོན་ཏན་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་བསྟན།། སེམས་ནི་ཡེ་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན།། གང་དུ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་མི་འགྱུར་བས།། དྲང་བའི་རླུང་གིས་བདུད་བཞི་རོལ།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཐམས་ཅད གནས།། ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་བྱང་ཆུབ་ཉིད།། སྤང་བླང་མེད་དེ་ཡེ་ཤེས་ངང།། ལྷུན་རྫོགས་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར།། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོ་ཉིད།། ངོ་བོ་ཉིད་གསལ་རེད་པ་དེས།། རྒྱལ་པོ་ཉིད་དུ་དམངས གྲོགས་འགྱུར།། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་མི་བྱེད་གང་ཡང་དབྱེར་མེད་ན།། བླ་མེད་སངས་རྒྱས་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར།། བུང་བས་མེ་ཏོག་འཇིབས་ཀྱང་སྦྲང་རྩིའི་སྙིང་པོ་འབྱུང་བ་ལྟར།། སེམས་ཉིད་ཇི་ལྟར དག་ཀྱང་མ་རྟོགས་སྤྲུལ་པའི་སྙིང་པོ་འབྱུང།། འབྱུང་བ་ནམ་མཁའི་ངང་ལས་ནི།། སྤྲིན་དང་ཁུ་རླངས་འབྱུང་བ་བཞིན།། དེ་བཞིན་གཉིས་མེད་ངང་ལས་ནི།། བླ་མེད་སངས་རྒྱས་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང།། ཀུན་འབྱུང སྙིང་པོ་ཐེག་མཆོག་འདི་ནི་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་ཚུལ།། དགོས་འདོད་རེ་བ་ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང།། ཡོན་ཏན་ཀུན་འབྱུང་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་སྐུ།། སྐུ་ཉིད་འདི་རྟོག་ཐམས་ཅད་ཤུགས་ཀྱིས འབྱུང།། ཞེས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། ཐེག་མཆོག་འདི་དང་ལྡན་ན་ཡོན་ཏན་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་སྟོན་པས་འཁོར་རྣམས་ལ།། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་གྱུར ན།། རིག་པ་རང་དབང་ཐོབ་པར་བསྟན།། དེ་བཞིན་ཉིད་དོན་གང་གནས་པ།། གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་དབང།། ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་ནས།། རིག་པ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་དོན།། རང་རིག་ཅི་ལ་མི གནས་པ།། བླང་དོར་མི་མཉམ་སེམས་མེད་ན།། ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི།། རིག་པ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་དབང།། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཉིད་གནས་པ།། ངོ་བོ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པའི་དབང།། གཉིས་མེད་ཡེ ཤེས་འོད་གསལ་ན།། མི་འགྱུར་རྡོ་རྗེ་ཉག་གཅིག་སྐུ།། མི་འགྱུར་རིག་པ་རང་དབང་ཐོབ།། ཅི་ལ་མི་སེམས་རྟོག་བྲལ་ན།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ལྷུན་རྫོགས་པས།། རང་དབང་ཡེ་
Chinese
是阶梯。此无自性的意义，愚人不会有穷尽之时。如是性中没有分别念，想要真正成佛之道者，若能精进修持此义，将能获得无上之果。这是根本续中所说，精进修持之品，第二十一品。之后，导师对眷属们说，若能证悟这无上大乘，功德自然而然产生。心性本即如是性，于任何处皆不见，故不会改变。正直之风戏弄四魔，一切安住于如是性中，烦恼未断即是菩提，无取舍，乃是智慧之境。自然圆满，无言诠。一切皆是菩提之自性，自性显明之后，如同国王一般，民众皆成朋友。若不分别佛与众生，无上佛果自然显现。如蜜蜂吸取花朵，产生蜂蜜精华一般，心性无论如何清净，若未证悟，则会产生幻化之精华。从虚空之中，如云和水汽产生一般，同样，从二无之境中，无上佛果自然产生。一切生起之精华，此殊胜大乘，犹如如意宝珠一般，所需所愿自然而然产生。功德一切生起，如意宝珠之身，若能证悟此身，一切自然而然产生。这是根本续中所说，若具足此殊胜大乘，功德自然产生之品，第二十二品。之后，导师对眷属们说，若能证悟二无之智慧，将能获得明觉之自主。如是性之义所安住之处，获得二无智慧之自在，于一切万有皆能自在，获得明觉自主之义。自明觉不住于任何处，若无取舍，无有心念，则能于一切万有皆得自在，获得明觉自主之自在。于自性中安住，自性任运成就之自在，若二无之智慧光明照耀，则成不变金刚独一之身，获得不变明觉之自主。若心离于分别念，则于如是性中自然圆满，获得自在之
English
is the step. This meaning of no self-nature, fools will not have an end to it. In suchness, there is no conceptualization. Those who desire the path to true Buddhahood, if they diligently meditate on this meaning, will attain the supreme fruit. This is what is said in the root tantra, the chapter on cultivating diligence, the twenty-first chapter. Then, the teacher said to the assembly, if one realizes this unsurpassed Great Vehicle, virtues will arise spontaneously. The mind is inherently shown to be suchness, and since it is not seen anywhere, it does not change. The upright wind plays with the four maras, and everything abides in suchness. Without abandoning afflictions, it is itself enlightenment, without acceptance or rejection, it is the state of wisdom. Naturally perfect, beyond words. Everything is the essence of enlightenment. When the essence is clear, like a king, the people become friends. If there is no distinction between Buddha and sentient beings, the supreme Buddha fruit will naturally arise. Just as a bee sucks nectar from a flower, producing the essence of honey, no matter how pure the mind is, if it is not realized, it will produce the essence of illusion. From the state of space, like clouds and moisture arise, similarly, from the state of non-duality, the supreme Buddha fruit naturally arises. The essence of all arising, this supreme Great Vehicle, is like a wish-fulfilling jewel, and all desired wishes arise spontaneously. The body of the wish-fulfilling jewel, the source of all virtues, if one realizes this body, everything arises spontaneously. This is what is said in the root tantra, the chapter on how virtues arise spontaneously when one possesses this supreme Great Vehicle, the twenty-second chapter. Then, the teacher said to the assembly, if one realizes the non-dual wisdom, one will attain the independence of awareness. Wherever the meaning of suchness abides, the power of attaining non-dual wisdom, having dominion over all things, is the meaning of attaining the independence of awareness. Self-awareness does not abide anywhere, if there is no acceptance or rejection, and no mind, then one can have dominion over all things, the power of attaining the independence of awareness. Abiding in self-nature, the power of self-nature being spontaneously accomplished, if the light of non-dual wisdom shines, then it becomes the unchanging, single vajra body, attaining the unchanging independence of awareness. If the mind is free from conceptualization, then it is naturally perfect in suchness, attaining the freedom of