Tibetan
།མ་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་རིག་པ་ཚིག་མཐའ་བྲལ། །ཚིག་ཏུ་འཛིན་མེད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་ཞི། །གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ། །གདོད་ནས་ཞི་བའི་རང་བཞིན་ལེན་པ་མེད། །ལོག་ལྟ་མི་འབྱུང་དེ་ཉིད་དེ་དང་མཚུངས། །མི་མཐུན་ཆོས་ལ་མི་བསྒྱུར་མཉམ་པ་ཉིད། །འདི་ཐོས་མི་ལྡང་426གང་མོས་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དངོས་མེད་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ཆད་པ་མེད། །རྟག་ཆད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་སྦྱང་བ་མེད། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པས་རྟག་པའི་མཐའ་ལས་འདས། །རྟག་ཆད་མི་སྣང་ཡེ་ནས་ཐོས་པ་མེད། །ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །སྣང་མེད་མྱོང་མེད་རྟག་ཆད་ཚིག་དང་འབྲལ། །བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་འཆི་འཕོ་སྦྱོང་བ་འབྱུང་། །དོན་དུ་མི་འཛིན་བདག་མཐའ་ཡེ་ནས་མེད། །རྐྱེན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་སྦྱོར་བ་འཆི་བར་འགྱུར། །རྟོག་པའི་རྐྱེན་དང་བྲལ་བ་བདེ་བའི་ཉམས། །འབྱུང་འཇུག་མེད་པ་ཡེ་ནས་ཟིན་པའི་ཐབས། །དེ་མེད་དེ་བྲལ་ཉམས་མེད་གྲོལ་བ་མེད། །ངོ་བོ་མེད་བའི་སེམས་ལ་འཛིན་མེད་བྲལ། །ཕྱི་ནང་སྒོ་ཕུགས་མི་ལྟ་འཛིན་དང་བྲལ། །མཐའ་དབུས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྙིང་པོ་བྲལ། །མཉམ་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་བདེ་སྡུག་བྲལ། །ཚིག་གི་མཐའ་ཉིད་ཡེ་ནས་མེད། །འཛིན་མེད་བློ་ནི་མི་སྐྱེ་ཁྱད་པར་བྲལ ཞི་བའི་དོན་ལ་དངོས་མེད་གཟུང་བ་མེད། ཁྱད་པར་མ་སྤངས་གཟུགས་མེད་མི་གནས་དོན། །སེམས་ཉིད་མོས་བས་སེམས་ལ་དམིགས་པ་མེད། །མ་བཅོས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཀུན་ལ་ཁྱབ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་སྒྱུ་མའི་མངའ། །ཐོག་མེད་གསལ་བའི་མར་མེ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཞི་བའི་འོད་གསལ་མཐའ་བྲལ་སྣང་བ་མེད། །མ་བཅོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྩོལ་དང་བྲལ། །མི་གནས་ཆགས་པའི་ཡུལ་མེད་འཆིང་བའི་427༄༅། །གནས། །རང་བཞིན་ཐ་དད་རྣམ་གྲངས་གཅིག་པའི་ཡུལ། །རྣམ་པའི་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་དོན། །ས་བོན་མི་དམིགས་འོད་གསལ་དགེ་བའི་རྒྱུ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་མཉམ་ཉིད་འབྱུང་བ་མེད། །དག་པ་མ་ཡིན་བཙལ་བས་དབང་པོས་སྟོང་། །དེ་ཉིད་བསྟན་པས་དེར་གནས་སྨོས་ཅི་དགོས། །མཉམ་ཉིད་རོ་ཡི་དེ་བ་མཚན་མ་དབྱིངས། །དབྱེར་མེད་བདེ་ལ་ཆགས་ན་སྒོམ་ཆགས་ནད། །འདས་དང་མི་གནས་རང་བཞིན་དུས་གསུམ་རྒྱུ། །མཚན་མའི་འཆིང་བ་མི་ལེན་འཛིན་དང་བྲལ། །དུས་གསུམ་ཡེ་ནས་དག་པས་རྡོ་རྗེར་ཆེ། །གང་ལ་ཆགས་པ་མེད་པས་གཏོར་མར་བཤད། །སྒྱུ་མའི་སྦྱོར་བས་འབྲེལ་ཅིང་དོན་དུ་འབྲེལ། །རྩོལ་བའི་སྒྱུ་མས་སྐྱེ་མེད་དབྱིངས་མི་བསྐྱོད། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་གྲངས་བགྲངས་པས་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ།
Chinese
未生本智觉性离言诠，于言不执本初即寂灭，非一亦离众多之自性，本来寂静之自性无所取。不生邪见彼性等同彼，不转于相违诸法乃平等。闻此不厌426随适如虚空，于无实法寂灭无断绝。超越常断之边且无须净，以其周遍故超恒常之边。常断不现本初即无闻，周遍之觉性任运而成就。无显无觉离常断之词句，若执为我则生死亡之迁变。不执为义本初即无我边，缘起之影像和合转为死。离分别之缘乃安乐之觉受，无生无灭本初即得之方便。无彼离彼无觉受亦无解脱，于无自性之心无执离执着。内外门径皆不观离执着，边中一切自性皆无心要。平等一性之自性离苦乐，词句之边际本初即无有。无执之智不生离差别，于寂灭义无实不可取。不舍差别无色不住之义，心性信解故于心无所缘。无作意之心因乃周遍一切，心之自性不缘乃幻化之主。无始光明之灯任运成就，寂灭之光明离边无显现。无作意菩提心离勤作，不住贪着之境无系缚之427。处所。自性各异名相一体之境，形相之自性不变之义。种子不缘光明乃善妙之因，因与非因平等无生起。非清净故寻觅则根门皆空，既已示彼性何须言说住彼性。平等味之彼性相状法界，若贪着无别之乐则禅修成贪着之病。已逝与不住之自性乃三时之因，不取相状之系缚离执着。三时本初即清净故乃金刚，于何不贪着故说为朵玛。以幻化之和合相关联且于义相关联，以勤作之幻化不生之界不摇动。若数幻化之名相则迷乱于境。
English
Unborn primordial wisdom, devoid of verbal extremes, Without clinging to words, primordially pacified. Not one, yet free from the nature of multiplicity, From the beginning, the nature of peace takes nothing. No wrong view arises, that very nature is equal to that, Not transforming into conflicting dharmas, it is equality itself. Hearing this, not weary, 426 as desired, like the sky, For unreal dharmas, peace is without cessation. Transcending the extremes of permanence and annihilation, and without purification, Because it is all-pervasive, it transcends the extreme of permanence. Permanence and annihilation do not appear, primordially without hearing, The all-pervasive wisdom is spontaneously accomplished. Without appearance, without experience, separate from words of permanence and annihilation, If examined as self, the transference of death and purification occur. Not clinging to meaning, primordially without the extreme of self, The combination of conditioned reflections transforms into death. Separated from the condition of thought, it is the experience of bliss, Without arising or ceasing, primordially the means of attainment. Without that, separated from that, without experience, there is no liberation, For the mind without essence, there is no clinging, free from clinging. Without looking at the outer and inner doors, free from clinging, The nature of all edges and centers is without essence. The nature of equality, one nature, is free from happiness and suffering, The very edge of words is primordially non-existent. Unclinging intellect is unborn, free from distinctions, In the meaning of peace, there is no real thing to grasp. Not abandoning distinctions, the meaning of formlessness, non-abiding, Because of faith in the nature of mind, there is no object for the mind. The cause of the unconditioned mind is all-pervasive, The nature of mind, without object, is the dominion of illusion. The beginningless clear lamp is spontaneously accomplished, The clear light of peace is without extremes, without appearance. The unconditioned bodhicitta is free from effort, Without abiding, without the place of attachment, the binding 427. Place. The nature is different, the names are the same, the realm, The nature of the form is the meaning of unchanging. The seed is without object, the clear light is the cause of virtue, Cause and non-cause, equality, there is no arising. Not pure, if sought, the sense faculties are empty, Since that very nature has been shown, what need is there to speak of abiding in that nature? The suchness of equality, thatness, characteristics, dharmadhatu, If attached to inseparable bliss, meditation becomes the disease of attachment. The past and the non-abiding nature are the cause of the three times, Not taking the binding of characteristics, free from clinging. The three times are primordially pure, therefore great as a vajra, Because there is no attachment to anything, it is said to be a torma. Connected by the combination of illusion, and connected in meaning, By the illusion of effort, the unborn realm does not move. Counting the names of illusion, one is confused by the realm.
Tibetan
།སྒྲོ་སྐུར་སྒྱུ་མ་འཆིང་བས་བཙལ་མི་བྱ། ཁ་ས་མུན་ཛ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། །རོལ་པ་སྒྱུར་མར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།། །།དབང་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་བྲལ་ཕྱིར་དེ་རྒྱུ་མེད། །དེ་མེད་དེ་ལ་མི་རྟོག་ནམ་མཁའ་འདྲ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་གྱི་སྒྱུ་མ་འདྲ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་དུད་པ་སེར་པོ་འདྲ། །བར་ཆད་འཁྲུལ་ན་རྟག་ཏུ་དོན་བྱེད་བྱས། །སྒྱུ་མའི་དོན་གྱིས་བདེན་འགྲོ་དྲང་བར་གསུངས། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་བསྟན་པས་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཚིག་མེད་ཚིག་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་ཀྱིས་འཁྲུལ། །བྱས་དང་མ་བྱས་བག་ཙམ་བསྟོད་སེམས་ཆེ། །རྟག་428པའི་དོན་བྲལ་དེ་ལ་ཆད་པ་མེད། །མཉམ་པ་ཀློང་དུ་དོན་བྲལ་ལེགས་པ་ཆེ། །སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །མ་སྐྱེས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྟག་ཏུ་ཉན། །ཐོས་མེད་བྲལ་བ་མེད་བའི་དོན་ལ་གནས། །མཚོན་བྱེད་ཐབས་ཀྱི་བཀྲི་ཐབས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་ལ་དེ་བསྟན་དེ་ཉིད་དེ་མ་ཡིན། །ཚད་མར་གཟུང་བའི་དོན་ཉིད་འཛིན་པ་སྐྱེས། །དེ་ལ་མཚན་པས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁ་འཁོར། །ཚིག་མེད་ཚིག་གི་དོན་གྱིས་ཁྱབ་པ་མེད། །མཚོན་བྱེད་སྒྲ་ཡི་རང་བཞིན་བརྟགས་པ་འདྲ། །སྙིང་པོ་མེད་པའི་དོན་ཉིད་དབུས་མཐའ་བྲལ། །ལེགས་ཉེས་དོན་ལ་མི་དམིགས་སྒྱུ་མའི་དམིགས། །མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་བརྟེན་པ་འདྲ། ཁ་ས་མུན་ཛ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐ་དད་པར་མཚོན་པར་གོལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ལོག་པའི་རང་བཞིན་བྱང་ཆུབ་དེ་དང་མཚུངས། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་ལ་ལོག་པ་དམིགས་དང་བྲལ། །དེ་ཉིད་དེ་ཡིན་དེ་ལྟ་ང་ཡིས་བཤད། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མི་བསམ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །བསམ་མེད་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་དང་བྲལ། །མ་སྐྱེས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་སྨོན་པ་མེད། །གཡོ་མེད་མཐའ་ལ་མི་གནས་དབུ་མ་བཞིན། །མཚོན་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ང་ཡི་ལུས། །བརྗོད་པའི་ཤུགས་ལས་མི་འབྱུང་སྟོང་པས་དབེན། །རྒྱུ་ཡི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་ལེགས་པ་ཆེ། །གཅིག་གི་ངང་དུ་འདུས་པ་རྒྱ་མཚོ་བཞི། །བྱ་མེད་རྩོལ་དང་བྲལ་བའི་ལྷུན་གྲུབ ་429༄༅། །སྐུ། །རྒྱུ་ཡི་འབྱུང་ཁུངས་བསམ་མེད་འབྲས་བུ་འབྱུང་། །ལྷུན་གྲུབ་དགོངས་པ་སྐོང་བ་རིན་ཆེན་འདྲ། །བཙལ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་རང་སྣང་ཤར། །བསམ་པའི་སྤྱོད་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་དག །དེ་ལ་ལེན་པ་མེད་པས་ཡེ་ནས་བདེ། །གྲངས་ཀྱི་ཆེ་བ་བཀྲི་དང་འདྲེན་པའི་དོན། །དེ་ཉིད་དེ་ལས་འདས་བས་ངེས་པའི་དོན། །དེ་ལ་དེ་སྣང་སྒྱུ་མ་བཙལ་དུ་མེད། །ཐ་དད་ཡུལ་མེད་གཟུགས་མེད་མ
Chinese
不应以虚构的束缚来寻找。喀萨门扎与虚空等同之续中，显示嬉戏如幻术之品第十。 因诸根脱离行境故，彼无因。无彼则于彼不思，如虚空。一切和合之事物，如因缘之幻术。于彼之行持，如黄色烟雾。若障碍迷惑，则恒常作有意义之事。以幻术之义，说真实行者正直。于彼显示彼性，如虚空。无词语于词语中行持，为业所惑。已作与未作，略微赞叹心大。恒常之义脱离，于彼无断灭。平等性之中，义脱离，善妙大。于无生灭之义，恒常安住。未生无生，恒常听闻。无闻脱离，安住于无之义。以表诠方便之引导法，胜者所说。于彼显示彼，彼性非彼。执持为量之义，即生起执持。于彼以相，心之续流回转。无词语，词语之义不遍及。表诠声音之自性，如考察。无有心要之义，即离中边。善恶之义不观察，幻术之观察。于无有之法行持，如依赖。喀萨门扎与虚空等同之续中，于以差别而表诠中迷失之品第十一。 颠倒之自性与菩提等同。于菩提性中，颠倒离观察。彼性即是彼，如是吾说。不可思议不思，如虚空。无思虚空之体性，离生。未生不可说，且无希求。无动摇不住于边，如中观。不可表诠之自性，乃吾之身。不由言说之力而生，空性所空。不住于因之境，善妙大。于一之体性中聚集，如四海。无作勤作脱离之任运成。 身。因之生处无思，果生。任运成圆满意，如珍宝。无有寻找之觉性，自显现生起。以离思之行，而极清净。于彼无有取舍，故本即安乐。数量之大，引导与牵引之义。彼性超越彼，故为决定之义。于彼彼显现，幻术不可寻觅。差别无境，无色无
English
One should not seek with the bonds of fabrication. From the Tantra of Khasa Munza Equal to Space, the tenth chapter, which shows play as illusion. Because the senses are separated from the field of activity, it has no cause. Without that, one does not think about it, like the sky. All compounded things are like the illusion of conditions. To act upon it is like yellow smoke. If obstacles are confusing, then one always does meaningful things. By the meaning of illusion, it is said that the true goer is upright. By showing that very thing in that, it is like the sky. To act on words without words is confused by karma. Doing and not doing, a little praise is a great mind. The meaning of permanence is gone, and there is no annihilation in that. In equality, the meaning is gone, and it is very good. One always abides in the meaning of no birth and no cessation. The unborn, without birth, is always heard. Without hearing, separated, one abides in the meaning of non-existence. The Victorious One spoke of the method of leading by means of symbolic methods. In that, that is shown, that very thing is not that. The meaning of holding as a measure is the arising of holding. In that, with characteristics, the stream of mind turns. Without words, the meaning of words does not pervade. The nature of the symbolic sound is like an examination. The meaning of having no essence is free from center and edge. One does not observe the meaning of good and bad, the observation of illusion. To act on the non-existent Dharma is like relying on something. From the Tantra of Khasa Munza Equal to Space, the eleventh chapter, which is lost in expressing differences. The nature of perversion is equal to that of enlightenment. In the very nature of enlightenment, perversion is free from observation. That nature is that, so I say. Inconceivable, unthinking, like the sky. The nature of unthinking space is free from birth. The unborn is unspeakable and without desire. Unmoving, not abiding on the edge, like the Middle Way. The nature that cannot be symbolized is my body. It does not arise from the power of speech, empty by emptiness. Not abiding in the realm of cause, it is very good. Gathered in the nature of one, like the four oceans. Spontaneously accomplished, free from action and effort. Body. The source of cause is unthinking, the fruit arises. Spontaneously accomplishing the fulfillment of intention is like a jewel. The awareness without seeking, self-appearance arises. By being free from the activity of thought, it is completely pure. In that, there is no taking, so it is inherently blissful. The greatness of number is the meaning of guiding and leading. That nature transcends that, so it is the meaning of certainty. In that, that appears, illusion cannot be found. Different, without object, without form, no