Tibetan
ས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་དང་གོལ་ས་ཆོད། །མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་དངོས་མེད་དང་།ཆོས་སྐུ་དབྱིངས་རིག་དབྱེར་མེད་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་དེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ནང་གི་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐ་མལ་དང་། །རྫོགས་ཆེན་ཁ་འབྱམས་བསྒོམ་མེད་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་དེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་བློ་བསྒྱུར་དགོས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སེམས་ཅན་རང་རིག་རང་གསལ་དང་། །ཆོས་སྐུའི་རིག་པ་གསལ་བ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་ཤན་དབྱེ་དགོས། །ཐུན་མོང་དག་གི་དབང་གསུམ་དང་། །ཁྱད་པར་འཕགས་པའི་དབང་གསུམ་ཉིད། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་རྫོགས་དབང་གསུམ་དགོས། །དབུ་མ་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་དང་། །རྫོགས་ཆེན་གོལ་སྒྲིབ་མེད་པ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་འདས་མ་རེག་དགོས། །རང་བྱུང་ངོ་བོའི་ལུས་དང་ནི། །དང་པོའི་ཤེས་བཞིན་ལུང་མ་བསྟན། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མཐའ་བཅད་པ་དགོས། །དང་པོ་འཁོར་འདས་བར་དོ་དང་། །ཐ་མ་སྲིད་པ་བར་དོ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་567༄༅། །ཕྱིར་འཆི་ཁའི་གདམས་ངག་དགོས། །ཞི་གནས་བྱིང་རྒོད་བྲལ་བ་དང་། །རྫོགས་ཆེན་སྔ་ཕྱི་བྲལ་བ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་དགོས། །བསམ་གཏན་ཤེས་བཞི་དབྱེར་མེད་དང་། །རྫོགས་ཆེན་ལྷག་མཐོང་རིག་པ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་རྐྱེན་ཐུབ་གདམས་ངག་དགོས། །སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལྟ་བ་དང་། །རང་རྒྱུང་སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་སེམས་ཤན་དབྱེ་དགོས། །ཐབས་ཀྱི་རོ་སྙོམས་འབྲལ་མེད་དང་། །རྫོགས་ཆེན་ཆོས་སྐུ་འབྲལ་མེད་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་དང་པོ་གཞི་ཤེས་དགོས། །ཐོས་ཆུང་ཉམས་མྱོང་ཞེན་པ་དང་། །བདུད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་བཅོ་བརྒྱད་གཉིས། །འདྲ་བ་ལས་ནི་ནོར་བས་གོལ། །དེ་ཕྱིར་ཟིལ་གནོན་མན་ངག་གཅེས། །ལྷུན་གྲུབ་སེམས་སུ་འདོད་པ་དང་། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །འདྲ་བ་ལས་ནི་ནོར་བས་གོལ། །དེ་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཤན་དབྱེ་དགོས། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་བདེ་བ་དང་། །ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་བདེ་བ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རྐྱེན་ཐུབ་དགོས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་
Chinese
迷途由此生。因此，应区分境与歧途。外道常见断见与，法身界智无别二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，应断除内在的虚构。凡夫俗子与，大圆满信口开河无修二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，应转变宗派观念。现在再听金刚萨埵言。有情自明自显与，法身之智光明二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，应区分阿赖耶识。共同之三灌顶与，殊胜超胜之三灌顶。相似与错谬，迷途由此生。因此，应需本净圆满三灌顶。中观离戏论与，大圆满无迷障二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，应不触轮回涅槃。自生本性之身与，最初之识无记。相似与错谬，迷途由此生。因此，应断除始末。最初轮回涅槃中阴与，最后有中阴二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，需要临终之诀窍。止住寂止离沉掉与，大圆满先后分离二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，需要大法身。禅定四智无别与，大圆满胜观觉性二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，需要能胜过因缘之诀窍。显空无别之见与，自生显现法界二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，应区分境与心。方便之味等无离与，大圆满法身无离二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，最初应知基础。少闻经验执着与，魔之十八种幻变二者。相似导致错谬。因此，应珍视降伏之口诀。认为任运自成是心与，从心所生之法身二者。相似导致错谬。因此，应区分乘。以方便摄持之乐与，以见解证悟之乐二者。相似与错谬，迷途由此生。因此，需要智慧能胜过因缘。大圆满一切究竟义汇集，智慧虚空。
English
The path of delusion arises from this. Therefore, one should distinguish between the realm and the path of delusion. The eternalist and annihilationist views of non-Buddhists, and the inseparability of Dharmakaya, space, and wisdom, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one should cut off internal fabrications. Ordinary common people and, Dzogchen practitioners who talk loosely without meditation, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one should transform philosophical views. Now listen again, Vajrasattva. The self-aware and self-luminous nature of sentient beings, and the clear wisdom of Dharmakaya, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one should differentiate the alaya. The three common empowerments and, the three extraordinary and supreme empowerments themselves. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one needs the three primordial and complete empowerments. Madhyamaka free from elaboration and, Dzogchen free from delusion and obscuration, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one should not touch samsara and nirvana. The spontaneously arisen body of essence and, the first consciousness, which is unpredicted. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one needs to cut off the beginning and the end. The first, samsara, nirvana, and bardo, and, the last, existence and bardo, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one needs the instructions for the time of death. Shamatha free from sinking and excitement and, Dzogchen free from before and after, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one needs the great Dharmakaya. Samadhi, the four wisdoms inseparable, and, Dzogchen, vipashyana, and rigpa, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one needs the instructions that can overcome conditions. The view of appearance and emptiness inseparable and, the spontaneously arising appearance, the dharmadhatu, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one should differentiate between object and mind. The taste of skillful means, equanimity inseparable, and, Dzogchen, the Dharmakaya inseparable, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one should first know the ground. Little learning, experiential clinging, and, the eighteen kinds of demonic tricks, are two things. Similarity leads to error. Therefore, one should cherish the instructions for subduing. Believing that spontaneous accomplishment is mind and, the Dharmakaya arising from mind, are two things. Similarity leads to error. Therefore, one should differentiate the yanas. The bliss seized by skillful means and, the bliss of realizing the view, are two things. Similarity and error cause delusion to arise. Therefore, one needs wisdom that can overcome conditions. Dzogchen, the gathering of all definitive meanings, wisdom space.
Tibetan
དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། བསྒོམ་པ་ཤན་དབྱེ་བ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བཅུ་བཞི་པའོ། །སྡོམ་དུ་568བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ཉེར་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིས། །རང་རིག་ཆོས་ཉིད་ལ་བཟླའི་ཕྱིར། །ཀུན་རིག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ། །བདེན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་སྐད་གསོལ། །མ་བསྒོམས་དོན་དང་མི་འབྲལ་བའི། །ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་གདམས་ངག་དགོས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འགོག་པའི། །རང་ཤར་སྤྱོད་པ་ཇི་ལྟར་སྦང་། །ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་ཇི་ལྷར་སྦྱང་། །དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་ཛ་ལྟར་སྦང་། །མཉམ་པའི་རྒྱལ་པོས་བཤད་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པའི་དོན་གསན་ནས། །མ་བསྒོམས་འབྲལ་བ་མེད་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ངེས་པའི་དོན། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །དངོས་པོ་མ་འཁྲུལ་རོག་པ་ལ། །ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་ཅི་བྱུང་ཡང་། །ལུང་ལྡན་རིན་ཆེན་བྱིན་གྱིས་ནི། །དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་གང་བྱུང་ཡང་། །མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་རིག་པ་ཡི། །དོན་གྱིས་ཟིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་དག་གི་གནས་ལུགས་ཡིན། །དེ་ཉིད་ལུང་ལྡན་སྒྲོན་མ་ཡིས། །མ་རིག་མུན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྒྲོ་སྐུར་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ལས་དང་པོ་ཡི་དད་ལྡན་ལ། །དངས་པོ་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྟན། །སྣང་བ་མ་འགོག་ཐབས་ཡིན་པས། །དེ་བསྟན་ཡུལ་དང་འབྲལ་མེད་དགོས། །ཚོར་བ་བདེ་བ་འཇམ་དང་ཞིམ། །དགའ་བ་རང་ཉམས་མྱོང་བའི་ཚེ། །ཡུལ་མེད་ 569༄༅། །ཉམས་སུ་མྱོང་ཚད་ནི། །མན་ངག་ལུང་གི་ཆོས་སྐུར་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ཡིན། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན །ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ན་ཆ་མི་ཞིམ་རྩུབ་པ་དང་། །དགའ་དང་མི་དགའ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །ལུང་ལྡན་རིན་ཆེན་རྐྱེན་གྱིས་ནི། །ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། །ལུང་ལྡན་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་་། །འབྲེལ་བ་མེད་ཤེས་ཉམས་ཀྱི་ཚད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཡུལ་འདི་རིག་མེད་འ་ལ་པར་ཤེས། །འདུས་བྱས་ཡིན་ཕྱིར་ཆོས་སྐུ་མིན། །སྡུག་བསྔལ་ཚོར་བ་གང་བྱུང་ཡང་། །དེ་དག་རྟག་ཆད་མཐའ་མར་ལྟུང་། །བྱིང་རྒོད་བླང་དོར་སྐྱོན་མ་གོས། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་སྐྲུ་བསྒོམ་མི་དགོས། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡུལ་གྱི་དྲན་རྟོག་ཅིར་སྣང་ཡང་། །གང་འཕྲད་ཆོས་སྐུར་ཉམས་སུ་མྱོང་། །ད་ཡང་ཡུལ་དྲུག་འབྲེལ་མེད་ཤེས། །གྲངས་ནི་རྣམ་པ་དགུར་ནི་བསྟན། །གང་མཐང་
Chinese
与平等续中，开示禅修差别之品第一百一十四。总集568颂，开示第二十五品。 之后，金刚萨埵为了忆念自明之法性，向普明法王以真实之心请问： 无需禅修，不离其义之，自生智慧窍诀祈赐予， 不遮止分别念之，自生行持如何修习？ 如何修习智慧？ 以此如何修习果？ 祈请平等王宣说。 听闻此请问之义后，无需禅修，无有分离之，自生智慧决定之义，普明导师如是开示： 对于未曾错乱之事物，无论生起何种苦乐感受，以具足传承之珍宝加持，彼即体验为法身。 如今再次谛听金刚萨埵，无论生起何种对境之显现，不迷乱之觉性，以意义所摄持之智慧，即是法性之实相。 以具足传承之明灯，为了遣除无明之黑暗，于远离增益损减之智慧，称之为法身。 如今再次谛听金刚萨埵，对于最初之具信者，首先依于对境而开示，不遮止显现即是方便，因此开示必须与对境无离。 感受舒适悦意之乐，以及喜悦亲自体验之时，无有对境， 569 体验之量，了知即是窍诀传承之法身。 因此是自生智慧。 如今再次谛听总集之精要，感受苦乐、痛苦，以及不悦意之疾病粗糙，无论生起喜与不喜，以具足传承之珍宝缘起，为了体验为法身之故，具足传承乃是究竟之时，无有关联，了知体验之量。 如今再次谛听总集之精要，了知此对境是无明之阿赖耶，因为是积聚所成，故非法身。 无论生起何种痛苦感受，彼等皆堕入常断之边。 未能通达沉掉取舍之过患，因此无需修习法身。 如今再次谛听金刚萨埵，无论显现何种对境之忆念分别，无论遭遇何者皆体验为法身。 如今再次了知六境无有关联，数量上开示为九种相状，任何所见。
English
From the Tantra of Equality, the chapter on distinguishing meditation, the one hundred and fourteenth. A summary of 568 verses, the twenty-fifth chapter is taught. Then, Vajrasattva, in order to recite the self-aware Dharma nature, to the King of All-Knowing Dharma, with a true mind, requested: Without meditation, inseparable from the meaning, the self-arisen wisdom instruction is needed. Without obstructing conceptualization, how to practice self-arisen conduct? How to cultivate wisdom? How to cultivate the result with this? Please explain, King of Equality. Having heard the meaning of this request, without meditation, without separation, the meaning of the definite self-arisen wisdom, the All-Knowing Teacher taught: For things that are not mistaken, whatever pleasant or painful feelings arise, with the blessing of the precious lineage, that itself is experienced as the Dharmakaya. Now again, listen, Vajrasattva, whatever appearance of objects arises, the non-deluded awareness, the wisdom grasped by meaning, is the reality of the Dharma nature. With the lamp of the lineage, in order to dispel the darkness of ignorance, the wisdom free from exaggeration and denigration, is called the Dharmakaya. Now again, listen, Vajrasattva, for the faithful beginner, first relying on the object is taught, not obstructing appearance is the means, therefore the teaching must be inseparable from the object. When experiencing the pleasure of comfort and delight, and joy, without an object, 569 The measure of experience, know that it is the Dharmakaya of the lineage of instructions. Therefore, it is self-arisen wisdom. Now again, listen to the essence of the collection, feeling pleasure and pain, suffering, and unpleasant illness and roughness, whatever arises, joy and displeasure, with the precious conditions of the lineage, for the sake of experiencing as the Dharmakaya, the lineage is the ultimate time, without connection, knowing the measure of experience. Now again, listen to the essence of the collection, know that this object is the ignorant Alaya, because it is accumulated, therefore it is not the Dharmakaya. Whatever painful feelings arise, they all fall into the extremes of permanence and annihilation. Not understanding the faults of sinking and excitement, acceptance and rejection, therefore there is no need to meditate on the Dharmakaya. Now again, listen, Vajrasattva, whatever memory and thought of objects appear, whatever is encountered is experienced as the Dharmakaya. Now again, know that the six objects are unrelated, the number is taught as nine aspects, whatever is seen.