Tibetan
པ། །རྩོད་པ་ཚིག་གི་འཕྲང་ཆེན་ནི། །གཞི་ངེས་སྣང་བ་མ་ངེས་ཕྱིར། །ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་མི་འགལ་ བའི། །གཏན་ཚིགས་ཆེན་པོར་བསྟན་པ་ཡིན། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ལ། །མུན་སྣང་གཉིས་ཀ་མི་འགལ་ཕྱིར། །གཞི་གཅིག་གང་ཡང་མི་འགལ་བར། །དེ་ཉིད་དུས་ན་ངོས་བཟུང་བྲལ། །དེ་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཆུ་བྲན་རྒྱ་མཚོར་གཅིག་པ་བཞིན། །གང་ཕྲད་ཡེ་ཤེས་ཆིན་པོ་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཐ་དད་གཟུང་། །དེ་ཕྱིར་བློ་ཡི་སྣང་བ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་འདུས་པའི་ཕྱིར། །བློས་བཞག་ཐེག་པ་རིམ་དགུ་བྱུང་། །གཞ་ལ་ཆོས་563༄༅། །སྐུགཅིགལས་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །ཡུལ་ཉིད་སེམས་སྡུད་སྡུག་བསྔལ་ཡིན། །རང་སེམས་ཡུལ་ན་བེམས་པོར་འགྱུར། །གཅིག་ལས་སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་རིགས། ། འཆི་འཕོ་ཡོད་ཕྱིར་བློས་འགྱེལ་ཡིན། །གཉིས་ཀ་ཞེ་ན་བསྲེ་མར་འགྱུར། །ཐམས་ཅད་མ་ལུས་སེམས་ཡིན་ན། །སེམས་ཙམ་ཀ་ཏ་རི་པར་གོལ། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཕར་འགྱེལ་ཚུར་འགྱེལ་སེམས་པ་ནི། ། དེ་ཤེས་མ་ཕན་འཁོར་བ་དང་། །དེ་ཕྱིར་སེམས་རྟོགས་རྩིས་སུ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་ལུང་ལྡན་གདམས་ངག་དགོས། །ད་ཡང་འཁོར་གྱི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ང་ཡི་ངེས་དོན་ཆོས་འདི་ལ། །བསྒོམ་དུ་ཡོད་མེད་མཐའ་ཡི་ཆོས། ། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཞི་གཅིག་རྨྱིར། །རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྟོགས་ན་མ་བསྒོམ་འབྲལ་མེད་པར། །ཆོས་སྐུ་རང་བྱུང་དེ་ཉིད་ལ། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་འབྲལ་མེད་པས། །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་བསྒོམ་མི་དགོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ལྷ་ཚོགས་ན། །བསྒོམ་པས་མ་ཕན་རྣལ་འབྱོར་འཆིང། །སྣང་བ་བོར་ནས་སངས་རྒྱས་ན། །རྟོགས་མོགས་སངས་རྒྱས་ཅི་ལ་ཡིན། །ད་ལྟ་ཆོས་སྐུ་མ་ཤེས་ན། །གསང་སྔགས་མན་ངག་ཅི་ལ་ཆེ། །དེ་ཕྱིར་བསྟན་ཤས་བསྒོམ་མི་དགོས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འབྲེལ་པ་ཡང་། །མ་རྟོགས་ཐུགས་རྗེ་ཕན་མི་ནུས། །ཡོད་ན་སེམས་ཅན་ཅི་ལ་564འཁོར། །གནས་སྐབས་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ལ། །མཐར་ཐུག་ཅི་ཡི་འབྲེལ་པ་ཡོད། །རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་ནི་འོག་མའི་ཆོས། །འདི་ཉིད་ལྟོས་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཆོས། གཞི་ལ་གཅིག་པ་སྣང་ལུགས་གཉིས། །དོན་ལ་གཉིས་ཀ་གང་ཡང་མེད། །དེ་ཡང་འཁོར་འདས་མ་རིག་ཆོས། །ནམ་མཁའི་ཆོས་ནི་དངོས་མེད་ཕྱིར། །འཁོར་བའི་རྣམ་རྟོག་ཅི་ལ་ཡོད། །མ་སྤངས་གྲོལ་ཕྱིར་བསྒོམ་དུ་མེད། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙིང་པོ་ཉོན། །ཞི་གནས་བསམ་གཏན་ཉམས་མྱོང་ཕྱིར། །ཡིད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །ཞི་གནས་ཡིན་ཕྱིར་ལྷག་མཐོང་མིན། །ཉམས་མྱོང་མེད་པ་གདེང་དང་བྲལ། །དེ་ཕྱིར་བློན་པོའི་སྒོད་ཡུལ་མིན། །གཞི་ཉིད་རྟོགས་ན་ཉམས་མི་དགོས། །དེ་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །གང་ལྟར་དྲན་པ་ཉམས་ཀྱི་མཆོག །དེ་ལ་འདི་ཞེས་སྨྲ་མི་ནུས། །དེ་ཕྱིར་མ་བསྒོམས་ང་ཡི་ཉམས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙང་པོ་ཉོན། །འཁོར་འདས་གཉིས་ལས་ང་སྔ་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་ལུང་འདི་སྔ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འདི་རྟོགས་པས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཕྱི་ནས་རྒྱས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་མ་གསུངས་ཆོས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ང་ལས་བྱུདྭ་། །གཞི་ལ་གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཅན་ཐ་མལ་ལུས་སྲོག་ལ། །དེ་ཤེས་གཅོད་སྤང་ལ་སོགས་བྱེད། །ཕོ་ཚོད་ལྟ་བ་བདུད་ཀྱི་ལས། །ད་ཡང་འདུས་པའི་སྙང་པོ་ཉོན། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་རྩ་བ་ནི། །དངོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་565༄༅། །ཡོད། །ཡིད་སྣང་སེམས་ཀྱི་རངབཞིན ལ། །ངེས་དོན་བཀའ་དང་དྲང་དོན་ལས། །ངོ་བོ་གཞི་གཅིག་མི་འགལ་ཀྱང་། །རྣམ་སྣང་ཤཱཀ་ཐུབ་ཞིང་ཁམས་བཞིན། །ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་ཐ་དད་པ། །གཏན་ཚིགས་བཞི་ཡིརངབཞིན་གསལ། །སྣང་བའི་ཞེན་པ་གང་འགོག་པ། །བལྟ་བའི་ཡུལ་ནི་རྣམ་བཞ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་བློ་ཡི་སྣང་བ་དེ། །གང་ཡང་མ་འགལ་ཞེན་པ་འགོགས། །དེ་ཕྱིར་ངེས་དོན་གདམས་ངག་ཆེ། །བདེ་བས་རང་སེམས་རྟོགས་པའི་ཐབས། །ཀུན་གཞི་གཞི་ཆ་ངོས་ཟིན་ན། །ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྲུབ་རྫོགས་ཆེད་དུ། །རང་རིག་རྒྱལ་པོ་ཡེ་ཤེས་འཔྱོ། །མ་རྟོགས་ལོག་རྟོགས་འགོག་པའི་ཕྱིར། །མདོ་སྡེ་དང་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ལ། །ཚད་མ་བཞི་ཡི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །ཐེག་པ་གོང་འོག་ཁྱད་པར་གྱི། །མིང་དང་ཐ་སྙད་བསམ་ཡས་ནི། །ཞེན་པ་ལོག་པའི་ཐབས་སུ་ཟད། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་འདི་ལས་མེད། །ད་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉོན། །སྣང་བ་མི་འགོག་ཆོས་དབྱིངས་ལ། །ཞེན་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཏེ། །དེ་ཉིད་དོན་དང་གང་ལྡན་པ། །མི་ཡིས་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཐུགས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ངེས་དོན་ཐམས་ཅད་འདུས་པ། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་བསལ་བའི་ལེའུ་སྟེ་བརྒྱ་དང་བཅུ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་འདུས་པའི་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཀུན་རིག་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། །ངེས་དོན་སངས་566རྒྱས་དགོངས་པ་ལ། །ནོར་དང་གོལ་གྱི་དོགས་པ་ཡི། །གོང་འོག་ཁྱད་པར་ངས་བཤད་ཉོན། །མུ་སྟེགས་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དང་། །རྫོགས་ཆེན་འགྱུར་མེད་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །འདྲ་དང་ནོར་བ
Chinese
པ། 争论乃言辞之险境，因基虽定而显现不定。具足经教、不相违背之口诀，已显示为伟大之理证。譬如太阳之精华，黑暗与光明二者不相违背。基虽一而任何皆不相违，然彼于时中不可捉摸。彼亦是聚合之精华，谛听！如水滴融入大海般，凡所相遇皆为广大之智慧，而孩童们却执持为各异。是故乃心识之显现，诸法汇聚于心之故，由心安立而生九乘次第。于此法563中，无有二身。今又谛听金刚萨埵，境即是心之收摄，乃痛苦。自心于境中转为顽冥，理应了知从一中无有生灭。有死亡与迁转，故为心之颠倒。若谓二者，则将成混合。若一切无余皆是心，则唯心论亦将误入歧途。今又谛听聚合之精华，向此倾倒、向彼倾倒之心识，若知之无益，即是轮回。是故了悟心识至关重要，是故需要具足经教之口诀。今又谛听轮涅之精华，于我此决定性之法中，有无修习之边见之法。佛与有情基为一，因果有无任运成就。若已证悟，则不修亦无离，于法身自生之彼性中，于三时中皆无分离。是故无需修习决定性之义。今又谛听聚合之精华，若于蕴身、佛陀、天众中，修习则无益，反成瑜伽之束缚。若舍弃显现而成就佛果，则迷迷糊糊成佛又有何用？如今若不了知法身，则密咒口诀又有何用？是故无需强调修习。今又谛听聚合之精华，佛与有情之关联亦是，若未证悟，则慈悲亦无能为力。若有，则有情为何564流转？于暂时的关联不存在时，最终又有何关联？因果之聚合乃下乘之法，此乃依赖因果之法。基虽一而显现方式二，然于意义上二者皆无。彼亦是轮涅、无明之法，因虚空之法无有实体，故轮回之分别念又有何用？因不舍弃而解脱，故无需修习。今又谛听聚合之精华，止观禅定之体验
English
Pa. Contention is a great defile of words, because the basis is definite but the appearance is indefinite. The great reason is shown to be the scriptural instructions and non-contradictory advice. For example, in the essence of the sun, darkness and light do not contradict each other. Since nothing contradicts a single basis, it cannot be grasped at that time. Listen to the essence of that gathering. Just as a drop of water is one with the ocean, whatever is encountered is great wisdom, but children perceive it as different. Therefore, it is the appearance of the mind. Because all things are gathered in the mind, nine vehicles arise from the mind. There is no other body in this Dharma 563. Now listen to Vajrasattva. The object itself is the mind, and suffering is the collection. One's own mind becomes inanimate in the object. It is understood that there is no birth or death from one. Since there is death and transmigration, it is a mental delusion. If there are two, they will become mixed. If everything is mind, then the mind-only will be lost in Katari. Now listen to the essence of the gathering. The mind that falls back and forth is the cycle of knowing that is not beneficial. Therefore, understanding the mind is very important. Therefore, scriptural advice is needed. Now listen to the essence of the cycle. In this definitive Dharma of mine, there are extreme Dharmas of whether or not to meditate. Buddhas and sentient beings are one in the same. Cause and effect are spontaneously accomplished with or without existence. If realized, there is no separation without meditation. In that self-born Dharmakaya, there is no separation in the three times. Therefore, there is no need to meditate on the definitive meaning. Now listen to the essence of the gathering. In the aggregates, Buddhas, and assemblies of deities, meditation is not beneficial, but binds yoga. If enlightenment is attained by abandoning appearances, then what is the use of enlightenment? If the Dharmakaya is not known now, then what is the use of secret mantras and instructions? Therefore, there is no need to emphasize meditation. Now listen to the essence of the gathering. The connection between Buddhas and sentient beings is also that if it is not realized, compassion cannot help. If there is, why do sentient beings 564 wander? If there is no temporary connection, what is the ultimate connection? The gathering of cause and effect is the Dharma of the lower vehicle. This is the Dharma of cause and effect. The basis is one, but the appearance is two. In terms of meaning, there is nothing in either. That is also the Dharma of cyclic existence, ignorance. Since the Dharma of space is non-existent, what is the use of the conceptualization of cyclic existence? Since liberation is without abandonment, there is no need to meditate. Now listen to the essence of the gathering. The experience of calm abiding and contemplation
Chinese
故。心中体验者，乃寂止，非胜观。无体验者，离可靠。故非大臣嬉戏处。若悟自性，则不需体验。故悟性尤为重要。无论如何，忆念乃体验之首。对此无法说“是此”。故未修习，乃吾之体验。今又听闻总集之精要。轮回涅槃二者中，我为先后。此教言胜于一切佛。以此普贤之觉悟，一切佛皆于后增长。故佛未宣说之法。佛与有情，皆由我而出。因基无二元故。平凡有情于身命，知彼则作断舍等。妄测之见，乃魔之业。今又听闻总集之精要。自生智慧之根本，乃无事物之觉知。存在。意象乃心之自性。胜义谛与世俗谛中，体性一基虽不相违，然如释迦牟尼佛刹之显现。境之显现各异。以四理自性明。所断为何，乃对显现之执着。所观之境，乃四种相。一切皆为心之显现，何亦不违，断除执着。故胜义谛之教言甚大。以乐悟自心之方便。若能识得阿赖耶识之基分，为圆满任运成就之智慧故。自明之王，智慧游舞。为断除未悟与错悟故。于经部与续部中，以四量之理，上下乘之差别，名与术语之无数，皆为断除邪执之方便。除此无有金刚乘。今又听闻金刚萨埵。不遮止显现，于法界中，乃无执着之智慧。一切之自性，皆为不造作。彼即是义，与何相应者，人于身中遇佛心。大圆满一切胜义谛之总集。智慧与虚空等性之续中，遣除疑惑之品，第一百一十三品竟。其后，于总集之眷属众，普明导师如是宣说。于胜义谛佛之意，对错之疑惑，上下之差别，我将宣说，谛听。外道之常恒坚固，与大圆满之不变法身二者，相似与错谬
English
Therefore, what is experienced in the mind is calm abiding, not insight. Without experience, there is no confidence. Therefore, it is not a place for ministers to play. If the ground itself is realized, experience is not necessary. Therefore, realization is extremely important. In any case, mindfulness is the best of experiences. One cannot say "this" about it. Therefore, my experience is without cultivation. Now listen to the essence of the gathering. I am before both samsara and nirvana. This prophecy is before all Buddhas. By realizing this Samantabhadra, all Buddhas increase later. Therefore, the Buddhas did not speak the Dharma. Buddhas and sentient beings arise from me. Because there is no duality in the ground. Ordinary sentient beings rely on body and life. Knowing that, they do cutting and abandoning, etc. Presumptuous views are the work of demons. Now listen to the essence of the gathering again. The root of self-arisen wisdom is knowing without things. Exists. Mental images are the nature of the mind. In definitive meaning and interpretable meaning, although the essence and basis are one and not contradictory, it is like the manifestation of the Shakyamuni Buddha realm. The appearance of objects is different. The nature is clear with four reasons. What is prevented is attachment to appearances. The object of observation is the four aspects. All appearances of the mind, nothing contradicts, eliminating attachment. Therefore, the instructions of definitive meaning are great. The means to realize one's own mind with bliss. If one recognizes the basis of the alaya consciousness, it is for the sake of perfecting spontaneously accomplished wisdom. The king of self-awareness, wisdom dances. To prevent non-realization and mis-realization. In the sutras and tantras, with the logic of the four measures, the differences between the upper and lower vehicles, the countless names and terms, are all means to eliminate wrong attachments. There is no Vajrayana other than this. Now listen to Vajrasattva again. Not preventing appearances, in the Dharmadhatu, it is wisdom without attachment. The nature of all is uncreated. That itself is the meaning, and whoever is in accordance with it, a person meets the Buddha's mind in the body. The great perfection, the collection of all definitive meanings. From the tantra of wisdom equal to space, the chapter on clearing doubts, the one hundred and thirteenth chapter is complete. After that, to the assembled retinue, the All-Knowing Teacher spoke thus. In the meaning of the definitive meaning Buddha, the doubts of right and wrong, the differences between upper and lower, I will explain, listen. The permanent and steadfast of the heretics, and the unchanging Dharmakaya of Dzogchen, similarities and errors.