Tibetan
དེ།། རྣམ་པ་ཅིར་ཡང་མི་དགོངས་ཐབས་ཀྱིས་དེ་ལ་རོལ།། ཀུན་དང་མི་མཐུན་ཡོངས་ཀྱིས་སྤངས་པའི་ཆོས།། ཉོན་མོངས་ལྔ་དང མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་ཡི།། རྣམ་དག་ལམ་དེར་ཞུགས་པས་མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་འཐོབ།། བུད་མེད་ལ་སོགས་ཀུན་ཀྱང་སྤང་མི་བྱེད།། ལོ་རྒྱུས་དོན་ཉིད་ཚང་མར་བློ་བཞག་ནས།། ཏིང་འཛིན་གསུམ་པོ་བཏགས་ཤིང གྲུབ་པའི་མཐའ་དཔྱོད་པ།། རྩོལ་བསྒྲུབ་ལུང་ལས་གྲོལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། བྱ་བྲལ་ལྷུན་རྫོགས་བདེ་བའི་ཡུལ་ལ་གནས།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཉིད།། མི་དམིགས་མི་གཡོ་བསྙད་པ་ཀུན་དང བྲལ།། བྱ་བྲལ་ཟིན་པའི་ཡུལ་ལ་ཀུན་ཏུ་ཇི་བཞིན་གནས།། མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ངང།། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་མེད་དེ་ཐིག་ལེ་གཅིག་གི་སྐུ།། སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བ་མེད་དེ་ཐར་ལམ་དམ་པ་ཡིན།། མ་རྟོགས རྟོགས་པ་མེད་དེ་ཤེས་རབ་ཐབས་བྲལ་བས།། མཐའ་མེད་དབུས་མེད་སྙིང་པོར་གདགས་པའང་མེད།། མཁའ་བཞིན་མ་བཅོས་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས།། ཚད་མས་དོན་གཞིག་དཔེ་བྲལ་རྒྱལ་བའི་ཐུགས།། ཡང དག་བྱང་ཆུབ་ཀློང་ནི་འདི་ཞེས་བསྟན་པར་དཀའ།། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཉིད་ཆེ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འདི་ཞེས་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའོ།། ཕོ་མོ་མ་ནིང་ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་ཕྱིར།། ཆོས་རྣམས ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ནར་གསུངས་པས།། དངོས་པོ་མཚན་འཛིན་དེ་ཡི་རང་བཞིན་དེ་ལ་མི་གནས་པས།། མེད་དེ་མེད་ནས་སྟོབས་སོགས་ཅི་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་གནས་ཏེ་གསལ་བ་དེ་མིན་ནོ།། རྩོལ་བྲལ་རྒྱལ བའི་བཀའ་འདི་གཞན་དུ་དད་མོས་མིན།། འཇུག་ཀྱང་མཚན་མ་དབྱིངས་སྟོང་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་འཇུག། སེམས་ཀྱང་དེར་བསྐྱེད་འབྲས་བུ་དེར་ཐོབ་པས།། དཔྱོད་མཐའ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་དེ་ཉིད ་ཁོ་ནར་ཟད།་
Chinese
彼。于任何方式皆不思，以此受用之。 与一切相违，完全舍弃之法。 五毒与五无间罪之。 清净道上行，平等之王得。 妇女等一切，皆不应舍弃。 历史意义，于一切皆置心。 系缚三种禅定，并考察成立之宗义。 从勤作修持之经论中解脱，乃为错谬。 安住于无为任运圆满之安乐境。 乃为自生大智慧之精华。 无所缘，不动摇，离一切言说。 于无为成就之境，恒常如是安住。 不生不灭，如虚空般之状态。 无可指此，乃一明点之身。 无舒无卷，乃解脱之胜道。 无未证，无已证，以无智之智慧。 无边无中，亦无安立为心要。 如虚空般无造作，超越言思。 正量摧毁意义，无譬喻，胜者之意。 真实菩提之界，难以指此。 法之精华，自明菩提心性大。 菩提心，极难寻得此。 以其无男女，非男非女，无色无形故。 诸法，皆说为彼自性。 事物执着，不居于彼自性。 非无，非无而无力等，非无有，乃住而明，非彼。 无勤作，胜者之教，非于他处信敬。 入亦入于相空自性。 心亦于彼生，果亦于彼得。 一切分别之终点，唯是轮回。
English
That. Without thinking in any way, enjoy that. The Dharma that is contrary to all and completely abandoned. By entering the pure path of the five poisons and the five inexpiable sins, The king of equality is attained. All, including women, should not be abandoned. Having placed the mind on all the historical meanings, Binding the three samadhis and examining the established tenets, Liberation from diligent practice and scriptures is a mistake. Abiding in the realm of effortless, spontaneously perfect bliss. It is the essence of the great self-born wisdom. Without object, unwavering, free from all assertions. Always abiding as it is in the realm of having attained non-action. Unborn, unceasing, in a state like the sky. There is nothing to point to as this, it is the body of a single bindu. Without expansion or contraction, it is the supreme path of liberation. Without non-realization, without realization, with wisdom devoid of means, Without beginning or end, there is also no establishing it as essence. Like the sky, unconditioned, beyond speech and thought. The mind of the Victorious One, which destroys meaning with valid cognition and is without example. The realm of true enlightenment is difficult to point to as this. The essence of Dharma is the great self-aware Bodhicitta nature. Bodhicitta is extremely difficult to find as this. Because it has no male, female, or neuter, no color or form, All Dharmas are said to be that very nature. Since object clinging does not abide in that nature, It is not non-existent, not non-existent and without power, etc., it is not non-existent, but abides and is clear, not that. This teaching of the Victorious One, free from effort, is not faith and respect elsewhere. Entering also enters into the nature of emptiness of characteristics. The mind also arises there, and the fruit is obtained there. The end of all discrimination is exhausted in that very samsara.