Tibetan
ས་དེ་ལ་རྫོགས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་རིག་པའི་གསུང་། །གང་ལ་སྨོན་དུ་མེད་རྟོགས་པས། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཚོགས་རྣམས་སྣོད་བཅུད་ཡོད་མན་ཕྱིར།།རང་བྱུང་ཆོས་སྐུའི་དོན་རྟོགས་པས། །མ་བརྗོད་དགོངས་པ་སྒོར་བྱས་པའི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དོན་ཚང་བས། །བཟླས་བརྗོད་འཕྲོ་འདུ་དེ་ལ་རྫོགས། །དགའ་ལྡན་ངེས་དོན་སྦྱོར་ལྡན་འདི། །སྣང་སྲིད་བདེ་ཆེན་རོལ་རྟོགས་པའི། །ཚོགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཡིན་ཕྱིར། །ཇོགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དེ་ལ་རྫོགས། །གཙོ་དང་འཁོར་དུ་མི་འབྱེད་པའི། །རང་རིག་བཟང་ངན་མི་འབྱེད་ཕྱིར། །བདེན་པ་གཉིས་མེད་ངོ་བོ་ལ། །ལྷག་མའི་ཕྲིན་ལས་དེ་ལ་རྫོགས། །བྱ་བ་མེད་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གང་ཡང་འཛིན་མེད་རང་གསལ་བའི། །མི་བཟུང་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ལ། །མནན་པའི་ཕྲིན་ལས་དེ་ལ་རྫོགས། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །ཡེ་ནས་རང་བྱུང་རང་གསལ་ལ། །ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་འདུས་པའི་དོན། །དཀྱིལ་འཁོར་ཕྲིན་ལས་དེ་ལ་རྫོགས། །རང་བཞན་མི་ཤིགས་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །ལུས་ངག་ལྷར་ནི་དོན་གསལ་བས། །ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་གོ་བའི་ཕྱིར། །རང་ལུས་བསྲུང་བའི་ཕྲིན་ལས་རྫོགས། །མ་རིག་རྐྱེན་བཞི་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་597༄༅། །མེད་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པས། མེ་རྟོགུ་དོན་དུ་ངེས་པའ་ཕྱར། །དགེ་རྩ་བསྔོ་བའ་ཕྲན་ལས་རྫོགས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའ་རྒྱུད་ལས།མཛད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཉམས་སུ་བླང་བར་བསྟན་པའ་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་སོ་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ངོ་བོརང་བཞིན་ངེས་པའི་དོན། །གང་ཡང་རུང་བ་ཅི་ལ་ཡང་། ། དངོས་པོ་མེད་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་མེད། །མེད་པ་ལ་ནི་ཡོད་རྟོག་པ། །འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལས། །དམ་པ་ཀུན་གྱིས་མི་མཁྱེན་ནོ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ནམ་མཁའ་དངོས་མེད་སེམས་དང་བྲལ། །དེ་བཞིན་རང་བྱུངརྔོ་བོ་ཉིད། །ཁ་དོག་དབྱིབས་མེད་སིམས་ལས་འདས། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ། །ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་རིག་པའི་སྐུ། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་སུ་བསམ་དུ་མེད། །གང་ཡང་མ་བསམས་རིག་པ་དེས། ། གང་ཡང་ཀུན་ལྡན་རང་བྱུང་སྐུ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །དེ་ལ་ལས་དང་རྐྱེན་མི་ཚུགས། །དེ་ཕྱིརརངབཞིནཇིབཞནལ། །བཅོས་པ་མེད་ཕྱིར་རང་ལུས་ཆོས། །འདུས་མ་བྱས་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་དམིགས་པ་མེད། །དེ་དོན་རང་
Chinese
於此圓滿。再次諦聽金剛薩埵。法身自生覺性之語。因覺悟無所希求，一切功德自然成就。諸會眾因器情有故，因覺悟自生法身之義，以不言說之意為門，身語意之義圓滿故，於彼圓滿念誦增損。此喜足決定義結合，因覺悟顯有大樂之嬉戲，諸會眾一切皆是本來故，於彼圓滿降伏之事業。不分主與眷屬，因自覺不分好壞，於二諦無別之自性，於彼圓滿剩餘之事業。無為之業等，任何無執自明，於不可取之廣大智慧，於彼圓滿鎮伏之事業。輪迴涅槃之法，本來即是自生自明，明點唯一聚合之義，於彼圓滿壇城之事業。自他無壞金剛故，身語為天之義明晰故，為悟解俱生智故，圓滿守護自體之事業。因無無明四緣故，於無二義中成佛故，於火星義中決定故，圓滿迴向善根之事業。大圓滿一切決定義皆聚集，與智慧虛空相等之續中，開示修行所作事業之品第一百三十七竟。之後於聚集之會眾，全知導師所宣說，自性本性決定之義，無論任何於任何，因無事物故恆常無，於無有則妄念有，從迷惑者所知，然一切聖者皆不知。再次諦聽金剛薩埵，虛空無實與心離，如是自生本性，無色無形超於心，是故本性難以覺悟。法身無生覺性之身，不可思為意之身，任何未思覺性者，任何皆具自生身。彼亦諦聽聚集之精華，於彼業與緣不起，是故自性如是，因無造作故自體法。無為如虛空，法性自性無所緣，彼義自
English
Here it is complete. Listen again, Vajrasattva. The speech of Dharmakaya, self-arisen awareness. Because of realizing there is nothing to wish for, all qualities are spontaneously accomplished. Since all assemblies have vessel and essence, by realizing the meaning of the self-arisen Dharmakaya, with unspoken intention as the door, since the meaning of body, speech, and mind are complete, the recitation and increase/decrease are complete in that. This Joyful Definitive Meaning Union, because of realizing the play of great bliss of appearance and existence, since all assemblies are all primordial, the activity of subjugation is complete in that. Not distinguishing between main and retinue, since self-awareness does not distinguish between good and bad, in the essence of non-duality of the two truths, the remaining activity is complete in that. Activities without action, whatever is ungraspable and self-illuminating, in the ungraspable great wisdom, the activity of suppressing is complete in that. The Dharma of samsara and nirvana, primordially self-arisen and self-illuminating, the meaning of the union of a single thigle, the mandala activity is complete in that. Because self and other are indestructible vajra, since the meaning of body and speech as deities is clear, in order to understand spontaneous wisdom, the activity of protecting one's own body is complete. Because there are no four conditions of ignorance, since one becomes a Buddha in the meaning of non-duality, since it is determined in the meaning of the fire sign, the activity of dedicating merit is complete. The Great Perfection, all definitive meanings gathered together, from the tantra equal to the wisdom sky, the chapter showing how to practice the activities performed is the one hundred and thirty-seventh. Then to the assembled gatherings, the all-knowing teacher spoke, the meaning of the determination of essence and nature, whatever, in whatever, since there is no entity, it is always non-existent. In non-existence, there is the thought of existence, it is known by those who are deluded, but all the holy ones do not know it. Listen again, Vajrasattva, space is unreal, separate from mind, likewise, the self-arisen essence itself, without color or shape, beyond mind, therefore, nature is difficult to realize. Dharmakaya, the body of unborn awareness, cannot be thought of as a body of mind, whoever does not think of awareness, whatever is fully endowed is the self-arisen body. Listen also to the essence of the gathering, in that, karma and conditions do not arise, therefore, nature is as it is, because there is no fabrication, the self-body is Dharma. Uncompounded, like space, the nature of Dharma, nature, without object, that meaning self-