Tibetan
་ཡི།། མ་བཅོས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས།། བཅོས་པའི་མཚན་མ་ཟིལ་གྱིས་གནོན།། དམིགས་པ་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ཡིས།། དམིགས་པའི་འབྱུང་བ་ཟིལ་གྱིས་མནན།། སྐྱེ་བ མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས།། སྐྱེ་བའི་ཕུང་པོ་ཟིལ་གྱིས་མནན།། རིག་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི།། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི།། དུར་ཁྲོད་ཆེན་པོ་ང་ཡི་སེམས།། སེམས་ལས་མ་རྟོགས་སངས་རྒྱས མེད།། རིག་པ་སེམས་ཀྱི་དབང་ཆེན་ནི།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མེས་པོ་ཡིན།། འདི་ལས་མ་བྱུང་སངས་རྒྱས་མེད།། དེ་ཕྱིར་དབང་གསུམ་རབ་ཏུ་བསྔགས།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལས། རིག པའི་དབང་གི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།།།། ཀུན་རིག་སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཡིས།། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་བཀའ་སྩལ་པ།། སྙིང་པོ་དོན་གྱི་འབྲས་བུའི་ཆོས།། གང་ཞིག་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ཡིས།། ཤེས ནས་དེ་ལ་གང་གནས་པ།། རང་རིག་ཉིད་ལ་དབང་ཐོབ་ནས།། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་མི་ལེན་པར།། སངས་རྒྱས་རིག་འཛིན་ཆེན་པོ་ཐོབ།། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ང་ཡི་དོན།། ཇི་བཞིན་མ་བཅོས་དེ་ཉིད ལ།། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་རང་བཞིན་བཞག། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པར།། བསྒྲུབ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ག་ལ་ཡོད།། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་མངོན་གྱུར་ན།། མེད་ལ་མི་ཟད་འབྱུང་བའི་གཏེར།། ཁམས་གསུམ་རིན་ཆེན་རྙེད་པའི མི།། ཅི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་འདི་རྟོགས་པས།། ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་རྒྱུན་མི་ཆད།། མིང་ཡང་ཀུན་འབྱུང་རིན་ཆེན་གཏེར།། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ཀུན་རིག་ན།། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན འདས།། སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ།། ཇི་བཞིན་པ་དེ་རྟོགས་ངེས་ན།། དེ་ལ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་མེད།། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་དེ་ཉོན་ཅིག། མ་བཅོས་པ་ཡི་མན་ངག་གི།། ལྟ་བ་ཡངས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ།། འཛིན་རྟོགས མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གསལ།། གང་ཡང་མ་སྤངས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། མུན་པ་འཐིབ་པ་དེ་དག་གིས།། མི་གཡོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཉིད་བལྟ།། དེ་མཐོང་མུན་པ་རྣམ་དག་སངས།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་བཤད།། རྫོགས་པ ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལས།བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་བདུན་པའོ།།།། དེ་ནས་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཡིས།། འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་ཕན་གདགས་ཕྱིར།། ཀུན་རིག་ སེམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ།། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ།། གོལ་ས་སྒྲིབ་པ་ཅི་ལྟར་མེད།། བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟ་བུ།། འབྱུང་བ་ཉོན་མོངས་ཇི་ལྟར་དག། ཡོན་ཏན་གདུལ་བྱ་ཅི་ལྟར་འབྱུང།། ལ་བ
Chinese
的。 未造作之法性， 胜过造作之相。 无所缘之虚空， 胜过所缘之生起。 无生之智慧， 胜过生起之蕴。 此觉性之法性， 乃三世诸佛之， 大尸陀林，吾之心。 离心无证悟之佛。 觉性乃心之大权， 乃诸佛之祖父。 离此无生起之佛， 故三权极赞叹。 大圆满一切见之精髓中，觉性之权大的开示品第十六。 普知心之王， 开示伟大之功德， 精髓义之果之法， 何者具器者， 知已于彼何安住， 自觉性自得权， 不取他生而， 得佛陀持明大成就。 大心者，吾之义， 如是未造作彼性上， 如是之自性安住。 非是智慧彼性外， 能修与所修岂有耶？ 于彼智慧现前时， 无而无尽生起之藏， 得三界珍宝之人， 如其所愿而生起。 证悟此大智慧故， 伟大之功德恒不断。 名亦普生珍宝藏， 如是性中普知时， 轮回以及寂灭， 非是各别显现， 如是知彼定悟时， 于彼无轮回之自性。 金刚藏彼谛听， 未造作之口诀之， 见解广大之虚空上， 无执取分别之智慧明。 何亦未舍任运成， 黑暗浓厚彼等之， 不摇不动本然谛视， 彼见黑暗完全清净。 说为诸佛之胜妙。 大圆满一切见之精髓中，菩提心之权大的开示品第十七。 其后心者金刚者， 为利聚集之众故， 于普知心之王， 如是证悟之瑜伽士， 过失障碍如何无， 修习有无是云何， 生起烦恼如何净， 功德所化如何生， 等。
English
Of. The uncreated nature of reality, Surpasses the marks of creation. The unconditioned sky, Surpasses the arising of conditions. The unborn wisdom, Surpasses the aggregates of birth. This nature of awareness's dharma, Is the great charnel ground of my mind, Of all the Buddhas of the three times. There is no Buddha realized apart from the mind. Awareness is the great power of the mind, It is the grandfather of all Buddhas. There is no Buddha arising apart from this, Therefore, the three powers are greatly praised. From the essence of all views of the Great Perfection, the sixteenth chapter, showing the greatness of the power of awareness. The All-Knowing King of Mind, Spoke of the qualities of greatness, The dharma of the fruit of the essential meaning, Whoever is a vessel, Knowing and abiding in that, Having obtained power over self-awareness, Without taking another birth, Obtains the great accomplishment of the Buddha Vidyadhara. Great being, for my sake, On that unaltered suchness, Abiding in the nature of suchness. Apart from that very wisdom, How could there be something to accomplish and something to be accomplished? When wisdom is manifest in that, The inexhaustible treasure of arising from nothing, The person who has found the precious treasures of the three realms, Arises as he wishes. By realizing this great wisdom, The qualities of greatness are never interrupted. The name is also the treasure of the precious source of all, When all is known in suchness, Samsara and nirvana, Are not separate appearances, When one is certain to realize that suchness, There is no nature of samsara in that. Listen to that Vajra Essence, In the vast sky of the uncreated pith instructions, The wisdom without grasping or conceptualization is clear. Nothing is abandoned, spontaneously accomplished, Those who are enveloped in darkness, Steadfastly contemplate the primordial nature that is unmoving and unthinking, Seeing that, the darkness is completely cleared. It is said to be the supreme of all Buddhas. From the essence of all views of the Great Perfection, the seventeenth chapter, showing the greatness of Bodhicitta. Then the being Vajra, For the benefit of the assembled gathering, To the All-Knowing King of Mind, To the yogi who has realized in this way, How can there be no faults or obscurations? What is the nature of meditation, whether it exists or not? How are the arising afflictions purified? How do the qualities of those to be tamed arise? Etc.
Tibetan
ཟླ་བ་ཡིས གཏན་ཚིགས་གང།། མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ།། དེ་སྐད་གསོལ་བའི་ཚིག་གསན་ནས།། ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས་བཀའ་སྩལ་པ།། ལྟ་བ་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ལ།། གོལ་སྒྲིབ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིས།། བཅུ གཉིས་གསུམ་དང་བདུན་བསྟན་པ།། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་གོལ་སྒྲིབ་མེད།། དེ་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི།། བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་མི་འབྲངས་བས།། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སར་མི་གོལ།། ཡོད་མེད་ཡུལ་དུ་མི་བསྒོམ པས།། རྟག་ཆད་མཐར་ནི་དེ་མི་གོལ།། ཤེས་རབ་ཟབ་མོའི་དོན་ཟིན་པས།། ལུང་དུ་མ་བསྟན་དེ་མི་གོལ།། ཞི་གནས་རོ་ལ་མ་ཆགས་པས།། འཇིག་རྟེན་བསམ་གཏན་སར་མི་གོལ།། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་མི་འགོག པས།། འདུ་ཤེས་མེད་པར་དེ་མི་གོལ།། རྣམ་རྟོག་མ་སྤངས་མ་ཞི་བས།། ཉན་ཐོས་འགོག་པར་དེ་མི་གོལ།། རྣམ་རྟོག་སྟོང་པར་མ་བསྒོམས་པས།། རང་རྒྱལ་སེམས་སུ་དེ་མི་གོལ།། རང་རིག་གསལ་བར་མ བསྒོམས་པས།། སེམས་ཙམ་དུ་ནི་དེ་མི་གོལ།། མཚན་མ་སྟོང་པར་མ་བསྒོམས་པས།། དབུ་མ་ཉིད་དུ་དེ་མི་གོལ།། ཐབས་ཀྱི་བདེ་བ་མ་བསྒོམས་པས།། ཆགས་པའི་ལམ་དུ་དེ་མི་གོལ།། རྒྱུ་འབྲས་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས པས།། འདུ་བྱས་ཆོས་སུ་དེ་མི་གོལ།། དགེ་སྡིག་རེ་དོགས་རྩོལ་མེད་པས།། ལས་ཀྱི་དབང་དུ་དེ་མི་གོལ།། སེམས་ལ་དབེན་པའི་ཡུལ་མེད་པས།། འབྲས་བུའི་ལམ་དུ་དེ་མི་འགྲོ།། ལམ་ལྔ་རིམ་གྱིས མ་སྦྱངས་པས།། ས་བཅུ་བགྲོད་པར་དེ་མི་གོལ།། དག་པའི་ལྷ་ལྟར་མི་བསྒོམ་པས།། ཀྲི་ཡའི་ཐེག་པར་དེ་མི་གོལ།། ལྟ་སྤྱོད་གཉིས་འཛིན་མི་བསྒོམ་པས།། ཨུ་པ་ཡར་ནི་དེ་མི་གོལ།། བྱང་ཆུབ་རྣམ་ལྔ་མི་བསྒོམ པས།། ཡོ་གའི་སེམས་དཔར་དེ་མི་གོལ།། རྣམ་རྟོག་ལྷར་ནི་མ་བསྒྱུར་བས།། མ་ཧཱ་ཡོ་གར་དེ་མི་གོལ།། འདུ་འབྲལ་མེད་འཛོམ་ཡོད་མེད་པས།། ཨ་ནུ་ཡོ་གར་དེ་མི་གོལ།། ཆོས་ཉིད་མཚོན་དུ་མེད་རྟོགས པས།། མཚན་མའི་སྐྱོན་དུ་དེ་མི་གོལ།། བརྟུལ་ཞུགས་ཕྱི་ནང་མི་གོལ་པས།། བླང་དོར་མེད་པར་དེ་མི་གོལ།། གཉིས་མེད་དོན་ལ་མི་གཏོད་པས།། ཕྱོགས་ཅན་ལྟ་བར་དེ་མི་གོལ།། སེམས་ཉིད་དོན་ལ་མི་རྩོལ བས།། མཉམ་ཉིད་དོན་ལས་དེ་མི་གོལ།། དེ་ལས་གཞན་པར་གོལ་ས་མེད།། དེ་ཡང་སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད།། སྒྲིབ་པ་གང་ཡིན་མཚན་ཉིད་ནི།། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་ངོས་ཟིན་པས།། སྐབས་འབྱེད་སྒྲིབ་པ་དེ ལ་མེད།། སྔ་ཕྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲངས་པས།། བསླབ་པའི་སྒྲིབ་པ་དེ་ལ་མེད།། སྔ་ཕྱི་གློ་བུར་དངོས་མེད་པ།། ཕྱོགས་ལྷུང་སྒྲིབ་པ་དེ་ལ་འབྱུང།། ལྟ་བ་
Chinese
月亮啊，有什么理由？请平等王讲述吧。听到这样祈请的话语后，全知国王这样说道：对于自然成就的伟大见地，以无有错谬地显示，显示了十、二、三和七，不作意念就没有错谬。那意义的种种区分是：不随顺生起感受，因此不会堕入世俗凡夫之地。不于有无之处修习，因此不会堕入常断之边。领会甚深智慧的意义，因此不会堕入不作授记。不执著寂止的滋味，因此不会堕入世间禅定之地。不遮止五门的识，因此不会堕入无想之处。不舍弃也不寂静分别念，因此不会堕入声闻的灭尽。不修习分别念为空性，因此不会堕入独觉的心。不修习自明清澈，因此不会堕入唯识。不修习相为空性，因此不会堕入中观。不修习方便的安乐，因此不会堕入贪著的道。不依赖因果缘起，因此不会堕入有为法。没有善恶希冀勤作，因此不会堕入业的控制。心中没有寂静的处所，因此不会走向果的道。没有次第修习五道，因此不会超越十地。不像清净天神那样修习，因此不会堕入事续（Kriya Tantra）。不修习见行二执，因此不会堕入行续（Upaya Tantra）。不修习五种菩提，因此不会堕入瑜伽的心。没有将分别念转为本尊，因此不会堕入大瑜伽（Maha Yoga）。没有聚集和分离、有和没有，因此不会堕入阿努瑜伽（Anu Yoga）。通达法性不可言说，因此不会堕入相的过失。内外行为不颠倒，因此不会堕入取舍。不专注于无二的意义，因此不会堕入有边的见地。不勤作心性的意义，因此不会堕入平等性的意义。除此之外没有堕入之处。还有，勇士金刚你，任何障碍的体性，由于认识为大智慧，因此没有分别的障碍。不随顺先后，因此没有学处的障碍。先后忽然没有实体，因此会产生偏袒的障碍。见地
English
Moon, what is the reason? Please, King of Equality, explain. Having heard these words of supplication, the All-Knowing King spoke: For the great view of spontaneous accomplishment, by showing without error, showing ten, two, three, and seven, without making it mind, there is no error. The various distinctions of that meaning are: Not following arising sensations, therefore, one will not fall into the place of ordinary worldly people. Not meditating in the realm of existence and non-existence, therefore, one will not fall into the extreme of permanence and annihilation. Having grasped the meaning of profound wisdom, therefore, one will not fall into non-declaration. Not being attached to the taste of peace, therefore, one will not fall into the place of worldly meditation. Not stopping the five consciousnesses, therefore, one will not fall into unconsciousness. Not abandoning nor pacifying conceptual thoughts, therefore, one will not fall into the cessation of the Hearers. Not meditating on conceptual thoughts as emptiness, therefore, one will not fall into the mind of the Solitary Realizers. Not meditating on self-awareness as clarity, therefore, one will not fall into Mind-Only. Not meditating on signs as emptiness, therefore, one will not fall into the Middle Way itself. Not meditating on the bliss of skillful means, therefore, one will not fall into the path of attachment. Not relying on cause, effect, and conditions, therefore, one will not fall into conditioned phenomena. Without effort of hope and fear of good and evil, therefore, one will not fall into the power of karma. Without a solitary place in the mind, therefore, one will not go to the path of the result. Without gradually training in the five paths, therefore, one will not transcend the ten grounds. Not meditating like pure gods, therefore, one will not fall into Kriya Tantra. Not meditating on the duality of view and conduct, therefore, one will not fall into Upaya Tantra. Not meditating on the five enlightenments, therefore, one will not fall into the mind of Yoga. Not transforming conceptual thoughts into deities, therefore, one will not fall into Maha Yoga. Without gathering and separation, existence and non-existence, therefore, one will not fall into Anu Yoga. Realizing that the nature of phenomena is inexpressible, therefore, one will not fall into the fault of signs. Since external and internal behavior is not mistaken, therefore, one will not fall into acceptance and rejection. Not focusing on the meaning of non-duality, therefore, one will not fall into biased views. Not striving for the meaning of mind itself, therefore, one will not fall from the meaning of equality. There is no place to fall other than that. Moreover, warrior Vajra, the nature of any obscuration, because it is recognized as great wisdom, therefore, there is no obscuration of discrimination. Not following before and after, therefore, there is no obscuration of learning. Before and after, suddenly without substance, therefore, the obscuration of partiality will arise. View