Tibetan
གནས་པ། །ད་ལྟའི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ལ། །ཆོས་སྐུ་ངོས་ཟིན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན། །དེ་ཕྱིར་རང་བྱུང་རྔོ་བོར་གནས།614ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །མཚན་ཉིད་ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ཉིད་། །དམིགས་པ་མེད་ཕྱིར་འགྲོ་དོན་བྲལ། །སྟོང་པར་འདོད་པ་ཆད་བལྟ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་ཆོས་སྐུ་མིན། ། ཡང་ཏི་ངེས་དོན་ཆོས་སྐུ་ནི། །རིག་པ་ངོ་ཤེས་གསལ་བ་ལ། །རྟོག་མེད་གདེང་ལྡན་རང་རྒྱུང་སྟེ། །སང་ངེ་ས་ལེ་གདེང་གིས་ཟིན། །ཆོས་སྐུ་མཁྱེན་པས་རང་གི་ཐུགས། །སྐུ་ནི་ཆོས་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ལུས། །ཡེ་ཤེས་སྤྱན་གྱིས་ལྟག་མཐོང་གསལ། །ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ། །མ་འགགས་གང་ལ་རྟོག་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་ཁ་མིག་ཅན། །རིག་པ་ཆོས་སྐུར་གསལ་ཕྱིར་རོ། །དེ་དོན་གདམས་ངག་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་རྟོག་མ་མངའ་ཆོས་སྐུ་དེ། །ཅི་ཡང་རང་བྱུང་ས་ལེར་མཁྱེན། །མི་གཡོ་གདེང་ལྡན་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ནི་ཆོས་སྐུའི་མཁྱེན་པའི་ཚད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ལུས་འདིའི་ནང་ན་ཆོས་སྐུ་བདེ། །འཁོར་འདས་མེད་ཕྱིར་བཙལ་མ་དགོས། །དེ་ཕྱིར་ལུས་འབྲལ་ཆོས་སྐུ་བདེ། །ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའེ་མཐའ་དང་མཉམ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སྐུ་གསུམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་། །དྲང་བའི་དོན་དུ་ཕྱེ་བ་ལས། །དོན་ལ་དབྱེ་བ་རྡུལ་ཙམ་མེད། །མ་ལུས་མཁྱེན་པས་མཁྱེན་ཅེས་བྱ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་615༄༅། །ཚད་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་རེ་ལྔ་པའོ། །སྡོམཧཱུཾ་ ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སོ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །འདུས་པའི་ཚོགས་ལ་ཕན་དོན་དུ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ལ་འདི་སྐད་གསོལ། །བསམ་གཏན་མ་གོལ་འབྲས་བུ་གང་། །རྒྱུ་ཡི་ཐེག་འག་འབྲས་བུ་དང་། །ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་། །ཕྱི་ནང་མི་གོལ་འབྲས་བུ་རྣམས། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པས་དོན་གསན་ནས། །འདུས་པའི་འཁོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། །རྩོལ་བ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། །གོལ་སྒྲིབ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་ཚན་གསུམ། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་གོལ་སྒྲིབ་མེད། །དེ་ཕྱིར་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སྔ་ཕྱི་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་ཡིས། །བྱུང་ཚོར་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པས། །འཇིག་རྟེན་ཕལ་པའི་སར་མ་གོལ། །དེ་ཡང་ངེས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ང་
Chinese
安住。 現在的这个觉知本身， 法身现量证悟一切智， 因此安住自生本性中。614 现在再听金刚萨埵言， 自性法身空性之体性， 无有对境故无利他事， 认为空性是断见。 因此非是究竟法身。 又谛，究竟法身者， 觉性认识明朗中， 无念坚定自然生， 朗然坦然具坚定。 法身以智知自心， 身乃法身智慧身， 以智慧眼见后清明， 智慧影像等等， 无碍何处皆无分别念， 因此法身具面目， 觉性于法身中明故。 此义口诀简而言之， 无有分别念之法身， 任何自生坦然知， 不动坚定无有变。 此乃法身之智慧量。 现在再听总集之精华， 此身之中法身安乐， 无有轮涅故不需寻， 因此离身法身安乐。 智慧与虚空边际等， 一切智智胜。 现在再听金刚萨埵言， 三身一切智者亦， 从理而分， 然于义上无有丝毫差别。 无余尽知故名知。 大圆满究竟一切总集， 智慧等虚空续中， 法身一切智之615 ༄༅། །量，所示之品第一百一十五。 总结吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）， 总结而示之品第三十三。 之后金刚萨埵， 为利总集之会众， 如是请问于法之主： 禅定不谬之果为何？ 因之次第果， 诸法圆满之果， 内外不谬之诸果， 祈请全知导师开示。 如是请问已听闻其义， 对总集之眷属开示道： 无勤作之果者， 于无谬无障之果上， 分为十三种类别， 不作意无谬无障， 因此宣说决定之果。 现在再听总集之精华， 以对先后之执着分别念， 不随已生之觉受， 不谬于世俗凡夫之地， 此亦是决定之果。 我
English
Abiding. This very present awareness, The Dharmakaya directly realizes all-knowing, Therefore abide in the self-born nature. 614 Now listen again, Vajrasattva, The characteristic Dharmakaya is emptiness itself, Because there is no object, there is no benefit for others, Thinking of emptiness is a nihilistic view. Therefore, it is not the ultimate Dharmakaya. Also, the ultimate Dharmakaya is, In the clarity of recognizing awareness, Spontaneous, confident, and self-arising, Clear and steady, possessed of confidence. The Dharmakaya knows its own mind with wisdom, The body is the wisdom body of the Dharmakaya, Seeing the back clearly with the wisdom eye, Wisdom images and so on, Unobstructed, there is no concept anywhere. Therefore, the Dharmakaya has a face and eyes, Because awareness is clear in the Dharmakaya. The meaning of this instruction is summarized, That Dharmakaya without conceptual thought, Knows everything spontaneously and clearly, Unmoving, confident, and unchanging. This is the measure of the Dharmakaya's wisdom. Now listen again to the essence of the union, In this body, the Dharmakaya is blissful, Because there is no samsara or nirvana, there is no need to search. Therefore, the Dharmakaya is blissful when separated from the body. Wisdom is equal to the limit of space, The supreme all-knowing wisdom. Now listen again, Vajrasattva, Even the all-knowing of the three bodies, Is divided for the sake of reason, But in meaning, there is not a single difference. Because it knows everything without exception, it is called knowing. The Great Perfection, the ultimate meaning of all gatherings, From the tantra of wisdom equal to space, The all-knowing of the Dharmakaya 615 ༄༅། །The chapter showing the measure, the one hundred and fifteenth. Conclusion Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), The thirty-third chapter, showing the summary. Then Vajrasattva, For the benefit of the assembled gathering, Asked the Lord of Dharma as follows: What is the fruit of undistracted meditation? The fruit of the causal vehicle, The fruit of the perfection of all dharmas, The fruits of non-deviation, internal and external, Please explain, omniscient teacher. Having heard the meaning of this request, He spoke to the assembled retinue: The fruit of effortless effort is, On the fruit of non-deviation and non-obscuration, Divided into thirteen categories, Not thinking, without deviation or obscuration, Therefore, the definitive fruit is shown. Now listen again to the essence of the union, With the conceptual thought of clinging to before and after, Not following the arising sensations, Not deviating into the place of ordinary worldly people, This is also the definitive fruit. I