Tibetan
ལམ་ཆེན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང།། ཆོས་དབྱིངས་མི་གཡོ་མངོན་དུ གྱུར་ནས་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པ།། ཅིག་ཆར་ཞུགས་ཤིང་མངོན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་བསྒྲགས།། བཟང་ངན་བླང་དོར་དངས་སྙིགས་མི་འབྱེད་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས།། དེར་ཞུགས་དེར་ཤེས་པ་ན་ཅིག་ཆར་ཞུགས ཏེ་ཕ་རོལ་ཕྱིན།། དེ་ལ་དེ་བཞིན་དེ་ཞུགས་མཉམ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས་འཁོར་མེད།། མྱ་ངན་འདས་པ་བརྗོད་པ་ཙམ་སྟེ་ཁམས་གསུམ་པ་ཡང་བརྗོད་པ་ཙམ།། དམིགས་སུ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐམས་ཅད་མཉམ པར་ཐ་མི་དད།། རྣམ་པར་དག་དབྱིངས་མྱ་ངན་འདས་པ་དང་དུ་ལེན་མི་བྱེད།། འཁོར་བ་སྐྱུར་བྱེད་མི་གཙང་བ་ཡང་སྤང་བར་བྱེད་མི་འགྱུར།། རྣལ་འབྱོར་ལམ་འདོད་ཞུགས་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཚོར བའི་ཚོར་བ་ཆེ།། ཅིར་ཡང་ཚོར་མེད་ཚོར་བའི་མཆོག་ཡིན་དེ་བཞིན་ཉིད།། དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱུར་པའང་མཚོན་བྱ་བྱེད་ཅེ་ན།། སངས་རྒྱས་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་དང་ཕྱག་རྒྱར་གང གསལ་ཚོར་བ་མེད།། དེ་ལ་གཉིས་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་མི་ལྡན་མི་གཡོ་བ་ལས་ཉམས།། དེ་ལྟར་ཅིག་ཆར་གོ་བ་གོ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་གོ། འདུ་ཤེས་མ་སྤངས་གོ་བའི་མཚན་ཉིད་མཚན་མ་མི་རྟོག པ་དེ་ཅིག་ཆར་ཆུད།། གང་དུ་མི་འཇོག་ཕྱག་རྒྱར་མི་འཛིན་ཡིད་ལ་ཆོས།། རྣམ་པ་འཛིན་པ་མེད་ན་ཡེ་ནས་ཞུགས།། བསམ་པས་མི་གཡོ་མི་སེམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀློང།། རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་དུ འདི་ནི་གྱུར་པ་མེད།། བསྒོམ་པས་དོན་འདི་བརྡའ་ཕྲད་མ་ཡིན་ཉིད་དུ་འགྱུར།། འཇུག་ལྟ་རྩོལ་སྤྱོད་བྱེད་པས་ཐིག་ལེའི་ལམ་མི་རྙེད།། ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་གྲོལ་མི་འགྱུར།། མཐོང་ཐོས་སྒོ་ལྔའི་བྱ བྱེད་འཁོར་བའི་ཀློང་ཆེན་ཡིན།། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་པ་ཡིན།། དམིགས་པའི་ཡུལ་འཛིན་བྱེད་པ་ཡུལ་ཉིད་ཡེ་ནས་མཉམ།། གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་ཕྱག་རྒྱར་བྱས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན པོར་གྲགས།། སྤྲོ་བསྡུ་ཕྱག་རྒྱར་བྱས་པས་མ་བཅོས་ཐིག་ལེ་བསླད།། རིགས་དང་ཡེ་ཤེས་བརྟགས་པས་ཡང་དག་གྲོང་ཆེན་ཞི།། ས་དང་ལམ་ལ་བརྟགས་པས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཁྱད་པར་ཉམས།། རྩོལ་སྦྱོང་འཕྲོ འདུའི་ཕྱག་རྒྱར་བྱས་པས་སྒྱུ་མཆོག་འཕགས།། ཆེ་བ་ལྔ་ལྡན་ཕྱག་རྒྱར་བསྒོམས་པས་སྡུག་བསྔལ་ཟད།། བདེ་བ་ཟད་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་ལ་གནས།། ཐིག་ལེའི་སྒོ་སྤངས་པས་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ བསྒོམ།། ཏིང་འཛིན་རོ་ལ་ཆགས་པས་རོ་མེད་རོ་དང་བྲལ།། སྐུ་ཡི་ཕྱག་རྒྱར་བརྟགས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྐུ་མེད་སྐུ་དང་བྲལ།། བཙལ་མེད་བཙལ་བར་བྱས་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་སྐམ།། བདེ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ པས་བདེ་མཆོག་གཏིང་ནས་འགགས།། དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱོད་ཡུལ་བརྟགས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་རྒྱུན་མི་ཆད།། འདོད་ཡོན་ཆོས་སུ་བརྟགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མེད།། སྣོད་བཅུད་ལྷ་རུ་བརྟགས་པས་དམིགས་མེད་ཐིག ལེ་བརྟུལ།། སྣང་སྟོང་ཞི་ཁྲོའི་ཕྱག་རྒྱས་བརྩོན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅག། སྦྱོར་སྒྲོལ་གནས་སུ་མ་ཆུད་ལོག་སྤྱོད་བསྒྲལ།། རྩ་བ་ཡན་ལག་བསྲུངས་པས་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་འདས།། ཐམས་ཅད་ཆོས་སུ་བརྟགས་པས་ཆོས མཆོག་གཏིང་མཐའ་སྟོང།། སྔགས་བཟླས་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་པས་རྒྱལ་མཆོག་ཕྱག་རྒྱ་བཤིག། མཆོད་བསྟོད་སྤྱན་དྲངས་བྱས་པས་མཚོན་ཆེན་ཉིད་ལས་ཉམས།། སྤྱན་དྲངས་གཉིས་མེད་བསྟིམ་པས་གཉིས་མེད་ཆོས གཅིག་བསད།། གནས་དང་གནས་མིན་བརྟགས་པས་གནས་མཆོག་དམ་པ་སྤངས།། ཁ་ཟས་གཙང་སྨེར་བཏགས་པས་གྲོལ་བ་རང་བྱུང་ཞིག། མ་དང་སྲིང་མོར་བརྟགས་པས་བྷ་གའི་གཏིང་ཆེན འགགས།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་སུ་མཐོང་བས་བདེ་བའི་རྟོགས་མཐའ་རྒྱ་མཚོ་འདྲ།། གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀློང་ཆེན་ཉིད་ལ་གནས།། བརྟགས་པས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་འཁྲུལ་གནད་སེལ་བ་ཡིན།། རྣལ་འབྱོར་ཞི ལ་གནས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་མི་མཚུངས་མཚུངས་མེད་གནས།། བདེན་གཉིས་མཐོང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་བརྟན་པར་དེ་གནས་པ།། བདེ་ཆེན་ཚུལ་མཆོག་བརྟན་པར་གནས་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ།། མི་གཡོ་སྙིང པོའི་དྲི་བྲལ་དྲི་མེད་དག་པའི་སྐུ་ནི་དག།སངས་རྒྱས་པ་མེད་བྱ་བྲལ་ལམ་ལ་མི་གནས་གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་གནས།། ཆོས་སྐུ་བདག་མེད་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཆོས་མིན་གང་ལའང་ལྟོས་པ་མིན།། རང་སེམས་རྣམ་དག་ དབྱིངས་མེད་བྱང་ཆུབ་ལམ་ཆེན་པོ།། གང་ནས་མ་འོངས་གང་ན་མེད་དེ་ཕྱི་རོལ་ནང་རོལ་གཉིས་ཀ་མིན།། ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་བློ་གྲོས་ཐབས་ཆེན་སྐུ།། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྙིང་རྗེ་རླན་དང་མ བྲལ་ཐམས་ཅད་བསྣུམས།ཤེས་རབ་དག་པ་སེམས་ཀྱི་ངང་ཉིད་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་གནས།། ལོག་རྟོག་མཚན་མའི་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་དེ་ལས་བྱུང།། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུར་ཡང་རང་བཞིན་ཡེ་ ནས་རྫོགས།། ལམ་བསྡུས་རིམ་པ་པ་དང་འཇུག་བལྟ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་འགྲུབ་པ་ནི།། སྤང་ལེན་མེད་པའི་ཆོས་འདི་སྒྱུ་མར་གནས་པས་ན།། ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་དེ་ཡང་གནས།། སྒྱུ་མའི་རང བཞིན་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། སྒྱུ་མས་སྒྱུ་མ་བསླུ་ཕྱིར་སྒྱུ་མར་གནས།། མེད་པའི
Chinese
大道如是之境中，法界不摇显现不依他，宣说刹那趣入且现入。 不分好坏取舍，不辨清浊，即是法界。 入于此，知于此，则刹那趣入，而至彼岸。 于此，如是，彼入，平等，无涅槃轮回。 涅槃仅是言说，三界亦仅是言说。 于无所缘之界中，一切平等无差别。 清净之界，不接受涅槃。 舍弃轮回，亦不改变舍弃不净。 瑜伽士欲入道，如是知之，则觉受之觉受大。 无所觉亦是觉受之最胜，即是如是。 若问如是之界，清净智慧之行境，亦是所诠释者耶？ 佛陀以妙相庄严，且手印中，无所显现之觉受。 于此，无二之坛城，不具足，不摇动，而衰损。 如是刹那之悟解，乃无悟解，即以无二而悟解。 不舍弃念头，悟解之体性，不分别相，即刹那具足。 何处不住，不执持手印，意念于法。 若无执持相，则本然趣入。 心不摇动，不思虑，乃智慧之虚空。 以分别而观察之行境，于此未曾转变。 以禅修，此义非为言诠，自性如是转变。 以趣入、观视、勤作、行持，不得明点之道。 自生之智慧，若执着于境，则不得解脱。 眼耳鼻舌身五门之作用，乃轮回之大虚空。 心与心所，乃错乱之错乱。 若执持所缘之境，则境性本然平等。 以秘密真言、明咒、手印而行持，则称为大手印。 以舒缩为手印而行持，则玷污无为之明点。 若以种姓与智慧而观察，则坏灭真实大城。 若以地与道而观察，则般若波罗蜜多之差别衰损。 以勤作修习、收放之手印而行持，则胜妙幻化。 以具足五大之手印而禅修，则痛苦止息。 为止息安乐，故安住于痛苦之大海。 舍弃明点之门，则禅修大乐。 若执着于三摩地之味，则无味且离味。 若观察身之手印，则痛苦
English
In the realm of suchness of the great path, the unmoving Dharmadhatu manifests without relying on others, it is proclaimed that one enters instantly and manifests. Not distinguishing between good and bad, accepting and rejecting, not separating the clear and the turbid, is the Dharmadhatu itself. Entering there, knowing there, one enters instantly and goes to the other shore. In that, suchness, that entering, equality, there is no Nirvana or Samsara. Nirvana is merely a word, and the three realms are also merely words. In the realm of no object of focus, all are equal and undifferentiated. The completely pure realm does not accept Nirvana. Abandoning Samsara, it also does not change to abandon impurity. Yogis who desire to enter the path, knowing this way, have great sensations of feeling. Not feeling anything at all is the supreme of feelings, it is suchness. If one asks whether the realm of suchness, the sphere of activity of pure wisdom, is also what is to be expressed, there is no feeling that is clear in the Buddha adorned with marks and signs and in the mudras. In that, the non-dual mandala, lacking, unmoving, deteriorates. Thus, instant understanding is non-understanding, it is understood as non-dual. Without abandoning concepts, the nature of understanding, not discriminating signs, is instantly complete. Not abiding anywhere, not holding to mudras, the mind is on the Dharma. If there is no holding to appearances, then one enters naturally. Not moving with thought, not thinking, is the expanse of wisdom. The sphere of activity examined by thought does not change here. By meditation, this meaning does not become a mere expression, it changes into its very nature. By entering, looking, striving, and acting, one does not find the path of bindus. If self-arisen wisdom clings to objects, it will not be liberated. The actions of the five senses of sight and hearing are the great expanse of Samsara. Mind and mental events are the delusion of delusion. Holding to the object of focus, the nature of the object is naturally equal. By acting with secret mantras, knowledge mantras, and mudras, it is called the Great Mudra. By acting with expansion and contraction as mudras, the unmade bindu is defiled. If one examines lineage and wisdom, the true great city is destroyed. If one examines ground and path, the distinction of Prajnaparamita deteriorates. By acting with the mudra of striving practice, expanding and contracting, the supreme illusion is excellent. By meditating on the mudra with the five great elements, suffering ceases. Because bliss ceases, one abides in the ocean of suffering itself. By abandoning the door of the bindu, one meditates on great bliss. If one clings to the taste of Samadhi, it is tasteless and separated from taste. If one examines the mudra of the body, suffering
Chinese
寻觅无身离身躯，寻觅无觅反成寻，大菩提心渐枯竭。施以乐空之手印，至乐之源彻底断。观察坛城之行境，行境相续永不断。欲妙视为殊胜法，实则无有大菩提。器情观为本尊天，无缘之界现明点。以显空寂怒之手印，摧毁精进之誓印。未将双运融入处，误入歧途遭诛杀。守护根本与支分，重大誓言已违越。一切视为殊胜法，殊胜法性无边际。持咒结印作修持，胜者之印遭破坏。供赞迎请诸尊后，大威神力亦衰退。迎请融入二无别，二无别法亦遭弑。观察处与非处后，殊胜圣地亦抛弃。食物妄加净秽名，自生解脱已寂灭。视母视妹作观想，莲花深处亦断绝。于智慧界中见，安乐觉受如海阔。从成就之边际，安住广大菩提界。观察能除智慧生，起惑之关键要点。瑜伽士于何处住，不住大菩提不住无住处。见二谛且于殊胜菩提中坚定安住。安住大乐之殊胜行持乃菩提道。无动摇心之无垢清净身是佛身。无有成佛离勤作不住道即是本体。法身无我依他起非是任何有待之法。自心清净无垠乃大菩提道。从何而来去向何处内外皆非有。功德聚所庄严之智慧方便身。大悲之心不离悲悯之润泽普润一切。清净智慧心之自性周遍安住。一切邪念相之执着皆从此生。布施等十度亦本自圆满。摄道次第与观行一切差别成就者。无取舍之此法安住于幻化中。一切诸法如是如是亦安住。幻化自性于何处亦无有成立之故。幻化欺骗幻化故安住于幻化中。无有。
English
Searching for a body without a body, seeking the unfindable leads to the drying up of great Bodhi. Applying the mudra of bliss, the source of supreme bliss is completely cut off. Examining the realm of activity of the mandala, the continuity of activity is never interrupted. Considering desirable qualities as the supreme Dharma, there is actually no great Bodhi. Considering the vessel and its contents as deities, the aimless sphere manifests as bindu. With the mudra of appearance and emptiness, peace and wrath, the vow of diligence is broken. Not integrating union and liberation into the place, straying into wrong paths leads to execution. Protecting the root and branches, the great samaya is transgressed. Considering everything as the supreme Dharma, the supreme Dharma nature is boundless. Reciting mantras and making mudras in practice, the mudra of the Victorious One is destroyed. After offering praise and inviting the deities, great power also declines. Inviting and merging into non-duality, the non-dual Dharma is also killed. After observing the place and non-place, the supreme sacred place is also abandoned. Falsely labeling food as pure and impure, self-born liberation is extinguished. Visualizing mother and sister, the depths of the lotus are also cut off. Seeing in the realm of wisdom, the experience of bliss is like a vast ocean. From the edge of accomplishment, abiding in the vast realm of Bodhi. Observation can eliminate the key points of wisdom arising and delusion. Where does the yogi abide? Not abiding in great Bodhi, not abiding in non-abiding. Seeing the two truths and firmly abiding in the supreme Bodhi. Abiding in the supreme conduct of great bliss is the path of Bodhi. The unwavering, stainless, pure body of the heart is the Buddha body. There is no becoming a Buddha, abandoning effort, not abiding on the path, it is the essence itself. The Dharmakaya is selfless, dependent on others, not dependent on any conditioned Dharma. The pure and boundless nature of one's own mind is the great path of Bodhi. From where does it come, where does it go? It is neither internal nor external. The body of wisdom and skillful means adorned with a collection of qualities. The great compassion of the heart, inseparable from the moisture of compassion, pervades all. Pure wisdom, the nature of mind, abides pervading all. All wrong thoughts and conceptualizations of signs arise from this. The ten perfections, such as generosity, are also inherently complete. Those who accomplish the condensed path, stages, and all the differences of entering and viewing. This Dharma without acceptance or rejection abides in illusion. All dharmas abide thus, thus, and also thus. Because the nature of illusion is not established anywhere. Illusion deceives illusion, therefore it abides in illusion. Non-existent.