Tibetan
ཉོན།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ།། ཉི་མའི་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་ཟེར་མཐོང་བཞིན།། བདག་གཞན་དོན་དུ་ས་ལམ་རིམ་སྦྱངས་པས།། འོག་མ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་གྱུར་ཀྱང།། ཡང དག་མ་རྟོགས་བག་ཉལ་ཕྲ་ཡོད་ཕྱིར།། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པས་ཆོས་སྐུར་བསྒྲིབས།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་ཉོན།། ཏིང་འཛིན་ཁྱད་པར་འཕེལ་བའི་རིམ་པ་ལས།། ས་ཡི་ངོ་བོ་ངེས་ཚིག་དབྱེ་བ དང།། རྟེན་དཔེ་རྩལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོན་པར་གསུངས།། ས་དང་ལམ་ལྔ་རིམ་གྱིས་བསྟན་པ་ཡང།། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང་སྦྱར་བ་སྟེ།། ཤེས་རབ་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་ལས།། ལོག་ནས་འགྲན་ཐུབ ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་རྣམས་ཡང་ཉོན་ཅིག། གསང་སྔགས་གསང་ཆེན་ལམ་ནི་ཕྱི་ནང་ལྔ།། སྒྲ་མཐུན་དོན་དང་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས།། ལམ་ལྔ་པ་ལ་ཁྱད་ཡོད་ཐབས་ཆེན ཡང།། རྒྱལ་སྲིད་མེད་པའི་རྒྱལ་པོ་འཁོར་སྡུད་བཞིན།། བལྟ་བ་ཁྱད་མེད་སྣང་བ་སེམས་སུ་སྡུད།། དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་གེགས་སུ་ཆེ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐེག པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཉིས་པའོ།།།། དེ་ནས་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ལ།། ཀུན་རིག་སྟོན་པ་ཆོས་རྗེ་ཀུན་བཟང་གིས།། ལྷུན་གྲུབ་ལ་ཤན་དབྱེ་བ་བཀའ་སྩལ་བ།། གཞི་དང བསམ་པ་མཐུན་སྣང་ངེས་མེད་དང།། སེམས་ཡིན་སྤྲོས་མེད་ཐལ་དྲགས་གྲུབ་ལ་བསྒྲུབ།། རྣམ་དག་དགོས་མེད་རྣམ་པ་མང་ཕྱེ་ཡང།། དེ་དག་ཆོས་ཉིད་གནས་ལུགས་མིན་ཕྱིར་གོལ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ སེམས་དཔའ་ཉོན།། འཁོར་འདས་གཞི་ལ་གནས་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ནི།། རང་སེམས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཉིད་དེ།། ཀུན་ལ་རང་ཆས་ཡོད་ཕྱིར་ཡེ་སངས་རྒྱས།། རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་མེད་པར་ཀུན་གྱི་གཞི།། བསམ པ་ལྷུན་གྲུབ་ཡིད་སྨོན་བློ་ཡི་ཆོས།། ས་རྡོ་གསེར་དུ་བྱེད་བཞིན་མེད་དེ་ཡོད་པར་འདོད།། གནས་འགྱུར་ལྷ་བསྒོམ་གྲོལ་འདོད་ཀུན་བརྟགས་ཏེ།། མེད་ལས་ཡོད་འཚོལ་སྨིག་རྒྱུ་བསྙེག་པ་འདྲ།། ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང པོ་ལེགས་པར་ཉོན།། འཇིག་རྟེན་མཐུན་སྣང་ལྷུན་གྲུབ་འཁྲུལ་པ་སྟེ།། སྣང་སྲིད་ཡུལ་སྣང་བློ་ཡིས་འདི་ལྟར་བརྟགས།། གཞི་ནི་ལམ་ལ་མ་བསྒྱུར་སངས་རྒྱས་སུ།། ལོག་ལྟ་ཡེ་ཡིན་མི་ཕན་འཁོར་བར་སྨིན།། ངེས མེད་སྣ་ཚོགས་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན་ཟེར་ནས།། གཞི་ནི་ངེས་མེད་ལྟ་བ་ཕྱོགས་མེད་འདོད།། རང་སེམས་སྣ་ཚོགས་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཉིད་མིན།། དེ་ཕྱིར་རིག་བྱེད་སྨྲ་བའི་ལྟ་བར་གོལ།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ ཉོན།། གང་ཡང་སེམས་ཡིན་ལྷུན་གྲུབ་འདོད་པ་དེ།། ཕྱི་ནང་ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་བློས་བསྡུས་པས།། དབང་པོ་ཡུལ་ཡེངས་ཕྱིར་ན་རང་སེམས་འཁྲུལ།། སེམས་ཙམ་ཀ་ཏ་རི་ཡི་ལྟ་བར་གོལ།། སྤྲོས་མེད་རྒྱུན་ཆད ལྷུན་གྲུབ་འདོད་པ་དེ།། མེ་ཤི་ཤིང་ཟད་དཔེ་བཞིན་འདོད་པའི་ཕྱིར།། ཡེ་ཤེས་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་ཆད་སྤང་བྱ་མེད།། དེ་ཕྱིར་གཉེན་པོ་མེད་པས་གྲུབ་བྱ་བྲལ།། ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འདོད་ཕྱིར་དོན་ལས་འཁྲུལ།། ད་ཡང འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཐལ་དྲགས་གོང་རྒལ་ལྷུན་གྲུབ་འདོད་པ་དེ།། ཆོས་ཅན་ཁ་དཀར་རྫས་གཅིག་གང་རུང་བ།། འཁོར་འདས་དུས་གསུམ་ཚང་ཞིང་རྫོགས་འདོད་པས།། གཅིག་ལ་གཅིག་མེད གྲངས་ཅན་ལྟ་བར་གོལ།། གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ལྷུན་གྲུབ་དེ།། སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་གྲུབ་ལ་སེམས་ཅན་སྐྱོན།། རང་ངོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར།། སྐྱོན་ཡོན་ཐ་དད་གཉིས་འཛིན་དོན ལས་གོལ།། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དག་ལྷུན་གྲུབ་འདོད་པ་དེ།། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ལ་དགོངས་ནས་ནི།། དཔེ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་གསེར་གླིང་ལྟར།། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་ངོ་བོ་ལ།། བསྒོམ་དུ་རྡུལ་ཙམ་དུ་ཡང མེད་དོ་ཟེར།། རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་མ་རྟོགས་པར།། མི་ལྟོགས་ཕྱུག་པོའི་ནོར་རྣམས་བགྲང་བ་དང།། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་དང་འདྲ།། ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པར་འདོད་པ་དེ།། གནས ལུགས་བདེན་སྟེ་རང་བློ་འཁྲུལ་སྣང་ཚུལ།། ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཡང་ཉོན་ཅིག། དགོས་པ་མེད་པས་ལྷུན་གྲུབ་འདོད་པ་དང།། རང་སེམས་སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་མ་རྟོགས་པར།། དགེ་རྩ་ཀུན་ལ་ཐུན་མོང་བསྔོ་བའི ཕྱིར།། སྡིག་ཅན་སྒྲིབ་སྦྱང་ཚོགས་སུ་འགྱུར་འདོད་གོལ།། དེ་ནས་ལྷུན་གྲུབ་བཅུར་གསུང་གོལ་ས་སྟེ།། དོན་གྱི་ངེས་དོན་ལྷུན་གྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར།། དེ་ཡང་དུས་ཀྱི་ལྟ་ལོག་ནན་བརྟགས་པས།། ངེས་པའི་ལུང་མེད བློས་དཔྱད་ཤིན་དུ་འཁྲུལ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ཤན་དབྱེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས དཔའ་ཡིས།། འཁོར་རྣམས་བསམ་པ་ཐུགས་ཆུད་ནས།། སེམས་རྟོག་གསལ་ཕྱིར་དོན་འདི་ཞུས།། དོན་འདི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་འདི་གང་ལས་བྱུང།། གཞི་ལ་འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ལྟ་བ་གང།། སྣང་བ་ངེས་མེད་སྣ ཚོགས་ཅི་ལས་བྱུང།། མ་བསྒོམས་སྐྱེ་བོར་མི་གོལ་ཐ
Chinese
听着！大乘菩萨道，犹如未见日之精髓却见其光芒。为自他之利益，次第修习地道，虽较下者更胜一筹。然因未证悟，有细微习气，因有知障，故遮蔽法身。今再谛听金刚萨埵，从禅定增上的次第中，宣说地的体性、定义、分类，以及依凭、譬喻、技巧之门。次第宣说五地与道，亦与十波罗蜜多相合。因智慧大小之差别甚大，故无法以邪见与之抗衡。今再谛听聚集之眷属，秘密真言之大秘密道有内外五种。以音声相符之意义与决定之理，第五道有殊胜之方便。犹如无王位之国王聚集眷属，无别之见将显现收摄于心。因此，乃自生法身之大障碍。大圆满见，从智慧深处圆满之续中，共同乘之道所开示之章节，即第十二品。 此后，于聚集之眷属之精要中，全知导师法王普贤，开示了对任运自成的辨别。基、思想、共同显现、无定、心即是、无戏论、过分、于成就上进行实证、清净、无所需，虽分出诸多形态，然因彼等非为法性之实相故，乃是错谬。今再谛听聚集之金刚萨埵，轮回与涅槃安住之基的任运自成，乃是自心之精髓，菩提之法性。因一切皆具自性，故本自成佛。无证悟与未证悟，乃一切之基。思想任运自成，乃是意愿、心识之法。犹如点石成金般，认为无有而实有。转变处所，观想本尊，希求解脱，皆是分别念。犹如从无中求有，追逐海市蜃楼。今再谛听眷属之精要，世间共同显现之任运自成乃是错觉。显现与有，境相，皆由心识如此分别。基不转为道，即成佛，乃是邪见，无益，成熟于轮回。说无定之种种乃任运自成，认为基乃无定，见解无有定方。自心种种，故非为法性。因此，智者不应……
English
Listen! In the Great Vehicle of Bodhisattvas, it is like seeing the rays of the sun without seeing its essence. By gradually practicing the grounds and paths for the benefit of oneself and others, although surpassing those below. However, because of not realizing the truth, there are subtle habitual tendencies. Because of the obscuration of knowledge, the Dharmakaya is obscured. Now, listen carefully to Vajrasattva again. From the stages of increasing samadhi, the nature, definition, and classification of the grounds, as well as the means of support, examples, and skills, are explained. The gradual explanation of the five grounds and paths is also combined with the ten Paramitas. Because the difference between great and small wisdom is vast, it is impossible to compete with wrong views. Now, listen again, all of you assembled. The secret mantra, the great secret path, has five inner and outer aspects. With the meaning of harmonious sounds and the reason for certainty, the fifth path has excellent means. Like a king without a kingdom gathering retinues, the non-dual view gathers appearances into the mind. Therefore, it is a great obstacle to the self-born Dharmakaya. The Great Perfection view, from the tantra that is complete from the depths of wisdom, the chapter on the path of the common vehicle, is the twelfth. Then, in the essence of the assembled retinue, the all-knowing teacher, Dharma King Kunsang, taught the distinction of spontaneous accomplishment. Basis, thought, common appearance, uncertainty, mind being, non-elaboration, excessiveness, realization on accomplishment, purity, unnecessity, although many forms are divided, because they are not the reality of Dharma nature, they are mistakes. Now listen again to the assembled Vajrasattva, the spontaneous accomplishment that abides in the basis of samsara and nirvana is the essence of one's own mind, the Dharma nature of Bodhi. Because everything has its own nature, it is originally enlightened. Without realization or non-realization, it is the basis of everything. Thought, spontaneous accomplishment, is the Dharma of wishful thinking and mind. Like turning stone into gold, it is believed to be non-existent but existent. Changing places, visualizing deities, desiring liberation, are all discriminations. It is like seeking existence from non-existence, chasing mirages. Now listen carefully to the essence of the retinue, the spontaneous accomplishment of worldly common appearance is an illusion. Appearances and existence, objects, are all discriminated by the mind in this way. The basis is not transformed into the path, that is, becoming a Buddha, is a wrong view, useless, ripening in samsara. Saying that the various uncertainties are spontaneous accomplishments, believing that the basis is uncertain, and the view has no fixed direction. Because one's own mind is various, it is not Dharma nature. Therefore, the wise should not...
Chinese
堕入歧途的观点。再者，伟大的金刚萨埵谛听！凡是认为心是任运成就的，由于将内外诸法以心来归纳，根识散乱于外境，因此自心迷乱。这是堕入了唯识宗迦达哩的观点。认为无戏论、断灭是任运成就的，因为像火熄灭、树烧尽一样地希求，所以智慧分别不是断灭、应舍弃的。因此，因为没有对治，所以没有能成立的事物。因为认为没有智慧，所以从意义上迷乱。现在，再次谛听聚集的金刚萨埵！认为太过分、超越极限的任运成就，任何作为法相的白色物质，希求轮回、涅槃、三时圆满具足，这是堕入了无一存在，数论派的观点。对于已经成就的事物，认为修证的任运成就，佛陀的功德已经成就，而众生有过失。因为自性是任运成就的缘故，执着于过失和功德的差别，从意义上迷乱。认为法性清净任运成就，是从自性之基而思虑的。譬如珍宝的金洲一般，在诸佛的意境自性中，说连微尘许的修持也没有。自己的心没有证悟法身，如同未挨饿的富人清点财物一般，与述说众生佛陀的功德相同。认为本来清净，实相是真实的，但自己的心是迷乱显现的方式。现在再次谛听眷属的心髓！因为没有必要而认为任运成就，没有证悟自心心髓的智慧，为了将一切善根共同回向，希求罪人清净罪障成为福德资粮是错误的。之后，说任运成就十事是错误的处所，因为没有意义的真实义任运成就的缘故。再者，仔细考察时代的邪见，没有确定的教证，以分别念思辨极其错误。《大圆满智慧深奥圆满续》中，总的体性，将任运成就作为区分的章节，即第十三品。 之后，金刚萨埵以对眷属的思虑心领神会，为了明晰心的分别而请问此义。此义是成佛之因从何而来？于基无有迁变的见地是什么？显现不定种种是从何而来？未经修习，凡夫不会堕入歧途
English
It is a mistaken view. Furthermore, great Vajrasattva, listen! Whatever mind is considered to be spontaneously accomplished, because all inner and outer phenomena are summarized by the mind, the senses are distracted by external objects, therefore one's own mind is confused. This is falling into the view of the Citta-matra Katari. Considering that non-elaboration and cessation are spontaneously accomplished, because it is desired like a fire extinguished and a tree burned, therefore wisdom and discrimination are not cessation and should not be abandoned. Therefore, because there is no antidote, there is no object to be accomplished. Because it is considered that there is no wisdom, it is confused in meaning. Now, listen again, assembled Vajrasattva! Considering that extreme excess and transcendence are spontaneously accomplished, any white substance that is a dharma, desiring samsara, nirvana, and the three times to be complete and perfect, this is falling into the view of Samkhya, where one does not exist in the other. For what has already been accomplished, considering the spontaneously accomplished of practice, the qualities of the Buddha are accomplished, while sentient beings have faults. Because one's own nature is spontaneously accomplished, grasping the difference between faults and qualities is confused in meaning. Considering that the purity of dharmata is spontaneously accomplished, it is contemplated from the basis of self-nature. Like a golden island of precious jewels, in the nature of the Buddhas' intention, it is said that there is not even a particle of meditation. Without realizing the Dharmakaya with one's own mind, it is like a rich person who is not hungry counting his wealth, the same as describing the qualities of sentient beings and Buddhas. Considering that it is pure from the beginning, the reality is true, but one's own mind is a confused way of appearing. Now listen again to the essence of the retinue! Because there is no need, considering spontaneous accomplishment, without realizing the wisdom of the essence of one's own mind, in order to dedicate all roots of virtue in common, it is a mistake to desire that sinful obscurations be purified into a collection of merit. After that, it is said that the ten spontaneously accomplished things are mistaken places, because there is no spontaneously accomplished true meaning of meaning. Furthermore, carefully examining the wrong views of the times, there is no definite scriptural authority, and speculation with discrimination is extremely mistaken. From the tantra of the Great Perfection, the view of wisdom is completely perfected from the depths, the general characteristic, the chapter on distinguishing what is considered spontaneously accomplished, is the thirteenth. After that, Vajrasattva, having understood the thoughts of the retinue, asked this meaning in order to clarify the discrimination of the mind. What is the cause of this meaning, the cause of Buddhahood, from where does it come? What is the view of the unchanging ground? From where do the uncertain appearances of various kinds come? Without practice, ordinary people will not fall into error.