Tibetan
ཐོང་བ་གང་། །སྒྱུ་ཕྱིར་མི་འབྲང་དེ་ལ་རྟོག་པ་མེད། །སྒྲ་དང་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་རྣམ་པར་དགྲོལ། །བསོད་ནམས་སྒྱུ་མ་ནམ་མཁའི་རི་མོ་འདྲ། །འཕགས་པའི་སྐུ་དང་དབྱེར་མེད་མི་རྟག་འཇིག །སྦྱངས་དང་མ་སྦྱངས་སྒྱུ་མ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་ཆེན་བཙལ་མེད་པས། །བསོད་ནམས་མེད་ཀྱང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །དབྱིངས་ལ་འབྱུང་འཇུག་མེད་ཅིང་བླང་དོར་བྲལ། །མི་འགྱུར་སྤྲོས་བྲལ་ཅིས་ཀྱང་སྤྱོད་པ་མེད། །ཅིས་ཀྱང་མི་བཙལ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གནས། །མ་སྐྱེས་ཆོས་སྐུ་མི་གནས་དབྱེར་མེད་དེ། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་རྒྱལ་བ་རྣམས། །གཅིག་ཏུ་འདུས་ནས་བསྟན་ཀྱང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དམ་ཚིག་འདུས་པའི་དབང་དུ་སྤྲུལ་བའི་སྐུ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ཀླས་སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་འདྲ། ཁ་ས་མུན་ཛ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།། །།རགས་པའི་430ཡུལ་གྱིས་མི་རྙེད་མཐོང་བ་དཀའ། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་དེ་ཡུལ་མ་ཡིན་ཤེས་པར་དཀའ། །མཐོང་དུ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན། །བགྲོད་དང་མི་བགྲོད་བརྟགས་ན་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཇི་བཞིན་འབྱེད་མེད་ས་ལས་མ་འདས་དོན། །དངོས་པོ་ནམ་མཁའ་ལས་ཀྱང་འདས་པར་བཤད། །ཐབས་མཁས་ལྷུན་གྲུབ་ས་ནི་རྩོལ་པ་མེད། །སྒྱུ་མ་ཐབས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་དབྱིབས། །ནམ་མཁའ་བཙལ་བས་འཇུག་པའི་གནས་མ་རྙེད། །ཡེ་ནས་མི་བཅོས་རིག་པ་གསལ་བའི་ཐབས། །རྟོག་འདས་ཐབས་ཆེན་དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །རང་བྱུང་གཉིས་སུ་མེད་ལས་མཚན་ཉིད་མེད། །རྟག་པའི་སྒྱུ་མ་ཡེ་ནས་མེད་ཅེས་གསུངས། །ལྷུན་གྲུབ་འབྲས་བུ་སྒྱུ་མ་གར་བསྒྱུར་ཡང་། །གཉིས་མེད་ལམ་དུ་རྒྱལ་བས་མ་བསྔགས་སོ། །སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་བཀྲི་དྲང་ཐབས། །སྒྱུ་མའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་རྗེས་སུ་འབྲངས། །སྒྱུ་མ་ངེས་པའི་དོན་དུ་བློ་ལ་སྣང་། །རྒྱལ་བའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་ཆགས་པའི་གནས། །སྒྱུ་མའི་མཚན་མ་བརྗོད་ལས་རབ་འདས་པ། །དབུ་མ་ཆེན་པོ་མི་བརྗོད་བརྗོད་པར་དཀའ། ཁ་ས་མུན་ཛ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སྒྱུ་མའི་མཐའ་མི་གནས་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་སྣང་བ་ཕྲ་རབ་རྡུལ། །དེ་ལ་དེ་ཡོང་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་ལོ་འདྲ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་འཛིན་པའི་ཕུར་པ་འདྲ། །དེ་དང་དེ་གཉིས་མི་གནས་ཤིན་ཏུ་འགལ། །དངོས་པོ་ཐ་དད་431༄༅། །བཏགས་པའི་ཞེན་པ་འདྲ། །བག་ལ་ཉལ་བའི་ཕྲ་བ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །མ་བཅོས་འོད་གསལ་རང་སྣང་འོད་དུ་བརྡལ། །དངོས་འཛིན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་དང་བྲལ། །རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ། །བརྟགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་མཉམ། །ཕྱི་མའི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འཀྱུར་མེད་གསལ། །ཕྲ་བ་གཅོད་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ། །འཛིན་པའི་ཕུར་པ་མ་བཅོས་རང་སྣང་གསལ། །དེ་ཡི་ངང་དུ་གྱུར་པ་དང་དུ་ཕེབས། །དངོས་པོ་གསུམ་དང་བྲལ་བར་ཆེ་བར་གནས། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་བྲལ་བས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེ་ཉིད་དེ་ལ་གྱུར་པ་བཏགས་པ་ཙམ། །དེ་ཉིད་དེ་ལས་གྱུར་བ་ཀླུངས་སུ་ཕེབས། །ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱི་འོད་ཀྱིས་བུམ་པ་གང་། །མཐའ་དང་མུན་པ་ཡེ་ནས་མེད་པར་གཟུངས། །མཐའ་གཉིས་གདོད་ནས་དག་པའི་ཐིག་ལེ་ཡིས། །རང་སྣང་མུན་པ་རྐྱེན་གྱི་ཆུ་དང་མཚུངས། །དེ་ཡི་དེ་ལས་བསྒྲལ་ནས་བདེ་བའི་ཀློང་། །བྱ་བྲལ་རྩོད་པའི་ངང་དུ་རྐྱེན་གྱིས་གནས། །བྱ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒོམ་དང་བྲལ། །སྒོམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ཅིར་མི་སྒོམ། །དམིགས་པའི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད། །རིལ་པོའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ་ལ་སྤྱོད། །ཡུལ་གྱི་མྱོང་བ་མེད་པས་དེ་དང་བྲལ། །འདུ་ཤེས་ནད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་རྒྱས་པར་བྱེད། །ལྷན་ཅིག་མི་གནས་རྐྱེན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག །དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་འགལ་བས་རྣམ་པར་ཉམས། །སྒོམ་པ་སྒོམ་པའི་གནས་432སུ་དག་པར་རྟོགས། །མུན་པ་ཕྲ་བར་སྣང་བ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །གདེང་དུ་ཆུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐལ་བ་བཟང་། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མི་གཞན་སྐྱོན་དང་བྲལ། །མི་གནས་ཆགས་པ་མེད་པས་བྱ་ལམ་འདྲ། ཁ་ས་མུན་ཛ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། རིག་པ་སྒྲས་མཚོན་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པའོ།། །།ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དོན་དམ་བྲལ་བའི་སྐུ། །ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དེར་འདུས་རིག་པ་བརྡལ། །ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་དབེན་པས་རྣམ་པར་དག །དངོས་པོ་རིགས་སུ་མི་ཟིན་མཉམ་ཉིད་དཔལ། །ཀུན་འདུས་ཡེ་ནས་དག་པས་མཉམ་པའི་དཔལ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མི་མངའ། །སྒྲ་ལས་འདས་པས་འོད་གསལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྣམ་རྟོག་བློ་ཡི་འཁྲུལ་པ་རེ་དོགས་འདྲ། །དེ་ལ་དེ་མེད་དེ་ཡི་རྣམ་པར་གསང་། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་མེད་དེ་ཡིས་དབེན། །ཐིག་ལེའི་ངང་དུ་མི་གནས་བླ་དགས་ཙམ། །རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ནི་དབྱིངས་སུ་གཅིག །ཐིག་ལེ་མ་སྤངས་རྣམ་པར་བྲལ། །མཉམ་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་སྣང་། །དེ་ཡི་རིས་སུ་གཟུང་ཞིང་རྣམ་པར་རེད། །དེ་ཉིད་མཚན་མ་མ་ཡིན་དེ་ལ་སླུ། །སྣང་འདོད་རྩོལ་སེམས་བྱེད་པ་རྩོལ་བའི་ནད། །དེ་ཡིས་ལོངས་སྤྱོད་
Chinese
什么是空性？因为幻化而不追随，所以没有执着。从声音和推理的境地中完全解脱。福德如幻，如同天空中的图画。与圣者的身体无别，无常而坏灭。修习和未修习，幻化自然成就。因为没有寻找完全清净的大道，即使没有福德也会自然成就。在法界中没有产生和融入，远离取舍。不变、离戏，无论如何也没有行为。无论如何也不寻找，普遍存在。不生法身，不住，无有分别。过去、未来、现在的所有胜者，即使聚集在一起宣说，也不会产生变化。誓言聚集的力量所显现的化身，如同无边天空中的幻化景象。出自《卡萨木恩扎与虚空同等之续》，讲述一切会众自然成就的章节，第十二品。粗大的430境无法寻得，难以见到。难以知晓那即是它本身，不是境。见到不可见之义，即是见到。如果考察行进和不行进，如同虚空。如实无分别，意义不超越大地。事物被说成超越虚空。善巧方便自然成就，此地没有勤作。幻化以方便形成虚空的形状。寻找虚空也找不到进入之处。原本不需改造，智慧显明的方法。超越分别的大方便，用它做什么呢？自生无二中没有相状。恒常的幻化，被说成原本不存在。自然成就的果，即使幻化如何变化，也不被胜者在二取之路上赞叹。将显现引导为仅仅是幻化的方法。在幻化的境地中行持并随行。幻化在确定的意义上显现在心中。在胜者的道路上，是不变的执着之处。幻化的相状，远远超越言说。伟大的中观，不可言说，难以言说。出自《卡萨木恩扎与虚空同等之续》，讲述幻化的边际不住留的章节，第十三品。产生的因是显现的极微细的微尘。它由此而来，如同相续的轮转。作意的执取如同木桩。它和那二者不住留，极其相违。事物各异431༄༅།，如同施加的执着。习气的微细如同虚空。未造作的光明自显光明ུ་བརྡལ། 沒有實執的智慧遠離因。 因緣所顯現的智慧是剎那的。 考察的結果在大明點中平等。 後來的明覺智慧不變地清晰。 斷除微細的是金剛乘。 執著的橛子，未經改造的自顯明。 處於那樣的狀態中，欣然接受。 遠離三種事物，安住於廣大之中。 遠離因和非因，自然成就。 那個變成那個，僅僅是假立。 那個從那個轉變，進入空性。 一切由業之光充滿寶瓶。 從根本上沒有邊際和黑暗。 兩個邊際從本初清淨的明點。 自顯的黑暗，如同因緣之水。 從那裡解脫出來，進入安樂的空間。 無為的狀態中，因緣而安住於爭論之中。 無為的智慧遠離禪修。 超越禪修的對象，還修什麼呢？ 依靠所緣的聲音，而用心。 如同圓滿的覺知，對境而行。 沒有對境的體驗，因此遠離它。 概念之病使自身增長。 不共存，在因緣中分別。 那個非常矛盾，因此完全衰退。 禪修者在禪修之處432完全清淨地覺悟。 黑暗微細地顯現，如同虛空。 進入確信的瑜伽士，是幸運的。 偉大的自性遠離他人的過失。 不安住，沒有貪著，如同鳥跡。 在空、地、暗、界限與虛空平等的續部中。 明覺以聲音表示的章節，第十四。 一切平等，遠離勝義的法身。 一切平等，在那裡聚集，明覺擴展。 法身從本初空寂，因此完全清淨。 事物不被歸類，平等之吉祥。 一切聚集，從本初清淨，平等的吉祥。 心之自性沒有法身。 超越聲音，光明自然成就。 分別念是心之錯亂，如同希望和懷疑。 在那裡沒有那個，那個隱藏著那個。 那個的自性沒有那個，那個遠離那個。 不安住於明點之中，僅僅是模糊。 常斷二邊在法界中合一。 沒有捨棄明點，完全分離。 平等一味的自性如此顯現。 被歸類為那個，並且完全不同。 那個不是相，那個欺騙那個。 顯現、慾望、努力，做作是努力的疾病。 那個享受
English
What is emptiness? Because it does not follow illusion, there is no attachment. Completely liberated from the realm of sound and reasoning. Merit is like an illusion, like a drawing in the sky. Inseparable from the body of the noble ones, impermanent and decaying. Whether practiced or not, illusion is spontaneously accomplished. Because there is no searching for the great path of complete purity, even without merit, it will be spontaneously accomplished. In the expanse, there is no arising or dissolving, free from acceptance and rejection. Unchanging, free from elaboration, there is no action whatsoever. Not seeking in any way, it abides universally. The unborn dharmakaya, not abiding, is without separation. The victorious ones of the past, future, and present, even if gathered together and taught, will not arise or change. The manifestation of the power of the assembled samaya, like an illusory spectacle in the boundless sky. From the Tantra of Khasa Munza Equal to Space, the twelfth chapter, which teaches the spontaneous accomplishment of all assemblies. The coarse 430 realms cannot be found, difficult to see. It is difficult to know that it is itself, not an object. Seeing the meaning of the invisible is seeing. If you examine going and not going, it is like space. As it is, without separation, the meaning does not go beyond the earth. Things are said to be beyond space. Skillful means are spontaneously accomplished, there is no effort here. Illusion uses skillful means to form the shape of space. Searching for space does not find a place to enter. Originally, there is no need to modify, a method of clarifying wisdom. What is done with the great means that transcends thought? In the self-born non-duality, there is no characteristic. The eternal illusion is said to be originally non-existent. The spontaneously accomplished result, even if the illusion transforms in any way, is not praised by the victorious ones on the path of duality. A method of guiding appearances as mere illusions. Acting and following in the realm of illusion. Illusion appears in the mind in a definite sense. On the path of the victorious ones, it is an unchanging place of attachment. The characteristics of illusion are far beyond words. The great Madhyamaka, unspeakable, difficult to speak. From the Tantra of Khasa Munza Equal to Space, the thirteenth chapter, which teaches that the limits of illusion do not abide. The cause of arising is the subtle particles of appearance. It comes from it, like a continuous wheel. The grasping of attention is like a stake. It and those two do not abide, extremely contradictory. Things are different 431༄༅།, like imposed attachment. The subtle habits are like space. Unfabricated luminosity, self-appearing light.
English
Ubrdala. Wisdom without object-grasping is free from cause. The appearance of wisdom through conditions is momentary. The result of examination is equal in the great bindu. The wisdom of later awareness is immutably clear. Cutting the subtle is the Vajrayana. The stake of grasping, the unmade self-appearance is clear. Having become in that state, one gladly accepts. Dwelling greatly, free from the three things. By being free from cause and non-cause, it is spontaneously accomplished. That becoming that is merely imputation. That transforming from that goes into emptiness. Everything is filled with the light of karma like a vase. Grasping that there is no end and darkness from the beginning. With the bindu that is pure from the beginning, the two extremes. Self-appearing darkness is like the water of conditions. Having liberated from that, into the space of bliss. In the state of non-action, abiding in dispute through conditions. Wisdom without action is free from meditation. Since it transcends the object of meditation, what is there to meditate on? Relying on the sound of the object, one does it in the mind. Like complete knowledge, one engages with the object. Since there is no experience of the object, one is separated from it. The disease of conceptuality makes oneself grow. Not coexisting, one discriminates in conditions. That is extremely contradictory, therefore it completely declines. The meditator realizes purely in the place of meditation 432. Darkness appears subtly, like the sky. The yogi who has entered confidence has good fortune. The great self is free from the faults of others. Not abiding, without attachment, like the path of birds. From the Tantra of Kha-sa-mun-dza, equal to space. The fourteenth chapter, which explains that awareness is represented by sound. All equality, the Dharmakaya free from ultimate meaning. All equality, awareness gathered there is expanded. The Dharmakaya is empty from the beginning, therefore completely pure. Things are not categorized, the glory of equality. All gathered, pure from the beginning, the glory of equality. The nature of mind does not possess the Dharmakaya. Transcending sound, luminosity is spontaneously accomplished. Discrimination is the delusion of mind, like hope and doubt. There is not that in that, that conceals that. The nature of that does not have that, that is devoid of that. Not abiding in the bindu, it is merely vague. The extremes of permanence and annihilation are one in the sphere of reality. Not abandoning the bindu, completely separate. The nature of equality, the one taste, appears as such. It is categorized as that and is completely different. That is not a sign, that deceives that. Appearance, desire, effort, doing is the disease of effort. That enjoys.