Tibetan
ན།། མི་བཟད་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་འཁོར་བའི་འོབས་ན་གནས།། དེར་བརྟགས གནས་ལས་དབེན་པས་ཡེ་ཤེས་སྙིང།། དེ་ལྟའི་མི་རྟོག་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོའི་ལམ།། ཡིན་གྱིས་རྣམ་ཤེས་གང་གི་རྗེས་མི་འབྲང།། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉམས་སུ་དེས་མྱོང་ཀློང།། དེ་ཉིད་ཚོར་བ་ཉིད་དེ་ཚོར་བའི་རྒྱལ་པོ ཡིན།། དངོས་པོ་གང་དུའང་མི་གནས་མི་དམིགས་ཤིང།། ཇི་ལྟར་བསམ་པ་བསམ་རྟོགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ།། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་སྣང་རྟོག་གང་བྲལ་བྱེད།། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་མཉེས་ས་ཆེན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། བདག མེད་པ་ནི་བདག་མེད་ཀུན་བདག་མེད།། མི་རྟོག་མི་རྟོག་པ་ལ་མི་རྟོག་རྟོགས།། སྡུག་བསྔལ་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མ་ཡིན་བལྟ།། གཙང་དང་མི་གཙང་གཉིས་ཀར་མི་ཚོར་བ།། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་རྣམས་ཉམས་སུ ལེན།། འཁྲུལ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་ཕྱིར་ཚོར་བ་དམ་པར་བསྔགས།། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ལམ་དེར་གནས་འདྲལ་མི་ཕོད་དོ།། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉ་མོ་བག་ལ་ཉལ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་བག ལ་ཉལ་བ་དང།ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་གཉིས་ལྟག་སྤྲོད་དུ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས། མི་གཡོ་བ་འདོད་ཆགས་པའི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས།ཉིད་ཀྱིས་ཉིད་ལ་བཤད་པ། འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་འདུ་མི་ཤེས་པར་ཡང་རྟོག་པ།། མཚན་མ་ཟད་ཕྱིར་གཡོ་བའི་འབྱུང་འཇུག་དག། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་གང་དུའང་མི་གསལ་ བས།། མི་གཡོ་ཐིག་ལེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལྡན་པའི་མཆོག། མི་གནས་མི་སེམས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། མི་དྲན་མི་གཡོ་བ་ནི་ཏིང་འཛིན་དམ་པའི་བསམ་པའོ།། སྒྱུ་མ་སྒྱུ་འདྲའི་སེམས་མི་འབྱུང་བ་ཤེས་རབ ཡིན།། སེམས་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་འབྱུང་འཇུག་མེད་སྣང་ན།། ཡང་དག་ཡང་དག་ཉིད་དེ་ཆོས་སྐུ་མི་གཡོའི་རྒྱ།། དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་མཉམ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ལམ།། གཡོ་བ་རྗེས་དྲན་བསམ་ལས་ཡུལ་གཞན དམིགས་པ་ལ།། བརྟུལ་བ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་ཡི་འབྱུང་འཇུག་གསལ།། ཇི་ལྟར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། རྣལ་འབྱོར་ལམ་བྱེད་ལམ་རྣམས་མཉམ་པར་ནི།། དུས གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་གསུངས།། རྩ་བ་མེད་པའི་དངོས་མེད་སེམས་ཉིད་ནི།། ཕྲ་བར་སྦྱངས་པས་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཏེ།། འཕགས་པའི་སྤྱན་གྱི་གཟིགས་ཤིང་ཤེས་སུ་རུང་མ ཡིན།། ཅིར་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐོང།། མི་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་མཐོང།། མིང་དུ་གདག
Chinese
啊！ 无可忍受的世间大海，存在于轮回的深渊中。 在那里观察，远离处所，是智慧的精髓。 如此这般的不思议菩提心之路。 因此，不追随任何识。 完全不思议，以之体验空性。 那本身就是感觉，是感觉之王。 不住于任何事物，不执着， 如何思考，就是思考的觉悟。 一切诸法，皆能脱离显现和觉悟。 那是佛陀本身，自然成就的大乐之地。 无我，就是无我，一切皆无我。 不思议，于不思议中，觉悟不思议。 对于痛苦者，应观为非痛苦。 对于清净与不清净，皆无所觉。 一切无余，皆修持诸法。 因无有错乱之苦，故称感觉为殊胜。 于此大菩提之路，不可须臾分离。 从菩提心鱼母的睡眠中，菩提萨埵的意念睡眠，与普贤的意念睡眠，二者背对背而示现的章节，即第三品。 此后，薄伽梵吉祥普贤，进入不动贪欲之三摩地，自己对自己宣说： 一切念头，亦觉悟为不念。 因相已尽，故止息动摇的生灭。 自明智慧，于何处亦不显现， 不动明点，具足坛城之殊胜。 不住不思，是持戒波罗蜜多。 不忆不动的，是殊胜三摩地的意念。 幻象如幻的心不生起，是智慧。 心是意的所依，若无生灭显现， 真实真实，是法身不动的因。 如是这般，平等如是的大坛城之路。 于动摇、追忆、思虑之外，执着他处， 无论如何伪装，不动之生灭亦显明。 如何显明，那本身就是错乱的错乱。 瑜伽之路，一切道途皆平等， 三世诸佛皆如是宣说。 无根无实的自性心， 经由微细修习，超越一切行境， 非圣者之眼所见，亦不可知。 因不见任何事物，故见心之自性。 因不见而见，故见无分别。 名之为。
English
Ah! The unbearable ocean of existence dwells in the abyss of samsara. There, contemplate, being separate from the place, is the essence of wisdom. Such is the path of inconceivable Bodhicitta. Therefore, do not follow any consciousness. Completely inconceivable, experience emptiness with it. That itself is feeling, it is the king of feelings. Not abiding in any object, not clinging, How one thinks, is the awakening of thought itself. All phenomena, without exception, separate from appearance and awareness. That is the Buddha himself, the spontaneously accomplished great bliss. Selflessness is selflessness, everything is without self. Inconceivable, in the inconceivable, awaken to the inconceivable. To the suffering one, look upon as non-suffering. Towards both pure and impure, feel nothing. Everything without exception, practice all phenomena. Since there is no suffering of delusion, feeling is praised as supreme. On this path of great Bodhi, one must not be separated even for a moment. From the slumber of the Bodhicitta fish mother, the slumber of the Bodhisattva's intention, and the slumber of Samantabhadra's intention, the chapter showing the two back to back, is the third. Then, the Bhagavan glorious Samantabhadra, having entered the unmoving desire Samadhi, spoke to himself: All perceptions are also realized as non-perceptions. Since signs are exhausted, the arising and ceasing of movement cease. Self-aware wisdom is not clear in anything, The supreme unmoving bindu, possessing the mandala. Not abiding, not thinking, is the perfection of discipline. Not remembering, not moving, is the thought of supreme Samadhi. The mind of illusion, like an illusion, not arising is wisdom. The mind is the support of thought, if there is no arising and ceasing appearance, Truly true, it is the cause of the unmoving Dharmakaya. Thus, the path of the great mandala of equality. To clinging to other places, apart from movement, recollection, and thought, No matter how one pretends, the arising and ceasing of the unmoving become clear. How it becomes clear, that itself is the delusion of delusion. The path of yoga, all paths are equal, The Buddhas of the three times all speak of this distinction. The rootless, unreal mind itself, By practicing subtly, it transcends the realm of all actions, It is not seen by the eyes of the noble ones, nor can it be known. Because nothing is seen, the nature of mind is seen. Because it is seen without seeing, non-conceptualization is seen. It is named.
Tibetan
ས་སུ་ཚོར་བའི་ངོ་བོར་གསལ།། ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་ཐིག་ལེ་ཆེར་གྲགས་པས།། ཁམས གསུམ་དུས་གསུམ་ཀུན་བཟང་ཉིད་ཀྱི་རོལ།། ཆོས་རྣམས་ཟག་མེད་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཀུན།། དངོས་པོ་ཉིད་མེད་དངོས་པོས་བསྡུས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རིག་ན།། ཡེ་ཤེས་དག་པའི་ཚོགས་ཆེན་བསྒོམ་པ་དེ་ཡིན ཏེ།། ལམ་མཆོག་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་དེ་མཐོང་བས།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རོལ་རྣམ་དག་ནས།། དེ་དང་དུས་གསུམ་མི་འབྲལ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གནས།། ཉེ་ལམ་ཉིད་རྫོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་འཚང་རྒྱ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས ཆོས་རྣམས་གནས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད།། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ཡང་མེད་རིག་པས།། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་གྲགས་པ་མེད་པ་ཡིན།། གྲགས་ཀུན་སྤངས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད།། ཆོས་སྐུའི་ཏིང་འཛིན་རིན་ཆེན་ལ བརྟེན་ནས།། སངས་རྒྱས་ཆོས་སྐུ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར།། ཆོས་སྐུའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྟག་ཆད་མ་ཡིན་པས།། ཡང་དག་དབུ་མའི་ལམ་དུ་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི།། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི ཡེ་ཤེས་སྐུ།། མཚན་མ་རྣམས་དང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འདྲེས་མ་ཡིན།། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་མཚན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས།། སངས་རྒྱས་ལྷུན་གྲུབ་མཚན་ལྡན་མ་ཡིན་ནོ།། དེ་དག་མ་ལུས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར ཡོན་ཏན།། དེས་ནི་སངས་རྒྱས་མི་མཐོང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ལྡན།། ཉེ་ལམ་བདེར་རྫོགས་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་དེ།། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ངོ་བོ་གཅིག་གི་ངང་དུ་གནས་པ་ལ།། ངོ་བོ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་རྣམ་རིག་ན།། ཡེ ཤེས་ཆེན་པོའི་ཚོགས་ཆེན་རྣམ་པར་དག།ལམ་གྱི་ལམ་མཆོག་མངོན་དུ་རྙེད་པའོ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀློང།། བསོད་ནམས་ཀློང་ཆེན་བཙུག་པ་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་རྒྱུ།། སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ བསླབ་པའི་གནས་འཛིན་པ།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཚོགས་ཆེན་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་སྤྱོད་པ།། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་མཆོག་གོ། གང་ཡང་གཏོང བ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་བསགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ།། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མཆོག་གོ། གང་གཏོང་བ་ལ་ལེ་ལོ་སྙོམས་པ་གཡེངས་བ་མེད་གྱུར་ན།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང འབྲས་བུར་འགྱུར།། འདུས་བྱས་བསོད་ནམས་ཚོགས་ལ་བརྟུལ་ཕོད་ན།། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ལམ་དེ་ནས་ནི་འབྲས་བུར་འབྱུང།། ཡེ་ཤེས་ཚོགས་ཆེན་འབྲས་བུའི་ལམ་གྱུར་ངེས་བྱེད འགྱུར།། གཏོང་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དོན་དུ་བསྒྲུ
Chinese
于地觉受之自性中显现，以智慧幻化之明点而广为人知，三界三时乃普贤之嬉戏。诸法无漏，一切无余，若能了知无事物之自性，为事物所摄之如是性，即是禅修智慧清净之大集会。见此殊胜道果法身，从自性之自性嬉戏极清净中，与之三时无别，如是安住于彼。近道即圆满，度越彼岸而成佛。以自性，诸法安住之自性，了知无自性，彼亦无，则诸法一切皆无名。舍弃一切名相，法王即是如是性。依止法身之珍贵禅定，将生起无数佛法身。法身之相，非不分别，非常断，故于真正中观之道中，显现其差别，乃无上菩提任运成就之智慧身。相与智慧如是性，二者不混杂。以显现之造作，一切相，佛陀任运成就，非具相。彼等一切乃转轮王之功德，由此不见佛陀，具足如是性。近道安乐圆满，功德无量，诸法一切安住于一自性之中，若能如是辨识彼自性，即是智慧大集会极清净，现证道之胜道。以自性而极清净，菩提界，植福德大界，乃智慧清净之因。布施、持戒、安住学处，乃生起智慧大集会之因。以三轮清净之方式所行持者，乃超离世间，度越彼岸之殊胜因。任何舍弃之显现，积累至究竟，乃圆满智慧之集会之殊胜道。于任何舍弃之事，若无懒惰、懈怠、散乱，则自性之法一，如是性亦将成为果。若能于积聚之福德资粮中精进，则转轮圣王之道，将从此生果。智慧大集会，成为果之道，必将成就。行持布施等福德之事。
English
Appearing in the nature of awareness on the ground, widely known as the great bindu of wisdom's illusion, the three realms and three times are the play of Samantabhadra himself. All phenomena are untainted, completely without exception. If one understands the suchness that is the nature of non-things, gathered by things, then that is meditating on the great assembly of pure wisdom. By seeing that supreme path, the fruit, the Dharmakaya, from the utterly pure play of the nature of reality itself, inseparable from it in the three times, one abides in it as it is. The near path is complete in itself, transcending to the other shore, attaining Buddhahood. By the nature of reality itself, the nature in which all phenomena abide, understanding that there is no nature of reality itself, and that it too is non-existent, then all phenomena are without name. Abandoning all names, the king of Dharma is suchness itself. By relying on the precious samadhi of the Dharmakaya, countless Buddha Dharmakayas will arise. The aspect of the Dharmakaya is non-conceptual, neither permanent nor nihilistic, therefore, the distinction is shown in the true Middle Way, the wisdom body of spontaneously accomplished unsurpassed enlightenment. Signs and wisdom, suchness itself, are not mixed. By all the manifest actions and signs, the spontaneously accomplished Buddha is not endowed with signs. All of these are the qualities of a universal monarch, therefore, the Buddha is not seen, endowed with suchness. The near path is complete in bliss, immeasurable qualities, all phenomena abide in the state of one nature, if one discerns that nature itself as suchness, then the great assembly of great wisdom is utterly pure, realizing the supreme path of the path. By the nature of reality itself, utterly pure, the realm of enlightenment, planting the great realm of merit, is the cause of pure wisdom. Giving, ethics, holding the place of learning, are the cause of generating the great assembly of great wisdom. Whatever is practiced in the manner of the three circles being completely pure, is the supreme cause of transcending the world, going beyond to the other shore. Whatever giving becomes manifest, accumulating to the end, is the supreme path for perfecting the assembly of wisdom. If there is no laziness, sloth, or distraction in whatever is given, then the one Dharma of the nature of reality itself, suchness itself, will also become the fruit. If one can be diligent in the assembled merit accumulation, then the path of the universal monarch will arise as the fruit from there. The great assembly of wisdom, becoming the path of the fruit, will definitely accomplish it. Performing giving and other meritorious deeds.