Tibetan
འི་ཕྱིར།། ཡུལ་སེམས་ཐ་དད་བདག་མེད་བློས་བཏགས་ནོར།། ད ཡང་འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན།། མདོ་སྡེའི་ལྟ་སྒོམ་རྣམ་པ་གཉིས་གསུངས་པ།། སེམས་ཙམ་སྣང་བ་སེམས་སུ་བློས་སྡུད་བྱེད།། བདེན་གཉིས་བཟང་ངན་རིས་སུ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར།། ཡང་དག་སེམས་སུ་འཛིན པ་རགས་པར་གསུངས།། རྣམ་རིག་བླང་དོར་ཆེད་དུ་ཡང་དག་བྱེད།། ཡུལ་རྣམས་འཁྲུལ་པ་གཉེན་པོས་སྦྱངས་པར་འདོད།། དོན་དམ་འཁྲུལ་མེད་ཉམས་མྱོང་རང་གསལ་བ།། བླང་དོར་ཡོད་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་དང འགལ།། ད་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན།། ཐེག་ཆེན་དབུ་མའི་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་ཡུལ།། དོན་དམ་མཐའ་གཉིས་བྲལ་བའི་དམིགས་མེད་དེ།། ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་ཟུང་འབྲེལ་བསྒོམ།། རྗེས་ཐོབ མཉམ་བཞག་རིམ་གྱིས་ཡོད་ཕྱིར་གོལ།། ཡུལ་ལ་རྟོག་པ་ཞུགས་ནས་སེམས་ཀྱིས་གཞིག། ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཞུགས་ནས་འཛིན་པ་སྐྱེས།། དེ་ཕྱིར་མ་རྟོགས་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ།། ལམ་ལ་རིམ་པར་བགྲོད པའི་གྲངས་བྱུང་ན།། ཆོས་སྐུ་ཡང་དག་དོན་དུ་ག་ལ་འགྱུར།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། ཕྱོགས་མཚམས་འཛིན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དགུ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་ཆོས རྗེས་ཡང་གསུངས་པ།། ཀྲི་ཡའི་བལྟ་བ་ཆོས་ཉིད་སྟོང་བསྒོམ་ནས།། སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཆོ་འཕྲུལ་རིགས་གསུམ་ལྷ།། རྗེ་འབངས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དངོས་གྲུབ་རེ།། གཞི་ལ་གཅིག་པར་མ་རྟོགས་དོན་དང འགལ།། གཉིས་ཀ་རྒྱུད་ཀྱིས་ལྟ་སྤྱོད་ཡ་འགལ་སྟེ།། གོང་འོག་གཟུང་འཛིན་ཐེག་པས་མ་ཟིན་པས།། རྩ་བ་གཅིག་ཏུ་མ་ཤེས་དོན་དང་བྲལ།། ལྟ་སྤྱོད་གོང་འོག་གཉིས་འདོད་རང་ཉིད་འཁྲུལ།། རྣལ་འབྱོར་ཡོ་གས ཆོས་དབྱིངས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ།། སྤུན་དང་གྲོགས་པོ་མཉམ་ཉིད་ལྷར་བསྒོམས་པས།། ལུས་ངག་རྩོལ་བ་ཡོད་ཕྱིར་གོལ་བ་སྟེ།། ཇི་ལྟར་ནན་གྱིས་བསྒོམས་ཀྱང་ཆོས་སྐུ་མིན།། ད་ཡང་འདུས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ ཉོན།། ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་དང་རྩོལ་བ་ཅི་སྤྱད་ཀྱང།། བྱས་པ་དོན་མེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ནར་འཁྱམས།། རྩོལ་སེམས་བྱས་པས་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་འཁྲུལ།། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་གེགས་སུ་ཆེ།། ཇི་སྲིད་དངོས་པོ མཚན་མ་རགས་ཀྱི་བར།། དེ་བཞིན་ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡང་ཤིན་དུ་རགས།། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མཚན་མ་མེད་ན་ནི།། ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡང་གཞི་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར།། བློ་དམན་དྲང་བའི་དོན་གྱི་གསང་སྔགས་ལ།། ངེས་དོན་སྙིང་པོ་དོན གྱི་ལྟ་བ་མེད།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས
Chinese
之故。 境识各异无我以心立名。 复次谛听聚集之轮之精要。 经部之见修宣说为二种。 唯识将显现以心摄集。 为辨二谛善恶之差别。 执持为真实心粗略宣说。 唯识为取舍特意而真实。 诸境皆错乱欲以对治而清净。 胜义无谬体验自明。 以有取舍故与决定之义相违。 今复谛听聚集之金刚萨埵。 大乘中观之世俗幻化境。 胜义离二边之无所缘。 修止观双运。 有后得与等持次第故为错谬。 于境起分别而以心衡量。 以意缘境而生执着。 是故未悟乃魔之行境。 若于道上生次第行之数。 如何能成正等法身耶。 大圆满见智慧深处圆满之续中，分别方隅品第九竟。 彼后昆利法王又宣说。 作密之见修法性空性后。 显现世俗幻化三部尊。 如主仆次第而得成就。 于基未悟为一与义相违。 二者续部之见行相违背。 以上下能取所取未摄持故。 以未知根本为一故离义。 欲见行上下二者乃自误。 瑜伽瑜伽于法界坛城中。 以兄弟与朋友平等观为天。 以有身语勤作故为错谬。 如何努力修亦非是法身。 今复谛听聚集之金刚萨埵。 无论特意修持与勤作何事。 所作皆无义徒劳受苦。 以勤作之心所作皆无义错乱。 乃无上大菩提之大障碍。 乃至事物相粗显之时。 如是天之身亦甚粗显。 是故若无事物之相则。 天之身亦于基上无有故。 于劣慧正直义之密咒中。 无有胜义精要义之见。
English
Therefore. Objects and mind are different, and selflessness is nominally established by the mind. Furthermore, listen to the essence of the assembled circle. The sutra's view and practice are said to be of two kinds. The Mind-Only school mentally gathers appearances into the mind. In order to distinguish between the two truths, good and bad. Holding onto the true mind is roughly explained. The Mind-Only school makes distinctions of what to accept and reject intentionally and truthfully. All objects are considered illusory and are to be purified by antidotes. The ultimate truth is free from illusion, and experience is self-illuminating. Because there is acceptance and rejection, it contradicts the definitive meaning. Now listen again to the assembled Vajrasattva. The conventional illusory realm of the Great Vehicle Madhyamaka. The ultimate truth is without reference, free from the two extremes. Meditate on the union of calm abiding and insight. Because there is subsequent attainment and equipoise in stages, it is mistaken. Conceptualization enters into objects, and the mind measures them. Intention focuses on objects, and grasping arises. Therefore, non-realization is the realm of activity of demons. If the number of stages on the path is counted, how can it become the true Dharmakaya? From the Tantra of the Great Perfection, the View of Wisdom, the Profoundly Perfect, the Ninth Chapter, which Holds to Directions and Boundaries, is complete. After that, Kunrig Chöje also spoke again. After meditating on the emptiness of reality, the view of Kriya, the illusory manifestations of the three families of deities appear as conventional truth. Each attainment is achieved in the order of lord and subject. Not realizing oneness on the ground contradicts the meaning. The view and practice of the two tantras contradict each other. Because the upper and lower grasping and apprehended are not included, not knowing the root as one is devoid of meaning. Desiring the upper and lower two views and practices is self-deception. Yoga Yoga, in the mandala of the Dharmadhatu, meditating on siblings and friends as equal deities, because there is physical and verbal effort, it is mistaken. No matter how diligently you meditate, it is not the Dharmakaya. Now listen again to the assembled Vajrasattva. No matter what you intentionally practice or exert effort, what is done is meaningless, wandering in suffering. All actions done with effort and mind are meaningless and confused. It is a great obstacle to the great, unsurpassed enlightenment. As long as things and characteristics are coarse, so too is the body of the deity very coarse. Therefore, if there are no characteristics of things, the body of the deity is also not on the ground. In the secret mantra of the straightforward meaning for the inferior mind, there is no view of the essential meaning of the definitive meaning.
Tibetan
་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྩོལ་བ་ཕྲ་རགས་ཀྱི་གོལ་ས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་པའོ།།།། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་ཉོན།། གཉིས་སུ་མེད པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྟ་བའི་གཞི།། སྣང་བ་འདི་ཉིད་ཡེ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད།། སྐྱེ་མེད་ཉིད་ན་གང་ཡང་ཐམས་ཅད་སྐྱེས།། སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ན་རང་སེམས་ངང་གིས་སྟོང།། དཔེར་ན་ཆུ་དང་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན བཞིན།། སྣང་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་གདོད་ནས་དག། ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ལེགས་པར་ཉོན།། ཆགས་གྲོལ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་དུ་བསྟན་པ་ཡང།། ཏིང་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ལ་སོགས་དམིགས་བསྒོམ་པ།། གཞི་ལ་རྩོལ་མེད་ལམ་ལ རྩོལ་ཡོད་ཕྱིར།། རྟོག་ཚོགས་ལྷར་བསྒྱུར་དོན་དང་འགལ་བར་གསུངས།། དེ་ཕྱིར་ལམ་ནོར་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས།། ཡེ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ཆོས་སྐུ་བྲལ།། དེ་བས་མ་ཧཱ་ལྟ་བ་ཡུལ་སེམས བསྲེས།། ནན་གྱིས་གཉིས་མེད་ལྟ་བ་འབྲས་བུ་མེད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉོན།། ཨ་ནུ་ཡོ་ག་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་ལ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་མཁའ་དབྱིངས་བྷ་གར་བརྟགས།། ཡུལ་ལ་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ ཅིར་སྣང་བ།། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རོལ་པ་ཡིན་པར་བརྟགས།། གཉིས་མེད་བདེ་ཆེན་སྲས་དང་རྩལ་དུ་འགྱུར།། དེ་ལ་རང་གིས་རྒྱུན་དུ་མ་ཡེངས་བསྒོམས།། དེ་ཉམས་བདེ་གསལ་རྩལ་ནི་བཏང་མི་བྲ།། ཇི་བཞིན་པ ཡི་དོན་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ།། མ་བཅོས་མ་ཡེངས་ཆེད་དུ་བློ་བཞག་གོ།། དེ་དོན་མི་བརྗེད་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང།། ཆེད་དུ་བྱར་མེད་ངང་ངམ་ཤུགས་ལས་གསལ།། དེ་ལ་ཡིད་འཇོག་རྩོལ་བ་ཕྲ་མོ་ཡོད།། དེ་ཕྱིར་ལུང གིས་ཡུལ་སེམས་གཅིག་འདོད་གོལ།། དེ་དག་རྒྱུད་ལུང་ཡུལ་གྱིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར།། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དོན་མ་རེག་པའི་ལམ།། དེ་དོན་རིམ་གྱིས་དད་དུ་བཞག་དགོས་པས།། ཡེངས་པ་འབྱུང་ཕྱིར་མ་ནོར་དོན དང་བྲལ།། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལྟ་བ་ཡེ་ཤེས་གཏིང་ནས་རྫོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། རྒྱུད་ལུང་དང་བསྒོམ་གྱིས་དོན་མ་རེག་པར་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་གཅིག་པའོ།།།། དེ་ནས་ཀུན་རིག་རྒྱལ་པོས བཀའ་སྩལ་པ།། ཐེག་བརྒྱད་མྱ་ངན་འདས་པར་བསྟན་པ་ཡང།། གོང་འོག་ས་ལམ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ།། ལ་ཤན་དྲང་དོན་ཡིན་ཏེ་ངས་བཤད་ཉོན།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་མདོ་སྡེ་བྱེ་བྲག་པ།། མུན་ལས་ནམ་ལངས བྱད་ལྟས་ཉི་མེད་བཞིན།། བསྐལ་པར་ལམ་ལྔར་རིམ་གྱིས་བགྲོད་གྱུར་ཀྱང།། ཕྱོགས་ཙམ་རྟོགས་ཀྱང་བག་ལ་ཉལ་ཡོད་ཕྱིར།། གནས་སྐབས་བདེ་ཙམ་མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་མེད།། ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ ཡིད་ཀྱིས་
Chinese
圆满续中，显示勤作粗细之过失品第十。 复次金刚萨埵善谛听，无二续之见地基，此显现本初无生，无生性中一切皆生，才一生起自心自然空，譬如水与明镜影像般，显现与空性无别本来清净。今又谛听轮之精要，显示贪解脱二道，三摩地等之所缘修，于基勤作无，于道勤作有故，说将分别念转为天与义相违。是故道错不生果，欲于本初成佛则离法身。故大见混淆境心，强制无二见无果。今又金刚萨埵大士听，阿努瑜伽显现无生中，观想普贤佛母虚空莲花，于境执持分别念，无论显现何者，观想为普贤如来之游舞，无二大乐转为佛子与妙力，于彼自当恒常不散乱修，彼之觉受乐明妙力莫舍弃，于如所有性之义法性上，不作意不散乱专注其心。彼义不忘失，行之果亦，不作意中自然任运而明，于彼系念有细微勤作。是故经说境心一执谬。彼等经文为境所蔽故，未触及自生智慧义之道，彼义需渐次安立信解故，因生散乱故与无错义相离。大圆满见智慧深处圆满续中，显示经文与修持未触及义之品第十一。 其后普知国王谕示，八乘示寂灭，上下地道次第分，乃了义非权说，我当说谛听。声闻缘觉经部毗婆沙，如暗夜破晓，无眼见日般，纵然于劫中次第行五道，然仅悟少分，仍有习气故，仅是暂时安乐，无究竟果。今又金刚萨埵以心
English
From the Perfect Continuum: The Tenth Chapter, Showing the Faults of Subtle and Coarse Effort. Furthermore, Vajrasattva, listen well! The basis of the view of the non-dual continuum: This appearance itself is primordially unborn. In the very state of unbirth, everything arises. The moment it arises, one's own mind is naturally empty. Like water and reflections in a mirror, appearance and emptiness are inseparable, primordially pure. Now also, listen well to the essence of the retinue. The teaching on the paths of attachment and liberation also: Meditating on objects, such as the three samadhis, is because there is no effort on the ground, but effort on the path. It is said that transforming conceptual aggregates into deities contradicts the meaning. Therefore, because the path is mistaken, the result does not arise. Desiring to be enlightened from the beginning is devoid of the Dharmakaya. Therefore, the Mahayana view mixes objects and mind. Forcibly holding a non-dual view has no result. Now also, listen, great Vajrasattva! In the Anuyoga appearance of unbirth, contemplate the expanse of Samantabhadri's space as the bhaga. Whatever appears as grasping at conceptual thoughts in objects, contemplate it as the play of Samantabhadra. Non-dual great bliss transforms into the son and power. Meditate on that constantly without distraction. Do not abandon the experience of bliss, clarity, and power. On the Dharma-nature of the meaning of Suchness, place your mind intentionally without fabrication or distraction. The result of conduct is also not forgetting that meaning, and it becomes clear naturally and effortlessly. There is subtle effort in paying attention to that. Therefore, the scriptures say that it is a mistake to consider object and mind as one. Because those scriptures are obscured by objects, it is a path that does not touch the meaning of self-arisen wisdom. Because that meaning must be gradually established with faith, distraction arises, and it is separated from the meaning without error. From the Great Perfection view, the continuum of the perfection of the depths of wisdom: The Eleventh Chapter, Showing How Scriptures and Meditation Do Not Touch the Meaning. Then the King All-Knowing spoke: The teaching of the eight vehicles as passing into sorrow is also a division of the upper and lower grounds and paths in order. It is a definitive meaning, not an expedient one; listen to what I say. Sravakas, Pratyekabuddhas, Sutras, and Vaibhashikas are like dawn breaking from darkness, like seeing forms without the sun. Although they gradually traverse the five paths in kalpas, they only realize a small part, and because there are still latent tendencies, there is only temporary happiness, not the ultimate result. Now also, Vajrasattva, with your mind